I SA/Go 1151/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Grzęda Sędziowie Sędzia WSA Dariusz Skupień Sędzia WSA Joanna Wierchowicz (spr.) Protokolant st. sekretarz sądowy Anna Głowacka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi A.J. na rozstrzygnięcie Wicemarszałka Województwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie realizacji wniosku o dofinansowanie realizacji projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013 stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia. A.J. wniósł skargę na rozstrzygnięcie Wicemarszałka Województwa z dnia [...] października 2010r. znak [...] w związku z wnioskiem skarżącego nr [...] o dofinansowanie realizacji projektu pt. "Rozwój technologiczny firmy oraz wprowadzenie do oferty nowych usług - szansą na rozwój przedsiębiorstwa" w ramach konkursu RPO/2.1/2/2009 . W sprawie ustalono następujący stan faktyczny: Skarżący A.J. złożył wniosek o dofinansowanie w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego (dalej określany również jako RPO) w latach 2007 - 2013, Priorytet II Stymulowanie wzrostu inwestycji w przedsiębiorstwach i wzmocnienie projektu innowacyjnego. Działanie 2.1. Mikroprzedsiębiorstwa, Nr Konkursu RPO/2.1/2/2009. Pismem z dnia [...] marca 2010r. nr [...] skarżący został poinformowany, że złożony przez niego wniosek o dofinansowanie, po merytorycznej ocenie, nie został przyjęty do realizacji, lecz został umieszczony na liście rezerwowej, która został utworzona dla projektów, dla których zabrakło środków w ramach konkursu, a które podczas oceny merytorycznej otrzymały co najmniej 70% maksymalnej do zdobycia liczby punktów. Według kart oceny merytorycznej wniosku projekt uzyskał 123/139 i 98/139 punktów. Skarżący w ustawowym terminie wniósł protest na powyższe rozstrzygnięcie, w którym odnosząc się do oceny zgodności z kryteriami wyboru projektów, zakwestionował wynik oceny w stosunku do następujących kryteriów: - koszty – zasadność i adekwatność, - prawidłowość przeprowadzenia analiz, - adekwatność zaproponowanych rozwiązań w projekcie w stosunku do potrzeb, - ekonomiczny wpływ na rozwój regionu, - wpływ realizacji projektu na wzmocnienie konkurencyjności przedsiębiorstwa na rynku, - komplementarność projektu. Protest został rozpatrzony dla skarżącego pozytywnie przez Wicemarszałka Województwa w dniu [...] sierpnia 2010r. nr [...], zaś wniosek przekazany do ponownej merytorycznej oceny. Pismem z [...] października 2010r. nr [...] poinformowano skarżącego, iż po powtórnej merytorycznej ocenie projekt uzyskał wynik pozytywny i tym samym zastał wpisany na listę rankingową przekazywaną Zarządowi Województwa. Jednocześnie poinformowano skarżącego, iż ostateczna lista rezerwowa projektów dla konkursu nr RPO/2.1/2/2009 zostanie przedstawiona dopiero po wyczerpaniu procedury odwoławczej, w tym po rozpatrzeniu przez sądy administracyjne wszystkich skarg na rozstrzygnięcia w przedmiocie rozpoznanych przez organ protestów. Do pisma dołączono nowe karty oceny merytorycznej zgodnie z którymi projekt uzyskał 94/139 i 104/139 punktów – ostatecznie 101 punktów. Na powyższe rozstrzygnięcie skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim wnosząc o stwierdzenie, iż ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie: - art. 26 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 roku o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. nr 84, poz. 712 - tekst jednolity) poprzez dokonanie wyboru projektu do dofinansowania w sposób sprzeczny z przewidzianymi kryteriami; - art. 31 w/w poprzez wybór do dokonania oceny wniosków składanych w ramach konkursu osób nieposiadających dostatecznej wiedzy w zakresie umożliwiającym prawidłową weryfikację złożonego wniosku w szczególności w zakresie dotyczącym zasad rachunkowości; - treści załącznika nr 1 do ustawy z dnia 29 września 1994 roku o rachunkowości (tj. w Dz. U. z 2009 roku Nr 152, poz. 1223 ze zm.) poprzez skonstruowanie tabel 6 i 7 we wniosku (biznesplan) w sposób niezgodny z treścią załącznika i w sposób uniemożliwiający przedstawienie przepływów pieniężnych zgodnie z zasadami sporządzania takiego dokumentu, wynikającymi z ww. ustawy oraz z Krajowego Standardu Rachunkowości nr 1 "Rachunek przepływów pieniężnych"; - zasady, w której pierwsza ocena merytoryczna, zakwestionowana przez skarżącego i uwzględniona przez Instytucję Zarządzającą (IZ) skutkowała ponowną oceną merytoryczną, której wynikiem była niekorzystna decyzja dla skarżącego, co jest niezgodne z sytuacją, w której pozytywne rozstrzygnięcie dla skarżącego nie może powodować jego gorszej pozycji niż przed uwzględnieniem protestu. Zaskarżył również następujące kryteria oceny : - efektywność, - prawidłowość przeprowadzenia analiz, - wpływ realizacji projektu na wzmocnienie konkurencyjności przedsiębiorstwa na rynku, - komplementarność. Ustosunkowując się do wniesionej skargi Wicemarszałek Województwa stanął na stanowisku, iż przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna, wnosząc o jej odrzucenie. Odnosząc się do kwestii ponownego merytorycznego rozpoznania wniosku podkreślił , iż ocena ta jest przeprowadzana na takich samych zasadach jak pierwsza tzn. ocenie podlega cały wniosek, nie zaś tylko oprotestowane i uwzględnione kryteria. W wyniku ponownej weryfikacji wniosek może zostać oceniony pozytywnie lub negatywnie. Negatywna ocena kończy z kolei procedurę odwoławczą i nie jest dopuszczalne wniesienie odwołania od negatywnego rozstrzygnięcia wydanego w wyniku ponownie przeprowadzonej oceny. Swoje stanowisko poparł stwierdzeniem wyrażonym przez Ministerstwo Rozwoju Regionalnego w piśmie z dnia [...] z dnia [...] lutego 2010r. zgodnie z którym, wnioskodawcy nie przysługuje możliwość wniesienia skargi na wyniki ponownej oceny do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Z kolei informacja o wynikach ponownej oceny w związku z pozytywnym wynikiem procedury odwoławczej, dotyczy wyników projektu odnośnie pierwotnie przeprowadzonej oceny w ramach konkursu. Ocena taka jest przeprowadzona w celu zweryfikowania wyników pierwotnej oceny i jako taka nie jest podejmowana w ramach konkursu. Odnosząc się do merytorycznych zarzutów IZ RPO wniosła z ostrożności procesowej o oddalenie skargi. Ustosunkowując się do zarzutu skarżącego dotyczącego dokonywania oceny składanych wniosków przez osoby niekompetentne podniosła, iż ocena merytoryczna tychże wniosków jest przeprowadzana przez ekspertów zewnętrznych zwanych również asesorami, którzy muszą wykazać się dostateczną wiedzą w zakresie obszaru tematycznego wskazanego we wniosku o wpis na listę asesorów. Ponadto, kandydaci na powyższe stanowisko przedstawiają dokumenty i oświadczenia potwierdzające posiadane kwalifikacje. Podkreśliła również, iż wynik ponownej oceny nie zawsze musi prowadzić do polepszenia sytuacji odwołującego się poprzez uzyskanie korzystniejszego dla niego rezultatu, dlatego też zarzut niepogarszania sytuacji strony odwołującej się uznała za niezasadny. Odnosząc się do zaskarżonego kryterium efektywności podkreśliła, iż w tym zakresie wnioskodawca może uzyskać od 0 do 5 punktów. Obu ekspertów przyznało po 3 punkty, a zatem nie zakwestionowano zadeklarowanych wartości wskaźników, co czyni powyższy zarzut za bezzasadny. Ustosunkowując się z kolei do zarzutu przeprowadzenia nieprawidłowej oceny z punktu widzenia kryterium prawidłowości przeprowadzenia analiz, podniosła iż tabele finansowe które skarżący kwestionuje tj. tabela 6 - uproszczony bilans oraz tabela 8 - uproszczony rachunek przepływów pieniężnych zawartych w biznes planie, zostały opracowane zgodnie z zasadami rachunkowości, zaś powyższa ocena została dokonana w zgodzie z przyjętymi kryteriami. W ocenie organu również kryterium oceny wpływu realizacji projektu na wzmocnienie konkurencyjności przedsiębiorstwa na rynku nie zostało naruszone. Nieuzyskanie bowiem maksymalnej ilości punktów od jednego z oceniających, który uznał, iż wnioskodawca wzmocni jedynie swoją pozycję na rynku regionalnym, nie stanowi - zdaniem organu - naruszenia powyższego kryterium, gdyż maksymalną ilość punktów w tym zakresie może uzyskać jedynie projekt, który doprowadzi do wzrostu konkurencyjności wnioskodawcy nie tylko na rynku krajowym ale i zagranicznym. W niniejszym postępowaniu z przedłożonej dokumentacji nie wynika, aby wnioskodawca mógł stać się na tyle konkurencyjny. Również - zdaniem IZ RPO – niezasadny jest zarzut naruszenia kryterium komplementarności projektu, który staje się takim, gdy przedsięwzięcie rozwiązuje ten sam problem lub zaspakaja te same potrzeby. Ponieważ jednak wnioskodawca nie opisał powiązania planowanego przedsięwzięcia z projektem – zgodnie z instrukcją wypełniania wniosku – dlatego też zasadnie nie otrzymał w tym zakresie punktów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Sprawa rozpatrywana jest w trybie ustawy z 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712), zwanej dalej z.p.p.r. Z mocy uregulowań tej ustawy kontroli sądów administracyjnych poddany został tryb dokonywania przez instytucję zarządzającą programami operacyjnymi oceny projektów zgłaszanych przez wnioskodawców ubiegających się o dofinansowanie w ramach systemu realizacji regionalnych programów operacyjnych; przy czym sąd administracyjny nie może zastępować instytucji odpowiedzialnych za realizację programów operacyjnych w ocenianiu wniosku o dofinansowanie. Sądowa kontrola legalności oceny projektu przeprowadzona przez właściwą instytucję zarządzającą w ramach ogłoszonego konkursu sprowadza się wobec powyższego do prawidłowości stosowania prawa przez tę instytucję, określonego w przepisach ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz jej przepisów wykonawczych, jak też w regionalnym programie operacyjnym (art. 20 ust. 3 i 3a z.p.p.r.), w regulacji zawartych w systemie realizacji programu operacyjnego (art. 5 pkt 11 z.p.p.r.), określonym przez instytucję zarządzającą (art. 26 ust. 1 pkt 8 z.p.p.r.), jak również w regulacjach wspólnotowych dotyczących w szczególności Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. Zgodnie z brzmieniem art. 134 § 1 u.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawa prawną. Przepis ten konstytuuje zatem zarówno uprawnienie jak i obowiązek wyjścia Sądu I instancji poza zarzuty, wnioski oraz podstawę prawną rozpatrywanej skargi. Zgodnie z art. 30c ust. 1 ustawy z.p.p.r., po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Przesłanki te zostały w niniejszej sprawie spełnione, mimo odmiennej opinii w tym przedmiocie wyrażonej przez Instytucję Zarządzającą zawartej w piśmie z dnia [...] grudnia 2010r. Skarżący wniósł bowiem protest od negatywnego rozstrzygnięcia, który został rozpatrzony i projekt został poddany ponownej ocenie w wyniku czego skarżący otrzymał informację, iż po powtórnej merytorycznej ocenie projekt uzyskał wynik pozytywny i tym samym zastanie wpisany na listę rankingową przekazywaną Zarządowi Województwa. Zgodzić się trzeba, iż informacja ta była formalnym rozstrzygnięciem w sprawie pisma złożonego przez stronę postępowania. Skarżący wypełnił zatem, zgodnie z art. 30c ust. 1 ustawy o z.p.p.r., przesłankę wyczerpania środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego. Drugą przesłanką, warunkującą wniesienie skargi do sądu administracyjnego, było negatywne rozstrzygnięcie protestu. Skarżący upatrywał je w fakcie uzyskania, po ponownej ocenie merytorycznej, niższej ilości punktów (101 punktów) w stosunku do uzyskanych podczas pierwotnej, negatywnej oceny 110,5 punktów mimo, iż pismem z dnia [...] października 2010r. nr [...] został poinformowany, iż projekt uzyskał wynik pozytywny i tym samym zastał wpisany na listę rankingową a ostateczna lista rezerwowa projektów dla konkursu nr RPO/2.1/2/2009 zostanie przedstawiona dopiero po wyczerpaniu procedury odwoławczej, w tym po rozpatrzeniu przez sądy administracyjne wszystkich skarg na rozstrzygnięcia w przedmiocie rozpoznanych przez organ protestów. W tym miejscu należy zwrócić uwagę na to, że czym innym jest negatywna ocena projektu, która jest przedmiotem odwołania, a czym innym negatywny wynik postępowania odwoławczego, który podlega zaskarżeniu do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Sam fakt "pozytywnej" oceny projektu nie oznacza pozytywnego wyniku postępowania odwoławczego. Chodzi bowiem o negatywny charakter wyniku konkursu dla danego wnioskodawcy. Celem złożenia wniosku jest uzyskanie przez wnioskodawcę środków pieniężnych, a zatem w sytuacji, gdy wnioskodawca nic nie otrzymał poza zapewnieniem umieszczenia go na liście rankingowej, trudno jest oceniać końcowe rozstrzygnięcie jako pozytywne załatwienie sprawy. Za taką interpretacją pojęcia oceny pozytywnej przemawia treść art. 30a ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, z którego wynika, że umowa o dofinansowanie projektu zawierana jest w odniesieniu do projektu, który pozytywnie przeszedł wszystkie etapy jego oceny i został zakwalifikowany do dofinansowania oraz którego dofinansowanie jest możliwe w ramach dostępnej alokacji na realizację poszczególnych działań i priorytetów w ramach programu operacyjnego. Dopiero tak zweryfikowany wniosek daje stronie podstawę do ubiegania się o zawarcie umowy o dofinansowanie projektu, na podstawie której może następnie żądać wydania jej przydzielonych środków. Pogląd taki ugruntowany już został na tle najnowszego orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienie NSA z 6 maja 2010r. - II GSK 282/10, postanowienie z 24 marca 2010r. – II GSK 248/10, postanowienie II GSK 1175/10). Zbieżne z tym poglądem są Wytyczne Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013 opracowane na podstawie Wytycznych Ministra Rozwoju Regionalnego w zakresie wymogów, jakie powinny uwzględniać procedury odwoławcze ustalone dla programów operacyjnych dla konkursów ogłaszanych po 20 grudnia 2008r., zgodnie z którymi protest może wnieść wnioskodawca, którego projekt nie został wyłoniony do dofinansowania. Przez negatywną ocenę projektu należy rozumieć również taką sytuację, w której projekt przeszedł pozytywnie wszystkie etapy oceny, ale nie został zakwalifikowany do dofinansowania i w związku z tym został umieszczony na liście rezerwowej lub liście rankingowej na pozycji, która uniemożliwia, z uwagi na ww. pulę środków, podpisanie z takim wnioskodawcą umowy o dofinansowanie. W orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego – sygn. akt II GSK 248/10 stwierdzono, iż "negatywna ocena projektu w rozumieniu art. 30b ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju ma miejsce nie tyle w sytuacji uznania jej za taką przez "właściwą instytucję", ale przede wszystkim przez stronę, która w związku z tym zamierza skorzystać z przysługującego jej środka odwoławczego, kwestionując zasadność, ale także legalność informacji - podjętego na podstawie przepisów prawa indywidualnego aktu z zakresu administracji publicznej". Błędne pouczenie lub brak pouczenia o możliwości wniesienia środka odwoławczego od informacji o wynikach oceny projektu, terminie i sposobie jego wniesienia oraz adresacie środka prawnego, nie wpływa negatywnie na prawo wnioskodawcy do wniesienia skargi do sądu administracyjnego (art. 30d ust. 3 w zw. z art. 30b ust. 1 ustawy)". Pogląd wyrażony w przytoczonej wyżej tezie Sąd orzekający akceptuje bez zastrzeżeń. Podkreślenia wymaga, iż mimo braku pouczenia skarga wniesiona została w terminie 14 dni od doręczenia skarżącemu pisma z dnia [...] października 2010r. W świetle wyżej przedstawionych uwag nie ulega wątpliwości, iż wynik postępowania odwoławczego był dla skarżącego negatywny bowiem nie tylko nie zapewniał mu dofinansowania ale nawet wpisu na listę rankingową. Z udzielonej mu bowiem w dniu [...] października 2010r. informacji zapewniano go jedynie o tym, iż projekt dopiero zostanie (w przyszłości ?) wpisany na listę rankingową, która do tego czasu nie została nawet stworzona, co wynika z następnego zdania pisma z [...] października 2010r. Skoro, zgodnie z wytycznymi, przez negatywną ocenę projektu należy rozumieć również sytuację umieszczenia projektu na takiej pozycji listy rankingowej, która uniemożliwia, z uwagi na pulę środków, podpisanie z wnioskodawcą umowy o dofinansowanie, niezbędna jest możliwość dokonania, w toku kontroli sądowoadministracyjnej, porównania pozycji skarżącego na takiej liście z pozycjami innych uczestników konkursu pod względem ilości uzyskanych w wyniku oceny merytorycznej punktów. Porównania takiego, a co za tym idzie rozstrzygnięcia nie umożliwia stan sprawy bowiem skarżący nie otrzymał stosownej informacji w tym zakresie. Również Sąd nie dysponuje i nie może dysponować (skoro lista rankingowa nie została ostatecznie stworzona) danymi niezbędnymi do oceny czy ostatecznie zapowiedź umieszczenia projektu skarżącego na liście rankingowej jest dla niego pozytywna czy negatywna z uwagi na brak materiału porównawczego w tym zakresie. Przypomnieć przy tym trzeba, że ostateczna ocena punktowa wpływa na indywidualne uprawnienie do otrzymania dofinansowania, bowiem w przypadku ograniczonej ilości środków tylko projekty ocenione na wyższą ilość punktów otrzymują dofinansowanie. Jednakże by móc ocenić w okolicznościach konkretnej sprawy czy 101 punktów uzyskanych przez skarżącego jest dla niego negatywną oceną czy pozytywną trzeba mieć orientację co do wyników oceny projektów innych uczestników konkursu. Niezależnie od tego z pisma Wicemarszałka Województwa z dnia [...] sierpnia 2010r. informującego o pozytywnym rozpatrzeniu protestu ani z późniejszych informacji nie wynika, na czym polegało pozytywne jego rozpatrzenie przy jednoczesnym obniżeniu