I SA/Go 1091/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym : Sędzia WSA Krystyna Skowrońska - Pastuszko po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi E.J. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 26 sierpnia 2010 r. , sygn. akt I SA/Go 534/10 postanawia odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego. Pismem z dnia [...] listopada 2012 r. E.J. wniosła o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego, zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 26 sierpnia 2010 r. , sygn. akt I SA/Go 534/10. W uzasadnieniu skarżąca wskazała na wydanie w analogicznej sprawie odmiennego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 16 września 2010 r., sygn. akt I SA/Go 535/10, którego zasadność potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 12 lipca 2012 r., sygn. akt II FSK 2616/10. Skarżąca dodała, że wskazany przez nią wyrok (sygn. akt I SA/Go 534/10) był wydany w sprawie ze skargi na decyzję w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r., gdzie kwestia sporna dotyczyła dokumentowania wydatków na fundusz remontowy w spółdzielni mieszkaniowej. Na podstawie zarządzenia z dnia 7 grudnia 2012 r. skarżąca została wezwana do sprecyzowania swojego wniosku przez podanie podstawy wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 26 sierpnia 2010 r. (sygn. akt I SA/Go 534/10), to jest powołanie określonych przepisów działu VII (art. 271, art. 272 lub 273) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zwanej P.p.s.a. – w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem przyjęcia, że żądanie wznowienia postępowania oparte jest na podstawie określonej w art. 273 § 3 P.p.s.a., tzn. późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. Powyższe wezwanie doręczono w dniu 12 grudnia 2012 r. W odpowiedzi na nie w piśmie z dnia [...] grudnia 2012 r. skarżąca wskazała art. 273 § 3 P.p.s.a. jako podstawę prawną wniesionej skargi o wznowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dopuszczają możliwość wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem sądu administracyjnego. Postępowanie może być wznowione tylko na żądanie uprawnionej strony w zakreślonym przez ustawę trzymiesięcznym terminie, liczonym od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia (art. 270, art. 277). Podstawy wznowienia postępowania sądowego został określone w art. 271-274 P.p.s.a. Zgodnie z art. 273 § 3 tej ustawy można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W tym przypadku przedmiotem rozpoznania przez sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz są również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy. W literaturze wskazuje się, że podstawa wznowienia postępowania, określona w art. 273 § 3 P.p.s.a., związana jest z istnieniem bezwzględnej negatywnej przesłanki procesowej, jaką jest powaga rzeczy osądzonej, przysługująca prawomocnym orzeczeniom. Wskazuje się ponadto, że w przypadku wyżej wymienionej przesłanki wznowienia postępowania podstawę skargi stanowić może "tylko takie wykryte później prawomocne orzeczenie dotyczące tego samego stosunku prawnego, które było już prawomocne, zanim zapadł wyrok w postępowaniu, którego wznowienia się żąda" (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" 4.wydanie. Wolters Kluwer business Warszawa 2011, s. 795 oraz powołane tam postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 maja 1967 r., sygn. akt I PZ 20/67 - publ. OSNC 1967/11/209). Sąd w pierwszej kolejności zbadał dopuszczalność skargi stwierdzając, że skargę złożył uprawniony podmiot, z zachowaniem trzymiesięcznego terminu, o którym mowa w art. 277 P.p.s.a. Przechodząc do badania czy skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia i wobec powołania przez skarżącą przesłanki wznowieniowej określonej w art. 273 § 3 P.p.s.a. należy wskazać, że przez tę samą sprawę należy rozumieć sprawę tożsamą ze względu na przedmiot i podmiot (por. B. Dauter "Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego" wydanie 3 . Lexis Nexis Warszawa 2011, s. 606). Zauważyć również trzeba, że samo sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający ustawie nie oznacza, że skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W ocenie Sądu skarga nie została oparta na ustawowej podstawie wznowienia. Podkreślić bowiem trzeba, że wskazane w skardze wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim o sygn. akt I SA/Go 534/10 i I SA/Go 535/10 dotyczyły odmiennych przedmiotowo spraw. W sprawie I SA/Go 534/10 Sąd wydał wyrok oddalający skargę na dotyczącą skarżącej decyzję w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r. Natomiast w sprawie I SA/Go 535/10 Sąd wydał wyrok uchylający dotyczącą skarżącej decyzję organu drugiej instancji w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r. Pomimo więc, że obie wyżej wymienione sprawy dotyczyły podatku od osób fizycznych, to Sąd nie wydawał orzeczeń w tej samej sprawie, ponieważ każda z nich odnosiła się do innego roku podatkowego a to oznacza, że przedmiotowo były to różne sprawy. Wskazanie skarżącej, że wyżej wymienione orzeczenia zostały wydane w analogicznych sprawach tym bardziej świadczy, że nie jest to sytuacja dotycząca jednej i tej samej sprawy. W związku z powyższym stwierdzić trzeba, że skarga o wznowienie postępowania sądowego, pomimo wskazania ustawowej podstawy tego wznowienia z art. 273 § 3 P.p.s.a., faktycznie nie została na niej oparta , co uzasadnia odrzucenie takiej skargi. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 280 § 1 w zw. z art. 273 § 3 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.