IV SA/Gl 341/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax Sędziowie Sędzia WSA Teresa Kurcyusz - Furmanik (spr.) Sędzia WSA Beata Kalaga - Gajewska Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Rogowska-Bil po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi G. K. na uchwałę Rady Gminy K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odwołania skarbnika gminy oddala skargę. W dniu 24 września 2012r. G. K. wystąpiła do Wójta Gminy [...] z wnioskiem o odwołanie jej ze stanowiska Skarbnika Gminy i rozwiązanie z nią stosunku pracy na zasadzie porozumienia stron w związku z zamiarem przejścia na emeryturę z dniem 31 grudnia 2012r. Rada Gminy [...] w dniu [...] podjęła na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. Nr 142 poz. 1591 z późn. zm.) uchwałę nr [...] w sprawie odwołania Skarbnika Gminy. Z brzmienia jej § 1 wynikało, że z dniem 31 grudnia 2012r. odwołuję się G. K. ze stanowiska Skarbnika Gminy [...] w związku z przejściem na emeryturę. W § 2 uchwały wyrażono zgodę na rozwiązanie stosunku pracy z G. K. z dniem 31 grudnia 2012r. na mocy porozumienia stron. Uchwała ta podjęta została na sesji Rady Gminy [...] z dnia [...]. Protokół z przebiegu sesji potwierdza, że Wójt Gminy zaproponował wprowadzenie do porządku obrad punktu dotyczącego podjęcia uchwały w sprawie odwołania Skarbnika Gminy. Projekt porządku obrad uwzględniający propozycję Wójta poddany został pod głosowanie i jednogłośnie przyjęty przez Radę. W dniu 16 stycznia 2013r. G. K. wezwała Radę Gminy [...] do usunięcia naruszenia prawa polegającego jej zdaniem na podjęciu uchwały nr [...] w sprawie odwołania Skarbnika Gminy [...] w sposób sprzeczny z § 1 ust. 5 Regulaminu Pracy Rady Gminy [...] stanowiącym załącznik nr 2 do Statutu Gminy przyjętego uchwałą nr [...] Rady Gminy z dnia 14 lutego 2003r. (publ. w Dz. Urz. Wojewody [...] Nr 39 poz. 1108) oraz z naruszeniem art. 18 ust. 2 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym, co skutkuje nieważnością uchwały. Skarżąca odwołała się do brzmienia § 1 ust. 5 Regulaminu, po myśli którego o sesji rady należy zawiadomić radnych na 7 dni przed terminem posiedzenia wskazując miejsce, dzień i godzinę posiedzenia oraz proponowany porządek obrad, a do zawiadomienia dołącza się porządek obrad. Zdaniem skarżącej przepisy regulaminu nie przewidują żadnych odstępstw od tej regulacji. Projekt uchwały o odwołaniu Skarbnika [...] został przedłożony w trakcie sesji, co uniemożliwiało wprowadzenie go do porządku obrad. Przewodniczący Rady Gminy zobligowany był do wprowadzenia wskazanego projektu do porządku obrad na kolejnej sesji rady. Z tych względów uchwała o odwołaniu Skarbnika Gminy podjęta została z naruszeniem procedury uchwałodawczej. W opinii skarżącej przyczyną nieważności w/w uchwały jest również fakt braku stosownego wniosku Wójta Gminy, gdyż skuteczne odwołanie skarbnika gminy wymaga złożenia takiego wniosku. Tymczasem Wójt Gminy [...] jedynie odczytał wniosek złożony przez skarżącą. Uchwała została zatem podjęta na wniosek skarbnika gminy, co narusza prawo w sposób skutkujący nieważnością. W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Przewodniczący Rady Gminy [...] poinformował wzywającą, że Rada Gminy na sesji nadzwyczajnej w dniu 21 stycznia 2013r. nie uchyliła uchwały z dnia [...] w sprawie odwołania skarbnika gminy, w związku z czym pozostaje ona nadal w obrocie. Pismo to otrzymała skarżąca w dniu 15 lutego 2013r. W dniu 1 marca 2013r. G. K. złożyła w urzędzie Gminy w [...] skargę na uchwałę z dnia [...] nr [...] w sprawie odwołania Skarbnika Gminy wnosząc o stwierdzenie jej nieważności. Zarzuciła niezgodność zaskarżonej uchwały z § 1 ust. 5 w zw. z § 2 ust. 4 Regulaminu Pracy Rady Gminy [...] stanowiącym załącznik nr 2 do Statutu Gminy przyjętego uchwałą nr [...] Rady Gminy z dnia 14 lutego 2003r. (publ w Dz. Urz. Wojewody [...] Nr 39 poz. 1108) poprzez naruszenie zasad podejmowania uchwał przez Radę Gminy i jej podjęcie na tej samej sesji, na której został zgłoszony jej wniosek oraz niezgodność z art. 18 ust. 2 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym, gdyż zaskarżona uchwała podjęta została mimo braku wymaganego wniosku Wójta Gminy o odwołanie Skarbnika Gminy. Skarżąca wskazała, że jej interes prawny w kwestionowaniu przedmiotowej uchwały wynika z faktu, że akt ten w sposób bezpośredni wpływa na jej sytuację osobistą tj. stosunek pracy. W konsekwencji narusza jej interes prawny, godząc w jej stosunek zatrudnienia wynikający niewątpliwie z treści zaskarżonej uchwały. Ma ona zatem interes prawny do zbadania zgodności z prawem tej uchwały, a zaskarżona uchwała wywołała skutek w postaci bezpodstawnego odwołania skarżącej ze stanowiska Skarbnika Gminy [...]. Podniosła, że skarbnik gminy jest ustawowym obligatoryjnym elementem struktury organizacyjnej gminy, którego obowiązki i uprawnienia reguluje ustawa o samorządzie gminnym. Uchwała o powołaniu skarbnika gminy ma charakter administracyjnoprawny wywołujący jednocześnie skutki w sferze stosunku pracy tego podmiotu. Legalność podjęcia uchwały rady gminy o odwołaniu skarbnika gminy może być kwestionowana w postępowaniu określonym w art. 85 i następne ustawy o samorządzie gminnym oraz przed sądem administracyjnym. Powołując się na treść art. 18 ust. 2 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym stwierdziła, że tylko rada gminy może powoływać i odwoływać skarbnika gminy. Natomiast w Regulaminie Rady [...] stanowiącym załącznik do Statutu Gminy określone zostały zasady pracy organu uchwałodawczego oraz podejmowania przez radę gminy rozstrzygnięć w formie uchwały. Zgodnie z brzmieniem § 1 ust. 5 wskazanej regulacji o sesji rady należy zawiadomić radnych na 7 dni przed terminem posiedzenia wskazując miejsce, dzień i godzinę pierwszego posiedzenia oraz proponowany porządek obrad. Do zawiadomienia o zwołaniu sesji dołącza się porządek obrad z projektami uchwał. Przepisy Regulaminu nie przewidują żadnych odstępstw od tej procedury. Ponadto § 2 ust. 4 zd. trzecie Regulaminu Pracy Rady Gminy [...] wskazuje, że w sytuacji gdy projekt uchwały zostanie przedłożony pod obrady rady gminy w terminie krótszym niż 7 dni przed wyznaczonym dniem rozpoczęcia sesji przewodniczący nie ma prawnej możliwości wprowadzenia go do porządku obrad przedmiotowej sesji. Tymczasem projekt uchwały w sprawie odwołania Skarbnika Gminy [...] został przedłożony dopiero w czasie sesji z dnia 25 września 2012r. Przewodniczący Rady Gminy zobligowany był zatem do wprowadzenia tego punktu obrad do porządku na kolejnej sesji. Skarżąca podkreśliła, że Statut Gminy jest aktem normatywnym. Konsekwencją zaś prawotwórczego statutu gminy jest wymóg zgodności uchwał i zarządzeń organów gminy z postanowieniami statutu i obowiązek organów nadzoru uwzględniania norm statutowych przy ocenie legalności tych uchwał. Zauważyła nadto, że bezwzględnym warunkiem podjęcia uchwały o odwołaniu skarbnika gminy jest stosowny wniosek wójta gminy. Jak wynika z protokołu sesji Rady Gminy [...] z dnia [...] Wójt Gminy jedynie odczytał wniosek Skarbnika