I SA/Go 1124/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Skowrońska-Pastuszko (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Stefan Kowalczyk Sędzia WSA Joanna Wierchowicz Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Baczuń po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 lutego 2011 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa "P" Spółka z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec 2007 r. oddala skargę. Przedsiębiorstwo "P" spółka z o.o. złożyło skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] września 2010r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] czerwca 2010r. nr [...] określającą wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za lipiec 2007 roku w kwocie 32.546 zł. Rozstrzygnięcia powyższe wydano w następującym stanie faktycznym. W trakcie prowadzonej kontroli podatkowej w zakresie prawidłowości rozliczenia podatku od towarów i usług ustalono, że skarżąca Spółka w deklaracji dla podatku od towarów i usług VAT-7 za lipiec 2007 r. wykazała wewnątrzwspólnowe nabycie towarów: podstawę opodatkowania w kwocie 34.885 zł i podatek należny 7.674 zł. Spółka w dniu [...] lipca 2007r. wystawiła fakturę wewnętrzną zbiorową nr [...], na podstawie 5 rachunków wystawionych odpowiednio [...] lipca 2007 r. W wystawionej fakturze wewnętrznej Spółka jako sprzedawcę i nabywcę podała nazwę własnej firmy. Kontrolujący na podstawie rachunków wystawionych przez kontrahenta stwierdzili, że faktycznym sprzedawcą była firma P. Działając na podstawie art. 106 ust. 7 i ust. 12 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) w związku z § 37 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.) Naczelnik Urzędu Skarbowego dokonał prawidłowego przeliczenia kwot na fakturze wewnętrznej dokumentującej nabycie wewnątrzwspólnotowe, wyrażonych w walucie obcej na złote, według bieżącego kursu średniego waluty obcej ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na dzień wystawienia faktury, w wyniku czego ustalił, że podstawę opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów stanowi łącznie kwota 34.860,11 zł, a podatek od towarów i usług wynosi 7.669,23 zł. W trakcie prowadzonego postępowania organ podatkowy ustalił także, że dnia [...] lipca 2007 r. Spółka "P" wystawiła na rzecz E.P. zam. [...], fakturę VAT nr [...], na kwotę netto 3.579,51 zł i podatek należny w wysokości 787,49 zł dokumentującą dostawę 3 sztuk płyt stropowych typu [...]. Powyższa faktura została wystawiona na podstawie dokumentów wydania WZ o nr: [...] z dnia [...] lipca 2007r. Ponadto w dniu 1 października 2007r. do Urzędu Skarbowego wpłynęło pismo Naczelnika Urzędu Skarbowego w sprawie skargi złożonej przez E.P. dotyczącej nierzetelnej działalności Przedsiębiorstwa "P" Spółka z o.o, przy współudziale kierownika budowy J.S.. W związku z powyższym w dniu [...] grudnia 2007 r. przesłuchano w charakterze świadka E.P., który zeznał, że nabył od kontrolowanej Spółki 27 płyt stropowych typu [...], które załatwiał w jego imieniu kierownik budowy J.S.. Na ten cel przekazał kierownikowi budowy zaliczkę w kwocie 11.526,00 zł. W wyniku transakcji otrzymał 27 płyt, natomiast faktura, którą otrzymał opiewała na kwotę netto 3.579,51 zł i podatek należny w wysokości 787,49 zł i dokumentowała dostawę jedynie 3 sztuk płyt stropowych typu [...]. Na potwierdzenie swych wyjaśnień E.P. przedłożył zamówienie nr [...] na 27 płyt stropowych na łączną kwotę 13.101,98 zł brutto wraz z transportem oraz wystawione w dniu [...] lipca 2007r. dokumenty WZ: nr [...] - wydanie 10 płyt stropowych oraz usługa transportowa 80 km, nr [...] - wydanie 14 płyt stropowych oraz usługa transportowa 80 km, nr [...] - wydanie 3 płyt stropowych oraz usługa transportowa 80 km. Przesłuchiwany w charakterze świadka w dniu [...] grudnia 2007 r. kierownik budowy J.S. zeznał, że to on załatwiał płyty stropowe w Przedsiębiorstwie "P" Spółka z o. o. dla E.P., gdyż mógł załatwić "porządną" bonifikatę. Spółka na podstawie przedstawionej przez niego dokumentacji dokonała kalkulacji kosztów i zrobiła wycenę na wartość ponad 10.000,00 zł. Z prezesem zarządu S.K. załatwił rabat na płyty w wysokości 50-60%. Płyty zostały dostarczone na plac budowy. To on dokonał zapłaty, a gdy otrzymał fakturę, dostarczył ją E.P.. W dniu [...] grudnia 2007 r. pisemne wyjaśnienia złożył S.K. - prezes skarżącej Spółki, z których wynikało, że firma udzieliła tak wysokiego upustu, ponieważ kierownikiem budowy był J.S., z którym współpracują już od wielu lat i nigdy nie było zwrotów towarów, nawet gdy płyty nieznacznie nie pasowały. W dniu [...] października 2008 r. przesłuchiwany w charakterze świadka prezes Spółki zeznał, że zamówienie płyt stropowych dla E.P. zostało złożone na piśmie przez J.S. kierownika budowy. Zeznał również, że różnica pomiędzy zamówieniem oraz dokumentami WZ nr: [...] wystawionych [...] lipca 2007 r. a ilością towaru wykazaną na fakturze wynika z tego, że część płyt się zmieniła, był zwrot , mógł być jakiś błąd oraz ponieważ inwestor dostał duży upust. Brak upustu na fakturze wynika natomiast z błędu w znajomości programu, który pozwała na zawarcie takich informacji na fakturze. Ponadto zeznał, że od tamtej pory upusty są wykazywane na fakturach. Mając na względzie powyższe ustalenia oraz treść art. 99 ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług, organ pierwszej instancji stwierdził, że w omówionym zakresie skarżąca Spółka zaniżyła podstawę opodatkowania o kwotę 7.159,82 zł oraz podatek należny o 1.575,16 zł, gdyż z faktury VAT na kwotę netto 3.579,51 zł, z podatkiem należnym w wysokości 787,49 zł, dokumentującej dostawę 3 sztuk płyt stropowych typu [...], nie wynika, by Spółka udzieliła jakiegokolwiek rabatu E.P., a wartość dostawy 27 płyt stropowych wraz z usługą transportu wynosiła brutto 13.101,98 zł (podstawa opodatkowania 10.739,33 zł, podatek VAT 2.362,65 zł). Poczynione w ramach postępowania ustalenia znalazły odzwierciedlenie w decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] określającej prawidłową wysokość zobowiązania w podatku od towarów i usług za lipiec 2007 r. w wysokości 32.546 zł. Od powyższej decyzji skarżąca Spółka złożyła odwołanie do Dyrektora Izby Skarbowej, który decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] uchylił pierwszoinstancyjną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi, ponieważ rozstrzygnięcie sprawy wymagało uprzedniego przeprowadzenia postępowania dowodowego w znacznej części. W celu wykonania wskazań organu odwoławczego, organ pierwszej instancji przeprowadził kontrolę doraźną, w wyniku której ustalił, że w lipcu 2007 r. skarżąca Spółka wystawiała faktury VAT, na których był wykazany rabat, co dotyczyło następujących dokumentów: - faktura VAT nr [...] z dnia [...].07.2007 r. (rabat 6,5%), - faktura VAT nr [...] z dnia [...].07.2007r. (rabat 10%), - faktura VAT nr [...] z dnia [...].07.2007r. (rabat 6,5%), - faktura VAT nr [...] z dnia [...].07.2007r. (rabat 15,91%), - faktura VAT nr [...] z dnia [...].07.2007r. (rabat 2,5%), - faktura VAT nr [...] z dnia [...].07.2007r. (rabat 6,5%), jak też, w przypadku zwrotów towarów czy też zmiany zamówienia, wystawiała faktury korekty, co dotyczyło: - faktury korygującej VAT nr [...] z dnia [...].07.2007r., - faktury korygującej VAT nr [...] z dnia [...].07.2007r., - faktury korygującej VAT nr [...] z dnia [...].07.2007r. Ponadto, w odpowiedzi na wezwanie organu, E.P. przedłożył projekt architektoniczno-budowlany, na podstawie którego ustalono, że projektantem części architektonicznej i konstrukcyjnej budynku należącego do tego inwestora był mgr inż. arch. T.Ł.. W związku z powyższym Naczelnik Urzędu Skarbowego pismem z dnia [...] lutego 2010 r. zwrócił się do projektanta budynku z prośbą o udzielenie informacji dot. budowy budynku mieszkalnego i garażu w [...], nr ewid. działki [...], , tj. na nieruchomości należącej do E.P.. Pytanie dotyczyło w szczególności tego, ile płyt stropowych (np. typu "[...]"), na podstawie posiadanego projektu architektoniczno-budowlanego, powinno być zużytych do budowy. T.Ł. wskazał, że po przeprowadzeniu wizji lokalnej w terenie oraz wykonaniu szkicu najbardziej prawdopodobnego sposobu ułożenia płyt na budynku mieszkalnym i garażowym ustalił, iż zastosowano około 26 sztuko-płyt różnych rozpiętości i szerokości o wielkościach odpowiadających płytom wykazanym w przedmiotowym zamówieniu (z tego 20 sztuk o łącznej powierzchni 106,35 m² przykrywające powierzchnię użytkową 101,2 m² budynku mieszkalnego oraz 6 sztuk o szerokości 1,5m i rozpiętości 4,2 m o łącznej powierzchni 37,8 m² przykrywające powierzchnię 35,5m² budynku garażowego). Ponadto zaznaczył, że projekt na wyżej wymienioną budowę został wykonany w lutym 2008 r. i przewidywał wykonanie stropów gęsto żebrowych typu "T", zaś w trakcie realizacji projektu, bez jego wiedzy, strop został zamieniony na prefabrykowane płyty kanałowe typu "[...]". Wszystkie te zmiany powinny zostać wpisane do dziennika budowy przez kierownika budowy. W dniu [...] kwietnia 2010 r. została przesłuchana w charakterze świadka G.L. zatrudniona jako księgowa w Przedsiębiorstwie "P". Zeznała ona, że dokumentami stanowiącymi podstawę do wystawienia faktury VAT nr [...] z dnia [...] lipca 2007r. były trzy dokumenty WZ wymienione w w/w fakturze, z tym że na dokumentach WZ wyszczególnione są płyty, które z kolei na fakturze wpisane zostały ogólnie jako strop. Zasadą jednak jest, że na fakturze nie podaje się wymiarów stropu, ale dołącza się do faktury dokumenty WZ, przy czym stropy pokrywają się z ilością płyt uwzględnionych na dokumentach WZ. Zeznała również, że cena za metr kwadratowy płyty wynosiła około 69 zł, zaś cena na fakturze nr [...] została naniesiona zgodnie z poleceniem, iż na taką kwotę ma opiewać zamówienie. Jak zeznała, nie pamięta, czy były dokonywane jakieś zwroty oraz jak wyglądała sprawa udzielania upustów J.S. w przypadku innych zamówień oraz nie umiała powiedzieć czy obecnie też są udzielane rabaty J.S. w wysokości 50-60% zamówienia. W wyniku analizy zgromadzonych w toku prowadzonego postępowania dowodów, organ podatkowy pierwszej instancji ustalił, że cena za 1m² płyty stropowej typu "[...]" wynosiła w owym czasie 69 zł netto, zaś płyty niestandardowej (np. z oznaczeniem Z/W lub SKOS) - 86,25 zł. W związku z powyższym, w oparciu o dokumenty WZ oraz zamówienie nr [...] złożone dnia [...] lipca 2007 r. ustalono, że: płyt stropowych typu "[...]" w cenie 69 zł za 1m² było ogółem 106,77m², co daje w sumie kwotę 7.367,13 zł, płyt stropowych typu "[...]" w cenie 86,25 zł za 1m² było ogółem 30,75m², co daje w sumie kwotę 2.652,20 zł. W konsekwencji dokonano wyliczenia kwoty zamówienia uznając, że wartość zamówionych płyt wynosi ogółem 10.019,33 zł (106,77m²x69zł + 30,75 m²x86,25zł). Dodatkowo do kwoty tej została doliczona, tak jak na zamówieniu, jak i na dokumentach WZ, usługa transportowa w wysokości 720 zł netto, co dało wartość netto zamówienia w kwocie 10.739,33 zł, podatek VAT wg stawki 22% - 2.362,65 zł, kwota brutto 13.101,98 zł. Decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego dokonał prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług za lipiec 2007r. ustalając zobowiązanie podatkowe w wysokości 32.546 zł. Skarżąca Spółka odwołała się od powyższej decyzji. Wnosząc o jej uchylenie w całości i umorzenie postępowania, zarzuciła naruszenie przepisów prawa proceduralnego, tj. art. 187 § 1 i art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), przez nieobiektywną ocenę materiału dowodowego sprawy, dokonaną z przekroczeniem granic swobodnej oceny dowodów. Decyzją z dnia [...] września 2010 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej po rozpatrzeniu odwołania utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie, podzielając w pełni stanowisko organu pierwszej instancji. Zarzuty zawarte w odwołaniu uznał za bezzasadne. Zdaniem organu odwoławczego bezsprzecznie ustalono, że w lipcu 2007 r. Spółka zaniżyła podstawę opodatkowania o kwotę 7.159,82 zł oraz podatek VAT w wysokości 1.575,16 zł w związku z dostawą 27 płyt stropowych wraz z usługą transportową towaru wykonaną na rzecz E.P. – udokumentowaną fakturą VAT nr [...] z [...] lipca 2007r. na kwotę netto 3.579,51 zł i podatek należny w wysokości 787,49 zł na dostawę 3 sztuk płyt stropowych typu "[...]". W opinii organu odwoławczego, materiał dowodowy w niniejszej sprawie został zebrany kompleksowo i wszechstronnie. Jak podkreślił Dyrektor Izby Skarbowej, organ pierwszej instancji podjął wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, w szczególności przesłuchał w charakterze świadków wszystkie osoby, które mogłyby wnieść coś do sprawy, włączając w poczet materiału dowodowego m.in. dokumenty zebrane w toku prowadzonego postępowania przygotowawczego otrzymane z Prokuratury Rejonowej. Zdaniem organu odwoławczego brak też było podstaw, by zgodzić się z zarzutem strony skarżącej, że rozstrzygnięcie podjęte w niniejszej sprawie narusza zasadę swobodnej oceny dowodów. Dyrektor Izby Skarbowej podkreślił, że ocena zgromadzonego materiału dowodowego została dokonana zgodnie z normami prawa procesowego, wiedzą oraz zasadami życiowego doświadczenia. Organ pierwszej instancji rozstrzygając w sprawie ocenił zarówno poszczególne dowody z osobna, jak i wszystkich we wzajemnej łączności, wnikliwie i wszechstronnie wyjaśniając powstałe istotne różnice, czemu dał wyraz w uzasadnieniu swojej decyzji. W skardze z dnia [...] października 2010 r. wniesionej na powyższe rozstrzygnięcie Dyrektora Izby Skarbowej skarżąca Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, jako niezgodnej z prawem i zasądzenie na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania. Zarzuciła naruszenie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego oraz prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie naruszenie art. 122 i art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa przez tendencyjną i błędną ocenę materiału dowodowego sprawy. W uzasadnieniu ponownie wskazała, że mimo, iż organy podatkowe zgodnie uznały wyjaśnienia E.P. za niewiarygodne i wzajemnie sprzeczne, to stały się one podstawą do wydania zaskarżonej decyzji, zaś z tych samych powodów organy bezpodstawnie odrzuciły zeznania kierownika budowy, jak też pracownika i prezesa skarżącej Spółki. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej, przytaczając argumenty jak w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia, wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Odnosząc się do jej zarzutów wskazujących na naruszenie przepisów postępowania należy na wstępie podkreślić, że postępowanie podatkowe było prowadzone zgodnie z przepisami ustawy Ordynacja podatkowa. W sprawie nie miały więc zastosowania przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. W ocenie Sądu postępowanie dowodowe w sprawie zostało przeprowadzone przez organy podatkowe w zakresie pozwalającym na stwierdzenie, że podjęte zostały wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy (art. 122 Ordynacji