I SA/Go 272/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Rzepecka Sędziowie Sędzia WSA Jacek Niedzielski (spr.) Sędzia WSA Krystyna Skowrońska-Pastuszko Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Baczuń po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2015 r. na rozprawie sprawy ze skargi M s.c. M.M., A.F. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług za sierpień 2014 r. oddala skargę. M s.c. A.F., M.M., reprezentowana przez adwokata D.Ś. wniosła skargę na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] przedłużające termin zwrotu skarżącej spółce nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w kwocie 1.968.659 zł zadeklarowanej przez podatnika w deklaracji dla podatku od towarów i usług VAT-7 za miesiąc sierpień 2014 r. do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanego w ramach postępowania kontrolnego na podstawie przepisów o kontroli skarbowej. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym sprawy. W dniu 3 września 2014 r. do Urzędu Skarbowego wpłynęła deklaracja skarżącej spółki dla podatku od towarów i usług VAT-7 za sierpień 2014 r. z wykazaną kwotą do zwrotu na rachunek bankowy spółki w wysokości 1.968.659 zł w terminie 25 dni wraz wnioskiem o dokonanie zwrotu. Postanowieniem z dnia [...] września 2014 r. nr [...] Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej wszczął wobec skarżącej spółki postępowanie kontrolne w zakresie prawidłowości rozliczenia z tytułu podatku od towarów i usług za miesiąc sierpień 2014 r. występując jednocześnie do organu podatkowego o przedłużenie terminu zwrotu na rzecz spółki podatku VAT zadeklarowanego w deklaracji VAT-7 za okres objęty postępowaniem kontrolnym. Postanowieniem z dnia [...] września 2014 r. nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego przedłużył termin zwrotu skarżącej nadwyżki podatku naliczonego nad należnym zadeklarowanego w deklaracji VAT-7 do czasu zakończenia weryfikacji rozliczeń podatnika dokonywanej w ramach postępowania kontrolnego. Powyższe postanowienie na skutek skargi wniesionej przez M s.c. zostało uchylone wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 12 lutego 2015 r. sygn. akt I SA/Go 715/14. W motywach uzasadnienia wyroku Sąd wskazał, że wydanie postanowienia o przedłużeniu terminu zwrotu VAT może nastąpić w toku czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej lub postępowania kontrolnego na podstawie przepisów o kontroli skarbowej. Istotnym jest, że organ może przedłużyć czas zwrotu podatku, jednakże tylko wtedy, jeżeli zasadność zwrotu wymaga weryfikacji. Sąd zaznaczył również, że art. 87 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011r., nr 54, poz. 535 ze zm.) nie zawiera konkretnych przesłanek nakazujących dokonanie weryfikacji zasadności zwrotu. Oznacza to, że podjęcie działań zmierzających do oceny zasadności zwrotu, co samo w sobie rodzi istotne dla podatnika skutki w podatku od towarów i usług, zależy wyłącznie od woli organu, jednak nie oznacza dowolności w tym zakresie. W związku z tym, postanowienie przedłużające wnioskowany przez podatnika zwrot, które w konsekwencji rodzi istotne dla podatnika skutki w podatku od towarów i usług, powinno wskazywać przyczyny dokonania dodatkowej weryfikacji i je uzasadniać. W ocenie Sądu organ podatkowy w spornym postanowieniu nie przedstawił ani w wyczerpujący, ani w jakikolwiek inny sposób wątpliwości co do zasadności zwrotu podatku w zakresie sposobu poprawności rozliczenia skarżącej za sierpień 2014 r. Oprócz przytoczenia treści art. 87 ust. 2 i ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług oraz faktu wszczęcia kontroli podatkowej przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej, nie podał żadnych okoliczności pozwalających uznać za uzasadnione twierdzenie, że "zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania". Zatem organ nie wskazał jakie istotne wątpliwości odnośnie zasadności zwrotu różnicy podatku od towarów i usług za sierpień 2014 r. dawały podstawę do wydania zaskarżonego postanowienia. Ostatecznie Sąd stwierdził, że konstrukcja uzasadnienia zaskarżonego postanowienia narusza art. 210 § 4 w zw. z art. 219 oraz art. 122 Ordynacji podatkowej w sposób istotny, mogący mieć wpływ na wynik sprawy i na podstawie art. 145 §1 lit.c p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie. Ponownie rozpoznając sprawę Naczelnik Urzędu Skarbowego postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2015 r. przedłużył termin zwrotu skarżącej spółce nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w kwocie 1.968.659 zł zadeklarowanej przez podatnika w deklaracji dla podatku od towarów i usług VAT-7 za miesiąc sierpień 2014 r. do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanego w ramach postępowania kontrolnego na podstawie przepisów o kontroli skarbowej. Uzasadniając postanowienie organ wskazał, że od początku prowadzenia działalności gospodarczej do grudnia 2013 r. Spółka systematycznie deklarowała w deklaracjach VAT-7 dostawy krajowe oraz w porównywalnych częściach nabycia krajowe oraz wewnątrzwspólnotowe (WNT). Z rozliczeń tych wynikały wyłącznie nadwyżki podatku należnego nad naliczonym i tym samym kwoty podatku VAT podlegające wpłacie do urzędu skarbowego w granicach od kilkunastu do kilkudziesięciu tysięcy złotych (najmniejsza 10.118 zł, największa 60.837 zł). Naczelnik Urzędu Skarbowego dokonał analizy informacji wynikających ze składanych przez skarżącą deklaracji VAT-7 z miesiące od stycznia do września 2014 r. i stwierdził, że spółka w krótkim odstępie czasu diametralnie zmieniła profil swojej działalności, która dotychczas polegała na dokonywaniu krajowych dostaw towarów pochodzących z nabyć krajowych oraz wewnatrzwspolnotowych (WNT), a od połowy 2014 r. - zupełnie odwrotnie - dokonuje na szeroką skalę wyłącznie dostaw wewnatrzwspolnotowych (WDT) towarów nabywanych wyłącznie w kraju. Organ zauważył, że ze składanych przez podatnika informacji VAT-UE wynika, że głównym odbiorcą dostaw wewnatrzwspolnotowych (WDT) dokonywanych w miesiącach 06-09/2014 była firma, od której M s.c. wcześniej (do 04/2013) dokonywała wyłącznie nabyć wewnatrzwspolnotowych (WNT). W ocenie Naczelnika powyższe może wskazywać, że podatnik oraz jego kontrahent od dawna współpracują ze sobą, a nagła zmiana rozmiarów i formy działalności M s.c. może nie wynikać z sytuacji ekonomicznej na rynku obrotu telefonami komórkowymi, ale być bezpośrednio związana z formą współpracy z konkretnym kontrahentem. Organ podkreślił, że wszczęte wobec skarżącej postępowania kontrolne dotyczą okresów (08,09/2014) od kiedy spółka całkowicie zaprzestała dokonywania jakichkolwiek nabyć WNT, przy jednoczesnym wzroście nabyć krajowych i dostaw WDT. W konsekwencji z deklaracji VAT-7 za ww. miesiące wynikły nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, które spółka zadeklarowała do zwrotu na rachunek bankowy w terminie 25 dni od dnia złożenia rozliczenia. Naczelnik zaznaczył również, że z informacji zgromadzonych dotychczas przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej wynika m.in. że część telefonów sprzedana przez podatnika dla odbiorców zagranicznych została ponownie wprowadzona do obrotu na terytorium Polski, a następnie kolejny raz stała się przedmiotem wewnatrzwspolnotowych dostaw dokonywanych przez kontrolowanego Podatnika. Ponadto, jak ustalono na podstawie informacji przesyłanych przez władze podatkowe krajów Wspólnoty, wśród zagranicznych odbiorców spółki są podmioty uczestniczące, bądź podejrzane o udział w oszustwie karuzelowym. Stąd zachodzi podejrzenie, że kontrolowana spółka może stanowić jedno z ogniw w większej sieci podmiotów uczestniczących w procedurze wyłudzania podatku VAT w wewnątrzwspólnotowym obrocie [...] i telefonami komórkowymi. W ocenie Naczelnika ustalenia Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej dokonane w ramach prowadzonego postępowania kontrolnego mogą mieć kluczowe znaczenie dla oceny zasadności zadeklarowanego przez spółkę zwrotu. Nie zgadzając się z powyższym postanowieniem skarżąca w piśmie z dnia [...] kwietnia 2015 r. wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa poprzez zastosowanie w niniejszej sprawie przepisu art. 87 ust. 2 zdanie drugie ustawy podatku od towarów i usług i