Gminy, co powoduje zdaniem skarżącej, że z wnioskiem wystąpił nieuprawniony podmiot. Z tych względów podjęta uchwała jest nieważna. W odpowiedzi na skargę, wnosząc o jej oddalenie, działający w imieniu Rady Gminy [...] jej Przewodniczący, uznał postawione w skardze zarzuty za nieuzasadnione. Wskazał, że wnioskodawcą w sprawie był Wójt Gminy, a wprowadzenie zmiany porządku obrad każdej gminy jest dopuszczalne w oparciu o art. 20 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Głosowanie w tej sprawie wymaga kwalifikowanej większości, co zostało dochowane. Powołano się tu na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 lipca 2008r. sygn. akt II OSK 447/08 i wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 16 października 2008r. sygn. akt II SA/Ke 514/08. Dokonując interpretacji brzmienia art. 20 ust. 1a ustawy o samorządzie gminnym organ wskazał, że zmiany w porządku obrad mogą dotyczyć również wprowadzenia nowych spraw i nie ma podstawy prawnej do tego, by dodatkowe pozycje porządku obrad nie mogły zostać załatwione poprzez podjęcie uchwały. Ustawodawca posługuje się bowiem pojęciem "porządek obrad", jako zmiana porządku wiążąca się z wprowadzeniem nowych uchwał, jak i niewiążąca się z nowymi uchwałami. Zauważono, że za taką interpretacją wskazanej regulacji przemawiają względy celowościowe. Wprowadzając reżim bezwzględnej większości głosów ustawowego składu rady wymagany dla zmiany porządku obrad byłoby nieracjonalne, gdyby nie mogło to dotyczyć wprowadzenia do porządku obrad dodatkowych projektów uchwał. Zdaniem organu odczytywanie treści Regulaminu Prac Rad Gminy nie może być oderwane od regulacji ustawowych. Zauważono, że podjęta uchwała przyjęła w swojej treści oświadczenie woli pracownika, a oświadczenie to nie zostało odwołane. Zmiana treści podjętej uchwały nie jest możliwa ze względu na zasady kodeksu cywilnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Na podstawie art. 1 § 1 i art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy te sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Są zatem właściwe również do kontroli zgodności z prawem uchwał organów jednostek samorządu terytorialnego. Poddana kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego uchwała podjęta przez Radę Gminy [...] na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym w brzmieniu publikowanym w Dz.U. z 2001r. Nr 42 poz. 1591 z późn. zm. należy do aktów wymienionych w treści art. 3 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270 z późn. zm. dalej p.p.s.a.), co potwierdza właściwość tego sądu do rozpoznania sprawy wskutek wniesionej przez G. K. skargi. Skarga wniesiona w trybie art. 101 ust. 1 ustawy samorządzie gminnym wymaga swego wyprzedzenia sui generis środkiem odwoławczym określonym przez ustawodawcę, jako "wezwanie do usunięcia naruszanie prawa". Dopiero po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia uprawniony podmiot może zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Wymóg ten obliguje zatem sąd administracyjny do zbadania warunku formalnoprawnego niezbędnego do otwarcia drogi do merytorycznego rozpoznania sprawy, a to do skontrolowania istnienia uprzedniego bezskutecznego wezwania do usunięcia naruszenia. Jak wynika z akt sprawy, przed wniesieniem skargi G. K. wyczerpała tryb wezwania do usunięcia naruszenia, o czym świadczy jej pismo z dnia 16 stycznia 2013r. skierowane do Rady Gminy [...]