IV SA/Gl 699/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga - Gajewska Sędzia WSA Beata Kozicka (spr.) Protokolant Monika Rał po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 października 2016 r. sprawy ze skargi A sp. z o. o w C. na pismo Zarządu Województwa [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu 1) stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny; 2) przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia Zarządowi Województwa [...]; 3) zasądza od Zarządu Województwa [...] na rzecz strony skarżącej kwotę 680 złotych (słownie: sześćset osiemdziesiąt złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia 16 sierpnia 2016 r., spółka z ograniczoną odpowiedzialnością "A" z C., działając na podstawie art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014–2020 (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 217 ze zm., dalej także ustawa wdrożeniowa) oraz na podstawie art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed Sądami Administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz, 718 ze zm., dalej także Ppsa) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na rozstrzygnięcie Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa [...] na lata 2014– 2020 z dnia [...] r. o sygn. [...] ([...]) w przedmiocie protestu z dnia [...] r. dotyczącego oceny formalnej wniosku o dofinansowanie nr [...] złożonego przez nią w ramach konkursu nr [...], zaskarżając to rozstrzygnięcie w całości. Autor skargi – zaskarżonemu rozstrzygnięciu – zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego i postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, a to: art. 43 ust. 1 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014–2020 oraz Regulaminu Konkursu nr [...] dla Działania 3.2 Innowacje w MŚP w ramach Osi Priorytetowej III Konkurencyjność MŚP Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014–2020 poprzez uniemożliwienie Wnioskodawcy, tj. spółce "A" wniesienia skutecznego uzupełnienia wniosku o dofinansowanie oraz poprawienia w nim oczywistej omyłki. Konstruując zarzut, na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a) ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014– 2020, wniósł o: 1) o uwzględnienie skargi i stwierdzenie, że ocena Projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Instytucję Zarządzającą Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa [...] na lata 2014–2020 – tj. Zarząd Województwa [...], 2) zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa radcowskiego według norm prawem przepisanych. Uzasadniając skargę przybliżył dotychczasowy przebieg postępowania, według chronologii zdarzeń, wskazując przy tym prawne regulacje przedmiotu. W tych ramach – na wstępie – odnotował, że strona (dalej także wnioskodawca) w dniu 15 stycznia 2016 r. w odpowiedzi na konkurs nr [...] złożyła do Instytucji Pośredniczącej w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014–2020 ([...]) – tj. do [...] Centrum Przedsiębiorczości – Wniosek o dofinansowanie realizacji projektu pn. "Wdrożenie innowacji technologicznej w procesie hartowania i obróbki szkła płaskiego". Wnioskodawca pismem z dnia 15 kwietnia 2016 r. został wezwany przez IP RPO WSL do usunięcia braków formalnych wniosku. W odpowiedzi na to wezwanie strona w dniu 22 kwietnia 2016 r. dokonała – jak podał autor skargi – stosownych uzupełnień formalnych, w tym w zakresie punktu B.13.3. wniosku, gdzie wskazała dywersyfikację produkcji jako dominujący typ inwestycji początkowej z uwagi na założone w ramach projektu znaczące ulepszenie produktu (szkła hartowanego), co potwierdzone było pozostałymi zapisami wniosku oraz załączoną opinią o innowacyjności. Pomimo terminowego, jak zaznaczył, wniesienia korekty formalnej w zakresie uzgodnionym z [...] pismem z dnia 25 maja 2016 r. o sygnaturze [...] wniosek o dofinansowanie (po ocenie formalnej) został odrzucony na podstawie podlegającego uzupełnieniom kryterium formalnego zerojedynkowego nr 9 "Poprawność wypełnienia wniosku oraz spójność zapisów". W dniu 6 czerwca 2016 r. wnioskodawca, za pośrednictwem IP RPO WSL, wniósł do Instytucji Zarządzającej protest wobec wyników oceny formalnej projektu. Pismem z dnia [...] r. IP RPO WSL podtrzymała negatywny wynik dokonanej oceny formalnej, kierując protest do rozpatrzenia przez IZ RPO WSL, która pismem z dnia [...] r. o sygn. [...] ([...]) poinformowała wnioskodawcę, iż protest nie został uwzględniony. Negując dokonaną ocenę wniosku strona skarżąca podniosła, iż w toku negatywnej oceny projektu przez IP RPO WSL oraz w trakcie rozpatrywania przez IZ RPO WSL wniesionego środka odwoławczego doszło do naruszenia art. 43 ust. 1 ustawy wdrożeniowej oraz Regulaminu Konkursu nr [...] dla Działania 3.2 Innowacje w MŚP w ramach Osi Priorytetowej III Konkurencyjność MSP Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014–2020 poprzez uniemożliwienie Wnioskodawcy – "A" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością – wniesienia skutecznego uzupełnienia wniosku o dofinansowanie oraz poprawienia w nim oczywistej omyłki. Odwołując się do regulacji prawnych przedmiotu zaakcentował, że zgodnie z podrozdziałem 5.1 Regulaminu Konkursu nr [...] wnioskodawca na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy wdrożeniowej miał prawo do jednokrotnego usunięcia braku formalnego lub oczywistej omyłki zidentyfikowanych podczas oceny formalnej w ramach kryteriów podlegających uzupełnieniom w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Wnioskodawca skorzystał z tego prawa wnosząc w dniu 22 kwietnia 2016 r. stosowne uzupełnienie formalne, w tym dokonując m.in. poprawy zapisów punktu B.13.3. wniosku "Regionalna pomoc inwestycyjna", w którym w pierwotnej wersji dokumentacji aplikacyjnej dokonał wyboru dwóch typów inwestycji początkowej: zasadniczej zmiany procesu produkcji oraz dywersyfikacji produkcji. W skorygowanym wniosku o dofinansowanie – na co zwrócił uwagę – wskazano dywersyfikację produkcji jako dominujący typ inwestycji początkowej z uwagi na założone w ramach projektu znaczące ulepszenie produktu (szkła hartowanego), co potwierdzone było pozostałymi zapisami wniosku oraz załączoną opinią o innowacyjności. Poprawa tegoż braku formalnego spowodowała – co wyeksponował – konieczność dokonania kolejnej korekty, gdyż w uzasadnieniu wybranego dominującego typu inwestycji początkowej (dywersyfikacja produkcji) popełniono, w jego opinii, oczywistą omyłkę pisarską i rachunkową związaną z podaną wartością księgową ponownie wykorzystywanych aktywów. Wyjaśnił, że z uwagi na składanie wniosku aplikacyjnego w styczniu 2016 r. wnioskodawca na ten dzień posiadał jedynie dane wstępne za 2015 r. i omyłkowo odniósł je do całości aktywów, podając w nim (zgodnie z zapisami pierwotnego wniosku) całkowitą wartość maszyn i urządzeń za ostatni zatwierdzony rok obrotowy (2014). Tymczasem zgodnie z Instrukcją wypełniania wniosku stanowiącą Załącznik nr 3 do Regulaminu konkursu dla Działania 3.2 "innowacje w MŚP" w punkcie B.13.3 należało wskazać wartość księgową aktywów ponownie wykorzystywanych w związku z realizacją projektu odnotowaną w roku obrotowym poprzedzającym rozpoczęcie prac (2015 r.). Na etapie uzupełnień formalnych w związku z wyborem dywersyfikacji produkcji jako typu dominującego konieczne było zatem dokonanie korekty tego zapisu z uwagi na posiadanie na ten dzień wiarygodnych danych potwierdzających wypełnienie reguł pomocy publicznej określonych w Rozporządzeniu Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym. Z uwagi na ubieganie się o pomoc na dywersyfikację produkcji istniejącego zakładu w uzupełnieniu formalnym punktu B.13.3 wniosku wskazano, iż koszty kwalifikowalne projektu przekraczają o co najmniej 200% wartość księgową ponownie wykorzystywanych aktywów, odnotowaną w roku obrotowym poprzedzającym rozpoczęcie prac (2015 r.), podając iż "wartość kosztów kwalifikowanych kształtuje się na poziomie 4 000 000 zł, podczas gdy wartość księgowa ponownie wykorzystywanych aktywów odnotowana w roku obrotowym poprzedzającym rozpoczęcie prac (2015 r.) wynosiła 1 125 788,29 zł". W pierwotnej wersji zapisów tego punktu stwierdzono natomiast, iż wartość kosztów kwalifikowanych kształtuje się na poziomie 4 000 000 zł, podczas gdy wartość księgowa ponownie wykorzystywanych aktywów (tu: maszyn i urządzeń) w ostatnim zatwierdzonym roku obrotowym wynosiła 1 768 879,80 zł. W piśmie przewodnim składanym na etapie korekty formalnej wymieniono aktywa ponownie wykorzystywane będące podstawą deklarowanych wartości oraz załączono wszystkie uzgodnione telefonicznie z IP RPO WSL załączniki dodatkowe, tj. Ewidencję Środków Trwałych wraz z roboczym Sprawozdaniem finansowym (bilans i rachunek wyników) za rok 2015. Pomimo terminowego wniesienia korekty formalnej w zakresie uzgodnionym z IP RPO WSL wniosek o dofinansowanie — pismem z dnia 25 maja 2016 r. (o sygnaturze [...]) — został odrzucony po ocenie formalnej na podstawie podlegającego uzupełnieniom kryterium formalnego zerojedynkowego nr 9 "Poprawność wypełnienia wniosku oraz spójność zapisów". IP RPO WSL w ramach podsumowania negatywnej oceny, jak podał autor skargi, stwierdziła, iż wnioskodawca jako dominujący typ inwestycji początkowej wskazał dywersyfikację produkcji. Dodatkowo dokonał zmiany wartości ponownie wykorzystywanych aktywów z 1 768 879,80 PLN na 1 125 788,29 PLN (w przypadku pozostawienia pierwotnej wartości koszty kwalifikowalne nie przekraczałyby co najmniej 200% wartości księgowej ponownie wykorzystywanych aktywów, odnotowanych w roku obrotowym poprzedzającym rozpoczęcie prac). W uzasadnieniu skargi jej autor przypomniał także, że na etapie procedury odwoławczej IZ RPO WSL stwierdziła, iż uzupełnienie lub poprawa wniosku o dofinansowanie nie mogą prowadzić do jego istotnej modyfikacji, a także, że uzupełnieniu lub poprawie mogą podlegać wyłącznie elementy wskazane do poprawy lub uzupełnienia przez [...] Centrum przedsiębiorczości. Wskazano przy tym, iż Wnioskodawca bez wezwania dokonał korekty wartości aktywów w pkt. B.13.3 Wniosku, która zdaniem IZ RPO WSL nie była zmianą konieczną, jak również zaznaczono, iż przedstawione na etapie korekty formalnej dokumenty dodatkowe – w tym robocze Sprawozdanie finansowe za 2015 r. – nie potwierdzały podanych wartości. Zdaniem strony skarżącej trudno podzielić stanowisko IZ RPO WSL, biorąc pod uwagę m.in. definicję oczywistej omyłki zawartą w Regulaminie Konkursu, gdzie zgodnie ze słownikiem pojęć: "za oczywiste omyłki uznaje się błędy rachunkowe w wykonaniu działania matematycznego, błędy pisarskie oraz inne oczywiste omyłki rozumiane jako: omyłki widoczne, polegające na niezamierzonym przekręceniu, opuszczeniu wyrazu, błędy logiczne lub mające postać innej niedokładności przypadkowej bądź też wady procesu myślowo-redakcyjnego np.: błędy pisarskie, omyłki rachunkowe". W jej ocenie dokonana korekta nie stanowiła istotnej modyfikacji, gdyż w momencie składania wniosku projekt spełniał kryteria pomocy publicznej, co zapewniał dokonany równocześnie wybór drugiej formy inwestycji początkowej (zasadniczej zmiany procesu produkcji) wraz z potwierdzeniem faktu, iż koszty kwalifikowane przekraczają koszty amortyzacji aktywów związanej z działalnością podlegającą modernizacji w ciągu poprzedzających trzech lat obrotowych. Tym samym przedmiotowe uzupełnienie nie spowodowało, iż projekt w większym stopniu spełniał kryteria wyboru, gdyż spełniał je również przed wezwaniem do uzupełnienia formalnego z uwagi na alternatywną formę inwestycji początkowej. Ponadto zgodziła się ze stanowiskiem IZ RPO WSL, iż dokonana zmiana była niekonieczna i nieuprawniona. Wyjaśniła, że potrzeba dokonania uzupełnienia spowodowana była bowiem wezwaniem do korekty zapisów pkt. B.13.3., a zgodnie z pkt. 9 Podrozdziału 5.1 Regulaminu konkursu, stanowiącym iż "jeśli poprawa braku formalnego lub oczywistej omyłki powoduje kolejne – wówczas Wnioskodawca powinien wprowadzić niezbędne korekty we wniosku i odpowiednich załącznikach i przekazuje do [...] Centrum Przedsiębiorczości informację o dokonanych dodatkowych zmianach" — kolejna poprawa braku formalnego była uzasadniona. Dodatkowo, jak argumentowała, w pkt. 11 Podrozdziału 5.1 Regulamin stanowi, że "(...) Jeśli Wnioskodawca zauważy we wniosku o dofinansowanie braki formalne lub oczywiste omyłki, niewskazane do poprawy, ma możliwość dokonania ich korekty (...) informując jednocześnie o tym fakcie [...] Centrum Przedsiębiorczości wraz z przedstawieniem stosownych wyjaśnień". W dalszych motywach autor skargi zwrócił uwagę, iż dokonując uzupełnienia Punktu B.13.3 w ramach przedłożonego pisma przewodniego oraz załączników dodatkowych wnioskodawca wskazał aktywa ponownie wykorzystywane, które stanowią podstawę oceny poprawności deklarowanych w tym punkcie kwot, ale zamiast weryfikować te kwoty IP RPO WSL oraz IZ RPO WSL odniosły się do kwot pierwotnych, które przecież jako błędne zostały w toku korekty formalnej zmienione. Zaznaczył przy tym, iż w pierwotnej wersji wniosku o dofinansowanie w pkt B 13.3 wnioskodawca podał, iż "wartość księgowa ponownie wykorzystywanych aktywów (tu: maszyn i urządzeń) w ostatnim zatwierdzonym roku obrotowym wynosiła 1 768 879,80 zł". W momencie składania pierwotnego wniosku w styczniu 2016 r., co uwypuklił, ostatnim zatwierdzonym rokiem obrotowym był rok 2014. Zgodnie z deklaracją wnioskodawcy wartość tę na etapie weryfikacji odnosić należy nie do roku 2015, za który wnioskodawca posiada jedynie robocze sprawozdanie finansowe, lecz do danych i dokumentów za rok 2014. Zgodnie z załączonym już do pierwszej wersji wniosku sprawozdaniem finansowym za rok 2014 wartość pierwotnie wykazanych przez wnioskodawcę ponownie wykorzystywanych aktywów była zgodna z wartością bilansową całości maszyn i urządzeń. Wnioskodawca nie odnosił się bowiem w styczniu 2016 r. do danych za 2015 r., których wówczas nie posiadał, lecz do ostatniego zatwierdzonego roku obrotowego. Tym samym deklarowana pierwotnie całkowita wartość aktywów (tu: maszyn i urządzeń za zatwierdzony 2014 r.) była w pełni weryfikowalna. Jego zdaniem "IP RPO WSL nie zadała sobie nawet trudu, aby poddać to ocenie, odnosząc się wyłącznie do roboczego Sprawozdania Finansowego za 2015 r., którego wnioskodawca nie miał obowiązku w ogóle w tym momencie posiadać". W toku korekty formalnej wnioskodawca wezwany został do wskazania dominującej formy inwestycji początkowej, a ponieważ projekt zakłada dywersyfikację produkcji zakładu w polu uzasadnienia dokonano dodatkowego opisanego powyżej uzupełnienia w zakresie korekty wartości ponownie wykorzystywanych aktywów. Tym samym uzupełniony formalnie Wniosek zawierał wszystkie informacje wymagane zapisami Instrukcji jego wypełniania – w tym: a) wartość księgową aktywów odniesioną do roku obrotowego poprzedzającego rozpoczęcie prac inwestycyjnych dotyczących projektu (czyli do roku 2015 – wnioskodawca usunął stwierdzone uchybienie formalne w zakresie odniesienia się pierwotnie do ostatniego zatwierdzonego roku obrotowego – czyli do 2014 – jak również uchybienie w zakresie pierwotnego odniesienia się do całkowitej wartości aktywów – tu: maszyn i urządzeń), b) dodatkowe załączniki potwierdzające deklarowane wartości, Ewidencję Środków Trwałych ze wskazanymi aktywami ponownie wykorzystywanymi oraz robocze Sprawozdanie Finansowe za rok 2015. Toteż stwierdził, iż nie sposób zatem zgodzić się ze stanowiskiem IZ RPO WSL jakoby załączone do wniosku dokumenty – w tym robocze sprawozdanie finansowe za rok 2015 – nie potwierdzały podanych wartości. Uznał zatem, że bezpodstawne jest stwierdzenie, iż załączone pierwotnie sprawozdania finansowe za 2012, 2013 i 2014 nie potwierdzały wypełniania reguł pomocy publicznej dla dywersyfikacji zakładu. Podkreślił jednocześnie, że wymóg przedłożenia sprawozdań finansowych za trzy (3) ostatnie zamknięte lata obrotowe wynika z zapisów regulaminu konkursu i nie służy absolutnie do weryfikacji poprawności zapisów pkt. B.13.3 wniosku. Zgodnie z Instrukcją wypełniania wniosku wartości finansowe dla wybranej formy inwestycji początkowej mają charakter wyłącznie oświadczenia wnioskodawcy zawierającego odniesienie do dokumentów je potwierdzających (np. do ewidencji środków trwałych) bez konieczności ich równoległego składania wraz z wnioskiem. Nie jest możliwe zweryfikowanie deklarowanej wielkości aktywów ponownie wykorzystywanych na podstawie obligatoryjnych załączników finansowych do wniosku, gdyż te obejmują trzy zamknięte lata obrotowe (2012, 2013 i 2014), podczas gdy kwoty deklarowane w pkt. B.13.3 odnosić się powinny do roku obrotowego poprzedzającego rozpoczęcie prac inwestycyjnych dotyczących projektu, czyli do roku 2015. Podsumowując ten wywód stwierdził, że wnioskodawca nie miał obowiązku posiadania sprawozdania finansowego. Co więcej, z samej treści sprawozdania finansowego za rok 2015 (w wersji roboczej) przedłożonego przez wnioskodawcę na etapie korekty formalnej także nie wynikają wartości aktywów zawarte w pkt. B.13.3, gdyż odnoszą się one do całości aktywów, podczas gdy wnioskodawca zgodnie z regułami pomocy publicznej wskazuje jedynie aktywa ponowne wykorzystywane. Z tego też powodu na etapie korekty formalnej wnioskodawca przedłożył szczegółową ewidencję środków trwałych oraz wymienił w piśmie przewodnim poszczególne aktywa wraz z ich wartościami składającymi się na kwotę podaną w pkt. B.13.3. W tych okolicznościach zanegował stanowisko IZ RPO WSL w zakresie rzekomo ogólnikowego uzasadnienia dokonanej zmiany, zwłaszcza, że — jak podniósł — w wezwaniu do dokonania korekty formalnej IP RPO WSL nie wezwała do przedłożenia dokumentów potwierdzających deklarowaną pierwotnie błędną wartość, lecz uczynił to dopiero wnioskodawca wypełniając zapisy regulaminu konkursu w zakresie obowiązku przedstawienia stosownych wyjaśnień w związku z dodatkowo wprowadzonym uzupełnieniem i poprawą oczywistej omyłki. Tym samym — jego zdaniem — wnioskodawca wypełnił wszystkie warunki wniesienia skutecznej korekty formalnej wniosku o dofinansowanie, tj. wniósł terminowe uzupełnienie w zakresie wymaganym wezwaniem, jak również dla skorelowanych z nim dodatkowych uzupełnień dokonał stosowanego uzasadnienia i przedłożył załączniki dodatkowe. Negatywna ocena formalna dokonana przez IP RPO WSL, jak również podtrzymujące ją rozstrzygnięcie IZ RPO WSL w przedmiocie nieuwzględnienia wniesionego przez wnioskodawcę protestu stanowią — w jego opinii — naruszenie prawa poprzez uniemożliwienie stronie wniesienia skutecznego uzupełnienia wniosku o dofinansowanie oraz poprawienia w nim oczywistej omyłki. W tym miejscu należy wskazać, że złożenie skargi poprzedziło podtrzymanie przez Instytucję Pośredniczącą (IP RPO WSL) negatywnego wyniku dokonanej przez siebie oceny formalnej projektu pt. "Wdrożenie innowacji technologicznej w procesie hartowania i obróbki szkła płaskiego", o numerze [...], złożonego w dniu 15 stycznia 2016 r. w ramach konkursu nr RPSL[...] IP RPO WSL. Uzasadniając Instytucja podniosła, że wniosek o dofinansowanie złożony przez spółkę został rozpatrzony negatywnie i odrzucony przez [...] Centrum Przedsiębiorczości w C. na etapie oceny formalnej z powodu niespełnienia kryterium formalnego zerojedynkowego podlegającego uzupełnieniom, punkt 9 Karty oceny formalnej, tj. Kryterium: Poprawność wypełnienia wniosku oraz spójność zapisów. Informacja ta została przekazana wnioskodawcy pismem z dnia 25 maja 2016 r. (o sygnaturze [...]). W dniu 6 czerwca 2016 r. złożony został protest od oceny formalnej przedmiotowego wniosku. Po przeprowadzeniu weryfikacji wyników dokonanej oceny formalnej projektu Instytucja podtrzymała negatywny wynik oceny, a tym samym protest strony nie został uwzględniony. W motywach rozstrzygnięcia Instytucja obszernie zacytowała regulacje prawne przedmiotu rozpoznania a następnie odniosła je do poczynionych ustaleń, które odpowiadają tym zaprezentowanym w skardze. W tych ramach odnotowała, że zgodnie z regulaminem konkursu nr [...] dla działania 3.2 Innowacje w MSP w ramach Osi Priorytetowej DI Konkurencyjność MŚP Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014-2020 (t.j. C. [...] r., dalej: Regulamin konkursu) w słowniku pojęć unormowano, że "istotna modyfikacja", to modyfikacja dotycząca elementów treściwych wniosku, której skutkiem jest zmiana podmiotowa wnioskodawcy lub przedmiotowa projektu bądź jego wskaźników lub celów mających wpływ na kryteria wyboru projektów np. dodanie/usunięcie z zakresu rzeczowego wydatku, dodania/usunięcie celu lub rezultatu projektu. Zaś "braki formalne", to braki, o których usunięcie po ich wykryciu wnioskodawca może zostać jednokrotnie wezwany np.: brak podpisów lub pieczątek, brak wymaganego załącznika (z zastrzeżeniem pkt. 20 podrozdziału 5.1), nieczytelność kopii dokumentu, brak potwierdzenia za zgodność z oryginałem. W przypadku weryfikacji braku formalnego ocenie nie podlega poprawność wypełnienia danego dokumentu/załącznika, lecz fakt jego złożenia. Natomiast "inwestycja początkowa", to — zgodnie z art. 2 pkt. 49 lit. a Rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w stosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Dz. Urz. UE L 187/1 z 26 czerwca 2014 r., dalej: Rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014) — inwestycja w rzeczowe aktywa trwałe lub wartości niematerialne i prawne związane z założeniem nowego zakładu, zwiększeniem zdolności produkcyjnej istniejącego zakładu, dywersyfikacją produkcji zakładu poprzez wprowadzenie produktów uprzednio nieprodukowanych w zakładzie lub zasadniczą zmianą dotyczącą procesu produkcyjnego istniejącego zakładu. Wyjaśniła, że w ramach konkursu, zgodnie z zapisami Rozporządzenia 651/2014 wnioskodawca może otrzymać pomoc wyłącznie na inwestycję początkową. Każdą inwestycję początkową rozpoczętą przez tego samego Beneficjenta (na poziomie grupy) w okresie 3 lat od daty rozpoczęcia prac nad inną inwestycją objętą pomocą w tym samym regionie na poziomie 3 wspólnej klasyfikacji jednostek terytorialnych do celów statystycznych uznaje się za część jednostkowego projektu inwestycyjnego. Przez poziom grupy rozumie się wnioskodawcę, podmioty partnerskie i podmioty powiązane zgodnie z załącznikiem nr I Rozporządzenia 651/2014. W sytuacji, gdy inwestycja objęta wnioskiem o dofinansowanie stanowi zasadniczą zmianę procesu produkcji, wykazane we wniosku aplikacyjnym koszty kwalifikowalne muszą przekraczać koszty amortyzacji aktywów związanych z działalnością podlegającą modernizacji w ciągu poprzedzających trzech lat obrotowych. Z kolei w sytuacji, gdy inwestycja objęta wnioskiem o dofinansowanie prowadzi do dywersyfikacji istniejącego zakładu wówczas wskazane we wniosku aplikacyjnym koszty kwalifikowalne muszą przekraczać o co najmniej 200% wartość księgową ponownie wykorzystanych aktywów, odnotowaną w roku obrotowym poprzedzającym rozpoczęcie prac. Przytaczając następnie zasady dotyczące terminu, miejsca, formy i sposobu składania wniosków o dofinansowanie projektu przypomniała, że sposób wypełnienia wniosku o dofinansowanie określa, zamieszczona w ogłoszeniu o naborze wniosków, Instrukcja wypełniania wniosku o dofinansowanie realizacji projektu ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014-2020 dla działania 3.2. "Innowacje w MŚF". Instrukcja ta stanowi załącznik nr 3 do Regulaminu. W dalszej kolejności Instytucja uwypukliła, że kryteria formalne składają się z dwóch grup: pierwszej — niepodlegających uzupełnieniom i drugiej — podlegających uzupełnieniom. Przy czym, na co zwróciła uwagę, lista elementów formalnych niepodlegających poprawie została ujęta w kryteriach 0/1 niepodlegających uzupełnieniom. Kryteria te podlegają ocenie w pierwszej kolejności. W przypadku stwierdzenia niespełnienia któregokolwiek z kryterium 0/1 niepodlegąjącego uzupełnieniom, projekt zostaje odrzucony bez możliwości poprawy. Po weryfikacji projektu pod kątem spełnienia kryteriów 0/1, następuje weryfikacja pod względem występowania braków formalnych oraz oczywistych omyłek. Wnioskodawca ma prawo do jednokrotnego usunięcia braku formalnego lub oczywistej omyłki zidentyfikowanych podczas oceny formalnej w ramach kryteriów podlegających uzupełnieniom, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia, zgodnie z art. 43 Ustawy wdrożeniowej. Zaakcentowała przy tym, że uzupełnienie lub poprawa wniosku o dofinansowanie nie może prowadzić do jego istotnej modyfikacji. Uzupełnieniu lub poprawie mogą podlegać wyłącznie elementy wskazane do poprawy lub uzupełnienia przez [...] Centrum Przedsiębiorczości. Jeśli poprawa braku formalnego lub oczywistej omyłki powoduje kolejne — wówczas Wnioskodawca powinien wprowadzić niezbędne korekty we wniosku i odpowiednich załącznikach i przekazać do [...] Centrum Przedsiębiorczości informację o dokonanych dodatkowych zmianach. Jeśli wnioskodawca we wniosku o dofinansowanie dokona dodatkowych nieuzasadnionych zmian, innych niż te wskazane w piśmie dotyczącym uzupełnienia/poprawy braku formalnego lub oczywistej omyłki (np. podwyższeniu ulegnie kwota wsparcia, procent dofinansowania, z projektu zostanie usunięty wydatek, do projektu zostanie dodany nowy wydatek), wniosek nie będzie podlegał dalszej ocenie i zostaje odrzucony na etapie oceny formalnej. Jeśli natomiast wnioskodawca zauważy we wniosku o dofinansowanie braki formalne lub oczywiste omyłki, niewskazane do poprawy, ma możliwość dokonania ich korekty z zastrzeżeniem pkt 10, informując jednocześnie o tym fakcie [...] Centrum Przedsiębiorczości wraz z przedstawieniem stosownych wyjaśnień. Termin na poprawę lub uzupełnienie braków formalnych lub oczywistych omyłek wynosi 7 dni od daty doręczenia wnioskodawcy wezwania do uzupełnienia wniosku. W zależności od wyniku oceny formalnej, [...] Centrum Przedsiębiorczości podejmuje decyzję albo o zakwalifikowaniu wniosku do dalszej oceny dokonywanej przez Komisję Oceny Projektów (KOP), albo też o odrzuceniu wniosku z powodu błędów formalnych — co miało miejsce w przedmiotowej sprawie. Jednocześnie powtórzyła i podkreśliła, że wniosek zostanie odrzucony bez możliwości uzupełnienia na etapie oceny formalnej, w przypadku gdy którykolwiek z punktów wniosku o dofinansowanie będzie niewypełniony lub będzie zawierał informacje uniemożliwiające identyfikację projektu lub wnioskodawcy, z zastrzeżeniem, że w przypadku gdy informacje, umożliwiające identyfikację projektu lub wnioskodawcy są możliwe do ustalenia w innej części wniosku lub w załącznikach do wniosku, Wnioskodawca zostanie wezwany do uzupełnienia zapisów danego punktu/pola. Punkt uznaje się za niewypełniony w przypadku, gdy co najmniej jedno jego pole jest niewypełnione (również pole liczbowe). W przypadku negatywnej oceny formalnej informacja zawiera uzasadnienie wyniku oceny projektu oraz pouczenie o możliwości wniesienia środka odwoławczego wraz ze wskazaniem terminu przysługującego na jego wniesienie, sposobie wniesienia, właściwej instytucji, do której środek ten należy wnieść oraz wymogi formalne protestu. Opis trybu procedury odwoławczej opisuje Regulamin procedury odwoławczej stanowiący załącznik nr 5 do Regulaminu konkursu. Nadto podniosła, że zgodnie z Załącznikiem nr 1 — Kryteria wyboru projektów dla działania 3.2 "Innowacja w MŚP" do Regulaminu konkursu, w ramach działań RPO WSL 2014-2020 wdrażanych przez [...] Centrum Przedsiębiorczości stosowane będą następujące podstawowe rodzaje kryteriów dokonywania wyboru projektów, pierwsze — formalne oraz drugie merytoryczne. Przy czym kryterium formalne to kryterium zerojedynkowe niepodlegające uzupełnieniom i zerojedynkowe podlegające uzupełnieniom. Ocena formalna przeprowadzana jest w oparciu o zatwierdzone przez Komitet Monitorujący kryteria formalne, służące weryfikacji kompletności i zgodności wniosku z zapisami rozporządzeń unijnych oraz krajowych (w tym. m.in. Rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r.) oraz z wytycznymi (w tym m.in. ogłoszeniem o konkursie, Regulaminem konkursu) i dokonywana przez pracowników Wydziału Wyboru i Kontraktacji EFRR [...] Centrum Przedsiębiorczości — Instytucji Pośredniczącej, w pierwszym etapie oceny. Kryteria formalne składają się z dwóch grup, jak wskazano powyżej: niepodlegających uzupełnieniom i podlegających uzupełnieniom. Lista elementów formalnych niepodlegających poprawie została ujęta w kryteriach 0/1 niepodlegających uzupełnieniom. Kryteria te podlegają ocenie w pierwszej kolejności. W przypadku stwierdzenia niespełnienia któregokolwiek z kryterium 0/1 niepodlegającego uzupełnieniom projekt zostaje odrzucony bez możliwości poprawy. W drugiej kolejności wniosek będzie weryfikowany pod kątem występowania braków formalnych oraz oczywistych omyłek. Wnioskodawca ma prawo do jednokrotnego uzupełnienia braku formalnego lub oczywistej omyłki zidentyfikowanych podczas oceny formalnej w ramach kryteriów podlegających uzupełnieniom, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Uzupełnienie lub poprawa wniosku o dofinansowanie nie może prowadzić do jego istotnej modyfikacji (np. dodanie/usunięcie z zakresu rzeczowego wydatku, dodanie/usunięcie celu lub rezultatu projektu). Z kolei w ramach kryterium "poprawność wypełnienia wniosku oraz spójność zapisów" weryfikowane będzie, czy wszystkie wymagane pola w formularzu wniosku zostały wypełnione zgodnie z instrukcją wypełniania wniosku. Weryfikowane — na tym etapie — jest także to czy wskaźniki produktu i rezultatu zostały wybrane zgodnie z opisem znajdującym się w tejże instrukcji. Weryfikowana będzie również w tej fazie spójność zapisów wniosku. Równocześnie wskazała, że wniosek zostanie odrzucony bez możliwości uzupełnienia na etapie oceny formalnej również w przypadku gdy którykolwiek z punktów wniosku o dofinansowanie będzie niewypełniony lub będzie zawierał informacje uniemożliwiające identyfikację projektu lub wnioskodawcy. Punkt uznaje się za niewypełniony w przypadku, gdy co najmniej jedno jego pole jest niewypełnione (również pole liczbowe). Zaznaczyła przy tym, że uniemożliwia pozytywną ocenę wniosku o dofinansowanie także ogólnikowy, niespójny lub niejednoznaczny opis projektu. Odnosząc się do przedmiotowego wniosku wyjaśniła, że w szczegółowym opisie projektu, B.13.3 Regionalna pomoc inwestycyjna — należy udzielić odpowiedzi na pytanie: "Czy projekt polega na zasadniczej zmianie procesu produkcji?". Wskazując uwagę, że zwykła wymiana posiadanych aktywów na inne bez zasadniczych zmian w procesie produkcji stanowi inwestycję odtworzeniową, tym samym nie można jej zaliczyć do inwestycji polegającej na zasadniczej zmianie procesu produkcji. Wymiany urządzeń, maszyn, licencji itp., w których zmiana polega jedynie na niewielkim polepszeniu parametrów procesów produkcji, zarządzania, sprzedaży itp. również nie można uznać, jako zasadniczą zmianę w procesie produkcji. W przypadku odpowiedzi "Tak" wygeneruje się kolejne pytanie: "Czy koszty kwalifikowalne przekraczają koszty amortyzacji aktywów związanej z działalnością podlegającą modernizacji w ciągu poprzedzających trzech lat obrotowych?". Jeżeli wnioskodawca zaznaczy opcję "Tak" zobligowany będzie uzasadnić ten wybór w polu "Uzasadnienie". W celu zobrazowania spełniania definicji "zasadniczej zmiany procesu produkcyjnego istniejącego zakładu" konieczne jest przedstawienie stanu istniejącego w przedsiębiorstwie przed rozpoczęciem planowanej inwestycji oraz uzasadnienie, na czym będzie polegać zasadnicza zmiana produkcji/świadczenia usług. Należy również wymienić aktywa związane z działalnością, która będzie podlegać modernizacji i obliczyć odpowiadające im koszty amortyzacji w ciągu poprzedzających trzech lat obrotowych wraz ze wskazaniem dokumentów księgowych, na podstawie których pozyskano ww. dane. Koszty zaplanowane w projekcie będą mogły zostać uznane za kwalifikowane o ile są wyższe niż podane koszty amortyzacji aktywów, związanych z zmodernizowaną działalnością we wskazanym okresie. Przykładowym dokumentem, na podstawie którego możliwe jest pozyskanie takich informacji jest ewidencja środków trwałych, tabele amortyzacyjne środków trwałych, bądź wydruk z konta dla amortyzacji środków trwałych. Następnie Wnioskodawca zobowiązany jest do udzielenia odpowiedzi na pytanie: "Czy projekt dotyczy dywersyfikacji zakładu?". Tym razem podkreślając, że dywersyfikacja produkcji/świadczenia usług zakładu oznacza wprowadzenie produktów dotąd niewytwarzanych lub wprowadzenie usług dotąd nieświadczonych przez wnioskodawcę. Wszystkie wydatki przewidziane w projekcie muszą być niezbędne z punktu widzenia nowych produktów/usług, których wprowadzenie do oferty musi stanowić rezultat projektu. Niewielkie zmiany produktu/usługi nie oznaczają dywersyfikacji, np. zmiana wyglądu/stylistyki produktu. W przypadku odpowiedzi "Tak" wygeneruje się kolejne pytanie: "Czy koszty kwalifikowalne przekraczają o co najmniej 200% wartość księgową ponownie wykorzystywanych aktywów, odnotowaną w roku obrotowym poprzedzającym rozpoczęcie prac?". Jeżeli wnioskodawca zaznaczy opcję "Tak" zobligowany będzie uzasadnić ten wybór w polu "Uzasadnienie". Uzasadnienie powinno zawierać informację o wartości księgowej aktywów dotychczas posiadanych i planowanych do ponownego wykorzystania w związku z dywersyfikacją produkcji zakładu, tj. produkcją nowych, dotychczas niewytwarzanych przez zakład produktów. Wartość księgową tych aktywów należy ustalić odnosząc się do roku obrotowego poprzedzającego rozpoczęcie prac inwestycyjnych dotyczących projektu. Koszty zaplanowane w projekcie będą mogły zostać uznane za kwalifikowane o ile przekraczają o co najmniej 200% wartość księgową ww. aktywów. Przykładowym dokumentem, na podstawie którego możliwe jest pozyskanie takich informacji jest ewidencja środków trwałych, tabele amortyzacyjne środków trwałych, bądź wydruki z konta księgowego dla amortyzacji środków trwałych. W dalszych argumentach wskazała, że zgodnie z Załącznikiem nr 5 do Regulaminu konkursu, Regulaminem procedury odwoławczej dla IP RPO WSL — Zasady wnoszenia i rozpatrywania protestów w § 1 Podstawa prawna — przyjęto, że podstawę prawną do wniesienia protestu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] 2014-2020 (dalej: RPO WSL) stanowi ustawa wdrożeniowa (w tekście obowiązującym na dzień ogłoszenia konkursu opublikowanym w tekście jedn. Dz. U. z 2014 r. poz. 1146, z późn. zm., obecnie w tekście jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 217 ze zm.). Na podstawie art. 56 ust. 2 tej ustawy Instytucja, o której mowa w art. 39 ust. 1, w terminie 21 dni od dnia otrzymania protestu weryfikuje wyniki dokonanej przez siebie oceny projektu w zakresie kryteriów albo dokonuje zmiany podjętego rozstrzygnięcia, co skutkuje odpowiednio skierowaniem projektu do właściwego etapu oceny albo umieszczeniem go na liście projektów wybranych do dofinansowania w wyniku przeprowadzenia procedury odwoławczej, informując o tym wnioskodawcę, albo kieruje protest wraz z otrzymaną od wnioskodawcy dokumentacją do właściwej instytucji, o której mowa w jej art. 55, załączając do niego stanowisko dotyczące braku podstaw do zmiany podjętego rozstrzygnięcia, oraz informuje wnioskodawcę na piśmie o przekazaniu protestu. Przenosząc te regulacje na grunt przedmiotowej sprawy wskazano, że wnioskodawca, został poinformowany przez Instytucję Organizującą Konkurs — [...] Centrum Przedsiębiorczości (dalej także: IOK), że w trakcie weryfikacji wniosku złożonego w dniu 15 stycznia 2016 r. wniosku nr [...] stwierdzono m.in. w ramach kryterium Poprawność wypełnienia wniosku oraz spójność zapisów, występowanie braków formalnych lub oczywistych omyłek, w tym: Punkt B.13.3. Regionalna pomoc inwestycyjna — w związku z wyborem dwóch typów inwestycji początkowej: zasadniczej zmiany procesu produkcji oraz dywersyfikacji produkcji a następnie poproszony o analizę w zakresie, który ze wskazanych typów inwestycji początkowej ma charakter dominujący oraz wskazanie przedmiotowej informacji w uzasadnieniu dla danego typu inwestycji początkowej. Pouczono stronę, że dywersyfikacja produkcji oznacza, że dzięki realizacji inwestycji wnioskodawca wprowadzi w zakładzie produkty uprzednio nieprodukowane. W związku z tym, w sytuacji gdy w wyniku realizacji projektu wnioskodawca będzie świadczył znacznie ulepszony lub nowy produkt (stan rzeczy powinien wynikać zarówno z zapisów wniosku jak i opinii o innowacyjności), powinien wskazać na typ stanowiący dywersyfikację produkcji. Zaznaczono przy tym, że zgodnie z zapisami Podręcznika Oslo innowacja produktowa to wprowadzenie wyrobu lub usługi, które są nowe lub znacząco udoskonalone w zakresie swoich cech lub zastosowań. Zalicza się tu znaczące udoskonalenia pod względem specyfikacji technicznych, komponentów i materiałów, wbudowanego oprogramowania, łatwości obsługi lub innych cech funkcjonalnych. Natomiast znaczące udoskonalenie istniejących produktów polega w szczególności na zmianach materiałów, komponentów oraz innych cech zapewniających lepsze działanie tych produktów, dodaniu nowych funkcji lub cech istniejących usług. Natomiast zasadnicza zmiana dotycząca procesu produkcyjnego istniejącego zakładu ma miejsce w sytuacji, w której dochodzi do zmiany całościowego procesu produkcyjnego istniejącego zakładu. Zasadnicza zmiana procesu produkcji może prowadzić do lekkiego ulepszenia efektów produkcji (produktu/usługi) ale ten fakt powinien wynikać wyłącznie z faktu zmienionego procesu produkcji i nie mieć charakteru znacznego ulepszenia. Nadto przypomniano, że ocena prawidłowości wskazania dominującego typu inwestycji początkowej będzie podlegała ocenie prowadzonej przez ekspertów w trakcie oceny merytorycznej. W odpowiedzi na wezwanie, jak zaznaczyła Instytucja, wnioskodawca w dniu 25 kwietnia 2016 r., złożył uzupełnienie formalne do przedmiotowego wniosku wraz z pismem przewodnim, w którym opisał sposób i zakres dokonanych uzupełnień. Równocześnie wnioskodawca poinformował, że w związku z wyborem dwóch typów inwestycji początkowej, w uzasadnieniu wskazano dywersyfikację produkcji jako typ dominujący z uwagi na założone w ramach projektu znaczące ulepszenie produktu potwierdzone zapisami wniosku oraz opinii o innowacyjności. A także, że poprawa braku spowodowała konieczność kolejnej korekty — w uzasadnieniu wybranego dominującego typu inwestycji początkowej (dywersyfikacja produkcji) popełniono oczywistą omyłkę pisarską i rachunkową związaną z podaną wartością księgową ponownie wykorzystanych aktywów. Wnioskodawca poinformował, że z uwagi na składanie wniosku w styczniu 2016 r., na ten dzień posiadał jedynie dane wstępne za 2015 r. i omyłkowo odniósł je do całości aktywów, zamiast do aktywów ponownie wykorzystanych w związku z realizacją projektu. Na etapie uzupełnień formalnych w związku z wyborem dywersyfikacji produkcji jako typu dominującego konieczne jest dokonanie korekty tego zapisu z uwagi na posiadanie na ten dzień wiarygodnych danych potwierdzających wypełnienie reguł pomocy publicznej. Ponadto, z uwagi na ubieganie się o pomoc na dywersyfikację produkcji istniejącego zakładu wnioskodawca stwierdził, że koszty kwalifikowalne projektu przekraczają o co najmniej 200% wartość księgową ponownie wykorzystanych aktywów, odnotowaną w roku obrotowym poprzedzającym rozpoczęcie prac (2015 r.). W uzupełnieniu do przedmiotowego punktu zapisano, iż "(...)Wartość kosztów kwalifikowanych kształtuje się na poziomie 4 000 000 zł, podczas gdy wartość księgowa ponownie wykorzystanych aktywów odnotowana w roku obrotowym poprzedzającym rozpoczęcie prac (2015 r.) wynosiła 1 125 788,29 zł". Do ponownie wykorzystanych aktywów zaliczono aktywa planowane do wykorzystania na potrzeby dywersyfikacji produkcji o łącznej wartości 1 125 788,29 zł. Wnioskodawca zaznaczył również, iż korekta ta nie stanowi istotnej modyfikacji, gdyż w momencie składania wniosku, projekt spełniał kryteria pomocy publicznej, co zapewniał dokonany równocześnie wybór drugiej formy inwestycji początkowej (zasadniczej zmiany procesu produkcji) wraz z potwierdzeniem faktu, iż koszty kwalifikowane przekraczają koszty amortyzacji aktywów związanej z działalnością podlegającą modernizacji w ciągu poprzedzających trzech lat obrotowych. Tym samym, zdaniem wnioskodawcy, przedstawione uzupełnienie nie powoduje, że projekt w większym stopniu spełnia kryteria wyboru, ponieważ spełniał je również przed wezwaniem do uzupełnienia formalnego z uwagi na alternatywną formę inwestycji początkowej. Jak dalej informował Wnioskodawca, potrzeba dokonania uzupełnienia była spowodowana wezwaniem do korekty zapisów pkt B.13.3. Pismem z dnia 25 maja 2016 r. (sygn. [...]), IOK poinformowała Wnioskodawcę, że złożony (w wyniku wezwania do uzupełnienia/poprawy) wniosek o dofinansowanie projektu nr [...], nie przeszedł pozytywnie oceny formalnej z powodu niespełnienia formalnych kryteriów wyboru projektów stanowiących załącznik nr 3 do Szczegółowego Opisu Osi Priorytetowych Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014-2020, tj. kryteriów zerojedynkowych —podlegających uzupełnieniom. Wnioskodawcy został wskazany brak spełnienia kryterium: Poprawność wypełnienia wniosku oraz spójność zapisów, wraz z następującą uwagą przesądzającą o negatywnej ocenie wniosku: "Punkt B.13.3. Regionalna pomoc inwestycyjna — Wnioskodawca został wezwany do uzupełnienia/wyjaśnienia w następującym zakresie — w związku z wyborem dwóch typów inwestycji początkowej: zasadniczej zmiany procesu produkcji oraz dywersyfikacji produkcji proszę o analizę w zakresie, który ze wskazanych typów inwestycji początkowej ma charakter dominujący oraz wskazanie przedmiotowej informacji w uzasadnieniu dla danego typu inwestycji początkowej. Następnie — w sposób zgodny z prezentowanym w skardze — zaprezentował przebieg zdarzeń, po czym stwierdził, że wnioskodawca jako dominujący typ inwestycji początkowej wskazał dywersyfikację produkcji. Dodatkowo dokonał zmiany wartości ponownie wykorzystywanych aktywów z 1 768 879,80 PLN na 1 125 788,29 PLN (w przypadku pozostawienia pierwotnej wartości koszty kwalifikowalne nie przekraczałyby co najmniej 200 % wartości księgowej ponownie wykorzystywanych aktywów, odnotowanych w roku obrotowym poprzedzającym rozpoczęcie prac). W uzasadnieniu do tej zmiany wnioskodawca nie wskazał, jakie ponownie wykorzystywane aktywa zostały ujęte w pierwszej wersji wniosku, a dostarczony dodatkowo dokument, na który się powołuje (sprawozdanie finansowe 2015 — robocze) nie potwierdza, że pierwotnie omyłkowo odniósł się do całości aktywów, zamiast do aktywów ponownie wykorzystywanych w związku z realizacją projektu. Podsumowując Instytucja rozpatrująca protest — jak wskazała — biorąc pod uwagę całość dokumentacji udostępnionej przez IOK w ramach procedury odwoławczej, stan prawny, faktyczny oraz argumentację wnioskodawcy zawartą w ramach złożonego protestu dotyczącego oceny przedmiotowego kryterium stwierdziła, że wnioskodawca w pierwszej wersji wniosku poinformował, że wartość księgowa ponownie wykorzystanych aktywów, dotyczy maszyn i urządzeń, podczas gdy w drugiej wersji wskazał jedynie na wartość księgową ponownie wykorzystanych aktywów. Jednocześnie zauważyła, że z załączonego dopiero do drugiej wersji wniosku o dofinansowanie załącznika — "Sprawozdanie finansowe 2015 — robocze", w skład którego wchodzi m.in. Bilans za 2015 r., nie wynikają żadne z podanych przez wnioskodawcę w obu wersjach wniosku wartości, a wartość bilansu w pozycji urządzenia techniczne i maszyny, (na które w sposób ogólny wnioskodawca powołał się w pierwszej wersji wniosku o dofinansowanie) jest równa 1 460 806,16 zł. Ponadto, z załączonego sprawozdania finansowego za 2015 r. (wersja robocza) nie wynika, aby pierwotnie podana kwota dotyczyła całości aktywów, bowiem sama wartość aktywów trwałych za rok 2015 r. równa się kwocie 2 574 563,27 zł. Z załączonej ewidencji środków trwałych również — jej zdaniem — nie wynikają podane wartości. Ponadto, instytucja rozpatrująca protest stwierdziła, że wnioskodawca poza ogólnym wskazaniem na urządzenia i maszyny w pierwszej wersji wniosku, uzasadniając zmianę wniosku nie wskazał, jakie ponownie wykorzystane aktywa zostały ujęte w drugiej wersji wniosku. Zwróciła uwagę, że ogólnikowy, niespójny lub niejednoznaczny opis projektu uniemożliwia pozytywną ocenę wniosku o dofinansowanie (zgodnie z pkt 3 stanu prawnego). Mając to na uwadze skonstatował, że "nie może przychylić się do stanowiska wnioskodawcy i uznać, że dokonana zmiana w zakresie zmian wartości aktywów, była zmianą konieczną". Zdaniem instytucji rozpatrującej protest, wnioskodawca dokonał korekty stanowiącej istotną modyfikację, bowiem dopiero wskutek przeprowadzonej korekty, projekt spełniałby obligatoryjny warunek dotyczący dywersyfikacji. Przyznała, że w zakresie typu inwestycji polegającego na zasadniczej zmianie procesu produkcji, warunek kwalifikowalności kosztów jest zachowany i w pierwszej, i w drugiej wersji wniosku. Jednakże wnioskodawca uzupełniając/poprawiając wniosek o dofinansowanie wskazał, że dominującym typem inwestycji jest dywersyfikacja zakładu i ocena spełnienia warunku kwalifikowalności kosztów została przeprowadzona odnoście wskazanego, dominującego typu inwestycji. Nie można zatem — w jej opinii — uwzględnić faktu poprawy/zmiany kwoty aktywów ponownie wykorzystywanych ze względu na oczywistą pomyłkę pisarską popełnioną w pierwszej wersji wniosku, bowiem już z zapisów pierwotnie złożonego wniosku wynika, iż nie spełniał on warunku dla dywersyfikacji zakładu i spełniał warunek dla zasadniczej zmiany procesu produkcji. Skoro jednak wnioskodawca podał dwie opcje inwestycji początkowej, oceniający musieli wezwać go do podjęcia własnej decyzji w tym zakresie. Ponieważ wnioskodawca wskazał, że będzie realizował typ inwestycji polegającej na dywersyfikacji zakładu, to uzasadnienie, które podał w pierwotnie złożonym wniosku (dla przedmiotowej inwestycji), nie może podlegać zasadniczej zmianie treści merytorycznych, bowiem dokonując zmiany kwoty aktywów ponownie wykorzystywanych, nie wziął pod uwagę, że jednocześnie dokonał zmiany pierwotnie powziętej decyzji odnośnie spełnienia warunku określonego w art. 14 pkt 7 Rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. Działanie to — w jej ocenie — stanowi istotną modyfikację projektu, o którą nie został poproszony. Odnosząc się do zarzutu naruszenia zapisów Regulaminu konkursu, podrozdział 5.1 pkt 7 i 8 instytucja rozpatrująca protest wyjaśniła, że prawdą jest, że wnioskodawca ma prawo do jednokrotnego usunięcia braku formalnego lub oczywistej omyłki zidentyfikowanych podczas oceny formalnej w ramach kryteriów podlegających uzupełnieniom, jednak w trakcie oceny formalnej wniosku wskazywane jest, jakie ewentualne braki formalne czy oczywiste omyłki można usunąć, z zastrzeżeniem, że nie spowoduje to istotnej modyfikacji projektu. Tymczasem, jak uznała, wnioskodawca samodzielnie dokonał zmiany zapisów wniosku dotyczących kluczowej kwestii zgodności z Rozporządzeniem Komisji (UE) nr 651/2014, o którą nie został poproszony. Z kolei odnosząc się do zarzutu naruszenia Kryteriów wyboru projektów, instytucja rozpatrująca protest wskazała, że definicja kryterium pn.: Poprawność wypełnienia wniosku oraz spójność zapisów wymienia jakie elementy wniosku (jego pierwszej i drugiej wersji) będą poddane weryfikacji, w tym m.in. spójność zapisów wniosku. Jednakże wnioskodawca dokonał zmian w pkt B. 13.3, o które nie został poproszony i tym samym sam doprowadził do powstania niespójności zapisów pomiędzy pierwszą i drugą wersją wniosku polegającą na zmianie wartości kwoty aktywów ponownie wykorzystywanych, o czym notabene został poinformowany w piśmie IOK z dnia 25 maja 2016 r. Ponadto, IOK w uzasadnieniu negatywnej oceny formalnej przedmiotowego wniosku wskazała również, że dokument dodatkowo dostarczony do powtórnie złożonego wniosku (tj. Sprawozdanie finansowe 2015 — robocze) nie potwierdza, że wnioskodawca omyłkowo odniósł się do całości aktywów, zamiast do aktywów ponownie wykorzystywanych w związku z realizacją projektu. Na zakończenie stwierdziła, że ocena formalna polega na całościowej ocenie zapisów wniosku, tj. jego pierwszej i drugiej wersji. W rozpatrywanym przypadku, wnioskodawca w pkt B.13.3 zaznaczył i uzasadnił, że jego projekt realizował będzie dwa typy inwestycji początkowej. IOK w ramach oceny formalnej wniosku poprosiła wnioskodawcę o dokonanie wyboru, którą ostatecznie inwestycję początkową będzie realizował. Podkreśliła, że wnioskodawca w piśmie przewodnim wskazał na dywersyfikację produkcji jako wybrany przez niego typ inwestycji dominującej i jednocześnie dokonał z własnej inicjatywy zmiany wartości aktywów ponownie wykorzystywanych (o którą nie został poproszony), ponieważ w pierwotnie złożonej wersji wniosku wskazana wartość aktywów nie spełniała warunku określonego w art. 14 pkt 7 Rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014. Ostatecznie oceniający stwierdzili niespójność zapisów, wynikającą z dokonanej przez wnioskodawcę zmiany zapisów w zakresie kwoty aktywów ponownie wykorzystywanych. Przedmiotową niespójność IOK wskazała w piśmie z dnia 25 maja 2016 r. skierowanym do wnioskodawcy w ramach poprawnego kryterium oceny formalnej, tj. Poprawność wypełnienia wniosku oraz spójność zapisów. Wnioskodawca w proteście informuje również, że dokonał poprawy wniosku zgodnie z ustaleniami poczynionymi w dniu 22 kwietnia 2016 r. drogą telefoniczną z pracownikiem IOK odpowiedzialnym za ocenę formalną. Oświadczając przy tym, że w aktach sprawy nie znajduje się dowodów potwierdzających fakt powyższego zdarzenia. Mając na uwadze powyższe, instytucja rozpatrująca protest stwierdziła, że ocena formalna projektu w przeprowadzona w zakresie kryterium formalnego zerojedynkowego podlegającego uzupełnieniom nr 9 Poprawność wypełnienia wniosku oraz spójność zapisów, została przeprowadzona w sposób właściwy, a złożony protest nie został uwzględniony. W odpowiedzi na skargę wniosła zatem o jej oddalenie powtarzając argumenty zawarte w objętym skargą rozstrzygnięciu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: Ppsa) – sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje przede wszystkim orzekanie w sprawach skarg na rozstrzygnięcia, akty, czynności i bezczynność określone w art. 3 § 2 powołanej ustawy. Stosownie do art. 3 § 3 tej ustawy, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Taką ustawą szczególną jest ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 217 ze zm., określaną także jako: "ustawa wdrożeniowa"). Zgodnie z art. 61 tej ustawy w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w jej art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarga ta jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 58 ust. 1 albo ust. 4 pkt 2, art. 59 albo art. 66 ust. 2 pkt 1, wraz z kompletną dokumentacją w sprawie bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Skarga podlega wpisowi stałemu (ust. 2) Kompletna dokumentacja, o której mowa w ust. 2, obejmuje: 1) wniosek o dofinansowanie projektu, 2) informację o wynikach oceny projektu, o której mowa w art. 46 ust. 3, 3) wniesiony protest, 4) informację, o której mowa w art. 58 ust. 1 albo ust. 4 pkt 2, art. 59 albo art. 66 ust. 2 pkt 1 - wraz z ewentualnymi załącznikami (ust. 3). Kompletna dokumentacja jest wnoszona przez wnioskodawcę w oryginale lub w postaci uwierzytelnionej kopii (ust. 4). Sąd rozpoznaje skargę w zakresie, o którym mowa w ust. 1, w terminie 30 dni od dnia wniesienia skargi (ust. 5). Wniesienie skargi: 1) po terminie, o którym mowa w ust. 2, 2) bez kompletnej dokumentacji, 3) bez uiszczenia wpisu stałego w terminie, o którym mowa w ust. 2 - powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia, z zastrzeżeniem ust. 7 (ust. 6). W przypadku wniesienia skargi bez kompletnej dokumentacji lub bez uiszczenia wpisu stałego sąd wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia dokumentacji lub uiszczenia wpisu w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia. Wezwanie wstrzymuje bieg terminu, o którym mowa w ust. 5 (ust. 7). W wyniku rozpoznania skargi sąd może: 1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1; 2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; 3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe (ust. 8). Stosownie do art. 64 ustawy w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 tej ustawy. Kontrola legalności stanowiska IZ RPO WSL zajętego w stosunku do protestu złożonego przez skarżącą musi odbywać się z uwzględnieniem przepisów krajowych, a to przepisów ustawy wdrożeniowej, regulujących zasady prowadzenia polityki rozwoju opartej na środkach finansowych pochodzących z funduszy Unii Europejskiej, służących realizacji unijnej polityki spójności w latach 2014-2020. Musi odbywać się także z uwzględnieniem właściwych przepisów unijnych konsekwentnie do faktu, iż ustawa wdrożeniowa realizuje postanowienia rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w stosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Dz. Urz. UE L 187/1 z 26 czerwca 2014 r.) i rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 320). Ponadto musi odbywać się w związku z przekazaniem w ustawie wdrożeniowej na rzecz właściwej instytucji zarządzającej kompetencji do ustanowienia zasad konkursu prowadzącego do wyboru projektu objętego dofinansowaniem ze środków UE, ocena stanowiska IZ RPO WSL odbywać się musi z uwzględnieniem Regulaminu konkursu [...] Zaskarżona do wojewódzkiego sądu administracyjnego ocena projektu powinna być zatem kontrolowana pod kątem jej zgodności z przepisami prawa materialnego oraz z przepisami postępowania, którymi są regulacje ustawowe oraz regulacje zawarte w systemie realizacji programu operacyjnego (por. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 5 grudnia 2012 r. sygn. akt III SA/Gl 1453/12, przypomniany w wyroku także WSA w Gliwicach z dnia 15 września 2016 r., sygn. akt IV SA/Gl 657/16). Zdaniem Sądu wniesiona w niniejszej sprawie skarga spełnia wymagania formalne niezbędne dla jej skutecznego wniesienia. Sąd uznał także, że zasługuje ona na uwzględnienie. Ustalając istotny dla sprawy stan faktyczny Sąd stwierdza, że – co do meritum – nie jest on sporny i został nakreślony powyżej przy omawianiu stanowiska organu jak i skarżących. W ocenie Sądu nie ma zatem konieczności jego ponownego powielania. Jednocześnie Sąd wskazuje, że w ugruntowanym orzecznictwie sądowoadministracyjnym zwraca się uwagę, że jeżeli chodzi o regulaminowe zasady i procedury obowiązujące podmioty uczestniczące w realizacji danego programu operacyjnego, w rozumieniu przepisu art. 5 pkt 11 i art. 26 ust. 1 pkt 8 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, którego częścią jest procedura odwoławcza, pojawiły się wątpliwości, czy stanowią one źródło prawa. System realizacji programu nie jest bowiem wymieniony w katalogu źródeł prawa powszechnie obowiązującego, określonym w przepisach art. 87 ust. 1 i 2 Konstytucji RP. Nie pochodzi również od organu, który ma konstytucyjne upoważnienie dla wydania powszechnie obowiązujących przepisów prawa. Ponadto, system realizacji programu nie jest publikowany w sposób powszechnie przyjęty dla publikacji aktów normatywnych. Jednakże regulacja konkursowa przewidująca ustanawianie wiążących dla jego uczestników reguł ma wyraźne umocowanie w ustawie i co do zasady spełnia kryteria wymagane dla źródeł prawa. Ma ona bowiem charakter generalny i jest skierowana do nieokreślonego indywidualnie kręgu adresatów. Może być zatem traktowana jako źródło prawa, wiążące zawartymi w nim normami organ, który je wydał oraz podmiot, który zgłosił do konkursu wniosek o dofinansowanie danego projektu. Za takim wnioskiem przemawia również okoliczność, że ocena projektów podlegających dofinansowaniu ze środków publicznych na podstawie kryteriów zawartych we wspomnianym systemie realizacji programu, dokonywana przez instytucję zarządzającą, podlega kontroli sądu administracyjnego (art. 30c ust. 1 ustawy). Zaznacza się przy tym, że przepisy systemu realizacji programu nie mają charakteru prawa powszechnie obowiązującego i nie wiążą sądu administracyjnego (art. 178 ust. 1 Konstytucji RP). Powyższe wnioski znajdują również oparcie w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 12 grudnia 2011 r., P 1/11, (OTK-A 2011/10/115). Regulacje zawarte w regulaminie określającym zasady przeprowadzania postępowania konkursowego, w tym określające wymogi formalne wniosku o dofinansowanie sposobu i formy dostarczania wniosku, czy też określające zasady przeprowadzania oceny formalnej i merytorycznej, a także procedury odwoławczej nie mogą być sprzeczne z bezwzględnie obowiązującymi przepisami prawa powszechnego, a w szczególności z przepisami ustawy z dnia 6 grudnia 2006 roku o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, mają one bowiem służyć realizacji celów określonych w powyższej ustawie. Artykuł 32 Konstytucji RP stanowi, że wszyscy wobec prawa są równi i wszyscy mają prawo do równego traktowania przez władze publiczne, a także, że nikt nie może być dyskryminowany w życiu politycznym, społecznym lub gospodarczym z jakichkolwiek przyczyn. Zgodnie z ustaloną linią orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego z zasady równości wynika nakaz jednakowego traktowania podmiotów prawa w obrębie określonej klasy (kategorii). Podmioty mieszczące się w obrębie tej samej klasy (kategorii) łączy wspólna istotna cecha. Nie chodzi zatem o bezwzględną równość wszystkich podmiotów, gdyż z zasady równości wynika nakaz jednakowego traktowania wszystkich podmiotów w obrębie określonej klasy, podmioty charakteryzujące się w równym stopniu daną cechą istotną. Nie zawsze jednak odmienne potraktowanie sytuacji podobnych jest konstytucyjne niedopuszczalne. Argumenty uzasadniające odstępstwo od nakazu równego traktowania podmiotów podobnych muszą jednak: 1) uwzględniać cel jaki mają realizować, który musi być racjonalnie uzasadniony, 2) uwzględniać zasadę proporcjonalności, czyli uwzględniać wagę interesu któremu ma służyć zróżnicowanie adresatów normy do wagi interesu, który zostaje naruszony, w wyniku nierównego potraktowania podmiotów podobnych oraz 3) pozostawać w związku z innymi wartościami, zasadami konstytucyjnymi uzasadniające odmienne potraktowanie podobnych podmiotów. Podobne stanowisko zajął Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 5 maja 2010 roku w sprawie I PK 201/09, w którym stwierdzono, że ,,od zasady równości nie ma żadnych odstępstw i wyjątków. Nie zawsze jednak odmienne potraktowanie stanowi o braku równości i dyskryminacji. Ocena zróżnicowania sytuacji podmiotów zawsze winna wynikać z ustalenia, czy zróżnicowaniu temu można przypisać uzasadniony charakter. Zróżnicowanie jest uzasadnione jeśli pozostaje w związku bezpośrednim z celem przepisów, waga interesu dla którego zróżnicowanie jest wprowadzone pozostaje w proporcji do interesów naruszonych, zróżnicowanie nie uwłacza w sposób zasadniczy innym wartościom. W art. 1 i art. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, ustawodawca wskazał, że określa ona zasady prowadzenia polityki rozwoju w celu zapewnienia trwałego i zrównoważonego rozwoju kraju, spójności społeczno-gospodarczej, regionalnej i przestrzennej, podnoszenia konkurencyjności gospodarki oraz tworzenia nowych miejsc pracy w skali krajowej, regionalnej lub lokalnej. W myśl art. 4 ustawy rozwój ten ma być realizowany z wykorzystaniem środków publicznych, przy czym są to środki pochodzące z budżetu państwa, z Unii Europejskiej lub z innych źródeł zagranicznych (art. 3a). Ustawa zawiera uregulowania mające na celu usprawnienie i przyspieszenie rozdziału środków przeznaczonych na współfinansowanie rozwoju. Chodzi m.in. o przepisy upoważniające instytucje zarządzające programami operacyjnymi do określenia systemu realizacji programu operacyjnego (art. 26 ust. 1 pkt 8 ustawy.), a następnie ogłoszenia i przeprowadzenia konkursu w celu wyłonienia projektów do dofinansowania (art. 28 ust. 1 pkt 3 i art. 29 ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju). Zgodnie z art. 26 ust. 2 ustawy instytucja zarządzająca wykonując zadania na nią nałożone wskazaną ustawą powinna uwzględnić zasadę równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz zapewnić przejrzystość reguł stosowanych przy ocenie projektów. Zasada ta musi być przestrzegana na całym etapie postępowania konkursowego. Od momentu ogłoszenia konkursu do czasu zawarcia wszystkich umów o dofinansowanie z beneficjentami wyłonionymi w konkursie lub w wyniku rozpatrzenia środków odwoławczych przewidzianych w ustawie , instytucja ogłaszająca konkurs nie może spowodować pogorszenia zasad konkursu, warunków realizacji projektu oraz nakładać na podmioty ubiegające się o dofinansowanie dodatkowych obowiązków (art. 29 ust. 4). Omawiana zasada musi być przestrzegana zarówno na etapie tworzenia kryteriów wyboru, zatwierdzania dokumentów konkursowych, jak i w trakcie procedur wyboru projektów do dofinansowania. Powinność ta stanowi podstawową regułę, która wiąże instytucję zarządzającą w całym procesie zarządzania i realizacji projektu operacyjnego. Ma to zapewnić zachowanie równego traktowania podmiotów uczestniczących w konkursie. Zastosowanie zasady równego traktowania w ramach procedury przyznania pomocy spełnia zarówno funkcję korygującą, jak i ochronną. Pozwala ona na wyeliminowanie niekorzystnych dla podmiotów uczestniczących w postępowaniu konkursowym regulacji konkursowych, a w konsekwencji umożliwia takim podmiotom realizację ich uprawnień. Zatem złamanie tej zasady daje sądom administracyjnym prawo do zakwestionowania postanowień dokumentacji konkursowej oraz kryteriów wyboru projektów. Równe traktowanie oznacza nie dyskryminowanie w jakikolwiek sposób określonych podmiotów zarówno bezpośrednio jak i pośrednio. Dyskryminowanie bezpośrednie istnieje wtedy, gdy podmiot ubiegający się o pomoc z funduszu jest traktowany w porównywalnej sytuacji mniej korzystnie niż inne podmioty. Dyskryminowanie pośrednie istnieje wtedy, gdy na skutek pozornie neutralnego kryterium, zastosowanie tego kryterium wyboru wywołuje niekorzystne dysproporcje między podmiotami ubiegającymi się o pomoc — tak: NSA w wyroku z dnia 11 sierpnia 2016 r., sygn. akt II GSK 3230/16, wszystkie przywoływane w uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl., w skrócie: CBOSA. Tymczasem w przedmiotowej sprawie organ nieuzasadnił dlaczego dokonana, de facto, po wezwaniu do korekty zapisów pkt. B.13.3 niejako wymuszona spójnością wniosku jego modyfikacja nie mieści się w ramach dopuszczonych prawem. Wszak prawodawca definiując istotną modyfikację ustanowił, że, to modyfikacja dotycząca elementów treściwych wniosku, której skutkiem jest zmiana przedmiotowa projektu bądź jego wskaźników lub celów mających wpływ na kryteria wyboru projektów np. dodanie/usunięcie z zakresu rzeczowego wydatku, dodania/usunięcie celu lub rezultatu projektu. Tymczasem ani w toku postępowania pierwszoinstancyjnego, ani też drugoinstancyjnego nie wyjaśniono: jak dokonana zmiana klasyfikuje się w ramach tejże modyfikacji. Uwaga ta jest istotna, gdyż: po pierwsze — wniosek zostanie odrzucony bez możliwości uzupełnienia na etapie oceny formalnej, wyłącznie w przypadku gdy którykolwiek z punktów wniosku o dofinansowanie będzie niewypełniony lub będzie zawierał informacje uniemożliwiające identyfikację projektu lub wnioskodawcy, z zastrzeżeniem, że w przypadku gdy informacje, umożliwiające identyfikację projektu lub wnioskodawcy są możliwe do ustalenia w innej części wniosku lub w załącznikach do wniosku, po drugie — strona skarżąca konsekwentnie podnosiła, że przedmiotowe uzupełnienie nie spowodowało, iż projekt w większym stopniu spełniał kryteria wyboru, gdyż spełniał je również przez wezwaniem do uzupełnienia formalnego z uwagi na alternatywną formę inwestycji początkowej. Wskazując jednakowoż, że potrzeba dokonania uzupełnienia spowodowana była wezwaniem do korekty zapisów pkt. B.13.3. Tymczasem instytucje tak pierwszej, jak i drugiej instancji ograniczyły się li tylko do lakonicznego wręcz powtórzenia definicji słownikowej tegoż pojęcia nie wyjaśniając stronie motywów oceny i nie podnosząc argumentów na jej poparcie pozwalających na ich kontrolę co do poprawności. Potrzeba wskazania tychże argumentów na tym etapie oceny wniosku jawi się konieczna, gdyż, dokonując uzupełnienia punktu B.13.3 w ramach przedłożonego pisma przewodniego oraz załączników dodatkowych strona skarżąca wskazała aktywa ponownie wykorzystywane, które stanowią podstawę oceny poprawności deklarowanych w tym punkcie kwot, które jako błędne zostały w toku korekty formalnej zmienione. W pierwotnej wersji wniosku o dofinansowanie w pkt B 13.3 wnioskodawca podał, iż "wartość księgowa ponownie wykorzystywanych aktywów (tu: maszyn i urządzeń) w ostatnim zatwierdzonym roku obrotowym wynosiła 1 768 879,80 zł", zaznaczając, że w momencie składania pierwotnego wniosku, czyli w styczniu 2016 r. ostatnim zatwierdzonym rokiem obrotowym był rok 2014. Strona skarżąca w dniu 22 kwietnia 2016 r. dokonała wymaganych uzupełnień formalnych, w tym w zakresie punktu B.13.3. wniosku, gdzie wskazała dywersyfikację produkcji jako dominujący typ inwestycji początkowej z uwagi na założone w ramach projektu znaczące ulepszenie produktu (szkła hartowanego), co potwierdzone było pozostałymi zapisami wniosku oraz załączoną opinią o innowacyjności. Dokonując tym samym poprawienia wniosku w aspekcie jego spójności. Nie może przy tym budzić wątpliwości, że wnioskodawca wypełnił wszystkie warunki wniesienia skutecznej korekty formalnej wniosku o dofinansowanie, tj. wniósł terminowe uzupełnienie w zakresie wymaganym wezwaniem, jak również dla skorelowanych z nim dodatkowych uzupełnień dokonał stosowanego uzasadnienia i przedłożył załączniki dodatkowe w zakresie uzgodnionym z przedstawicielem IP RPO WSL. Pomimo tego wniosek poddany został negatywnej weryfikacji formalnej, która nie była spowodowana jego niezgodnością z zapisami instrukcji jego wypełniania, lecz wyłącznie niedoprecyzowaną przez IP RPO WSL — o czym także szerzej powyżej, niezgodnością z Kryterium "Poprawność wypełnienia wniosku oraz spójność zapisów". Zdaniem Sądu dokonana ocena formalna nie zawiera uzasadnienia wymaganego zapisami Regulaminu konkursu — w podsumowaniu oceny formalnej zawarto jedynie opis dokonanego przez Wnioskodawcę uzupełnienia Punktu B.13.3 wniosku, wskazując wyłącznie iż: "wnioskodawca nie wskazuje jakie ponownie wykorzystywane aktywa zostały ujęte w pierwszej wersji wniosku, a dostarczony dodatkowo dokument, na który się powołuje (sprawozdanie finansowe 2015 robocze) nie potwierdza, że wnioskodawca pierwotnie omyłkowo odniósł się do całości aktywów, zamiast do aktywów ponownie wykorzystywanych w związku z realizacją projektu". Zapisy te — jak słusznie zauważa strona skarżąca — nie odnoszą się w ogóle do Kryterium oceny formalnej "Poprawność wypełnienia wniosku oraz spójność zapisów", jak również nie zawierają informacji o niezgodności sposobu uzupełnienia przedmiotowego punktu z Instrukcją wypełniania wniosku, co z kolei prowadzi do konstatacji, że przeprowadzona ocena dokonana została w sposób wadliwy. W uzasadnieniu negatywnej oceny formalnej nie wskazano niezgodności uzupełnionego wniosku o dofinansowanie z konkretnymi zapisami Instrukcji. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy wdrożeniowej. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 Ppsa.