uchylenie tego postanowienia oraz dokonanie zwrotu na rzecz strony nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. Skarżąca wskazała na wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 12 lutego 2015 r. sygn. akt I SA/Go 715/14 i stwierdziła, że w wyroku tym brak jest jakiejkolwiek wzmianki, że sprawa ma być przekazana do ponownego rozpatrzenia organowi podatkowemu pierwszej instancji. W ocenie skarżącej przedłużenie terminu do zwrotu podatku VAT może nastąpić postanowieniem organu podatkowego tylko i wyłącznie przed upływem terminu zwrotu. W piśmie z dnia [...] kwietnia 2015 r., stanowiącym odpowiedź na powyższe wezwanie, Naczelnik Urzędu Skarbowego wskazał, iż nie znalazł podstaw do uchylenia przedmiotowego postanowienia i dokonania na rzecz spółki zwrotu podatku VAT. Wobec powyższego M s.c. A.F., M.M. zaskarżyła postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] kwietnia 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., zarzucając mu naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię przepisu art. 87 ust. 2 zdanie drugie ustawy o podatku od towarów i usług, poprzez uznanie, iż stronie skarżącej nie przysługuje możliwość dokonania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w kwocie 1.968.659 zł oraz, że zaskarżone postanowienie mogło być wydane po upływie terminu do zwrotu podatku oraz po wcześniejszym prawomocnym uchyleniu przez WSA w Gorzowie Wlkp. wyrokiem z dnia 12.02.2015 r. w sprawie sygn. akt: SA/Go 715/14 postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...].09.2014 r. w sprawie sygn. akt: [...]. Uzasadniając skargę skarżąca spółka podtrzymała argumentację przedstawioną w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na skargę Naczelnik Urzędu Skarbowego wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Podczas rozprawy przeprowadzonej w dniu 16 lipca 2015 r. strony podtrzymały prezentowane stanowiska. Nadto pełnomocnik organu oświadczyła, że w dalszym ciągu postępowanie kontrolne nie jest zakończone. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało oddalić. Podkreślić należy, że stosownie do art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. W niniejszej sprawie Sąd jest zatem związany oceną prawną wyrażoną w wyroku z dnia 12 lutego 2015 r., sygn. akt I SA/Go 715/14. Przypomnieć należy, że w uzasadnieniu tego wyroku Sąd zawarł ocenę prawna art. 87 ust. 1,2 i 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. nr 54, poz.535 ze zm.) oraz wskazał na przepisów postepowania wynikające z art. 210 § 4 i 122 Ordynacji podatkowej. W motywach uzasadnienia wyroku Sąd wskazał, że wydanie postanowienia o przedłużeniu terminu zwrotu VAT może nastąpić w toku czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej lub postępowania kontrolnego na podstawie przepisów o kontroli skarbowej. Istotnym jest, że organ może przedłużyć czas zwrotu podatku, jednakże tylko wtedy, jeżeli zasadność zwrotu wymaga weryfikacji. Sąd zaznaczył również, że art. 87 ustawy o podatku od towarów i usług nie zawiera konkretnych przesłanek nakazujących dokonanie weryfikacji zasadności zwrotu. Oznacza to, że podjęcie działań zmierzających do oceny zasadności zwrotu, co samo w sobie rodzi istotne dla podatnika skutki w podatku od towarów i usług, zależy wyłącznie od woli organu, jednak nie oznacza dowolności w tym zakresie. W związku z tym, postanowienie przedłużające wnioskowany przez podatnika zwrot, które w konsekwencji rodzi istotne dla podatnika skutki w podatku od towarów i usług, powinno wskazywać przyczyny dokonania dodatkowej weryfikacji i je uzasadniać. W ocenie Sądu organ podatkowy w spornym postanowieniu nie przedstawił ani w wyczerpujący, ani w jakikolwiek inny sposób wątpliwości co do zasadności zwrotu podatku w zakresie sposobu poprawności rozliczenia skarżącej za sierpień 2014 r. Oprócz przytoczenia treści art. 87 ust. 2 i ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług oraz faktu wszczęcia kontroli podatkowej przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej, nie podał żadnych okoliczności pozwalających uznać za uzasadnione twierdzenie, że "zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania". Zatem organ nie wskazał jakie istotne wątpliwości odnośnie zasadności zwrotu różnicy podatku od towarów i usług za sierpień 2014 r. dawały podstawę do wydania zaskarżonego postanowienia. Ostatecznie Sąd stwierdził, że konstrukcja uzasadnienia zaskarżonego postanowienia narusza art. 210 § 4 w zw. z art. 219 oraz art. 122 Ordynacji podatkowej w sposób istotny, mogący mieć wpływ na wynik sprawy. W ocenie Sądu rozpoznającego sprawę ponownie, zaskarżone postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego nie narusza art. 210 § 4 oraz art. 122 Ordynacji podatkowej. Wskazać należy, że uzasadniając zaskarżone postanowienie organ wskazał, iż skarżąca od początku prowadzenia działalności gospodarczej do grudnia 2013 r. systematycznie deklarowała w deklaracjach VAT-7 dostawy krajowe oraz w porównywalnych częściach nabycia krajowe oraz wewnątrzwspólnotowe (WNT). Z rozliczeń tych wynikały wyłącznie nadwyżki podatku należnego nad naliczonym i tym samym kwoty podatku VAT podlegające wpłacie do urzędu skarbowego w granicach od kilkunastu do kilkudziesięciu tysięcy złotych (najmniejsza 10.118 zł, największa 60.837 zł). Organ dokonał analizy informacji wynikających ze składanych przez skarżącą deklaracji VAT-7 z miesiące od stycznia do września 2014 r. i stwierdził, że spółka w krótkim odstępie czasu diametralnie zmieniła profil swojej działalności, która dotychczas polegała na dokonywaniu krajowych dostaw towarów pochodzących z nabyć krajowych oraz wewnatrzwspolnotowych (WNT), a od połowy 2014 r. - zupełnie odwrotnie - dokonuje na szeroką skalę wyłącznie dostaw wewnatrzwspolnotowych (WDT) towarów nabywanych wyłącznie w kraju. Organ podkreślił, że ze składanych przez podatnika informacji VAT-UE wynika, że głównym odbiorcą dostaw wewnatrzwspolnotowych (WDT) dokonywanych w miesiącach 06-09/2014 była firma, od której M s.c. wcześniej (do 04/2013) dokonywała wyłącznie nabyć wewnatrzwspolnotowych (WNT). W ocenie organu powyższa okoliczność może wskazywać, że podatnik oraz jego kontrahent od dawna współpracują ze sobą, a nagła zmiana rozmiarów i formy działalności M s.c. może nie wynikać z sytuacji ekonomicznej na rynku obrotu telefonami komórkowymi, ale być bezpośrednio związana z formą współpracy z konkretnym kontrahentem. Organ podkreślił, że wszczęte wobec skarżącej postępowania kontrolne dotyczą okresów (08,09/2014) od kiedy spółka całkowicie zaprzestała dokonywania jakichkolwiek nabyć WNT, przy jednoczesnym wzroście nabyć krajowych i dostaw WDT. W konsekwencji z deklaracji VAT-7 za ww. miesiące wynikły nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, które spółka zadeklarowała do zwrotu na rachunek bankowy w terminie 25 dni od dnia złożenia rozliczenia. Podkreślono również, że z informacji zgromadzonych dotychczas przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej wynika m.in. że część telefonów sprzedana przez podatnika dla odbiorców zagranicznych została ponownie wprowadzona do obrotu na terytorium Polski, a następnie kolejny raz stała się przedmiotem wewnatrzwspolnotowych dostaw dokonywanych przez kontrolowanego Podatnika. Ponadto ustalono, na podstawie informacji przesyłanych przez władze podatkowe krajów Wspólnoty, że wśród zagranicznych odbiorców spółki są podmioty uczestniczące, bądź podejrzane o udział w oszustwie karuzelowym. Może to świadczyć w ocenie organu, że zachodzi podejrzenie, iż kontrolowana spółka może stanowić jedno z ogniw w większej sieci podmiotów uczestniczących w procedurze wyłudzania podatku VAT w wewnątrzwspólnotowym obrocie [...] i telefonami komórkowymi. Tym samym ustalenia Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej dokonane w ramach prowadzonego postępowania kontrolnego mogą mieć kluczowe znaczenie dla oceny zasadności zadeklarowanego przez spółkę zwrotu. Podkreślić należy, na co wskazał Sąd w uzasadnieniu wyroku w sprawie I SA/Go 715/14, że wymóg sporządzenia uzasadnienia stanowiska organu wynika z charakteru postępowania weryfikacyjnego. Zastosowanie przepisu art. 87 ust. 2 zdanie drugie ustawy o podatku od towarów i usług opiera się na uznaniu administracyjnym, przy