. Skargę wniesiono w terminie trzydziestu dni od otrzymania odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Tym samym wymogi formalne do wniesienia skargi na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym zostały spełnione. W następstwie pozytywnego ustalenia w tym zakresie przystąpić można było do zbadania legitymacji skargowej skarżącej. Zaznaczyć bowiem trzeba, że sądy administracyjne nie działają z urzędu lecz wyłącznie w sprawach zainicjowanych skargą legitymowanego podmiotu. Postępowanie sądowoadministracyjne oparte jest bowiem bezwzględnie na zasadzie skargowości. Przewidziana w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym instytucja skargi na uchwałę organu gminy podjęta w sprawie z zakresu administracji publicznej, stanowiąca dopełnienie środków nadzoru, stwarza możliwość ochrony interesów prawnych i uprawnień różnych podmiotów w takich sytuacjach, w których nie są one chronione w inny sposób w trybie procedury administracyjnej lub cywilnej przez kontrolę sądu administracyjnego lub powszechnego. W instytucji tej połączono kryteria dwu odrębnych konstrukcji prawnych wyznaczających zakres kontroli sądu administracyjnego nad działalnością uchwałodawczą organów gmin - niezgodność uchwały z prawem i równocześnie naruszenie przez nią konkretnie rozumianych interesów lub uprawnień konkretnego obywatela lub ich grupy bądź wreszcie innego podmiotu, który jest mieszkańcem danej gminy lub jest z tą gminą związany prawnie w inny sposób (por. wyroki Trybunału Konstytucyjnego z dnia 19 września 1994r. sygn. W 5/9 publ. OTK 1994r. cz. II poz. 44 i z dnia 4 listopada 2003r. sygn. SK 30/02 publ. OTK –A 2003/8/84). Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy legitymowanym do wniesienia skargi jest "każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej". Jest to swoistego rodzaju kwalifikowana legitymacja prawna, wyraźnie określona we wskazanym przepisie i nie mają do niej zastosowania ani przepis art. 28 ani też przepis art. 31 Kodeksu postępowania administracyjnego ani też art. 50 p.p.s.a. Przepis art. 50 § 1 p.p.s.a ma bowiem charakter lex generalia i znajduje zastosowanie w takim zakresie, w jakim legitymacja skargowa nie została odmiennie ujęta w innej ustawie, a więc stanowiącej lex specialis (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, A. Romańska, Postępowanie sądowoadministracyjne, s. 124). Powołując się na piśmiennictwo prawnicze, a także stanowisko prezentowane w judykaturze, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza, że "mieć interes prawny" to tyle, co wskazać przepis prawa uprawniający dany podmiot do wystąpienia z określonym żądaniem w stosunku do organu administracji publicznej, a źródła interesu prawnego poszukiwać należy w regulacjach prawa materialnego (por. W. Kisiel "Legitymacja jednostki do zaskarżania uchwał samorządowych w orzecznictwie sądów administracyjnych" Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego nr 3(24)/2009, s. 37, wyrok NSA z dnia 11 kwietnia 2008 r., sygn. akt II OSK 1749/07 oraz wyrok NSA z dnia 15 lutego 2008 r., sygn. akt I OSK 1788/07, zamieszczone w CBOSA). Legitymacja do zaskarżenia uchwał do sądu administracyjnego, w trybie art. 101 ust. 1 u.s.g, przysługuje zatem tylko tym, którzy wykażą się konkretnym, indywidualnym interesem prawnym (uprawnieniem) określonym przez konkretną normę prawa materialnego. Podstawą interesu prawnego, są przepisy prawa materialnego, na mocy których kształtowane są uprawnienia lub obowiązki jednostki, gdyż interes prawny skarżących, o którym mowa w art. 101 u.s.g. jest kategorią normatywną z zakresu prawa materialnego. Jego źródło stanowi norma prawa materialnego kształtująca sytuację prawną wnoszącego skargę. Teza o wywodzeniu interesu prawnego z prawa materialnego, będącego jego źródłem, poprzez wskazanie stosunków między adresatami regulacji materialnoprawnej utrwalona jest w orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego i sądów administracyjnych (por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 września 2008r. sygn. SK 76/06 publ. OTK-A 2008/7/121, a także wyroki NSA z dnia 11 kwietnia 2008 r., sygn. akt II OSK 1749/07, LEX nr 470930 czy z dnia 15 lutego 2008 r., sygn. akt I OSK 1788/07, LEX nr 463973). Przepisy prawa procesowego stanowią podstawę do wyprowadzenia interesu prawnego lub uprawnienia tylko wtedy, gdy występuje bezpośredni związek z autorytatywną konkretyzacją uprawnienia lub obowiązku (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 czerwca 2012r. sygn. II OSK 790/12 publ CBOS). Co ważne, dla istnienia legitymacji skargowej, o której mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminny nie jest jeszcze wystarczające "mieć interes prawny", gdyż konieczne jest nadto, by ten interes został bezpośrednio i realnie naruszony. Skarżąca wskazała, że jej interes prawny w kwestionowaniu przedmiotowej uchwały wynika z faktu, że uchwała w sprawie odwołania Skarbnika Gminy [...] w sposób bezpośredni wpływa na jej sytuację osobistą tj. stosunek pracy. Ma ona zatem interes prawny do zbadania zgodności z prawem tej uchwały, gdyż, narusza ona jej interes prawny, godząc w jej stosunek zatrudnienia. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżąca nie zdołała jednak wykazać, by zostały spełnione obie przesłanki wymagane dla legitymacji skargowej wynikającej z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Ta kwalifikowana legitymacja skargowa wymagała bowiem wskazania konkretnej normy prawnej, na mocy której ukształtowane jest uprawnienie skarżącej, a która to norma wskutek podjęcia zaskarżonej uchwały, została naruszona. Wskazany przez skarżącą jako naruszony przepis art. 18 ust. 2 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym jest przepisem kompetencyjnym określającym wyłączną kompetencję rady gminy do powoływania i odwoływania skarbnika gminy na wniosek wójta i w żadnym wypadku nie można przyjąć, że przepis ten kreuje interes prawny czy uprawnienie skarżącej. Natomiast zgodnie z treścią wskazanego, jako naruszony § 1 ust. 5 Regulaminu - o sesji rady należy zawiadomić radnych na 7 dni przed terminem posiedzenia wskazując miejsce, dzień i godzinę posiedzenia oraz proponowany porządek obrad. Przedstawiona regulacja prawna stanowi ewidentnie normę o charakterze procesowym. Należało zatem również w tym przypadku rozważyć, czy regulacja ta konkretyzuje uprawnienia skarżącej, a jeśli tak, to czy wobec wadliwego jej zastosowania uprawnienia te zostały realnie i bezpośrednio naruszone. Celem wprowadzonej w § 1 ust. 5 Regulaminu regulacji jest zapewnienie radnym przygotowania się do tematyki objętej porządkiem obrad. Unormowanie to umożliwia także podmiotowi, którego uprawnień dotyczyć będzie przyszła uchwała, a której przedmiot uwzględniony jest w porządku obrad, przedstawienie swego stanowiska. Zauważyć trzeba, że w dniu [...] skarżąca skierowała do Wójta Gminy [...] wniosek o rozwiązanie umowy o pracę i odwołanie z funkcji skarbnika gminy z dniem 31 grudnia 2012r. w związku z wyrażeniem woli przejścia na emeryturę. Na sesji Rady Gminy w dniu podejmowania zaskarżonej uchwały była obecna. Zaskarżona uchwała w całości uwzględnia złożony wniosek. Skarżąca nie wykazała, by wniosek o odwołanie z funkcji skarbnika Gminy został przez nią cofnięty lub zmieniony. Wskazany, jako naruszony, przepis Regulaminu Pracy Rady Gminy nie wpływa zatem w żadnej mierze na sytuację prawną skarżącej powstałą w wyniku podjęcia zaskarżonej uchwały. Oceniając legitymację procesową skarżącej w świetle przedstawionych rozważań uznać zatem należy, że nie wykazała ona związku pomiędzy naruszeniem procedury poprzedzającej podjęcie zaskarżonej uchwały, a jej indywidualną sytuacją prawną. Przypomnieć tu także należy, że skarga wnoszona na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym nie jest rodzajem skargi powszechnej, służącej każdemu, kto zarzuca naruszenie porządku prawnego. Środek ten jest nakierowany na ochronę praw podmiotowych. Nawet sprzeczność uchwały z prawem nie daje legitymacji do wniesienia skargi, jeżeli taka uchwała nie narusza w sposób bezpośredni i realny chronionego interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego. Jak stwierdza się w orzecznictwie sądów administracyjnych skarga wnoszona na podstawie art. 101 ust. 1 powołanej ustawy nie ma charakteru actio popularis, a więc do jej wniesienia nie legitymuje ani sama ewentualna sprzeczność z prawem zaskarżonej uchwały, ani też ewentualny stan zagrożenia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 marca 2013 r. o sygn. akt I OSK 1761/12, publ. LEX nr 1311573). Sąd nie dostrzegł nadto, by wskazywane przez skarżącą uchybienia miałyby stanowić o bezwzględnej nieważności zaskarżonej uchwały. Nie podzielił przede wszystkim stanowiska skarżącej, by sprawa będąca przedmiotem obrad na sesji w dniu [...] nie została wniesiona do jej porządku na wniosek Wójta Gminy [...]. Ten to organ wystąpił o wprowadzenie do porządku obrad sprawy o odwołanie Skarbnika Gminy, zreferował tę sprawę przedstawiając wolę pełniącego dotychczas obowiązki skarbnika gminy. Uchwała podjęta została czternastoma głosami na piętnastu obecnych radnych, jedna osoba wstrzymała się od głosu. Wójt przedstawił jednocześnie nową kandydaturę na stanowisko skarbnika gminy, co potwierdza, że działał w sprawie wykonując w pełni nałożone na niego uprawnienie określone w art. 18 ust. 2 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym. Nie można zatem zgodzić się ze skarżącą, że uchwała podjęta została bez wniosku właściwego organu. Wniosek ten został złożony w sposób co najmniej dorozumiany. Sąd nie podzielił również stanowiska skarżącej, co do braku uprawnień rady gminy do zmiany porządku obrad sesji. Jak słusznie podniesiono w odpowiedzi na skargę uprawnienie takie wynika z treści art. 20 ust. 1a ustawy o samorządzie gminnym. Zmianą porządku obrad jest : a) wprowadzenie do niego punktu lub punktów, które nie były w nim zawarte, b) usunięcie zeń jednego lub więcej punktów, c) zmiana treści jednego lub więcej punktów, d) zmiana kolejności punktów. Każda z tych zmian może nastąpić w fazie uchwalania porządku obrad albo na etapie jego realizacji (por. Andrzej Szewc, Komentarz do ustawy o samorządzie gminnym, publ.LEX). Zgodnie z brzmieniem przywołanego przepisu na zmianę porządku obrad przewodniczący rady gminy musi uzyskać zgodę radnych wyrażoną bezwzględną większością głosów ustawowego składu rady. Jak wynika z przedstawionego w aktach sprawy protokołu z sesji Rady Gminy [...] z dnia [...] wprowadzenie do porządku obrad wniosku Wójta Gminy o odwołanie Skarbnika Gminy przegłosowano i jednogłośnie przyjęto. Z powyższych przyczyn skargę należało oddalić, o czym orzeczono na mocy art. 151 p.p.s.a ..