IV SA/Gl 891/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik, , , po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.T. na decyzję Rektora A w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stypendium doktoranckiego z dotacji projakościowej w kwestii wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 8 marca 2016 r. p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu. Wyrokiem z dnia 8 marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę P.T. na decyzję Rektora A w C. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie stypendium doktoranckiego z dotacji projakościowej. Pismem nadanym w placówce pocztowej dnia 29 marca 2016 r. skarżący zwrócił się o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku. Do pisma dołączył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz zaświadczenie lekarskie, zgodnie z którym był niezdolny do pracy w dniach od 10 do 20 marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do treści art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - zwanej dalej w skrócie jako "P.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się, zgodnie z art. 87 P.p.s.a., do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym w tym piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Przywrócenie terminu możliwe jest wyłącznie w sytuacji, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Przepis art. 86 § 1 P.p.s.a. jednakże nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu, co daje możliwość uwzględnienia wszystkich istotnych okoliczności. Według ugruntowanego orzecznictwa jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Obowiązkiem strony jest dochowanie szczególnej staranności przy dokonywaniu wszelkich czynności procesowych i przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Ponadto to na stronie ciąży wykazanie należytej staranności w uprawdopodobnieniu braku winy w uchybieniu danego terminu. W konsekwencji przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, nie ryzykując zdrowiem lub życiem własnym bądź innych, lub nie narażając siebie bądź innych na poważne straty majątkowe. Dla przykładu okolicznością wskazującą na brak winy osoby zainteresowanej w niedochowaniu terminu jest m.in.: przerwa w komunikacji, nagła choroba, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar (vide wyrok WSA w Łodzi z dnia 10 grudnia 2010 r., II SA/Łd 1199/10, Lex nr 755754). W niniejszej sprawie nie zostały spełnione przesłanki uzasadniające przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 8 marca 2016 r. W ocenie Sądu fakt otrzymania przez skarżącego zwolnienia lekarskiego od świadczenia pracy w okresie od 10 do 20 marca 2016 r. nie może zostać uznany za przyczynę usprawiedliwiającą niedokonanie w terminie uchybionej czynności procesowej, gdyż za taką może zostać uznana taka przyczyna, która rzeczywiście i obiektywnie uniemożliwia dokonanie takiej czynności. Należy zaznaczyć, że nie można w każdym wypadku utożsamiać niezdolności do pracy z niezdolnością do dokonania czynności procesowych. Wszystko zależy do indywidualnych okoliczności faktycznych. Z przedstawionego zwolnienia lekarskiego nie wynika natomiast, aby istniały dolegliwości, które powodowały niezdolność uniemożliwiająca dokonanie nieskomplikowanej czynności procesowej polegającej wysłaniu wniosku lub posłużenie w tym zakresie osobami trzecimi. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych samo przedstawienie zaświadczenia lekarskiego nie może być jedyną okolicznością uzasadniającą pozytywne rozpoznanie wniosku i przywrócenie terminu (postanowienie NSA z dnia 26 czerwca 2012 r., sygn. akt II OZ 534/12, dostępne w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych– "CBO"). Konieczne jest w tym zakresie uprawdopodobnienie, że stan zdrowia miał bezpośredni wpływ na dokonane zaniechanie (postanowienie NSA z dnia 25 listopada 2011 r., sygn. akt II FZ 643/11 i 24 lutego 2012 r., II FZ 858/11 – dostępne w "CBO"). Dodatkowo jak wynika z postanowienia NSA z dnia 5 września 2013 r. II FZ 746/13 (również dostępne w "CBO"), nie każda choroba jest przeszkodą do dokonania określonej czynności procesowej, jest nią z reguły nagła choroba, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. Nawet choroba, która wymaga leżenia, nie uzasadnia przywrócenia terminu, jeżeli można dokonać czynności procesowej przy pomocy, np. domowników. Wypada zwrócić uwagę, że z przedstawionego przez skarżącego zaświadczenia lekarskiego wynika, że w okresie od 10 do 20 marca 2016 r. choroba nie wymagała przez niego leżenia. Skarżący oprócz tego dokumentu nie przedstawił natomiast innych okoliczności, które uniemożliwiły mu złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Jak wynika z przywołanego orzecznictwa skarżący nie wykazał, że nie mógł uchybionej czynności dokonać sam lub przy pomocy innych osób. Dlatego też na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji