IV SA/Gl 28/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Tadeusz Michalik (spr.) Sędzia NSA Adam Mikusiński Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. R. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 17 marca 2008 r. w sprawie o sygn. akt IV SA/Gl 262/07 w przedmiocie Funkcjonariuszy Straży Pożarnej na skutek wniosku skarżącego z dnia [...] r. o wyłączenie sędziego WSA Beaty Kalagi-Gajewskiej postanawia: oddalić wniosek o wyłączenie sędziego. W piśmie z dnia [...]r. skarżący J.R. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosek o wyłączenie sędziego WSA Beaty Kalagi-Gajewskiej. W uzasadnieniu swojego wniosku podniósł, że sędzia ma negatywny stosunek do jego osoby oraz faworyzuję stronę przeciwną. Podstawę powyższych zarzutów stanowiło wydanie przez w/w sędziego w dniu 14 sierpnia 2006 r. wyroku oddalającego skargę z dnia 24 kwietnia 2006 r. sygn. akt IV SAB/Gl 17/06. Zdaniem wnioskującego opisany wyrok był sprzeczny z prawem, a zachowanie sędziego było stronnicze i dowolne. Wobec powyższego skarżący domaga się zapewnienia gwarancji prawidłowego i bezstronnego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek skarżącego o wyłączenie sędziego WSA Beaty Kalagi-Gajewskiej jest bezzasadny i nie może zostać uwzględniony. Zgodnie z art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: - w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki, swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia, osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; - w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; - w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; - w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; - w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Stosownie do treści § 3 tego przepisu wyłączeniu podlega również sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać, co do tej skargi. Niezależnie od wskazanych przyczyn, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli między nim a jedną ze stron lub jej przedstawicielem zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwość, co do bezstronności sędziego (art. 19 p.p.s.a.). W ramach rozpatrywanej sprawy sędzia objęty wnioskiem złożył w trybie art. 22 § 2 p.p.s.a. wyjaśnienia, z których wynika, że brak jest w stosunku do niego podstaw do wyłączenia od rozpoznania sprawy w oparciu o postanowienia art. 18 i 19 p.p.s.a. Należy także podnieść, że okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi być realna, a nie potencjalna. Nie jest zatem wystarczająca sama podejrzliwość strony, bądź utrata zaufania do bezstronności sędziego. Nie ma przy tym znaczenia subiektywne przekonanie skarżącego o braku bezstronności sędziego, lecz konieczne jest wskazanie poważnych powodów, które obiektywnie spowodowałyby utratę zaufania co do jego bezstronności. Ewentualna wątpliwość co do bezstronności sędziego musi być uzasadniona i uprawdopodobniona, poparta konkretnymi faktami. Samo przeświadczenie strony o prowadzeniu przez sędziego postępowania w sposób wadliwy i nieobiektywny, nie stanowi wystarczającej przesłanki uzasadniającej w myśl art. 19 p.p.s.a. jego wyłączenie. Oceny tej nie mogą zmienić subiektywne przekonania co do wadliwego, niewłaściwego sposobu orzekania sędziego (zob. postanowienie NSA z dnia 5 września 2008 r. sygn. akt I OZ 665/08) Wobec powyższego, na podstawie powołanych wyżej przepisów orzeczono jak w sentencji.