I SA/Go 205/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 maja 2014 r. sprawy ze skargi C.P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji ostatecznej w sprawie zryczałtowanego podatku dochodowego do osób fizycznych za 1996 r. od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów postanawia: odrzucić skargę. Skarżąca – C.P. - działająca poprzez swojego pełnomocnika doradcę podatkowego S.C. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji ostatecznej w sprawie zryczałtowanego podatku dochodowego do osób fizycznych za 1996 r. od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 kwietnia 2014 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi ze wskazaniem, że może być to oryginał lub prawidłowo uwierzytelniona kopia tego dokumentu. Nadto zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 kwietnia 2014 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 30 kwietnia 2014 r. (z.p.o. k. 15 akt sądowych). Pełnomocnik skarżącego nie uiścił w terminie wpisu sądowego od skargi oraz nie usunął wskazanego braku formalnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – powoływanej dalej jako "P.p.s.a.") od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jednym z takich pism jest skarga. Z kolei w myśl art. 220 § 1 P.p.s.a sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi – pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 3 P.p.s.a) uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W rozpoznawanej sprawie zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 kwietnia 2014 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie doręczono pełnomocnikowi strony w dniu 30 kwietnia 2014 r. zatem termin do uiszczenia należnego wpisu upływał z dniem 7 maja 2014 r. Strona skarżąca w wymaganym terminie nie uiściła należnej opłaty. Ponadto stosownie do treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej jako "P.p.s.a.") skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (a w przypadku skargi pod rygorem jej odrzucenia), chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 P.p.s.a) Zgodnie z regulacją art. 37 § 1 P.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Obowiązek ten potwierdza art. 46 § 3 P.p.s.a., z którego wynika, że pełnomocnik wnoszący pismo dołącza do niego pełnomocnictwo, jeśli przedtem go nie złożył. Gdy pierwsza czynność w postępowaniu sądowoadministracyjnym polega na złożeniu skargi, wówczas należy do niej dołączyć pełnomocnictwo lub jego odpis. W orzecznictwie sądów administracyjnych i literaturze prawniczej powszechnie przyjęty jest pogląd, że pełnomocnik ma obowiązek przedłożenia pełnomocnictwa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, mimo że pełnomocnictwo zostało już przedłożone w postępowaniu administracyjnym. Brak załączenia pełnomocnictwa do wniesionej do sądu administracyjnego skargi jest zatem brakiem formalnym wymagającym uzupełnienia w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 14 marca 2013 r. sygn. akt II GSK 214/13 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej cbois.nsa.gov.pl). W rozpoznawanej sprawie zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 kwietnia 2014 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi ze wskazaniem, że może być to oryginał lub prawidłowo uwierzytelniona kopia tego dokumentu. Wezwanie to doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 30 kwietnia 2014 r. zatem termin do usunięcia wskazanego braku upływał z dniem 7 maja 2014r. Pełnomocnik strony braku tego nie uzupełnił. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Przepis ten w sposób jednoznaczny przewiduje zatem obowiązek sądu odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Nieuzupełnienie braku formalnego skargi, w sytuacji gdy brak był istotny (a takim jest niewątpliwie brak pełnomocnictwa dla sporządzającego skargę doradcy podatkowego) a wezwanie precyzyjne i prawidłowo doręczone, obligowało Sąd do odrzucenia skargi (por. postanowienie NSA z 11 lutego 2014 r. sygn. akt II GSK 138/14 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej cbois.nsa.gov.pl). Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., skargę odrzucił.