liczby punktów przyznanych projektowi. Nie wyjaśnia również co było przyczyną wcześniejszego umieszczenia projektu skarżącego na liście rezerwowej przy wyższej ilości punktów ani rozbieżności oceny asesorów przyznających punktację różną mimo przyjęcia tych samych kryteriów oceny. Dotyczy to m.in. kryterium ekonomicznego wpływu na rozwój regionu, gdzie mimo przyjęcia przez obu ekspertów uzasadnienia, iż realizacja projektu spowoduje wzrost konkurencyjności na rynku regionalnym choć nie wpłynie na zwiększenie atrakcyjności regionu pod względem inwestycyjnym, na 10 możliwych punktów przydzielili 6 pkt i 9 pkt. Taka rozbieżność między asesorami przy niedużej skali punktacji winna znaleźć więcej niż lakoniczne uzasadnienie bowiem w ostateczności decyduje o pozycji skarżącego na liście skierowanej do dofinansowania. Nie może to być także ocena dowolna. Jej uzasadnienie musi być logiczne i pozwalające na jej skontrolowanie w toku kontroli sądowej. W odniesieniu do tego kryterium rozstrzygnięcie to nie znajduje uzasadnienia w aktach sprawy. Dotyczy to również kryterium komplementarności projektu, gdzie przy podobnym uzasadnieniu punkty zostały w sposób niezrozumiały zróżnicowane. Na uwzględnienie zasługuje również podniesiony przez skarżącego zarzut pogorszenia jego sytuacji w wyniku rozpatrzenia protestu. Zgodnie bowiem z wytycznymi Ministerstwa Rozwoju Regionalnego w zakresie wymogów, jakie powinny uwzględniać procedury odwoławcze ustalone dla programów operacyjnych zaleca się, aby w ramach ponownej oceny weryfikowane były jedynie te elementy oceny pierwotnej projektu, które były przedmiotem procedury odwoławczej. Jak wynika z pisma Wicemarszałka Województwa z dnia [...] sierpnia 2010r. z oprotestowanych kryteriów tylko jeden, a mianowicie Prawidłowość prowadzonych analiz było podstawą uwzględnienia protestu na korzyść skarżącego. Pozostałe uznano za zgodne z kryteriami przyjętymi uchwałą KM RPO Nr 2/KM-LRPO/2007 z [...] grudnia 2007r. Z powyższego wynika, iż obniżenie punktacji miało miejsce w kryteriach nie podważanych protestem. Nie można się zgodzić ze stanowiskiem Instytucji Zarządzającej, iż postępowanie to, z racji wyłączenia stosowania kodeksu postępowania administracyjnego z mocy art. 37 ustawy o z.p.p.r. a zatem i gwarancji zapewnianych stronom postępowania administracyjnego kpa jest jednocześnie upoważnieniem do pełnej dowolności zastosowanych reguł. Przeciwnie, procedura odwoławcza winna umożliwiać weryfikacją przeprowadzonej oceny pod względem jej zgodności z kryteriami zatwierdzonymi przez komitet monitorujący. Fakt, iż wytyczne Ministra Rozwoju Regionalnego nie waloru źródła prawa powszechnie obowiązującego nie zwalnia jednostek do których są adresowane od zawartych w nich zaleceń. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy należy zapoznać się z pełną argumentacją strony i tezami zawartymi w proteście i skardze a następnie dokonać ich analizy z uwzględnieniem powyższych rozważań Sądu - należy szczegółowo odnieść się do każdego z uprzednio kwestionowanych kryteriów, mając na uwadze, że jeden z zarzutów został już uprzednio pozytywnie rozpatrzony. Z wyżej przytoczonych przyczyn Sąd, na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju uwzględnił skargę, stwierdzając, że ocena projektu przeprowadzona została w sposób naruszający przepisy proceduralne (art. 26 ust. 1 pkt 4 ustawy z.p.p.r.) w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy i przekazał jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia Zarządowi Województwa.