IV SA/Gl 430/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Tadeusz Michalik po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Miejski Szpital Zespolony w C. na decyzję Zarządu Województwa [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zwrotu dofinansowania w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...]na lata 2007-2013 w kwestii wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia p o s t a n a w i a: przywrócić termin do wniesienia zażalenia Wyrokiem z dnia 14 marca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Zarządu Województwa [...] z dnia [...] nr [...] w pkt 3 tegoż wyroku zasądził od Zarządu Województwa [...] na rzecz strony skarżącej kwotę 5 300 zł (pięć tysięcy trzysta złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wyrok ten jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy został doręczony pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 31 marca 2017r. (k.131 akt sądowych). W dniu 18 kwietnia 2017 r. pełnomocnik strony skarżącej wniósł zażalenie na postanowienie o kosztach zawarte w pkt 3 wskazanego powyżej wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu poinformował, że w dniach od 6 kwietnia do 12 kwietnia 2017 r. był niezdolny do pracy, a zatem nie mógł sporządzić i wnieść zażalenia. Do wniosku dołączył zaświadczenie lekarskie potwierdzające ten fakt. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 dalej jako: P.p.s.a.), zażalenie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z kolei z art. 85 P.p.s.a. wynika, że czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 86 § 1 P.p.s.a.). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu musi spełniać warunki określone w art. 87 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, pismo takie wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, że dla przywrócenia terminu konieczne jest, aby wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione łącznie, w przeciwnym razie wniosek podlega oddaleniu bądź też, w przypadku wniosku spóźnionego lub z mocy ustawy niedopuszczalnego, odrzuceniu przez Sąd. Jak wskazano wyżej jedną z przesłanek przywrócenie terminu jest uprawdopodobnienie przez stronę, że nie dokonała czynności bez własnej winy, przy czym o braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy zainteresowani nie byli w stanie pokonać przeszkody (usunąć) przy użyciu sił i środków normalnie dostępnych, nie ryzykując własnym bądź innych zdrowiem, życiem lub narażając siebie bądź innych na poważne straty majątkowe (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 październik a 2011 r. sygn. akt I OZ 776/11, LEX nr 965949). Należy przy tym dodać, że w przypadku, gdy strona reprezentowana jest przez profesjonalnego pełnomocnika, to jego brak winy jest warunkiem przywrócenia terminu przez sąd, bowiem to na nim spoczywa obowiązek zadbania o prawidłowe i terminowe dokonanie czynności procesowych. Z brakiem winy mamy zatem do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od pełnomocnika i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, gdy pełnomocnik nie mógł usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W przedmiotowej sprawie, jako przyczynę uchybienia terminu pełnomocnik strony skarżącej wskazał na brak możliwości terminowego sporządzenia zażalenia i jego wniesienia z uwagi na stwierdzony orzeczeniem lekarskim stan choroby. Celem wykazania powyższej okoliczności pełnomocnik przedłożył zaświadczenie lekarskie, w którym zalecono, że chory powinien leżeć. W ocenie Sądu, pełnomocnik skarżącej uprawdopodobnił brak winy w nieterminowym wniesieniu zażalenia albowiem z treści przedstawionego zaświadczenia lekarskiego, stwierdzony przez lekarza stan chorobowy uniemożliwiał pełnomocnikowi strony pełnienie czynności zawodowych w dniach od 6 do 12 kwietnia 2017 r., a zatem w czasie, w którym biegł termin do wniesienia zażalenia. Termin do jego wniesienia upływał bowiem w dniu 7 kwietnia 2017 r. W ocenie Sądu o braku winy w nieterminowym złożeniu środka zaskarżenia przesądziła choroba pełnomocnika strony skarżącej, która wystąpiła nagle i uniemożliwiła zachowanie terminu do dokonania tej czynności procesowej. Przebywanie na zwolnieniu lekarskim, z którego zaleceń wynika, że chory nie ma możliwości pełnienia obowiązków zawodowych uniemożliwiło, zdaniem Sadu, podjęcie przez pełnomocnika działań procesowych wymaganych do wniesienia skargi do sądu (por. postanowienie NSA z dnia 10 czerwca 2015 r., II GZ 265/15, dostępne http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W okolicznościach niniejszej sprawy Sąd uznał zatem, że pełnomocnik strony skarżącej w sposób należyty uprawdopodobnił brak swojej winy w uchybieniu terminu, wypełniając tym samym przesłankę warunkującą przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej. Twierdzenia pełnomocnika strony skarżącej o chorobie uniemożliwiającej podjęcie określonych czynności zostało uwiarygodnione przedłożonym dokumentem w postaci zaświadczenia lekarskiego. Należy jednocześnie podkreślić, że strona dochowała siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Przyczynę uzasadniającą złożenie wniosku o przywrócenie terminu wiązać bowiem należy z dniem 12 kwietnia 2017 r., kiedy ustał stan chorobowy pełnomocnika strony. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji