I SA/Go 121/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Skowrońska-Pastuszko (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz Asesor WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Baczuń po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 kwietnia 2008 r. sprawy ze skargi "QS" sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania oraz zwrotu należności celnych oddala skargę. W dniu 12 grudnia 2007r. "QS" sp. z o.o., zwana dalej skarżąca lub Spółka , złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] października 2007r. nr [...]. Zaskarżoną decyzją została utrzymywała w mocy decyzja Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] kwietnia 2007r. nr [...]. Zaskarżona decyzja oparta została na następującym stanie faktycznym, wynikającym z akt sprawy: W dniu [...] listopada 2004r. Agencja Celna, zgłosiła w imieniu skarżącej Spółki do procedury dopuszczenia do wolnego obrotu przędzę teksturowaną poliestrową pochodzącą z Indii, deklarując kod Taric 5403200000. Następnie Naczelnik Urzędu Celnego , po wszczęciu postępowania w związku z kontrolą postimportową w Spółce, decyzją z dnia [...] października 2005r. określił właściwy kod taryfy celnej dla importowanego towaru PCN 5402330000, kwotę wynikającą z długu celnego podlegającego retrospektywnemu zaksięgowaniu oraz kwotę podatku od towarów usług , a także naliczył odsetki. Po rozpoznaniu odwołania skarżącej Spółki wyżej wskazana decyzja została uchylona w dniu [...] marca 2006r. przez Dyrektora Izby Celnej , ze wskazaniem, że materiał dowodowy zebrany przez organ I instancji nie był wystarczający do wydania rozstrzygnięcia w przedmiocie klasyfikacji taryfowej. W szczególności wskazano na potrzebę dokonania tłumaczeń dokumentów sporządzonych w języku angielskim i porównania ich z dokumentami przedstawionymi przez stronę. Kolejną decyzją z dnia [...] września 2006r. Naczelnik Urzędu Celnego określił właściwy kod Taric dla importowanego towaru – jako przędzy teksturowanej poliestrowej - 5402330000, określił też kwotę wynikającą z długu celnego, jak również określił kwotę podatku od towarów i usług (VAT) oraz obliczył odsetki od kwoty długu celnego nieziszczonego w terminie. Po rozpatrzeniu kolejnego odwołania strony, uzupełnionego pismem pełnomocnika strony z dnia [...] listopada 2006r., do którego załączono pismo producenta towaru firmy [...] z dnia [...] października 2006 r. (wraz z jego tłumaczeniem), decyzją z dnia [...] lutego 2007r. Dyrektor Izby Celnej uchylił w całości zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. W decyzji wskazano, że wobec przedłożenia przez stronę z odwołaniem pisma producenta towaru, zawierającego informację o typie przędzy (przędza wiskozowa bez udziału poliestru) zachodzi konieczność ustalenia, czy przedmiotem importu była przędza wiskozowa (sztuczna), czy też poliestrowa (syntetyczna). Decyzją z dnia [...] kwietnia 2007r. organ I instancji umorzył postępowanie jako bezprzedmiotowe, zwrócił nadpłacone cło w kwocie 2107,80 zł bez odsetek, zwrócił nadpłacone odsetki w kwocie 261,70 zł naliczone od długu celnego oraz podał , że rozliczenia powstałej nadpłaty podatku od towarów i usług w kwocie 463,70 zł dokona właściwy dla podatnika Naczelnik Urzędu Skarbowego. Od decyzji organu I instancji skarżąca Spółka złożyła odwołanie zarzucając rażące naruszenie przepisów postępowania, wobec odmowy przyznania stronie oprocentowania od stwierdzonych nadpłat i wniosła o uchylenie decyzji w zaskarżonej części i zasądzenie odsetek od nadpłaconego cła, od odsetek naliczonych od długu celnego nieuiszczonego w terminie oraz od nadpłaconego VAT. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] października 2007 r. Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego . W uzasadnieniu organ podkreślił, że niewłaściwe ustalenie kwoty należności nie było wynikiem błędu organu. Dysponując dowodami, które przedłożyła strona wraz ze zgłoszeniem celnym Naczelnik Urzędu Celnego miał uzasadnione wątpliwości co do prawidłowości tego zgłoszenia. Dopiero dołączenie przez stronę pisma producenta, już w toku postępowania, umożliwiło jednoznaczne określenie przedmiotu importu. W skardze na powyższą decyzję skarżącą Spółka wniosła o uchylenie w całości decyzji wydanych przez organy celne obu instancji w części dotyczącej odmowy przyznania stronie oprocentowania od nadpłaconego cła, od odsetek naliczonych od długu celnego nieuiszczonego w terminie oraz od nadpłaconego podatku od towarów i usług oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Zaskarżonej decyzji zarzuciła rażące naruszenie przepisu art. 121 § 1, art. 122, art. 180 § 1, art. 187 § 1 i art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm., zwanej dalej Ordynacja podatkowa) w związku z przepisem art. 73 ustawy z dnia 19 marca 2004r. Prawo celne (Dz.U. Nr 68, poz.622 ze zm., zwanej dalej Prawo celne) oraz naruszenie art. 67 § 1 Prawa celnego przez odmowę przyznania stronie oprocentowania od nadpłaconego cła, od odsetek naliczonych od długu celnego nieuiszczonego w terminie oraz od nadpłaconego VAT. W uzasadnieniu skargi strona wskazała, że nie zgadza się z twierdzeniem organu odwoławczego, że niewłaściwe ustalenie należności celnych nie było wynikiem błędu organu celnego i dlatego stronie nie należą się odsetki od zwróconych nadpłat. Podniosła, że niewłaściwe ustalenie kwoty należności było wynikiem błędu organu celnego, a strona w żadne sposób nie przyczyniła się do powstania tego błędu. Organ II instancji w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi. Wskazał, że Naczelnik Urzędu Celnego i Dyrektor Izby Celnej nie są właściwymi organami, pod adresem których kierowane powinno być żądanie dotyczące zasądzenia na rzecz skarżącej odsetek z tytułu nadpłaconego VAT. Powtórzył też dotychczasową argumentację co do tego , iż zasądzenie odsetek od nadpłaconego cła następuje pod warunkiem popełnienia błędu przez organy celne, co nie wystąpiło w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Ocenie tego sądu podlega zgodność aktów administracyjnych z przepisami prawa materialnego i procesowego. Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się więc do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. W zakresie tak oznaczonej kognicji w niniejszej sprawie Sąd nie stwierdził wystąpienia przyczyn skutkujących nieważnością wydanych w postępowaniu administracyjnym decyzji lub ich wydania z naruszeniem prawa (145 § 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.). Sąd dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji w zakresie swojej kognicji stwierdził, że zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego, jak i przepisów postępowania w sposób mogący mieć wpływ na rozstrzygnięcie (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) P.p.s.a.). Z powyższych względów skargę uznał za niezasadną. Spór między skarżąca a organem zasadzał się na tym , czy w niniejszej sprawie stronie przysługują odsetki od nadpłaconego cła oraz od nadpłaconego podatku od towarów i usług. W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, jaki organ jest właściwy do rozstrzygnięcia w zakresie odsetek od nadpłaconego cła, jak też podatku od towarów i usług oraz od których z wymienianych należności odsetki przysługują. Należy wskazać , że w myśl art. 39 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) organem właściwym w sprawie postępowań dotyczących zwrotu nadpłaty w podatku od towarów i usług jest naczelnik urzędu skarbowego właściwy dla podatnika, mimo