IV SO/Gl 38/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax, , , po rozpoznaniu w dniu 25 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M.P. w przedmiocie wymierzenia Dyrektorowi Gminnego Zakładu Gospodarki Wodnej i Komunalnej w M. grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wymierzenie grzywny Pismem z dnia 31 sierpnia 2018 r. M. P. wniósł o wymierzenie Dyrektorowi Gminnego Zakładu Gospodarki Wodnej i Komunalnej w M. grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018r. poz. 1302, dalej P.p.s.a.) z tytułu nieprzekazania Sądowi skargi, odpowiedzi na skargę i akt administracyjnych. Podniósł, że skargę na bezczynność w przedmiocie informacji publicznej złożył w organie w dniu 8 listopada 2017 r., jednakże nie została ona przekazana do Sądu w ustawowym terminie. Zdaniem skarżącego każde nieprzekazanie skargi w terminie skutkuje wymierzeniem grzywny, a jedynie okoliczności sprawy stanowią przesłankę do ustalenia wysokości grzywny. W odpowiedzi na wniosek organ wniósł o jego oddalenie. Wskazał, że przekroczenie terminu przekazania akt i odpowiedzi na skargę nie skutkowało brakiem jej rozpoznania, gdyż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w dniu 15 lutego 2018 r. sygn. akt IV SAB/Gl 375/17 wydał wyrok. W tym orzeczeniu Sąd wskazał, że organ dopuścił się bezczynności, jednak wniosek został załatwiony w sposób kompletny w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Ponadto organ wskazał, że wniosek o udzielenie informacji publicznej został załatwiony ponad dziewięć miesięcy przed złożeniem wniosku o ukaranie organu grzywną. Organ podkreślił uznaniowy charakter wniosku, gdyż zgodnie z art. 55 § 1 P.p.s.a. sąd może orzec o wymierzeniu grzywny. Nałożenie grzywny byłoby niezasadne oraz niewspółmierne w stosunku do braku negatywnych dla wnioskodawcy konsekwencji przekroczenia ustawowego terminu przez organ. Z akt sprawy IV SAB/Gl 375/17 wynika, że skarga M. P. na bezczynność organu w zakresie rozpoznania wniosku z dnia 13 października 2017 r. o udzielenie informacji publicznej wpłynęła do organu w dniu 8 listopada 2017 r. Następnie organ nadał skargę w dniu 7 grudnia 2017 r. do Sądu wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Sąd wyrokiem z dnia 15 lutego 2018 r. sygn. akt IV SAB/Gl 375/17 stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności, umorzył postępowanie w sprawie zobowiązania organu do załatwienia wniosku z dnia 13 października 2017r., a w pozostałym zakresie oddalił skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 1 i 2 P.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od daty jej otrzymania. Przepisy szczególne mogą przewidywać wyjątki od wskazanej zasady, ustalając inne terminy przekazywania skarg do sądu administracyjnego przez organy administracji publicznej. Takim szczególnym przepisem jest art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2018r. poz. 1330 dalej u.d.i.p.). Przepis ten stanowi, że do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym, że przekazanie sądowi akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi przez organ administracji. W myśl art. 55 § 1 P.p.s.a, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Grzywna przewidziana w art. 55 § 1 P.p.s.a. ma charakter fakultatywny, wobec tego nawet w razie spełnienia wskazanych w tym przepisie przesłanek, sąd nie jest zobligowany do jej orzeczenia. Obowiązkiem sądu jest uwzględnienie wszystkich okoliczności sprawy. Zdaniem Sądu należy mieć na względzie, że wniosek o wymierzenie grzywny został nadany w dniu 31 sierpnia 2018 r., a więc już po wpływie skargi do Sądu w dniu 11 grudnia 2017 r. Z tego wynika, że przed złożeniem wniosku o wymierzenie grzywny organ uczynił zadość obowiązkowi określonemu w art. 54 § 2 P.p.s.a. Jednocześnie w sprawie zainicjowanej tą skargą Sąd wydał wyrok w dniu 15 lutego 2018 r. sygn. akt IV SAB/Gl 375/17. Sąd uznał, że organ dopuścił się bezczynności, jednakże jak wynika z uzasadnienia wyroku wniosek skarżącego o udzielenie informacji publicznej został załatwiony w dniu 22 listopada 2017 r., a więc postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe i zostało umorzone. Odnosząc się do przekroczenia terminu przekazania akt i odpowiedzi na skargę określonego w art. 21 pkt 1 u.d.i.p. trzeba mieć na uwadze, że wyniósł on tylko 14 dni (skarga wpłynęła do organu w dniu 8 listopada 2017 r, a organ przekazał skargę w dniu 7 grudnia 2017 r. - zamiast do dnia 23 listopada 2017r.). Okres bezczynności organu w przekazaniu skargi był zatem niewielki i nie wpłynął na realizację zapewnionego skarżącemu prawa do sądu. Sądowi znane są przytoczone przez skarżącego orzeczenia sądów administracyjnych akcentujące represyjny charakter wniosku o wymierzenie grzywny. Jednakże występowanie z wnioskiem o ukaranie organu grzywną nie może mieć na celu jedynie funkcji represyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 września 2018 r. sygn. akt I OZ 850/18 stwierdził, że "art. 55 § 1 P.p.s.a. umożliwia miarkowanie grzywny, w zależności od okoliczności danej sprawy. Ponadto z omawianych przepisów wynika charakter represyjny, prewencyjny i dyscyplinujący grzywny. W niektórych zatem przypadkach orzeczenie grzywny może okazać się niecelowe. Dotyczyć to będzie zwłaszcza sytuacji, w których wnioskowana grzywna i związana z nią dolegliwość dla organu nie jest proporcjonalna do negatywnych konsekwencji, jakie wnioskującemu przyniosło niedopełnienie przez organ dyspozycji art. 54 § 2 P.p.s.a." Wobec powyższego należy stwierdzić, że nie stanowi wystarczającej przesłanki do wymierzenia grzywny jedynie złożenie takiego wniosku w sytuacji, gdy organ przekazał skargę, odpowiedź na skargę z aktami sprawy z uchybieniem terminu. Przestawione wyżej okoliczności, a w szczególności złożenie wniosku o wymierzenie grzywny po prawomocnym zakończeniu sprawy wszczętej złożoną skargą, przemawiają za oddaleniem wniosku o wymierzenie grzywny w rozpoznawanej sprawie. Z tych względów, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 64 § 3 oraz art. 151 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach orzekł, jak w sentencji postanowienia