IV SA/Gl 1125/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Siudyka po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.K. na decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej Pismem z dnia 22 grudnia 2017 r. r. pr. J.M. działając jako pełnomocnik strony skarżącej wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej ewentualnie złożenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W treści wniosku wskazała, że pismo Okręgowej Izby Radców Prawnych w Katowicach o wyznaczeniu jej pełnomocnikiem B.K. w sprawie o sygn. IV SA/Gl 1125/16 nigdy nie zostało jej doręczone. Odbiór wskazanej powyżej przesyłki potwierdziła w dniu 16 października 2017 r. M.M. matka pełnomocnika, jednakże w tym dniu przekazała wnioskodawczyni tylko jedną przesyłkę Okręgowej Izby Radców Prawnych w Katowicach w której znajdowało się pismo dotyczące ustanowienia jej pełnomocnikiem B.K. w sprawie o sygn. IV SA/Gl 464/17. Wnioskodawczyni podniosła, że nie jest w stanie ustalić losów zaginionej przesyłki, jej matka będąc osobą w podeszłym wieku stwierdziła, że odebrała w tym dniu kilka listów poleconych z czego tylko jeden był z Okręgowej Izby Radców Prawnych w Katowicach, listonosz twierdzi, że skoro podpisane zostały dwa potwierdzenia odbioru to doręczył dwa listy polecone. Dodała, że w sprawie o sygn. IV SA/Gl 464/17 w której doręczono jej pismo o ustanowieniu jej pełnomocnikiem B.K. podjęła niezwłocznie czynności co świadczy o dołożeniu należytej staranności w prowadzeniu powierzonych jej spraw. Do wniosku dołączyła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Na wezwanie tutejszego sądu Okręgowa Izba Radców Prawnych w Katowicach udzieliła informacji, że pismo o ustanowieniu pełnomocnikiem z urzędu zostało odebrane w dniu 16 października 2017 r. przez M.M. oraz dostarczyło kserokopię zwrotnego potwierdzenia odbioru tej przesyłki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., przewiduje, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto strona winna równocześnie z wnioskiem dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W przedmiotowej sprawie Sąd uznał, że pełnomocnik skarżącej zachowała ustawowy termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wnioskodawczyni o wyznaczeniu jej pełnomocnikiem dowiedziała się w dniu 15 grudnia 2017 r. Natomiast przedmiotowy wniosek został złożony w terminie 7 dni licząc od tej daty, tj. 22 grudnia 2017 r. Zgodnie z art. 177 § 3 p.p.s.a., w razie ustanowienia w ramach prawa pomocy adwokata po wydaniu orzeczenia, na wniosek złożony przez stronę, której doręcza się odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzonym z urzędu, albo przez stronę, która zgłosiła wniosek o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie od dnia zawiadomienia pełnomocnika o jego wyznaczeniu, jednak nie wcześniej niż od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. W myśl art. 177 § 4 p.p.s.a., jeżeli pełnomocnik wyznaczony na podstawie art. 253 § 2 nie stwierdza podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, składa w sądzie, w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej, sporządzoną przez siebie opinię w tym przedmiocie wraz z odpisem dla strony, dla której został ustanowiony. Biorąc powyższe przepisy pod uwagę nie ulega wątpliwości, że w rozpoznawanej sprawie pełnomocnik ustanowiony z urzędu uchybił terminowi do złożenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Okręgowa Izba Radców Prawnych w Katowicach pismem z dnia 30 stycznia 2018 r. powiadomiła Sąd, że pismo o wyznaczeniu r. pr. J.M. pełnomocnikiem z urzędu dla B.K. zostało jej doręczone w dniu 16 października 2017 r., zatem ustawowy termin do złożenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej rozpoczął swój bieg w dniu 17 października 2017 r., a jego upływ przypadał na dzień 16 listopada 2017 r. Tymczasem pełnomocnik z urzędu w dniu 22 grudnia 2017 r. złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka pozytywna wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych, w tym związanych z wnoszeniem skargi kasacyjnej lub opinii o braku podstaw do jej wniesienia. Przy ocenie braku winy należy zatem przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy i uwzględniać jedynie te przeszkody, których strona nie mogła usunąć przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu nie jest więc możliwe, gdy strona dopuści się choćby lekkiego niedbalstwa w prowadzeniu swojej sprawy. Podkreślić przy tym należy, że na profesjonalnym pełnomocniku ciąży szczególny obowiązek dbałości o terminowość i prawidłowość dokonywanych czynności procesowych. W sytuacjach, gdy od prawidłowego dokonania danej czynności zależy dalszy bieg powierzonej pełnomocnikowi sprawy zasadnym jest wymaganie od tego pełnomocnika maksimum staranności. Rzetelność wykonania czynności procesowych przekładać się będzie bowiem na prawo strony do obrony swoich interesów i ochrony jej praw (vide: wyrok NSA z dnia 2 października 2015r., II OSK 148/14, LEX nr 1987030). Przywrócenie terminu może więc mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu jest więc dopuszczalne wyłącznie w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony, okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie (vide: postanowienie NSA z 12 lutego 2015 r., I OZ 91/15, Lex nr 1643289). Jednocześnie przyjmuje się, że w klauzuli "należytej staranności", która jest punktem odniesienia dla oceny braku winy, o którym mowa w art. 86 § 1 P.p.s.a. niewątpliwie mieści się odpowiednia organizacja odbioru korespondencji (vide: postanowienie NSA z 14 stycznia 2015 r., I OZ 1218/14, Lex nr 1624308). W rozpoznawanej sprawie wnioskodawczyni podniosła, że korespondencja została doręczona jej matce, która jest osobą w podeszłym wieku, w związku z powyższym nie jest w stanie ustalić losów zaginionej przesyłki. Sytuacja ta wskazuje jednoznacznie, że skarżąca pod adresem pod którym jak sama podała prowadzi działalność gospodarczą nie zorganizowała w sposób należyty odbioru korespondencji do niej kierowanej. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.