IV SA/Gl 10/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska Asesor WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek (spr.) Protokolant referent Magdalena Kurpis po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lutego 2007 r. sprawy ze skargi K. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego oddala skargę. Decyzją z dnia [...]r. Nr [...] Dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej w G., działając z upoważnienia Prezydenta Miasta w G., postanowił umorzyć postępowanie wszczęte z urzędu w sprawie ustalenia uprawnień K. B. do zasiłku stałego z tytułu opieki nad dzieckiem K. P.. Po rozpoznaniu odwołania strony od tej decyzji, wniesionego w dniu [...] czerwca 2004 r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją Nr [...] z dnia [...] r. utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. Skarga na powyższą decyzję organu odwoławczego została odrzucona prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 6 grudnia 2004 r. (sygn. akt IV SA/Gl 906/04). Pismem złożonym w Samorządowym Kolegium Odwoławczym w K. w dniu [...] września 2005 r. K. B. wystąpiła do organu II instancji o poinformowanie czy zostaną jej nadpłacone zasiłki stałe i wniosła o pozytywne załatwienie sprawy. Wskazała również, że Ośrodek Pomocy Społecznej w G. zawiesił wypłatę zasiłków, mimo, że odbyła się sprawa w sądzie, a dziecko posiada orzeczenie o stopniu niepełnosprawności. Podała również numery i daty wydania poszczególnych rozstrzygnięć organów obu instancji, w tym decyzję Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w G. z dnia [...]r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. pismem z dnia [...] listopada 2005 r. zwróciło się do strony o sprecyzowanie czy jej pismo z dnia [...] września 2005 r. należy traktować jako nowy wniosek o pomoc, czy też jako odwołania od decyzji (zażalenia na postanowienia). Zobowiązano również stronę, aby – w razie gdy pismo stanowi środek zaskarżenia – podała dokładny numer i datę rozstrzygnięcia, od którego się odwołuje. Poinformowano również K. B., że w razie nieudzielenia odpowiedzi w terminie 7 dni, organ odwoławczy uzna, że jej pismo jest odwołaniem od decyzji organu I instancji z dnia [...]r. Nr [...] (a także odwołaniem od decyzji z dnia [...]r. Nr [...] i z dnia [...]r. Nr [...] oraz zażaleniem na postanowienia organu I instancji z dnia [...]r. Nr [...]oraz z dnia [...]r. Nr [...]). Organ II instancji pouczył także stronę, że wskazane decyzje były już przedmiotem postępowania prowadzonego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. i jeżeli strona wskaże, iż jej pismo jest ponownym odwołaniem od w/w decyzji konieczne będzie stwierdzenie niedopuszczalności tych odwołań. W odpowiedzi na powyższe wezwanie K. B. wskazała, że jej podanie, którego wpłynęło do organu odwoławczego jest "do starego odwołania" od decyzji z dnia [...]r. Nr [...], z dnia [...]r. Nr [...], z dnia [...]r. Nr [...] i podała, że czeka na załatwienie sprawy od tamtego roku, a jej dziecko choruje, wymaga stałego codziennego wsparcia i rehabilitacji, na którą potrzebne są pieniądze. Strona podała także, iż jeżeli Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie zechce wypłacić jej zaległych świadczeń to wnosi o przesłanie akt do sądu administracyjnego. Postanowieniem z dnia [...]r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. stwierdziło niedopuszczalność odwołania od decyzji Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w G. z dnia [...]r. Nr [...]. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ II instancji opisał stan faktyczny sprawy i przywołał treść art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zgodnie z którym organ odwoławczy w postępowaniu wstępnym podejmuje czynności mające na celu ustalenie czy odwołanie jest dopuszczalne. Wyjaśniono także, iż niedopuszczalność odwołania może wynikać z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych. Dalej organ odwoławczy wskazał, że z akt sprawy wynika, iż strona złożyła odwołanie od decyzji Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w G. z dnia [...]r. Nr [...] w sprawie umorzenia postępowania wszczętego z urzędu w sprawie ustalenia uprawnień do zasiłku stałego z tytułu opieki nad dzieckiem K. P. za okres od stycznia 2003 r., a Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...]r. utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. Wobec powyższego organ II instancji stwierdził, że odwołanie, złożone w siedzibie organu odwoławczego w dniu [...] września 2005 r. dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną. W terminowo wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skardze K. B. wniosła o zapłatę zaległego zasiłku rodzinnego i opiekuńczego za okres od czerwca 2003 r. do kwietnia 2004 r. oraz zasiłku stałego w kwocie[...] zł z tytułu opieki nad dzieckiem niepełnosprawnym. W uzasadnieniu skargi strona podała, że w dniu [...] stycznia 2004 r. Dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej w G. zawiesił wypłatę zasiłku rodzinnego, później odbyła się sprawa w Sądzie Rejonowym w G. (wydano wyrok z dnia [...]r., którym zaliczono syna strony do osób niepełnosprawnych i stwierdzono konieczność udziału matki w leczeniu, rehabilitacji i edukacji syna). Strona wskazała także, że zaskarża postanowienie z dnia [...] r. Nr [...] i postanowienie Nr [...], podnosząc, że odmowa wypłaty świadczeń należnych synowi jest krzywdząca dla jej dziecka i zamierza je odzyskać. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] stycznia 2006 r., wydanym w oparciu o art. 57 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dokonano rozdzielenia skarg z dnia [...] grudnia 2005 r. na skargę na postanowienie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. z dnia [...] r. Nr [...] (sygn. akt IV SA/Gl 10/06) oraz na skargę na decyzję Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w G. z dnia [...] r. nr [...] (sygn. akt IV SA/Gl 11/06). W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. podtrzymało w całości stanowisko przedstawione w zaskarżonym postanowieniu i wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1259 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę zgodności z prawem działalności organów administracji publicznej. Obejmuje ona zarówno przestrzeganie przez organ administracyjny przepisów prawa materialnego, jak i przepisów proceduralnych. Jak wynika z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne badają przede wszystkim czy kwestionowane decyzje wydane w toku postępowania administracyjnego nie uchybiają przepisom prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz przepisom prawa procesowego w stopniu dającym podstawę do wznowienia postępowania lub mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W zależności od rodzaju stwierdzonego naruszenia prawa – sąd uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub części, albo stwierdza ich nieważność bądź też stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa. Zakres kognicji sądów administracyjnych obejmuje również kontrolę, czy zaskarżone rozstrzygnięcia organów administracji publicznej nie są dotknięte kwalifikowaną wadą prawną skutkującą ich nieważnością, a więc czy nie zachodzą przesłanki określone w art. 156 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Zgodnie z art. 14 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej ( Dz.U. Nr 64, poz. 593 ze zm.) w sprawach nieuregulowanych w tej ustawie stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Na mocy art. 127 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, zwanej dalej w skrócie k.p.a., od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy. Art. 16 k.p.a (który statuuje zasadę trwałości decyzji administracyjnej) stanowi natomiast, że decyzje, od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji, są ostateczne. Uchylenie lub zmiana takich decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie lub w ustawach szczególnych. Decyzje mogą być zaskarżane do sądu administracyjnego z powodu ich niezgodności z prawem, na zasadach i w trybie określonych w odrębnych ustawach. Jak wynika z akt sprawy strona wniosła odwołanie od decyzji Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w G. z dnia [...] r., które złożono w bezpośrednio w siedzibie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w dniu [...] czerwca 2004 r. Po rozpatrzeniu tego odwołania organ odwoławczy decyzją z dnia [...]r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Skarga na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. została złożona po upływie terminu do jej wniesienia, w konsekwencji czego została odrzucona prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 6 grudnia 2004 r. (sygn. akt IV SA/Gl 906/04). Odnosząc powyższe dane do treści przywołanych przepisów stwierdzić należy, że decyzja Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w G. z dnia [...]r. o umorzeniu postępowania w sprawie ustalenia uprawnień K. B. do zasiłku stałego z tytułu opieki nad dzieckiem K. P., utrzymana w mocy przez organ II instancji stała się decyzją ostateczną, a więc decyzją, od której ponowne odwołanie jest niedopuszczalne. Na wezwanie (opatrzone stosownym pouczeniem o niedopuszczalności ponownego odwołania od decyzji ostatecznej) do sprecyzowania charakteru pisma, złożonego przez stronę w Samorządowym Kolegium Odwoławczym w K. w dniu [...] września 2005 r. strona wyjaśniła, że odnosi się ono do poprzedniego odwołania i wyraziła wolę ponownego skierowania sprawy do sądu administracyjnego. Zasadnie zatem organ odwoławczy przyjął, że stanowi ono kolejne odwołanie od decyzji ostatecznej i prawidłowo zastosował art. 134 k.p.a., stwierdzając niedopuszczalność odwołania od decyzji Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w G. z dnia [...] r. nr [...], wynikającą z uprzedniego wyczerpania przysługujących środków odwoławczych. Bezsporne jest bowiem, że zaistniała jedna z przedmiotowych przesłanek niedopuszczalności odwołania, do których należy brak przedmiotu zaskarżenia, wyłączenie możliwości wniesienia środka odwoławczego oraz wyczerpanie przysługujących środków odwoławczych. (por. wyrok NSA z dnia 11 września 1997 r. , sygn. akt II SA/Gd 538/96, LEX nr 44192) Jak więc wykazano powyżej zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, a zatem skargę, w oparciu o art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalono.