III SO/Gl 5/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys – Kmiecik, , , po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M.S. o wymierzenie grzywny Wójtowi Gminy W. w trybie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi za nieprzekazanie skargi na bezczynność tego organu w przedmiocie informacji publicznej p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wymierzenie grzywny Pismem z dnia 10 czerwca 2019 r. (nadanym w dniu 12 czerwca 2019 r.) M.S. wniosła o wymierzenie grzywny Wójtowi Gminy W. na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018r. poz. 1302, dalej P.p.s.a.). Strona wskazała, że w dniu 30 kwietnia 2019 r. wniosła skargę na bezczynność Wójta Gminy W. w przedmiocie informacji publicznej. Organ nie przekazał skargi Sądowi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi w 15-dniowym terminie określonym w art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2019r. poz. 1429 dalej u.d.i.p.), gdyż skarga wpłynęła do Sądu w dniu 3 czerwca 2019 r. Zdaniem strony przekroczenie tego ustawowego terminu miało istotny wpływ na rozpoznanie skargi i spowodowało naruszenie prawa do sądu. W odpowiedzi na wniosek organ wniósł o jego oddalenie. Podkreślił, że skarga wpłynęła do organu w dniu 30 kwietnia 2019 r. i została przekazana do Sądu w dniu 28 maja 2019 r. wraz z odpowiedzią na skargę i aktami. Opóźnienie wynikało z okoliczności obiektywnej, gdyż skarga wpłynęła do organu w okresie tzw. "długiego weekendu". Dodatkowo opóźnienie wynikło z konieczności procedowania w tym samym czasie, w oparciu o te same akta, kolejnego wniosku strony o dostęp do informacji publicznej. Organ nadto wskazał, że nawet gdyby uznać, że opóźnienie miało jednak zawiniony charakter, to nie było podyktowane złą wolą organu. Organ wskazał, że przekazanie skargi nastąpiło także przed złożeniem wniosku o ukaranie grzywną organu. W tej sytuacji wymierzona grzywna nie zrealizuje swojego celu dyscyplinującego, czy prewencyjnego w danej sprawie, ograniczając się jedynie do represyjnego charakteru. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 1 i 2 P.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od daty jej otrzymania. Przepisy szczególne mogą przewidywać wyjątki od wskazanej zasady, ustalając inne terminy przekazywania skarg do sądu administracyjnego przez organy administracji publicznej. Takim szczególnym przepisem jest art. 21 pkt 1 u.d.i.p.). Przepis ten stanowi, że do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym, że przekazanie sądowi akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi przez organ administracji. Zgodnie z art. 55 § 1 P.p.s.a, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Grzywna przewidziana w art. 55 § 1 P.p.s.a. ma charakter fakultatywny, wobec tego nawet w razie spełnienia wskazanych w tym przepisie przesłanek, sąd nie jest zobligowany do jej orzeczenia. Obowiązkiem sądu jest uwzględnienie wszystkich okoliczności sprawy. Podkreślić należy, że wniosek o wymierzenie grzywny został nadany w dniu 12 czerwca 2019 r., a zatem po wpływie skargi do Sądu w dniu 29 maja 2019 r. Wobec tego przed złożeniem wniosku o wymierzenie grzywny organ uczynił zadość obowiązkowi określonemu w art. 54 § 2 P.p.s.a. Ponadto w sprawie wszczętej tą skargą Sąd wydał wyrok w dniu 6 sierpnia 2019 r. sygn. akt III SAB/Gl 212/19. Sąd uznał, że organ dopuścił się bezczynności, jednakże orzekł, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa i umorzył postępowanie w zakresie zobowiązania organu do udzielenia odpowiedzi. Odnosząc się do przekroczenia terminu przekazania akt i odpowiedzi na skargę określonego w art. 21 pkt 1 u.d.i.p. trzeba mieć na uwadze, że wyniósł on tylko 13 dni (skarga wpłynęła do organu w dniu 30 kwietnia 2019r., a organ przekazał skargę w dniu 28 maja 2019 r. - zamiast do dnia 15 maja 2019r.). Okres bezczynności organu w przekazaniu skargi był zatem niewielki i nie wpłynął na realizację zapewnionego skarżącemu prawa do sądu. Zdaniem Sądu występowanie z wnioskiem o ukaranie organu grzywną nie może mieć na celu jedynie funkcji represyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 września 2018 r. sygn. akt I OZ 850/18 stwierdził, że "art. 55 § 1 P.p.s.a. umożliwia miarkowanie grzywny, w zależności od okoliczności danej sprawy. Ponadto z omawianych przepisów wynika charakter represyjny, prewencyjny i dyscyplinujący grzywny. W niektórych zatem przypadkach orzeczenie grzywny może okazać się niecelowe. Dotyczyć to będzie zwłaszcza sytuacji, w których wnioskowana grzywna i związana z nią dolegliwość dla organu nie jest proporcjonalna do negatywnych konsekwencji, jakie wnioskującemu przyniosło niedopełnienie przez organ dyspozycji art. 54 § 2 P.p.s.a." Wobec powyższego należy stwierdzić, że nie stanowi wystarczającej przesłanki do wymierzenia grzywny jedynie złożenie takiego wniosku w sytuacji, gdy organ przekazał skargę, odpowiedź na skargę z aktami sprawy z uchybieniem terminu. Przestawione wyżej okoliczności przemawiają za oddaleniem wniosku o wymierzenie grzywny w rozpoznawanej sprawie. Z tych względów, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 64 § 3 oraz art. 151 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach orzekł, jak w sentencji postanowienia