IV SA/Gl 1026/12

Dnia 7 stycznia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Szczepan Prax po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie świadczeń z funduszu alimentacyjnego p o s t a n a w i a: zawiesić postępowanie sądowe Pismem z dnia 15 marca 2012 roku adwokat K. H. działając w charakterze kuratora dla nieobecnego J. N. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr[...], utrzymującą w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta K. przez Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. z dnia [...] Nr [...] w sprawie zwrotu przez dłużnika alimentacyjnego – J. N. należności wypłaconych z funduszu alimentacyjnego osobie uprawnionej. W odpowiedzi na skargę z dnia 13 kwietnia 2012 roku organ wniósł o pozostawienie powyższej skargi bez rozpoznania, ewentualnie o jej oddalenie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 kwietnia 2012 roku wezwano kuratora dla osoby nieobecnej do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania skarżącego w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Korespondencja sądowa zawierająca odpis powyższego zarządzenia została skutecznie doręczona kuratorowi dla osoby nieobecnej w dniu 2 maja 2012 roku co wynika z dokumentu zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sądowych (k. 10). Jednakże w zakreślonym terminie brak formalny skargi nie został uzupełniony. Postanowieniem z dnia 28 maja 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę z uwagi na nieuzupełnienie w terminie powyższego braku formalnego. Następnie pismem z dnia 22 czerwca 2012 roku kurator dla nieobecnego wniósł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie na wyżej wymienione postanowienie. W treści skargi kasacyjnej podniósł zarzut naruszenia przepisów postępowania prowadzący do pozbawienia skarżącego możliwości złożenia skargi do sądu administracyjnego. Postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2012 roku Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach. W uzasadnieniu wskazano, że w niniejszej sprawie nie istniały przesłanki by można było uznać, iż wystąpił dający się uzupełnić w terminie 7 dni brak formalny skargi oraz zauważono, że na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w M. z dnia [...] sygn. akt [...] ustanowiono dla J. N. kuratora w osobie adwokata K. H. celem reprezentowania jego interesów w postępowaniu administracyjnym a tym samym dla zapewnienia rzeczywistej reprezentacji nieobecnej strony i obrony jej interesów należało dopuścić możliwość podjęcia przez kuratora, w imieniu J. N., czynności polegającej na wniesieniu do sądu administracyjnego skargi na ostateczną decyzję. W wykonaniu zarządzenia Sędziego sprawozdawcy z dnia 7 grudnia 2012 roku wezwano adwokata K. H. do nadesłania informacji, czy ustaliła miejsce pobytu osoby nieobecnej – J. N. w terminie 7 dni pod rygorem zawieszenia postępowania. W odpowiedzi na powyższe wezwanie adwokat K. H. w piśmie z dnia 18 grudnia 2012 roku oświadczyła, że "do dnia dzisiejszego niestety nie ustaliła miejsca pobytu J. N.". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z regulacją art. 125 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2012 r., poz. 270) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli na skutek braku albo wskazania złego adresu skarżącego lub niewykonania przez skarżącego innych zarządzeń nie można nadać sprawie dalszego biegu. Poza tym stosownie do treści art. 131 P.p.s.a. postanowienie w przedmiocie zawieszenia, podjęcia i umorzenia postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Na podstawie aktualnego orzecznictwa sądów administracyjnych należy zauważyć, iż celowość podjęcia na podstawie przepisu art. 125 § 1 P.p.s.a. decyzji o zawieszeniu postępowania pozostawiona została ocenie sądu. Uznanie to nie może być dowolne. Stąd też obowiązkiem sądu jest rozważenie, a w konsekwencji i wyjaśnienie przesłanek uzasadniających zawieszenie postępowania w sprawie (postanowienie NSA z dnia 2 kwietnia 2012 r. sygn. akt II FZ 182/12). Ponadto przesłanka zawieszenia postępowania sądowego wskazana w art. 125 § 1 pkt 3 P.p.s.a. zachodzi wówczas, gdy zostały wyczerpane wymagane w danych okolicznościach czynności sądu zmierzające do nadania sprawie dalszego biegu, a więc zobowiązanie stron do wskazania adresu uczestnika postępowania, a także w razie potrzeby pouczenia o prawie do złożenia wniosku o ustanowienie kuratora dla osoby nieznanej z miejsca pobytu (postanowienie NSA z dnia 20 września 2011 r. sygn. akt II OZ 792/11). Podsumowując zawieszenie postępowania, o jakim mowa w art. 125 § 1 pkt 3 P.p.s.a. może mieć miejsce, jeżeli na skutek braku lub wskazania złego adresu strony skarżącej lub niewykonania przez tę stronę innych zarządzeń nie można nadać sprawie dalszego biegu. Przepis odnosi się do adresu skarżącego, a nie innych (ewentualnych) uczestników postępowania (postanowienie NSA z dnia 25 sierpnia 2010 r. sygn. akt II FZ 302/10). W niniejszym postępowaniu skargę w imieniu J. N. wniósł kurator dla nieobecnego adwokat K. H., działający na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w M. z dnia [...] sygn. akt [...]. Sąd będąc związany postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wydanym dnia 23 sierpnia 2012 roku zbadał, czy są podstawy do zawieszenia postępowania sądowego w związku z nieznanym miejscem pobytu skarżącego i uznał, iż w oparciu o akta sprawy, w szczególności pismo kuratora z dnia 18 grudnia 2012 roku spełniona została przesłanka z art. 125 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Jednocześnie należy zauważyć, że na podstawie art. 128 § 1 P.p.s.a. sąd postanowi podjąć postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia. Mając powyższe na uwadze Sąd, na mocy art. 125 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.