III SAB/Gl 40/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć, Sędziowie Sędzia WSA Adam Gołuch, Sędzia WSA Marzanna Sałuda (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 10 maja 2022 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia "A" w W. na bezczynność "B" spółka lekarska w S. w przedmiocie wniosku o udostępnienie informacji publicznej 1) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 2) zobowiązuje organ do załatwienia wniosku w terminie 14 dni od daty zwrotu akt wraz z prawomocnym wyrokiem, 3) zasądza od "B" spółka lekarska w S. na rzecz strony skarżącej [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. [...] Stowarzyszenie N z siedzibą w W. – dalej strona, skarżący – pismem z dnia 6 lipca 2021r. zwróciło się do N i partnerzy spółka lekarska z siedzibą w S.– dalej organ – na podstawie art. 2 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, Z) z.U.2020.2176 – dalej u.d.i.p. z wnioskiem o udzielenie informacji publicznej dotyczących informacji w następującym zakresie: 1. Czy z Państwa podmiotem została zawarta umowa o prowadzenie badań nad szczepieniem dzieci przeciwko Covid 19 (dzieci od 16 roku życia, od 12 roku życia, od 6 miesiąca życia)? 2. Kiedy z Państwa podmiotem została zawarta umowa o prowadzenie badań nad szczepieniem dzieci przeciwko Covid 19 (dzieci od 16 roku życia, od 12 roku życia, od 6 miesiąca życia)? 3. Jeśli umowa została zawarta, to w oparciu o jakie dane (kto podjął decyzję, kto zawarł umowę, w oparciu o jakie analizy i badania naukowe, kto doradzał Min Zdrowia w podjęciu decyzji o zawarciu umowy)? 4. Czy decyzja o rozpoczęciu badań była konsultowana z Konsultantami Wojewódzkimi i Konsultantem Krajowym d/s Pediatrii? 5. Czy została wyrażona obligatoryjna zgoda niezależnej Komisji Bioetycznej na prowadzenie badania eksperymentalnego (zgodnie z treścią art. 29 ust. 1. "Ustawy o zawodzie lekarza i lekarza dentysty" o preparacie leczniczym) podawania szczepionki p/covid 19 populacji dziecięcej w Polsce? Jeśli tak to proszę podać numer tej zgody. 6. Jaka jest procedura naboru dzieci do badań (jakie będą grupy badawcze, czy badanie będzie przeprowadzane na dzieciach zdrowych, a jeśli na chorych to na jakie choroby i na jakim aktualnym leczeniu, czy dzieci od 6 miesiąca życia będą miały wstrzymany program szczepień obowiązkowych czy zmieniony/nie zmieniony kalendarz szczepień)? 7. Kto w imieniu małoletnich wyraża zgodę na udział w badaniu eksperymentalnym? 8. Czy biorą w tym badaniu udział dzieci z domów dziecka - kto wyraża zgodę w ich imieniu? 9. Jakie dane będzie zawierała/zawiera informacja, którą musi podpisać rodzic lub opiekuna dziecka? 10. Kto prowadzi nadzór nad tym badaniem? 11. Czyją własnością będą wyniki badań? 12. Jakie są przewidywane koszty badań i kto będzie je ponosił ? 13. Czy jako prowadzącemu badania będzie Państwu przysługiwało dofinansowanie i z jakiego programu? 14. Czy z tytułu prowadzenia badań na terenie RP otrzymali lub otrzymają Państwo gratyfikację od koncernu prowadzącego/zlecającego badania? 15. Proszę o udostępnienie Protokołu Badania Eksperymentalnego dotyczącego stosowania szczepionki przeciw Covid 19 u dzieci na terenie RP 16. Czy zostały utworzone fundusze odszkodowawcze w przypadku wystąpienia powikłań po szczepieniu przeciw Covidl9 i jakie są planowane sumy wypłacanych odszkodowań? 17. Kto będzie ponosić odpowiedzialność za niepożądane odczyny poszczepienne? 18. Czy - zgodnie z "Rozporządzeniem Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 23 grudnia 2020 r. w sprawie obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej podmiotu przeprowadzającego eksperyment medyczny" - są Państwo objęci ubezpieczeniem OC w zakresie badania i jakie są sumy ubezpieczenia? Następnie strona pismem z dnia 23 sierpnia 2021r. wniosła do WSA w Gliwicach skargę na bezczynność N spółka lekarska wnosząc o: I. zobowiązanie w/w podmiotu do rozpoznania wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej z 6 lipca 2021 r., w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku; II. stwierdzenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; III. zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania, według norm przepisanych. W treści skargi wskazała, iż organ nie udzielił odpowiedzi na postawione w piśmie z dnia 6 lipca 2021r. pytania do czego był zobowiązany w świetle u.d.i.p. N i partnerzy spółka lekarska, choć jest bowiem spółką prawa handlowego, jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznych, albowiem wykonuje zadania publiczne w zakresie zapewnienia szczególnej opieki zdrowotnej. W ocenie skarżącego żądane przez skarżącego informacje mają walor "informacji publicznych", z racji chęci objęcia profilaktyką przeciwko covid-19 także małoletnich dzieci przez władze jak i wykonywane na nich badania kliniczne. Zdaniem skarżącego bezczynność organu miała charakter umyślny lub co najmniej nastąpiła z powodu rażącego niedbalstwa, a zatem doszło do rażącego naruszenia prawa, w rozumieniu art. 149 par. 1a p.p.s.a. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik N i partnerzy spółka lekarska adwokat R.S. wniósł o oddalenie skargi i wniosku o wymierzenie grzywny. Przyznał przy tym, że informacje będące przedmiotem niektórych pytań pośród zawartych we wniosku o udzielenie informacji publicznej z dnia 6 lipca 2021 r. posiadają walor "informacji publicznej" w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, stąd podmiot ten winien był udzielić skarżącemu na część z tych pytań odpowiedzi. Jednak wyjaśnił przy tym, iż uchybienie obowiązków w tym zakresie było nieopatrzne albowiem - jako podmiot leczniczy - od niespełna dwóch lat działa w szczególnych warunkach organizacyjnych związanych ze stanem epidemii wywołanej Covid-19. Niezależnie od tego wskazał, iż spory oraz kontrowersje związane ze szczepionkami przeciwko Covid-19 są okolicznościami całkowicie nowymi, które co do samej zasady nie były wcześniej przedmiotem zainteresowania ani N i partnerzy spółka lekarska, ani też żadnego innego podmiotu leczniczego. Dodał, iż nie bez znaczenia dla niniejszej sprawy jest ocena zasadności programów szczepień przeciw Covid-19 dokonana przez zasadniczą część podmiotów prowadzących działalność koncentrującą się na ochronie zdrowia publicznego oraz walce z epidemią. Niezależnie od powyższego Pełnomocnik w treści odpowiedzi na skargę przedstawił odpowiedzi na pytania będące przedmiotem wniosku skarżącego z dnia 6 lipca 2021 r.: w sposób następujący; "Ad 1) Tak, umowa o prowadzenie badań nad szczepieniem dzieci przeciwko Covid-19 (zwana dalej umową) została zawarta. Ad 2) Umowa została zawarta w 2021 roku. Ad 3) Decyzję o zawarciu umowy podjął Zarząd N , na podstawie uprzednio uzyskanych informacji i danych - tak ogólnodostępnych, jak i przekazanych podmiotowi przez firmę sponsorującą badanie. W imieniu podmiotu umowę zawarł jego Zarząd. Ad 4) Badanie będące przedmiotem umowy jest zarejestrowanym badaniem klinicznym, które otrzymało wszystkie wymagane zgody na jego prowadzenie w Polsce - wydane przez Centralną Komisję Etyczną i przez Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Ad 5) W uchwale nr 12/21 z dnia 29 kwietnia 2021 r. Komisja Bioetyczna Okręgowej Izby Lekarskiej w Warszawie wydała pozytywną opinię o projekcie badania klinicznego. Ad 6) Zdaniem podmiotu - informacja, której udzielenia domaga się skarżący w pytaniu nr 6 nie posiada waloru informacji publicznej, a niezależnie od tego, informacja ta objęta jest tajemnicą przedsiębiorstwa.  Ad 7) Zasady udzielania zgody na badanie imieniem małoletnich dzieci określają powszechnie obowiązujące przepisy prawa. Ad 8) Zdaniem podmiotu - informacja, której udzielenia domaga się skarżący w pytaniu nr 8 nie posiada waloru informacji publicznej, a niezależnie od tego, informacja ta objęta jest tajemnicą przedsiębiorstwa. Ad 9) Zdaniem podmiotu - informacja, której udzielenia domaga się skarżący w pytaniu nr 9 nie posiada waloru informacji publicznej, a niezależnie od tego, informacja ta objęta jest tajemnicą przedsiębiorstwa. Ad 10) podmiotem właściwym do sprawowania nadzoru w sprawach będących przedmiotem uchwały nr 12/21 z dnia 29 kwietnia 2021 r. jest Komisja Bioetyczna Okręgowej Izby Lekarskiej w Warszawie. Ad 12) Zdaniem podmiotu - informacja, której udzielenia domaga się skarżący w pytaniu nr 12 nie posiada waloru informacji publicznej, a niezależnie od tego, informacja ta objęta jest tajemnicą przedsiębiorstwa. Ad 13) Zdaniem podmiotu - informacja, której udzielenia domaga się skarżący w pytaniu nr 13 nie posiada waloru informacji publicznej, a niezależnie od tego, informacja ta objęta jest tajemnicą przedsiębiorstwa. Ad 14) Zdaniem podmiotu - informacja, której udzielenia domaga się skarżący w pytaniu nr 14 nie posiada waloru informacji publicznej, a niezależnie od tego, informacja ta objęta jest tajemnicą przedsiębiorstwa. Ad 15) Zdaniem podmiotu - informacja, której udzielenia domaga się skarżący w pytaniu nr 15 nie posiada waloru informacji publicznej, a niezależnie od tego, informacja ta objęta jest tajemnicą przedsiębiorstwa. Ad 16) Tak badacz, jak i firma sponsorująca badanie objęci są obowiązkowym ubezpieczeniem od odpowiedzialności cywilnej wobec osób trzecich, przy czym wysokość ewentualnie wypłacanych odszkodowań uzależniona będzie od wysokości ewentualnych szkód. Ad 17) Zdaniem podmiotu - informacja, której udzielenia domaga się skarżący w pytaniu nr 17 nie posiada waloru informacji publicznej. Ad 18) Tak, przy czym - zdaniem podmiotu - informacja, której udzielenia domaga się skarżący w pytaniu nr 18 w zakresie sumy ubezpieczenia nie posiada waloru informacji publicznej." W treści odpowiedzi na skargę zaznaczono, iż jej odpis został również wysłany bezpośrednio na adres pełnomocnika skarżącego. W piśmie procesowym z dnia 24 lutego 2022r. pełnomocnik [...] Stowarzyszenia N. radca prawny K.B. podtrzymał żądanie skargi wskazując, że bezczynność miała i ma miejsce nadal - bo stowarzyszenie nie otrzymało do dziś żadnej odpowiedzi na wniosek poprzez udostępnienie żądanych informacji lub stwierdzenie czy i które żądane informacje nie są informacjami publicznym. Podkreślił, iż nie jest taką odpowiedzią wywód pełnomocnika skarżonego podmiotu zawarty w odpowiedzi na wniosek o ukaranie grzywną, skoro udzielenie informacji publicznej jest czynnością materialnotechniczną, która powinna być dokonana w sposób wskazany przez wnioskodawcę tj. na maila stowarzyszenia. Zaznaczono także, iż pełnomocnik nie był i nie jest upoważniony do odbioru w imieniu skarżącego stowarzyszenia wszelkiej korespondencji kierowanej do stowarzyszenia - a tylko do tej związanej z prowadzonymi sprawami procesowymi, w zakresie określonym pełnomocnictwem. Końcowo pełnomocnik skarżącego podniósł, iż nie należy odbierać ani obywatelom, ani organizacjom sceptycznym do działalności prowadzonej w obszarze zdrowia publicznego, możliwości wykonywania społecznej kontroli zachodzących tam procesów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Na podstawie art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, która według art. 1 § 2 tej ustawy sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zgodnie zaś z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) – dalej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a cytowanego art. 3 § 2 tej ustawy. Bezczynność organu administracji publicznej to sytuacja, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żądanych czynności w sprawie lub opieszale prowadził