IV SA/Gl 785/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Walentek, , , po rozpoznaniu w dniu 15 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego w kwestii wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi p o s t a n a w i a przywrócić termin do wniesienia skargi. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. odmawiającą przyznania A. J. dodatku mieszkaniowego. Decyzja ta została doręczona stronie dnia 24 kwietnia 2014 r. Dnia 30 kwietnia 2014 r. A. J. nadał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach pismo datowane na dzień [...] kwietnia 2014 r., w którym wniósł o ustanowienie pełnomocnika celem sporządzenia skargi na wskazaną wyżej decyzję. Postanowieniem z dnia 25 czerwca 2014 r. sygn. akt IV SO/Gl 18/14 referendarz sądowy ustanowił dla A. J. radcę prawnego. Na tej podstawie Okręgowa Izba Radców Prawnych w K. wyznaczyła pełnomocnika w osobie radcy prawnego M. S. (pismo z dnia 9 lipca 2014 r.). Pismem z dnia 22 lipca 2014 r. radca prawny M. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na wskazaną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej złożenia. Uzasadniając swój wniosek pełnomocnik podniosła, że została wyznaczona do reprezentowania skarżącego gdyż ten nie posiadał środków na zapewnienie sobie stosownej pomocy prawnej, celem wniesienia skargi w ustawowym terminie. Wskazała, że mogła podjąć działania dopiero po zapoznaniu się z aktami sprawy i stanowiskiem skarżącego. W tym zakresie poinformowała, że pismem z dnia 17 lipca 2014 r. zawiadomiła skarżącego o ustanowieniu jej pełnomocnikiem z urzędu i wezwała do skontaktowania się, celem ustalenia dalszego toku postępowania w sprawie. W dniach od 18 do 22 lipca 2014 r. dokonała przeglądu akt w SKO, w Dziale Dodatków Mieszkaniowych MOPS w K. oraz zapoznała się ze stanowiskiem skarżącego, a w dniu 23 lipca 2014 r. złożyła skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej jako: P.p.s.a.), skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z kolei zgodnie z art. 54 § 1 tej ustawy skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Z przepisu art. 85 P.p.s.a. wynika, że czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 86 § 1 P.p.s.a.). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu musi spełniać warunki określone w art. 87 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, pismo takie wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Zważyć także należy, że przepis art. 86 § 1 P.p.s.a. nie określa zasad dokonywania oceny zachowania strony, w związku z czym ocena braku winy, z uwzględnieniem wszystkich okoliczności sprawy, pozostawiona jest uznaniu sądu. Niewątpliwym jest nadto, że strona, która uchybiła terminowi, powinna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna. Badając tę kwestię, sąd powinien przeanalizować wszystkie okoliczności sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, iż decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. [...] doręczono skutecznie skarżącemu w dniu 14 kwietnia 2014 r. Skarżący w terminie otwartym do zaskarżenia tej decyzji, tj. w dniu 30 kwietnia 2014 r. wniósł do tututejszego Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu celem sporządzenia skargi. Postanowieniem z dnia 25 czerwca 2014 r. sygn. akt IV SO/Gl 18/14, uwzględniono wniosek skarżącego. Należy wskazać, że wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżący wniósł w terminie, w którym mógł skutecznie złożyć skargę do sądu. We wniosku powołał się brak wiedzy prawniczej koniecznej do obrony swoich interesów oraz na trudną sytuację materialną wynikającą z faktu, iż pozostaje bez pracy i utrzymuje się z pomocy otrzymywanej od rodziny. Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że skarżącemu nie można postawić zarzutu niedochowania należytej staranności w sytuacji, gdy zwrócił się o wyznaczenie profesjonalnego pełnomocnika w celu udzielenia pomocy we wniesieniu skargi, ze względu na swoją sytuację majątkową celem ochrony swoich interesów. Natomiast w przypadku ustanowienia pełnomocnika z urzędu po upływie terminu do wniesienia środka zaskarżenia, pełnomocnik ten wraz z tym środkiem zobowiązany jest złożyć wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Powszechnie przyjmuje się, iż przyczyna uchybienia terminu, o której mowa w powołanym wyżej przepisie ustaje w czasie, gdy pełnomocnik ustanowiony z urzędu ma pełną możliwość działania w sprawie, nie później jednak niż z upływem terminu do wniesienia środka zaskarżenia od dnia zawiadomienia go o ustanowieniu pełnomocnikiem (por. postanowienie NSA z 17 lipca 2008 r. sygn. akt II OZ 763/08, LEX nr 493670, z dnia 25 kwietnia 2012 r. sygn. akt I OZ 272/12 Lex 1336471). W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie wniosek zasługuje na uwzględnienie ponieważ spełnione zostały wszystkie przesłanki, od których uzależnione jest przywrócenie terminu procesowego. Okręgowa Izba Radców Prawnych w K. wyznaczyła do prowadzenia sprawy radcę prawnego M. S. powiadamiając pełnomocnika o tym fakcie pismem z dnia 9 lipca 2014 r. Pełnomocnik zapoznał się z materiałami sprawy w dniu 18 lipca 2014 r., która to czynność otwierała realną możliwość sporządzenia skargi, natomiast wniosek o przywrócenie terminu wraz ze skargą pełnomocnik złożył w dniu 23 lipca 2014 r., a więc z zachowaniem trzydziestodniowego terminu. Jednocześnie uprawdopodobnione zostały okoliczności wskazujące na brak winy skarżącego w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Ponadto należy stwierdzić, że wnioskodawca nie ma wpływu na termin w jakim rozpoznany zostanie jego wniosek o prawo pomocy, a właściwy organ wyznaczy radcę prawnego. Mając na uwadze, iż wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi okazał się uzasadniony, Sąd na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.