iż organem właściwym dla poboru i określania ich wysokości w decyzji podatkowej był celny organ podatkowy (odpowiednio naczelnik urzędu celnego bądź ,w drugiej instancji, dyrektor izby celnej). Tym samym stwierdzić trzeba , że Naczelnik Urzędu Celnego nie jest organem właściwym do rozpatrzenia sprawy w zakresie zwrotu nadpłaty w podatku od towarów i usług jak i odsetek z tego tytułu. Natomiast zgodnie z treścią art. 67 ust. 1 Prawa celnego, który ma zastosowanie w sprawie, od zwracanych należności organ celny płaci odsetki, gdy niewłaściwe ustalenie kwoty należności było wynikiem błędu organu celnego, a dłużnik w żaden sposób nie przyczynił się do powstania tego błędu. Skarżąca podniosła, że już na podstawie kontraktu przedstawionego przed wydaniem decyzji przez organ pierwszej instancji w dniu [...] października 2005r. można było wydać prawidłowe rozstrzygnięcia w zakresie umorzenia postępowania, albowiem z samego już kontraktu jednoznacznie wynikało, że przedmiotem transakcji są m.in. tkaniny z materiałów sztucznych. Z takim twierdzeniem nie sposób się zgodzić, bowiem w zgłoszeniu celnym oraz załączonych do niego dokumentach nie ma odniesienia wskazującego, że zakwestionowana dostawa była realizacją tego właśnie kontraktu. Oznacza to, że sam kontrakt nie mógł być jeszcze wystarczającym dowodem potwierdzającym stanowisko skarżącej co do rodzaju importowanego towaru. Ustawowym uprawnieniem organu celnego była możliwość weryfikacji pochodzenia towaru. Jeśli, w występujących w sprawie okolicznościach, przedłożone dokumenty okazały się niewystarczające do poprawnego określenia wysokości długu celnego (preferencji) nie można przyjąć, iż został popełniony błąd. Jak wskazywano też w orzecznictwie, nie można wywodzić z faktu uchylenia decyzji przez organ odwoławczy, ani też z późniejszego określenia przez organ pierwszoinstancyjny - w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy i z uwzględnieniem nowych dowodów - kwoty należności celnych w innej, prawidłowej wysokości, że niewłaściwe ustalenie kwoty należności było wynikiem "błędu" organu, w rozumieniu art. 67 § 1 Prawa celnego i że tym samym spełnione zostały określone w tym przepisie przesłanki warunkujące możliwość wypłaty odsetek od zwracanych należności celnych (zob. wyrok WSA w Warszawie z dnia 22 lipca 2005 r. , sygn. akt V SA/Wa 3069/2004). Istotny dla sprawy dokument, na co organy obu instancji słusznie zwróciły uwagę, został dopiero dołączony w postępowaniu odwoławczym i było nim pismo producenta towaru z [...] października 2006 r., w którym stwierdził on, że towarem wysłanym do skarżącej Spółki była przędza wiskozowa pochodzenia indyjskiego nie zawierająca poliestru. W treści wskazanego pisma znalazło się wyraźne stwierdzenie, że "w wyniku błędu naszego pracownika oraz zamieszania spowodowanego nawałem korespondencji pomiędzy naszą firmą i kilkoma pośrednikami, podano nieprawidłowo skład surowcowy dostarczonego towaru" (k. 61 akt adm.). To spowodowało nieprecyzyjne sporządzenie przez skarżącą Spółkę zgłoszenia celnego, które wywołało uzasadnione wątpliwości organów celnym. Z podanych okoliczności wynika zatem, że dłużnik przyczynił się do wydania błędnej decyzji. Przesądza to o niezasadności skargi w całym jej zakresie. Dodać można tylko, odnosząc się do problemu odsetek od odsetek , że w poglądzie , podzielanym przez skład orzekający w niniejszej sprawie, zawartym w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2007r. (I GSK 11/07) podkreślono, że na gruncie prawa celnego, brak podstawy prawnej do zwrotu odsetek z odsetkami. Z powyższych względów, na podstawie art. 151 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji. ( - ) A. Juszczyk- Wiśniewska ( - ) K. Skowrońska-Pastuszko (- ) Jacek Jaśkiewicz