postępowanie, ale - mimo ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (tak NSA w wyroku z dnia 5 lutego 1999 r., sygn. akt I SAB 90/98, LEX nr 48016). Bezczynność organu, czyli niekorzystanie z kompetencji, którą ze względu na zaistnienie wymaganych przez prawo okoliczności organ jest obowiązany wykorzystać, stanowi specyficzny przejaw nielegalności zachowań administracji publicznej (por. M. Miłosz, Bezczynność organu administracji publicznej w postępowaniu administracyjnym, Warszawa 2012 r., s. 92 i nast.). Na mocy art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. W świetle ugruntowanego stanowiska sądów administracyjnych pozostawanie w bezczynności przez podmiot obowiązany do udostępnienia informacji publicznej w rozumieniu ustawy, oznacza niepodjęcie przez ten podmiot, w terminie wskazanym w wyżej przytoczonym przepisie stosownych czynności. Do tych czynności należy albo udostępnienie informacji co odbywa się w drodze czynności materialno-technicznej, albo też wydanie decyzji o odmowie jej udzielenia lub decyzji o umorzeniu postępowania (zob. wyrok WSA w Krakowie z dnia 25 października 2012 r., sygn. akt II SAB/Kr 122/12, CBOSA). Na równi z niepodjęciem tego rodzaju czynności orzecznictwo traktuje przedstawienie informacji innej niż ta, której oczekuje wnioskodawca, informacji niepełnej lub też nieadekwatnej do treści wniosku, co może powodować uzasadnione wątpliwości adresata, co do tego, czy organ w ogóle udzielił odpowiedzi na jego wniosek (zob. wyrok WSA w Szczecinie z dnia 10 stycznia 2013 r., sygn. akt II SAB/Sz 51/12, CBOSA). Innymi słowy, niepodjęcie czynności udostępnienia informacji, niewydanie decyzji administracyjnej rozpoznającej wniosek , nie udzielenie pisemnie informacji, iż żądane zagadnienia nie stanowią informacji publicznej w terminie 14 dni od dnia wpływu wniosku uzasadnia ocenę zachowania organu w kategorii bezczynności. Stwierdzenie stanu bezczynności zobowiązuje sąd administracyjny do zastosowania art. 149 § 1 p.p.s.a. Przechodząc na grunt rozpatrywanej sprawy należy zaznaczyć – na co zwrócił uwagę NSA w wyroku z 10.01.2007 r. - że o bezczynności organu możemy mówić wyłącznie wtedy, kiedy wniosek o udzielenie informacji dotyczy informacji publicznej, a jego adresatem jest podmiot zobowiązany do jej udzielenia. Oznacza to, iż w grę wchodzi tak przedmiotowy, jak i podmiotowy zakres ustawy o dostępie do informacji publicznej a organ pozostaje w zwłoce (wyrok NSA z 10.01.2007 r., I OSK 50/06, LEX nr 291197). Niezbędnym jest zatem ustalenie, czy spółka lekarska, do której skierowany został wniosek o udostępnienie informacji publicznej jest zobowiązana do poddania się rygorom ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. W rozpatrywanej sprawie poza sporem pozostaje, że N. i partnerzy spółka lekarska jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia posiadanej informacji publicznej. Jest bowiem podmiotem który został określony w art. 4 u.d.i.p. Jak wynika z jego ust. 1 pkt. 5 obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Z przepisu tego wynika że organem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej nie jest wyłącznie organ władzy publicznej, lecz każdy podmiot wykonujący zadania publiczne, tj. zadania realizowane powszechnie i użyteczne dla ogółu, służące zarazem osiąganiu celów wskazanych w Konstytucji RP i ustawach, lub dysponujący majątkiem publicznym (zob. wyrok NSA z 18 sierpnia 2010 r., sygn. akt I OSK 851/10, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Podmiotem takim może być więc np. spółka prawa handlowego, która zajmuje się wykonywaniem zadań publicznych (zob. wyrok NSA z 8 czerwca 2016 r., sygn. akt I OSK 3156/14, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). N i partnerzy spółka lekarska jest osobową spółką prawa handlowego prowadzącą działalność