IV SA/Gl 632/13
PostanowienieWSA w Gliwicach2014-06-02
Skład orzekający: Szczepan Prax
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia adwokata bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, pomimo wezwania sądu do uzupełnienia dokumentacji?Ratio decidendi
Sąd odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, ponieważ skarżący, pomimo wezwania, nie wykazał swojej sytuacji materialnej poprzez przedłożenie wymaganych dokumentów dotyczących dochodów, kosztów utrzymania rodziny oraz kosztów utrzymania domu. Brak wykazania tych okoliczności uniemożliwia ocenę, czy skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.Stan faktyczny
Skarżący A.P. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata po tym, jak Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił jego skargę na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. w sprawie równoważnika za brak lokalu mieszkalnego. Skarżący podniósł, że jego dochody są niskie, a utrzymuje rodzinę (żonę i dwoje dzieci) w domu wymagającym remontu. Sąd wezwał go do uzupełnienia dokumentacji dotyczącej dochodów, bezrobocia małżonki oraz kosztów utrzymania rodziny i domu. Skarżący nie uzupełnił wniosku w wyznaczonym terminie.Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax, , , po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.P. na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie równoważnika za brak lokalu mieszkalnego w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 26 lutego 2014 r. sygn. akt IV SA/Gl 632/13 oddalił skargę A.P. na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie równoważnika za brak lokalu mieszkalnego. Następnie w dniu [...] skarżący złożył urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy "PPF" w zakresie ustanowienia adwokata. Podniósł, że otrzymuje wynagrodzenie w kwocie [...] zł brutto miesięcznie z tytułu pracy w Policji. Zamieszkuje z żoną I.P., która nie pracuje oraz dwójką dzieci w wieku szkolnym w domu o powierzchni [...] m2, który wymaga remontu. Ze względu na koszty utrzymania rodziny nie jest w stanie opłacić kosztów ustanowienia adwokata. Nadto oświadczył, że nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości.
Zarządzeniem z dnia 7 kwietnia 2014 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia i uprawdopodobnienia danych zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez: udokumentowanie dochodu skarżącego (wyciąg z konta bankowego, obrazujący wysokość wynagrodzenia za pracę za lutym i marcu 2014 r.) oraz przedłożenie decyzji o uznaniu za osobę bezrobotną I.P. albo zaświadczenia z Urzędu Pracy, które potwierdzi fakt nie podejmowania zatrudnienia przez małżonkę skarżącego. Jednocześnie wezwano stronę do podania orientacyjnej miesięcznej wysokości kosztów związanych z zakupem żywności, środków czystości, odzieży, obuwia i leków oraz zobowiązano do wskazania i udokumentowania orientacyjnej miesięcznej wysokości kosztów utrzymania domu, czyli ponoszonych opłat za tzw. media (kserokopię aktualnych rachunków za prąd, gaz, podatek od nieruchomości).
W zakreślonym terminie skarżący nie udzielił odpowiedzi na wezwanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Poza tym przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym (obejmującym miedzy innymi ustanowienie adwokata), gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Natomiast art. 255 P.p.s.a. stanowi, że jeśli oświadczenie strony zawarte we wniosku, okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego.
Analizując orzecznictwo sądów administracyjnych należy zauważyć, iż rozstrzygnięcie sądu w kwestii przyznania prawa pomocy zawsze zależy od tego, co zostanie udowodnione przez stronę (por. postanowienie NSA z dnia 4 stycznia 2013 r. sygn. akt II OZ 1145/12, LEX nr 1274447). Tym samym to na osobie ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy ciąży obowiązek należytego przedstawienia swojej sytuacji materialnej, a zatem posiadanego majątku, uzyskiwanych dochodów oraz wydatków. Nie budzi wątpliwości, że w sytuacji, gdy przedstawione przez wnioskodawcę okoliczności faktyczne wydają się niewiarygodne lub niekompletne, wspomniany powyżej obowiązek nie jest wypełniony. To z kolei powoduje, że sąd nie może ocenić sytuacji materialnej wnioskodawcy i jest zmuszony odmówić przyznania prawa pomocy (por. postanowienie NSA z dnia 9 stycznia 2013 r. sygn. akt I FZ 555/12, LEX nr 1273752).
Skarżący we wniosku podniósł, że osiąga dochód z tytułu pracy w Policji w kwocie [...] zł brutto miesięcznie oraz wskazał, że jego żona nie pracuje. Jednakże pomimo wezwania Sądu nie przedłożył dokumentacji potwierdzającej uzyskiwany dochód oraz bezrobocie małżonki. Nadto nie podał orientacyjnej miesięcznej wysokości kosztów związanych z zakupem żywności, środków czystości itp. i nie udokumentował kosztów związanych z utrzymaniem domu.
W związku z powyższym, w ocenie Sądu, skarżący nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, dlatego też na mocy art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło