IV SA/Gl 542/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska, , , po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.W. na uchwałę Rady Miasta K. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę. W dniu [...] G.W. wniósł za pośrednictwem Rady Miasta K. skargę na uchwałę tego organu z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie informacji publicznej. Skarżący wniósł o jej uchylenie w całości oraz o uchylenie poprzedzającej ją uchwały tego organu z dnia [...] Nr [...], zarzucając, że zaskarżona uchwała narusza przepisy prawa materialnego przez niezastosowanie art. 8 ust. 6 pkt 4 i 5 w związku z art. 2 ust. 1 i art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, a także art. 77 ust. 2 w związku z art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poprzez uznanie, że skarżącemu nie przysługuje droga sądowa dochodzenia naruszonego zaskarżoną uchwałą prawa do informacji publicznej. W uzasadnieniu wskazał, że w dniu [...] złożył skargę do Rady Miasta K. w przedmiocie nienależytego i nieterminowego wykonywania obowiązków przez Prezydenta Miasta K. w zakresie udostępniania informacji publicznych w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Miasta K. W odpowiedzi na tą skargę Rada Miasta K. na mocy uchwały z dnia [...] Nr [...] uznała tą skargę za bezzasadną w części dotyczącej nie umieszczenia w Biuletynie Informacji Publicznej UM K. komunikatu o rozpoczęciu prac nad "Programem współpracy Miasta K. z organizacjami pozarządowymi na rok [...]". W zaistniałej sytuacji skarżący pismem z dnia [...] wezwał ten organ do usunięcia naruszenia prawa i uchylenia uchwały nr [...] jako podjętej z naruszeniem przysługującego skarżącemu prawa do informacji publicznej oraz naruszenia uprawnień w tym zakresie wynikających z art. 61 Konstytucji oraz art. 10 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności. Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego uchwałą Rada Miasta K. nie uwzględniła wezwania skarżącego z dnia [...], a w jej uzasadnieniu podniosła, że skarżącemu nie przysługuje droga sądowa dochodzenia naruszonego prawa, co jego zdaniem w sposób oczywisty narusza zasadę wyrażoną w art. 77 ust. 2 Konstytucji RP. W odpowiedzi na skargę Rada Miasta K. wniosła o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) ewentualnie o jej oddalenie. W uzasadnieniu wniosku, w zakresie dotyczącym odrzucenia skargi, organ wskazał, że sprawy skarg rozpoznawane przez organ administracji publicznej w trybie przepisów działu VIII. "Skargi i wnioski" ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego nie podlegają kognicji sądów administracyjnych, gdyż rządzą się swoistymi regułami. W postępowaniu tym brak jest stron, nie ma instancji, nie zapadają w wyniku ich rozpoznania decyzji ani postanowienia lub inne akty. Postępowanie to ma zaś na celu ustalenie prawidłowości i terminowości działania organów administracji publicznej i ich pracowników oraz zbadania potrzeby podjęcia określonych czynności. Postępowanie to cechuje się brakiem wydawania przez organy administracji publicznej władczych aktów podlegających ocenie sądów administracyjnych z punktu widzenia ich legalności. Żadna z procedur nie przewiduje dopuszczalności zaskarżania do sądów administracyjnych działań realizowanych w ramach takiego postępowania. Wobec tego zdaniem organu kwestie będące przedmiotem skargi nie podlegają kontroli sądowoadministracyjnej. Uzasadniając alternatywne żądanie oddalenia skargi Rada Miasta K. wskazała, że stosowny komunikat, będący przedmiotem zawartej w piśmie z dnia [...] skargi G.W., został zamieszczony w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Miasta K. w dniu [...]. Zatem sformułowany przez niego zarzut naruszenia szeregu przepisów prawa należy uznać za chybiony. Potwierdzeniem tego stanu są pisma dwóch organizacji pozarządowych, które wniosły uwagi do przedmiotowego projektu programu, tj. pismo Stowarzyszenia A z dnia [...] oraz pismo Stowarzyszenia B z dnia [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Stosownie do brzmienia art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych sprawują wymiar sprawiedliwości (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Szczegółowy zakres tej kognicji określają przepisy art. 3, art. 4, i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej w dalszej części p.p.s.a. W niniejszej sprawie skarżący zainicjował postępowanie administracyjne kierując do Rady Miasta K. w dniu [...] skargę na nienależyte i nieterminowe wykonywanie obowiązków przez Prezydenta Miasta K. W jej podstawie prawnej wskazał art. 221 i art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j. t. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) zwanej w dalszej części k.p.a., jako właściwe do jej rozpoznania. Wobec tego żądał jej rozpoznania w trybie przepisów działu VIII "Skargi i wnioski" k.p.a. Stosownie do brzmienia art. 221 § 1 i § 3 zagwarantowane każdemu w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej prawo składania petycji, skarg i wniosków do organów państwowych, organów jednostek samorządu terytorialnego, organów samorządowych jednostek organizacyjnych oraz do organizacji i instytucji społecznych realizowane jest na zasadach określonych przepisami niniejszego działu, owe petycje, skargi i wnioski można składać w interesie publicznym, własnym lub innej osoby za jej zgodą. Z kolei art. 227 k.p.a. stanowi, że przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw, zaś na mocy art. 228 cytowanej ustawy skargi składa się do organów właściwych do ich rozpatrzenia. Skarżący złożył przedmiotową skargę do właściwego organu, bowiem zgodnie z brzmieniem art. 229 pkt 3 k.p.a. jeżeli przepisy szczególne nie określają innych organów właściwych do rozpatrywania skarg, organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności wójta (burmistrza lub prezydenta miasta) i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych, z wyjątkiem spraw określonych w pkt 2 jest rada gminy. Ten organ administracji samorządowej zgodnie z art. 237 k.p.a. rozpoznał skargę podejmując w dniu [...] uchwałę nr [...], o czym poinformowany został skarżący. Następnie odpowiadając na wezwanie G.W. z dnia [...] Rada Miasta K. podjęła w dniu [...] uchwałę nr [...]. Taki tryb był właściwy w myśl art. 239 § 1 k.p.a. stanowiącego, że w przypadku gdy skarga, w wyniku jej rozpatrzenia, uznana została za bezzasadną i jej bezzasadność wykazano w odpowiedzi na skargę, a skarżący ją ponowił bez wskazania nowych okoliczności - organ właściwy do jej rozpatrzenia może, w odpowiedzi na tę skargę, podtrzymać swoje poprzednie stanowisko. Mimo takiego trybu rozpoznania sprawy, skarżący wniósł do tutejszego Sądu skargę, żądając uchylenia uchwały Rady Miasta K. z dnia [...], nr [...]. Tymczasem, zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie sądów administracyjnych poglądem, tryb "ogólnoskargowy" (art. 221 i n. k.p.a.), jest jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, którego zakończenie (zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi) nie daje podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, tj. postępowania odwoławczego lub postępowania sądowoadministracyjnego (por. postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 25 lipca 2005 r., sygn. I SA/Rz 117/05, OwSS 2006/1/26). Nadto uznaje się, że do skarg i wniosków uregulowanych w dziale VIII k.p.a. nie ma zastosowania sądowa kontrola administracji publicznej, a skarga jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 17 grudnia 2006 r., sygn. I SA/Wa 1785/06, LEX nr 320599, postanowienie WSA w Lublinie z dnia 31 grudnia 2007 r., sygn. III SA/Lu 586/07, Wspólnota 2008/3/47). Takie stanowisko dotyczy również sytuacji, gdy zawiadomienie o załatwieniu sprawy ma formę uchwały organu gminy (miasta), ponieważ sprawy te nie zostały poddane kontroli sądów administracyjnych ani na podstawie art. 3 p.p.s.a., ani na podstawie przepisów ustaw szczególnych (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 24 listopada 2006 r., sygn. III SA/Wa 948/06, LEX nr 295005). Dodatkowo uznaje się, że w przypadku wniesienia skargi do organu administracji na podstawie art. 227 i nast. k.p.a., stronie nie służy skarga do sądu administracyjnego ani na bezczynność organu, ani na wynik tego postępowania (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 14 września 2005 r. , sygn. IV SAB/Wa 80/05, LEX nr 205439). Wobec powyższego trudno uznać za zasadne twierdzenie skarżącego, że organ, załatwiając jego skargę, naruszył zasady określone w art. 61 i art. 77 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, tj. odmówił mu dostępu do informacji publicznej, a także uznał, że nie przysługuje mu droga sądowa dochodzenia naruszonego jego zdaniem prawa. Mając powyższe na uwadze Sąd, na mocy art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. , orzekł jak w sentencji.