w zakresie m.in. ochrony zdrowia a zatem w zakres jej działalności wchodzi wykonywanie zadań publicznych. Kolejną kwestią wymagającą ustalenia jest stwierdzenie, czy żądane od organu informacje mieszczą się w ustalonym ustawowo katalogu informacji publicznej. Zgodnie art. 1 ust. 1 u.d.i.p., każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Definicja informacji publicznej, zawarta w art. 1 ust. 1 u.d.i.p. ma charakter ogólnikowy, a katalog zawarty w art. 6 u.d.i.p. wprawdzie konkretyzuje przedmiot informacji publicznej, lecz poprzez wyliczenie przykładowe nie tworzy zamkniętego katalogu źródeł i rodzajów informacji. Wobec tego przy wykładni pojęcia informacji publicznej trzeba posłużyć się przepisem art. 61 ust. 1 Konstytucji RP, zgodnie z którym obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Połączenie zwrotów "wykonują zadania władzy publicznej" i "gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa" spójnikiem "i" nie oznacza, że obowiązek udostępnienia informacji aktualizuje się wyłącznie, gdy ma miejsce równocześnie wykonywanie zadań władzy publicznej i gospodarowanie mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Użyty w tym przepisie spójnik "i" ma znaczenie enumeracyjne, co pozwala stwierdzić, że w każdej z tych dwóch sytuacji z osobna może zaktualizować się obowiązek udostępnienia informacji publicznej. Informacją publiczną jest każda informacja, dotycząca sfery faktów i danych publicznych, a więc każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów realizujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań publicznych i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. W niniejszej sprawie jak przedstawiono wyżej, strona zwróciła się do organu o udostępnienie informacji opisanych w piśmie z dnia 6 lipca 2021 od pkt 1 do pkt 18 dotyczących realizacji badań nad szczepieniami dzieci w różnych wieku na covid 19 i informacji z tymi badaniami związanych. Odpowiedzi na powyższy wniosek organ do dnia wyrokowania w sprawie nie udzielił. Nie można bowiem potraktować odniesienia się do poszczególnych pytań od pkt 1 do pkt 18 przy całkowitym pominięciu udzielenia informacji z punktu 11 w odpowiedzi na skargę skierowanej do tut. Sądu za zachowanie przeczące stanowi bezczynności po stronie organu. Podobnie nie można uznać, iż udzielenie w w/w odpowiedzi na skargę w określonym zakresie informacji publicznej, czy odmowy jej udzielenia ze wskazaniem, iż nie jest to informacja publiczna lub jest to informacja objęta tajemnica przedsiębiorcy, przeczy stanowi bezczynności po stronie organu. Obowiązkiem organu było bądź udostępnienie informacji publicznej w formie czynności materialno-technicznej w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.), wydanie decyzji o odmowie udostępnienia żądanej informacji publicznej (art. 16 ust. 1 w związku z art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p.) albo pisemne powiadomienie o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem. Skoro tego do dnia wyrokowania nie uczyniono podczas, gdy przedmiotem zapytania o informacje publiczną było 18 kwestii ściśle opisanych w piśmie z 6 lipca 2021r. w punktach od 1 do 18, gdzie niewątpliwie co najmniej część z nich stanowiła informację publiczna jak np. zagadnienie związane z udzieleniem odpowiedzi czy z organem została udzielona umowa na prowadzenie badań nad szczepieniem dzieci przeciwko Covid co niewątpliwie dotyczy realizacji zadań publicznych w zakresie ochrony zdrowia to powyższe oznacza że organ jest w stanie bezczynności. Jak wskazano w wyroku NSA z 10.01.2007 r., I OSK 50/06, LEX nr 291197), co skład orzekający podziela podmiot obowiązany do udostępnienia informacji pozostaje w bezczynności, jeśli nie udostępnia jej wnioskodawcy w terminie zakreślonym w u.d.i.p. Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Natomiast – jak stanowi ust. 2 art. 13 u.d.i.p. - jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w tym terminie, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Jak podkreśla NSA niepodjęcie przez podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej we wskazanym art. 13 u.d.i.p. terminie stosownych czynności tj. nieudostępnienie informacji, ani niewydanie decyzji o odmowie jej udzielenia, nie poinformowanie pisemnie iż pytanie nie dotyczy informacji publicznej oznacza, że pozostaje on w bezczynności (wyrok NSA W-wa z 24.05.2006 r., I OSK 601/05, LEX nr 236545, wyrok NSA z 14.04.2004, I OSK 121/04, niepubl.). Przekonanie skarżącej o pozostawaniu organu w bezczynności w zakresie rozpatrzenia wniosku z 6 lipca 2021 r. znajduje uzasadnione podstawy. Organ do dnia wyrokowania nie udostępnił stronie żądanych informacji publicznych. Nie wydał, nie również stosownej decyzji odmownej w tym zakresie, nie udzielił pisemnej informacji iż część z zagadnień będących przedmiotem zapytania nie stanowi informacji publicznej. Uznać więc należy, że organ jest w stanie bezczynności w udostępnieniu informacji publicznej na wniosek skarżącej z 6 lipca 2021 r. Końcowo wskazać także trzeba, że samo zakwalifikowanie informacji do kategorii informacji publicznej nie oznacza w każdym przypadku bezwzględnego obowiązku udostępnienia tego rodzaju danych. Na podstawie art. 5 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej podlega bowiem ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych (art. 5 ust. 1), a także ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy (art. 5 ust. 2) oraz w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o przymusowej restrukturyzacji (art. 5 ust. 2a). W przypadku zaistnienia okoliczności ograniczających prawo do informacji publicznych na podstawie art. 5 ust. 1, ust. 2 lub ust. 2a u.d.i.p. organ zobowiązany do udostępnienia informacji powinien, działając na podstawie art. 16 ustawy, wydać decyzję odmawiającą udostępnienia informacji, wyjaśniając podstawy faktyczne i prawne dokonanej odmowy. Ograniczenie przez ustawodawcę dostępu do informacji, na podstawie art. 5 ustawy, nie powoduje zmiany charakteru informacji jako publicznej. Jeżeli natomiast jakaś informacja publiczna nie może zostać udostępniona, to organ musi ustalić i wskazać, jakie informacje i na jakiej podstawie podlegają ochronie. Na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a., oceniając stopień naruszenia prawa w związku z zaistniałą bezczynnością, Sąd uznał z kolei, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Kwalifikacja naruszenia prawa jako rażącego musi posiadać pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego jako zwykłe naruszenie. W orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowany jest pogląd, że rażącym naruszeniem prawa jest stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań można stwierdzić, że naruszono prawo w sposób oczywisty, przy czym każdorazowo taka ocena musi być dokonana przy uwzględnieniu okoliczności danej sprawy (por. wyrok NSA z 21.06.2012 r., I OSK 675/12, LEX nr 1218894). Oznacza to, że orzeczenie o kwalifikowanej formie bezczynności winno być zarezerwowane dla sytuacji szczególnych, oczywistych i niedających się usprawiedliwić w żaden sposób. Rażące naruszenie prawa dotyczyć może w szczególności zawartych w ustawie przepisów o terminach załatwienia sprawy, jednak naruszenie to musi być szczególnie znaczące i niezaprzeczalne, a rażące opóźnienie w podejmowanych przez organ czynnościach musi być pozbawione racjonalnego uzasadnienia (por. wyrok NSA z 21.06.2012 r., I OSK 675/12, LEX nr 1218894; wyrok WSA w Łodzi z 17.10.2014 r., II SAB/Łd 124/14, LEX nr 1534558).Takiej cechy w braku działania po stroni organu sąd się nie dopatrzył . W tym stanie sprawy orzeczono jak w sentencji.