podatkowej). Organy podatkowe obu instancji ustaliły stan faktyczny, opierając się na treści zebranych w toku prowadzonego postępowania dokumentów i przekonująco wyeksponowały istnienie dostatecznych podstaw do określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług oraz prawidłowo zastosowały obowiązującą regulację prawną. Analizie zostały poddane wszystkie dowody, a w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji w sposób spójny i przekonujący je przedstawiono, zaś dokonana przez organ ocena nie była oceną dowolną, lecz opartą na całokształcie zgromadzonego i należycie rozpatrzonego materiału dowodowego (art. 187 i art. 191 Ordynacji podatkowej). Organy podatkowe, przy rozstrzyganiu sprawy, uwzględniając zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, dokonały jego oceny we wzajemnym powiązaniu poszczególnych dowodów, a wypływająca z tej oceny konkluzja ma walor logiczności i znajduje oparcie także w zasadach doświadczenia życiowego. Spór w niniejszej sprawie dotyczył ustalenia, że w lipcu 2007 r. skarżąca Spółka zaniżyła podstawę opodatkowania o kwotę 7.159,82 zł oraz podatek VAT w wysokości 1.575,16 zł, w związku z dostawą 27 płyt stropowych wraz z usługą transportową towaru na rzecz inwestora – E.P., na którą wystawiono fakturę VAT nr [...] z dnia [...] lipca 2007 r. na kwotę netto 3.579,51 zł i podatek należny w wysokości 787,49 zł, dokumentującą dostawę jedynie 3 sztuk płyt stropowych typu [...]. Ustalone i poparte odpowiednimi dowodami okoliczności faktyczne sprawy w pełni potwierdziły tezę organów, że w rzeczywistości sprzedano i dostarczono inwestorowi 27 płyt stropowych a wartość tej dostawy wraz z usługą transportową towaru wynosiła łącznie 13.101,98 zł brutto, w tym podatek VAT w wysokości 2.362,65 zł. W ocenie Sądu, takie ustalenia bez wątpienia potwierdził zgromadzony w prowadzonym postępowaniu materiał dowodowy, w szczególności zamówienie złożone przez E.P. za pośrednictwem kierownika budowy J.S., gdzie wartość zamówienia oszacowano na kwotę brutto 13.101,98 zł (10.731,33 x 22%), jak również trzy dokumenty WZ o nr: [...], wystawione dnia [...] lipca 2007 r. łącznie na 27 płyt stropowych. Trafnie też organy podatkowe obu instancji uznały za niewiarygodne wyjaśnienia prezesa Przedsiębiorstwa "P" sp. z o.o.. Jego twierdzenia, że różnice w ilości płyt stropowych widniejące na zamówieniu złożonym przez E.P. oraz na dokumentach WZ wynikają z zastosowania dużych upustów, częściowego zwrotu towaru czy też z błędu polegającego na niewykazaniu ww. informacji w fakturze, wynikającego z nieznajomości skomplikowanego programu komputerowego. Twierdzenia te bowiem pozostają w oczywistej sprzeczności z dowodami świadczącymi o tym, że w lipcu 2007r. skarżąca Spółka wystawiała jednak innym podmiotom faktury dokumentujące zarówno udzielone rabaty (w wysokości 6,5-15,91%), jak i faktury korekty uwzględniające zmiany w zamówieniu lub ewentualne zwroty zakupionych wcześniej towarów. Problemów w fakturowaniu nie potwierdziła też G.L., pracownik Spółki "P", w której zakresie czynności znajdowało się wówczas między innymi wystawianie faktur. Wskazać należy, że zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług podstawą opodatkowania jest obrót z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, zaś obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży pomniejszona o kwotę należnego podatku. Podstawę opodatkowania, zgodnie z art. 29 ust. 4 tej ustawy, zmniejsza się o kwoty udokumentowanych prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, z, zastrzeżeniem ust. 4a i 4b. W związku z powyższym organ odwoławczy trafnie też wskazał, że za udokumentowany rabat należy uznać tylko taki rabat, który został uwzględniony na wystawionej przez podatnika fakturze VAT (tak w wyroku WSA w Gdańsku z dnia 5 września 2007r. , sygn. akt I SA/Gd 771/06). Dodatkowo uznać należy za całkowicie nielogiczny argument dotyczący niemożności wykazania (ze względu na stopień trudności obsługi programu komputerowego, z którego korzysta skarżąca firma) dokonanych zwrotów towarów w sytuacji, gdy ze zgromadzonego materiału dowodowego bezsprzecznie wynika, że dostawa płyt miała miejsce dnia [...] lipca 2007r., a faktura była wystawiona dopiero w dniu [...] lipca 2007r., czyli wtedy, kiedy było już wiadomo, jaki i ile towaru odebrał klient, co w konsekwencji nie stwarzało żadnych przeszkód w wystawieniu faktury o treści odzwierciedlającej rzeczywistość. Również z opinii i szacunków dokonanych przez projektanta budynku mieszkalnego i garażu w [...], należącego do E.P., jasno wynika, że do budowy zastosowano około 26 sztuko-płyt różnych rozpiętości i szerokości o wielkościach odpowiadających złożonemu zamówieniu (z czego 20 sztuk na budynek mieszkalny oraz 6 sztuk na budynek garażowy). Podobnie zeznawał w charakterze świadka inwestor budynku E.P., jak również pracownik skarżącej Spółki G.L., która wystawiła zarówno dokumenty WZ będące podstawą dostawy zamówionych wcześniej płyt na budowę, jak i kwestionowaną fakturę VAT, z tym że przy wyjaśnianiu rozbieżności pomiędzy treścią zamówienia oraz WZ a danymi uwidocznionymi na fakturze zeznała, że dostała polecenie na jaką kwotę ma opiewać sporna faktura. Za chybiony Sąd uznał również zarzut strony skarżącej, że organy podatkowe bezpodstawnie odrzuciły część zeznań świadków, uznając je za niewiarygodne. W szczególności miało to dotyczyć zeznań świadka kierownika budowy J.S., co do którego strona skarżąca podkreślała, że jako inżynier budownictwa, inspektor nadzoru, jest on osobą zaufania publicznego. W ślad za organami podatkowymi, Sąd wskazuje, że dowód w prowadzonym postępowaniu nie jest oceniany każdy z osobna, w oderwaniu od pozostałych, lecz we wzajemnym ze sobą powiązaniu, w oparciu o posiadaną wiedzę oraz zasady doświadczenia życiowego. Jednocześnie trzeba zwrócić uwagę, że J.S. na poszczególnych etapach prowadzonego postępowania: czy to kontrolnego, czy podatkowego, jak i w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym przez Komendę Powiatową Policji, wielokrotnie zmieniał swoje zeznania, nie potrafiąc podać kwestii tak istotnych dla kierownika budowy, jak ilość płyt faktycznie zastosowanych przy budowie stropów. Nie potrafił także podać ile i kto zapłacił za fakturę wystawioną E.P.. W świetle powyższego Sąd uznał, że istniały podstawy do stwierdzenia, iż Przedsiębiorstwo "P" sp. z o.o. w badanym okresie zaniżyło podstawę opodatkowania oraz podatek należny. W sposób niebudzący wątpliwości ustalono, że E.P. sprzedano i dostarczono 27 sztuk płyt stropowych, które składają się na trzy stropy. Wartość dostawy 27 płyt stropowych wraz z usługą transportową towaru opiewała na łączną kwotę brutto 13.101,98 zł, w tym podatek VAT w wysokości 2.362,65 zł. Przeprowadzone skrupulatnie postępowanie podatkowe nie wykazało, by w przypadku tej transakcji doszło do udzielenia inwestorowi rabatu oraz by miał miejsca zwrot, chociażby części zamówionego wcześniej towaru. W konsekwencji, organy podatkowe na podstawie art. 99 ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług, zasadnie określiły Spółce "P" zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za lipiec 2007 roku w wysokości 32.546 zł. Z uwagi, że zarzuty skargi nie zasługiwały na uwzględnienie, jak również mając na względzie, że Sąd nie stwierdził, by w toku postępowania organy naruszyły inne przepisy prawa, skargę należało na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalić. ( - ) Joanna Wierchowicz ( - ) Krystyna Skowrońska-Pastuszko ( - ) Stefan Kowalczyk