IV SA/Gl 572/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Kalaga – Gajewska po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na uchwałę Rady Miejskiej w Jaworznie z dnia 30 marca 2017 r. nr XXVII/387/2017 w przedmiocie dostosowania sieci szkół podstawowych i gimnazjów do nowego ustroju szkolnego p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu wpis sądowy od skargi w kwocie 300 zł (trzysta złotych). Pismem z dnia 29 maja 2017 r. M. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Jaworznie z dnia 30 marca 2017 r. nr XXVII/387/2017 w przedmiocie dostosowania sieci szkół podstawowych i gimnazjów do nowego ustroju szkolnego. Jako podstawę skargi wskazał art. 3 § 2 pkt 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Wyżej wymienionej uchwale zarzucił naruszenie art. 20 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym w związku z § 40 pkt 2 i § 42 statutu Miasta Jaworzna. Jednocześnie wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały i o zwrot kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi wyjaśnił, że jest radnym Rady Miejskiej w Jaworznie oraz dodał, iż uchwała z dnia 30 marca 2017 r. nie znajdowała się w pierwotnym zawiadomieniu o zwołaniu sesji rady z dnia 16 marca 2017 r. lecz została doręczona oddzielnie, w dniu 29 marca 2017 r., około godziny 15.50, za pośrednictwem e-maila. Następnie podkreślił, że zgodnie z obowiązującymi przepisami materiały na sesję, w szczególności projekty uchwał, doręcza się na 7 dni przed sesją natomiast w przedmiotowej sprawie doręczono je na około 16 godzin przed zaplanowaną sesją a zatem doszło do naruszenia art. 20 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym w związku z § 40 pkt 2 i § 42 statutu Miasta Jaworzna. Zdaniem skarżącego skoro przy podjęciu zaskarżonej uchwały doszło do naruszenia przepisów proceduralnych to taka wadliwość stanowi podstawę do stwierdzenia jej nieważności. Poza tym oświadczył, iż swój interes prawny wywodzi z art. 24 ustawy o samorządzie gminnym, z którego wynika, że radny ma obowiązek brania udziału w pracach rady gminy. Tym samym w celu należytego wykonywania ciążących na nim obowiązków radnego miał prawo do wcześniejszego zapoznania się z projektem uchwały. W jego ocenie zbyt późne doręczenie projektu uchwały spowodowało niemożliwość należytego zapoznania się z nią, co z kolei uniemożliwiło mu właściwe wykonanie powierzonych mu obowiązków radnego. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu administracji wniósł o jej odrzucenie, względnie oddalenie. W opinii pełnomocnika skarżący w żaden sposób nie wykazał, że zaskarżona uchwała narusza jego interes prawny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 1 i § 2 pkt 5) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), zwanej dalej P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Natomiast kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej. Jednocześnie należy wskazać, że w przedmiotowej sprawie skarga została wniesiona w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 446 ze zm.), zwanej dalej u.s.g., zgodnie z którym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawach z zakresu administracji publicznej może, po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W pierwszej kolejności kontrola skargi wniesionej w powyższym trybie polega na ocenie, czy spełnia wymogi formalne. Badaniu podlega charakter sprawy objętej przedmiotem zaskarżenia, zachowanie terminu do wniesienia skargi, uprzednie wezwanie do usunięcia zarzucanego naruszenia prawa. Po stwierdzeniu, że wymogi formalne zostały spełnione, Sąd bada legitymację skarżącego do jej wniesienia. Dopiero ustalenie, że ten warunek został spełniony, pozwala sądowi przystąpić do merytorycznej oceny zasadności zarzutów skargi. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest uchwała Rady Miejskiej w Jaworznie z dnia 30 marca 2017 r. nr XXVII/387/2017 dotycząca dostosowania sieci szkół podstawowych i gimnazjów do nowego ustroju szkolnego. W związku z powyższym należy stwierdzić, iż skarga dotyczy kategorii spraw o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5) P.p.s.a. a zarazem z akt sprawy wynika, że została poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa i wniesiona z zachowaniem terminu określonego w art. 53 § 2 P.p.s.a. Tym samym w sprawie zostały spełnione warunki formalne skutecznego wniesienia skargi. Kolejnym etapem jest badanie legitymacji M. K. do skutecznego wniesienia skargi. Zgodnie z art. 101 ust. 1 u.s.g. skarga służy podmiotowi, który wykaże naruszenie przez zaskarżoną uchwałę własnego interesu prawnego lub uprawnienia, a zatem w przypadku, w którym uchwała godzi w indywidualną sferę prawną podmiotu przez wywołanie negatywnych następstw prawnych. Powyższa skarga jest zatem przysługującym każdemu podmiotowi prawnym środkiem ochrony realnego, własnego interesu prawnego lub uprawnienia przed rzeczywistym nielegalnym wkroczeniem w te interesy i uprawnienia przez organ gminy wydający akt generalny (wyrok NSA z dnia 24 sierpnia 2007 r., sygn. akt II OSK 1033/07, Lex nr 384677). W konsekwencji skarżący musi wykazać związek pomiędzy zaskarżonym aktem a jego konkretną, indywidualną sytuacją prawną, polegający na tym, że akt wpływa na jego sferę prawnomaterialną, wynikającą z konkretnie wskazanego przepisu prawa materialnego, pozbawiając go pewnych uprawnień albo uniemożliwiając ich realizację (wyroki NSA z dnia 12 marca 2013 r., sygn. akt I OSK 1761/12, Lex nr 1311573 i z dnia 1 października 2013 r., sygn. akt I OSK 1209/13, Lex nr 1391696). Nie jest to zatem skarga powszechna, służąca każdemu, kto zarzuca naruszenie obiektywnego porządku prawnego, toteż nawet ewentualna sprzeczność uchwały z prawem nie daje legitymacji do wniesienia skargi, jeżeli uchwała ta nie narusza prawem chronionego interesu prawnego lub uprawnienia strony skarżącej (wyrok NSA z dnia 14 grudnia 2014 r., II OSK 1372/13, Lex nr 2008935). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że skarżący nie wykazał istnienia związku pomiędzy zaskarżoną uchwałą a jego indywidualną sytuacją prawną, wyznaczoną regulacjami o charakterze materialnoprawnym. Zdaniem Sądu nie jest bowiem wystarczające powołanie się przez skarżącego na naruszenie procedury przy podejmowaniu zaskarżonej uchwały polegające na tym, że skarżący jako radny Rady Miejskiej w Jaworznie otrzymał zbyt późno projekt tej uchwały, a mianowicie zamiast na 7 dni przed sesją to dopiero na dzień przed sesją. Również twierdzenie skarżącego, że konsekwencją zbyt późnego doręczenia projektu zaskarżonej uchwały była realna niemożliwość zapoznania się z jej treścią, co natomiast spowodowało nieprawidłowe wykonanie ciążących na nim obowiązków radnego, w ocenie Sądu nie stanowi wykazania legitymacji do wniesienia skargi. Na marginesie należy wskazać, że z protokołu obrazującego przebieg sesji, na której podęto zaskarżoną uchwałę wynika, iż skarżący nie zgłaszał żadnych zastrzeżeń, natomiast porządek obrad został zmieniony w sposób prawidłowy - bezwzględną większością głosów. Na skutek powyższej zmiany Rada Miejska w Jaworznie przyjęła pod obrady również projekt zaskarżonej uchwały. W związku z powyższym skargę należało odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a P.p.s.a. w związku z art. 101 ust. 1 u.s.g., ponieważ skarżący nie wykazał, że jego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone zaskarżoną uchwałą. O zwrocie wpisu orzeczono, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.