IV SA/Gl 818/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Szczepan Prax (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Małgorzata Walentek Sędzia WSA Edyta Żarkiewicz po rozpoznaniu w dniu 21 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego w kwestii wniosku skarżącego o wyłączenie sędziego NSA Adama Mikusińskiego p o s t a n a w i a: odmówić wyłączenia sędziego Pismem z dnia [...] W.P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. Na rozprawie w dniu 24 września 2013 r. skarżący złożył wniosek o wyłączenie sędziego NSA Adama Mikusińskiego. Następnie w piśmie z dnia [...] skarżący uzasadnił wyżej wymieniony wniosek faktem, iż sędzia NSA Adam Mikusiński odmówił mu przyznania prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a., niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Ponadto zgodnie z art. 20 § 1 P.p.s.a. wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia. Natomiast art. 22 § 1 i § 2 P.p.s.a. stanowi, że o wyłączeniu sędziego rozstrzyga sąd administracyjny, w którym sprawa się toczy. Postanowienie wydaje sąd w składzie trzech sędziów, na posiedzeniu niejawnym, po złożeniu wyjaśnienia przez sędziego, którego wniosek dotyczy. Dodatkowo należy podnieść, iż wątpliwości co do bezstronności sędziego muszą mieć charakter realny, a nie tylko potencjalny. Nie mogą one wynikać tylko z subiektywnego przekonania strony, ale z istnienia ważnych powodów, które obiektywnie potwierdzają istnienie okoliczności, wskazanych w art. 19 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 24 lipca 2012 r. sygn. akt I OZ 490/12, LEX nr 1282225). Tym samym nie jest dopuszczalne żądanie wyłączenia sędziego tylko z tego powodu, że wnioskodawca kwestionuje zasadność i prawidłowość rozstrzygnięć podejmowanych z udziałem sędziego objętego wnioskiem. Rozstrzygnięcia te mogą być kwestionowane jedynie w drodze właściwych środków zaskarżenia, przysługujących stronie w toku postępowania (por. postanowienie NSA z dnia 29 maja 2012 r. sygn. akt I OZ 368/12, LEX nr 1295832). W związku z powyższym, zdaniem Sądu skarżący nie wskazał rzeczywiście występujących okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego NSA Adama Mikusińskiego i zarazem stanowiłyby powód jego wyłączenia od rozpoznania niniejszej sprawy. W szczególności nie można uznać za taką okoliczność faktu, iż wyżej wymieniony sędzia odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy i nie ustanowił dla niego adwokata. Na marginesie należy zauważyć, że z oświadczenia złożonego przez sędziego w dniu 7 października 2013 r. wynika, iż brak jest podstaw do jego wyłączenia z mocy ustawy stosownie do treści art. 18 P.p.s.a., ani też nie zachodzą przyczyny wyłączenia określone w art. 19 P.p.s.a. A zatem jeżeli sędzia, którego dotyczy wniosek o wyłączenie złoży oświadczenie, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 P.p.s.a., dające podstawę do jego wyłączenia od rozpoznawania sprawy i prawdziwość tego oświadczenie nie budzi żadnych wątpliwości, to wniosek o wyłączenie sędziego nie zasługuje na uwzględnienie (por. postanowienie NSA z dnia 13 lutego 2013 r. sygn. akt I OZ 89/13, LEX nr 1282807). Podsumowując, w ocenie Sądu brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku o wyłączenie sędziego od udziału w przedmiotowej sprawie dlatego, na podstawie art. 19 w związku z art. 22 § 1 i § 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.