IV SA/Gl 889/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia NSA Adam Mikusiński, , po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.C. na uchwałę Rady Miejskiej S. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie skargi na działalność Burmistrza Miasta S. postanawia: odrzucić skargę; Pismem datowanym na [...] r. R. C. złożył do tutejszego Sądu skargę na uchwałę Rady Miejskiej S. z dnia [...]r., nr [...], mocą której organ ten uznał za bezzasadną skargę wyżej wymienionego na działalność Burmistrza Miasta S. Z akt administracyjnych niniejszej sprawy wynika, że przedmiotem zaskareżonej uchwały była skarga, w której R. C., będący radnym Rady Miasta S. poddał krytyce działanie Burmistrza tego Miasta polegające na nieudzieleniu mu stosownych informacji związanych z opracowaniem zatytułowanym "Strategia rozwoju zaopatrzenia w ciepło Miasta S.". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. W pierwszej kolejności należy podnieść, iż stosownie do treści art. 1 §1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Z art. 3 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a. wynika natomiast, że kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4a. Nadto, w świetle art. 3 §3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Analiza przywołanych wyżej uregulowań prowadzi do konkluzji, że dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej jest zasadą jedynie wówczas, gdy organy administracyjne realizują zadania z zakresu administracji publicznej w formach władczych lub stanowiących. W niniejszej sprawie R.C. wniósł skargę na uchwałę Rady Miejskiej S. z dnia [...] r., Nr [...] w sprawie uznania za bezzasadną jego skargi z dnia [...] r. na działalność Burmistrza Miasta S. w związku z nieudzielaniem mu stosownych informacji dotyczących "Strategii rozwoju zaopatrzenia w ciepło Miasta S.". Materia objęta jego skargą do Sądu z dnia [...] r. należy do postępowania skargowego regulowanego przepisami Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego zatytułowanego "Skargi i wnioski". Procedura ta stanowi rodzaj uproszczonego postępowania administracyjnego, w ramach którego realizowane jest zagwarantowane każdemu w art. 63 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej prawo składania petycji, skarg i wniosków, między innymi, do organów jednostek samorządu terytorialnego. Przedmiotem skargi wniesionej w tym trybie (art. 227 i nast. K.p.a.) może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe i biurokratyczne załatwianie sprawy. Postępowanie w sprawie tego typu skarg cechuje się tym, iż nie ma w nim stron postępowania i nie wydaje się władczych rozstrzygnięć adresowanych do skarżącego, a jedynie zawiadamia się go o czynnościach wewnętrznych zmierzających do wyjaśnienia okoliczności podniesionych w skardze. Postępowanie to nie kończy się więc władczym aktem podlegającym ocenie sądu administracyjnego z punktu widzenia legalności, lecz zawiadomieniem o sposobie załatwienia skargi zawierającym informację o czynnościach organu, który ją rozpoznał oraz o rezultatach tych czynności. Zawiadomienie to nie dotyczy zatem stwierdzenia, czy też uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa i dlatego nawet wówczas, gdy przybiera ono formę uchwały rady miasta (w takiej formie organ ten załatwia wszak sprawy należące do jego właściwości), nie podlega kontroli legalności sprawowanej przez sądy administracyjne, gdyż nie mieści się wśród aktów poddanych ich kognicji określonych w art. 3 §2 p.p.s.a. Zaprezentowane wyżej stanowisko jest zgodne z utrwalonym poglądem judykatury (vide: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lutego 2009 r., sygn. akt II OSK 241/09, publ.: LEX nr 557044, z dnia 1 czerwca 2010 r., sygn. akt I OW 30/10, publ.: LEX nr 643335 oraz z dnia 21 grudnia 2010 r., sygn. akt II OSK 2389/10, publ. LEX nr 743417). Mając na względzie powyższe, należy stwierdzić, że skierowana do tutejszego Sądu skarga R.C., której przedmiotem jest uchwała wydana w wyniku załatwienia jego skargi złożonej w trybie art. 227 i nast. K.p.a., nie mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego. W konsekwencji, wspomnianą skargę z dnia [...] r. należało uznać za niedopuszczalną i z tego powodu orzec o jej odrzuceniu działając na podstawie art. 58 §1 pkt 1 i §3 p.p.s.a.