IV SA/Gl 819/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Kozicka po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji dotyczącej nienależnie pobranego zasiłku pielęgnacyjnego w kwestii wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz decyzji Burmistrza L. z dnia [...] r. nr [...] p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania. Pismem z dnia 27 lipca 2017 r. Z. P., reprezentowany przez swojego brata – G. P., wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...], na mocy którego stwierdzono uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza L. z dnia [...]r. nr [...], uznającą kwotę wypłaconego zasiłku pielęgnacyjnego w okresie od 1 sierpnia 2013 r. do 31 stycznia 2017 r. w wysokości 6.426 zł, za nienależnie pobrane świadczenie i zobowiązującą skarżącego do jego zwrotu. W treści skargi pełnomocnik zawarł wniosek o "wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji z uwagi na toczące się postępowanie odwoławcze". Zarządzeniem z dnia 3 września 2017 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do wskazania, czy powyższy wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczy zaskarżonego postanowienia, czy też decyzji Burmistrza L. z dnia [...]r. nr [...]. W odpowiedzi na wezwanie G. P. wskazał, iż wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczy zarówno postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r., jak i decyzji Burmistrza L. z dnia [...] r. Jednocześnie stwierdził, że wolą skarżącego jest wstrzymanie wykonalności zaskarżonego aktu w taki sposób, żeby Burmistrz L. nie mógł egzekwować wyżej wymienionej należności, do czasu zakończenia postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 P.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W przedmiotowej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczy zarówno postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...]r. nr [...], którym stwierdzono uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie nienależnie pobranego zasiłku pielęgnacyjnego, jak i decyzji Burmistrza L. z dnia [...]r. nr [...], na mocy której uznano kwotę wypłaconego skarżącemu zasiłku pielęgnacyjnego w okresie od 1 sierpnia 2013 r. do 31 stycznia 2017 r. w wysokości 6.426 zł, za nienależnie pobrane świadczenie i zobowiązano go do jego zwrotu. Odnosząc się w pierwszej kolejności do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia podnieść należy, iż nie ulega wątpliwości, że wskazane postanowienie jest rozstrzygnięciem stricte procesowym, nie wymagającym, a wręcz nie nadającym się do wykonania. W literaturze zwraca się uwagę na fakt, że nie kwalifikuje się do wykonania akt administracyjny rozstrzygający określone kwestie proceduralne w toku postępowania administracyjnego, a więc nie przyznające uprawnień i nie nakładające obowiązków, które wymagałyby wykonania. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony [por. T. Woś (red.): Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 381 oraz postanowienie NSA z dnia 17 lipca 2006 r., sygn. akt I FZ 281/06 (publ. OSP 2007, nr 6, poz. 76)]. W związku z powyższym Zdaniem Sądu zaskarżone postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania nie ma cech wykonalności, gdyż nie nakazuje stronie wykonania obowiązku. Stanowi ono jedynie formalne potwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania, a zatem rozstrzygnięcie proceduralne i jako takie nie wywiera skutku w sferze wykonalności decyzji, od której odwołanie wniesiono z uchybieniem terminu. Nie powoduje ono powstania żadnych skutków w sferze interesu prawnego strony, nie nakłada na stronę skarżącą nowych praw lub obowiązków, które podlegałyby wykonaniu. Skoro zatem zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a., to nie może do niego mieć zastosowania instytucja wstrzymania wykonania aktu uregulowana w omówionym przepisie. Uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania, sprowadzałoby się bowiem do zawieszenia mocy zaskarżonego aktu nie wywołującego skutków materialnoprawnych. Natomiast odnosząc się do wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Burmistrza L. z dnia [...]r. nr [...], dotyczącej nienależnie pobranego zasiłku pielęgnacyjnego to należy wyjaśnić, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dotyczy tylko i wyłącznie aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zgodnie zaś z ugruntowanym w orzecznictwie sądów administracyjnych poglądem, użyte w art. 61 § 3 p.p.s.a. sformułowanie "w granicach tej samej sprawy" obejmuje akty wydane w pierwszej instancji oraz akty, w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli. W uchwale z dnia 27 czerwca 2000 r. (sygn. akt FPS 12/99, ONSA 2001, nr 1, poz. 7) Naczelny Sąd Administracyjny odnosząc się do zwrotu "w granicach danej sprawy" stwierdził, że chodzi o sprawę w ujęciu materialnym, w związku z czym o postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy będzie można mówić wówczas, gdy przedmiotem tych postępowań będzie sprawa wykazująca tożsamość podmiotową i przedmiotową (p. T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 433 i nast.). Tym samym w ocenie Sądu należy uznać, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym uchybienia terminu do wniesienia odwołania, nie jest możliwe wnioskowanie o wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego, od którego strona skarżąca nie wniosła odwołania w ustawowo przewidzianym terminie, bowiem nie zachodzi tożsamość przedmiotowa tych dwóch postępowań, a tym samym są to dwie różne sprawy w znaczeniu materialnym (por. postanowienie NSA z dnia 12 czerwca 2012 r., sygn. akt II FZ 441/12, dostępne w bazie internetowej orzeczeń NSA). Wobec tego nie zostały również spełnione przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji Burmistrza L. z dnia [...] r. W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.