IV SA/Gl 610/12
PostanowienieWSA w Gliwicach2013-07-02
Skład orzekający: Tadeusz Michalik, Adam Mikusiński, Edyta Żarkiewicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez Prokuratora Okręgowego w Bielsku-Białej w sprawie dotyczącej uchwały Rady Gminy Łękawica w przedmiocie opłat za świadczenia przedszkolne jest dopuszczalne?Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie, ponieważ Prokurator Okręgowy skutecznie cofnął skargę. Cofnięcie skargi jest dopuszczalne, jeśli nie zmierza do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. W niniejszej sprawie nie stwierdzono takich okoliczności.Stan faktyczny
Prokurator Okręgowy w Bielsku-Białej zaskarżył uchwałę Rady Gminy Łękawica dotyczącą opłat za świadczenia przedszkolne, zarzucając naruszenie art. 14 ust. 5 ustawy o systemie oświaty poprzez ustalenie sztywnej opłaty za świadczenia ponadwymiarowe. Organ samorządowy wniósł o oddalenie skargi. Następnie Prokurator cofnął skargę, powołując się na linię orzeczniczą sądów administracyjnych.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik Sędziowie Sędzia NSA Adam Mikusiński (spr.) Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz Protokolant st. sekr. sąd. Magdalena Kurpis po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 lipca 2013r. sprawy ze skargi Prokuratora Okręgowego w Bielsku-Białej na uchwałę Rady Gminy Łękawica z dnia 30 listopada 2011r. nr XII/88/11 w przedmiocie szkół i placówek oświatowo-wychowawczych- opłaty za świadczenia udzielone przez przedszkola publiczne postanawia: umorzyć postępowanie.
Rada Gminy Łękawica w dniu 30 listopada 2011 r. podjęła uchwałę nr XII/88/11 w sprawie ustalenia opłaty za świadczenia prowadzonego przez gminę Łękawica przedszkola publicznego. W podstawie prawnej tego aktu wskazano przepisy art. 18 ust. 2 pkt 15, art. 40 ust. 1, art. 41 ust. 1 i art. 42 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., nr 142, poz. 1591 ze zm.) oraz art. 6 ust. 1 pkt 2 i art. 14 ust. 5 pkt 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r., nr 256, poz. 2572 ze zm.).
W §1 powyższej uchwały określono, że realizacja bezpłatnego nauczania, wychowania i opieki we wspomnianym przedszkolu odbywać się będzie w wymiarze 5 godzin dziennie, to jest od godz. 8.00 do godz. 13.00 i dodatkowo jedną godzinę w tygodniu na nauczanie religii, zgodnie z ustalonym przez dyrektora ramowym rozkładem dnia. Równocześnie w §2 tego aktu ustalono, że opłata za świadczenia w czasie przekraczającym wymiar zajęć, o którym mowa w §1 wynosi 1,90 zł za jedną godzinę tych świadczeń. Zgodnie zaś z §3, przedmiotową opłatę ustala się jako iloczyn liczby godzin oraz stawki określonej w §2.
Skargę na powołaną wyżej uchwałę wniósł do tutejszego Sądu Prokurator Prokuratury Okręgowej w Bielsku-Białej domagając się w niej stwierdzenia nieważności postanowienia zawartego w jej §2, któremu zarzucił naruszenie art. 14 ust. 5 ustawy o systemie oświaty poprzez ustalenie opłaty za świadczenia w przedszkolu w wymiarze przekraczającym 5 godzin dziennie, w wysokości 1,90 zł za jedną godzinę. Zaznaczył bowiem, że opłaty takie powinny opierać się na ekonomicznej kalkulacji określającej rodzaj udzielanych świadczeń, które z nich są odpłatne i wysokość opłaty odpowiadającej każdemu z tych świadczeń. Zważywszy powyższe wywiódł, iż nie jest wystarczające wskazanie w uchwale kwoty należnej za jedną godzinę pobytu dziecka w przedszkolu powyżej 5 godzin, ponieważ powoduje to przyjęcie jednej sztywnej opłaty, która nakłada na rodziców lub opiekunów prawnych obowiązek jej ponoszenia w każdym przypadku przebywania dziecka w przedszkolu dłużej niż 5 godzin dziennie, niezależnie od rodzaju i jakości oferowanych świadczeń oraz od tego, czy dziecko korzysta ze wszystkich czy też tylko z niektórych. W rezultacie, na organie samorządu terytorialnego spoczywa obowiązek wykazania, że wysokość opłaty pozostaje w związku przyczynowym z oferowanymi ponadwymiarowymi usługami.
W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy Łękawica wniósł o jej oddalenie. Organ samorządowy zaakcentował, że stawkę opłaty wskazaną w zaskarżonej uchwale ustalono na poziomie kosztów realizacji minimum programowego opierając się na analizie kosztów, która została pozytywnie zaopiniowana przez Komisję Oświaty, Polityki Społecznej i Ekologii Rady Gminy Łękawica. Wywiódł przy tym, że art. 14 ust. 5 pkt 1 ustawy o systemie oświaty, przyznający radzie gminy kompetencje do ustalania opłat za świadczenia przekraczające wymiar zajęć wskazany w art. 6 ust. 1 pkt 2 tej regulacji nie nakłada na ten organ obowiązku określenia rodzajów świadczeń, ustalania dla każdego z nich odrębnej opłaty czy zawarcia kalkulacji ekonomicznej będącej podstawą tej należności w treści uchwały. Mając na względzie powyższe wskazał, że zaskarżony akt wydany został zgodnie z upoważnieniem określonym w przywołanej ustawie z dnia 7 września 1991 r.
Następnie, to jest w dniu 20 czerwca 2013 r. skarżący Prokurator nadesłał do Sądu pismo procesowe datowane na 19 czerwca 2013 r., w którym oświadczył, iż cofa skargę. Podniósł bowiem, że uwzględniwszy stanowisko sformułowane w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 stycznia 2013 r., sygn. akt I OSK 1581/12 oraz linię orzeczniczą sądów administracyjnych ukształtowaną na gruncie znowelizowanego art. 14 ust. 5 ustawy o systemie oświaty, dalsze popieranie tej skargi uważa za bezzasadne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.
W myśl art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę i cofnięcie to wiąże Sąd. Jednakże cofnięcie skargi jest niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W treści pisma procesowego datowanego na 19 czerwca 2013 r. Prokurator Prokuratury Okręgowej w Bielsku-Białej oświadczył w sposób jednoznaczny, iż cofa skargę na uchwałę Rady Gminy Łękawica nr XII/88/11 z dnia 30 listopada 2011 r.
Ponieważ przy tym w sprawie nie zachodzą okoliczności przemawiające za uznaniem cofnięcia skargi za niedopuszczalne, Sąd orzekł o umorzeniu postępowania działając na podstawie art. 161 §1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 60 tej ustawy.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło