IV SA/Gl 146/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Matan po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.B. na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby w Policji w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz rozkazu personalnego Komendanta Miejskiego Policji w D. z dnia 2[...] r. Nr [...] p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania decyzji oraz rozkazu personalnego. W piśmie z dnia 8 stycznia 2015 r. G.B., reprezentowany przez pełnomocnika radcę prawnego J.W., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] r. Nr [...], na mocy której utrzymano w mocy rozkaz personalny Komendanta Miejskiego Policji w D. z dnia [...] r. Nr [...] o zwolnieniu skarżącego ze służby w Policji. W treści skargi został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania wyżej wymienionej decyzji i poprzedzającego ją rozkazu personalnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Natomiast art. 61 § 5 P.p.s.a. stanowi, iż postanowienie, o którym mowa w § 3, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z aktualnym orzecznictwem sądów administracyjnych należy podkreślić, że w sytuacji gdy skarżący nie wskazuje we wniosku o wstrzymanie wykonania w całości bądź w części aktu albo czynności ani na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, ani tych przesłanek w ogóle nie uzasadnia, to obowiązkiem sądu jest poszukiwanie tych okoliczności (por. postanowienie NSA z dnia 28 marca 2013 r., sygn. akt II OZ 217/13, LEX nr 1299496). Tym samym brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z dnia 4 lipca 2013 r., sygn. akt II GZ 323/13, LEX nr 1346945). W przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] r. Nr [...], na mocy której utrzymano w mocy rozkaz personalny Komendanta Miejskiego Policji w D. z dnia [...] r. Nr [...] o zwolnieniu G.B. ze służby w Policji. Wniosek ten nie został jednak uzasadniony. W ocenie Sądu również w treści skargi z dnia 8 stycznia 2015 r. radca prawny J.W. nie odniósł się w żaden sposób do powyższego wniosku a jedynie sformułował zarzuty przeciwko zaskarżonej decyzji, co w konsekwencji uniemożliwia dokonanie przez Sąd oceny merytorycznej tego wniosku. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.