czym jest ono limitowane okolicznością warunkującą możliwość skorzystania z przewidzianego w tym przepisie uprawnienia, w postaci stwierdzenia przez organ, że "zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania", a stwierdzenie to powinno być dokonywane w oparciu o co najmniej uprawdopodobnione przesłanki. Przewidziany w art. 87 ust. 2 ww. ustawy warunek zakłada, że przed upływem ustawowego terminu zwrotu (zdanie pierwsze) podjęte zostały czynności zmierzające do zweryfikowania jego zasadności, lecz nie dały one jeszcze rezultatu lub jest on niejednoznaczny (por. wyrok WSA w Warszawie z 24 stycznia 2013 r., III SAB/Wa 32/12). Zatem przesłanki do wydania postanowienia w omawianym trybie nie stanowi sam fakt wykazania przez podatnika nadwyżki do zwrotu, ale muszą istnieć "istotne wątpliwości" co do zasadności zwrotu (por. A. Bartosiewicz, Komentarz do art. 87 ustawy o podatku od towarów i usług, LEX). Uzasadnienie postanowienia ma tym samym szczególnie istotne znaczenie dla ustalenia w ramach kontroli sądowej, czy organ nie przekroczył granic uznania administracyjnego. Sąd podkreślił również, że kontrola legalności orzeczeń wydawanych w ramach tzw. uznania administracyjnego sprowadza się do oceny, czy organ podatkowy uwzględnił całokształt okoliczności faktycznych mających wskazywać na wyrażone w przepisach ocenne przesłanki, warunkujące zastosowanie danej normy oraz czy nie naruszył zasady swobodnej oceny dowodów. Kontroli sądu nie podlega zatem uznanie samo w sobie, ale sposób, w jaki nastąpiło zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego, uzasadnienie stanowiska organu, a także to, czy swobodne uznanie organu podatkowego nie przekształciło się w uznanie dowolne. Wobec powyższego ocena, czy istnieją przesłanki zastosowania danej normy opartej na uznaniu administracyjnym, może być dokonana tylko po wszechstronnym i wnikliwym rozważeniu całokształtu materiału dowodowego, a poprzedzać ją powinno wyczerpujące zebranie całego materiału dowodowego oraz dokładne wyjaśnienie okoliczności faktycznych. Obowiązki te bezpośrednio wynikają z treści art. 191, art. 187 § 1 i art. 122 Ordynacji podatkowej. Uzasadnienie zaskarżonego postanowienia spełnia wskazane ww. przepisach kryteria i nie narusza granic uznania administracyjnego. Organ podatkowy szczegółowo uzasadnił powody odmowy dokonania zwrotu i przedstawił dowody, które legły u podstaw wątpliwości zasadności dokonania zwrotu podatku od towarów i usług. Mając na uwadze powyższe rozważania za całkowicie nieuzasadniony uznać należy sformułowany w skardze zarzut naruszenia prawa materialnego poprzez błędną wykładnię przepisu art. 87 ust. 2 zdanie drugie ustawy o podatku od towarów i usług, poprzez uznanie, iż stronie skarżącej nie przysługuje możliwość dokonania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w kwocie 1.968.659 zł oraz, że zaskarżone postanowienie mogło być wydane po upływie terminu do zwrotu podatku oraz po wcześniejszym prawomocnym uchyleniu przez WSA w Gorzowie Wlkp. wyrokiem z dnia 12.02.2015 r. w sprawie sygn. akt: SA/Go 715/14 postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...].09.2014 r. w sprawie sygn. akt: [...]. Jak trafnie wskazał Sąd w sprawie I SA/Go 715/14 "... przepis art. 87 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług stanowi wprost, że organ może przedłużyć termin zwrotu "do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanego" w ramach wskazanych postępowań. Skoro weryfikacja w ramach wskazanych postępowań ma być "dokonywana", oznacza to, że postanowienie o przedłużeniu terminu zwrotu może być wydane odpowiednio w toku czynności sprawdzających, kontroli podatkowej, postępowania podatkowego, bądź w toku postępowania kontrolnego (podobnie: A. Bartosiewicz, Komentarz do art. 87 ustawy o podatku od towarów i usług, LEX)." Oznacza to, że możliwość przedłużenia terminu zwrotu nie jest ograniczona, jak twierdzi to skarżąca, terminem zwrotu podatku. Jedynym ograniczeniem czasowym jest aby postanowienie o przedłużeniu terminu zwrotu było wydane odpowiednio w toku czynności sprawdzających, kontroli podatkowej, postępowania podatkowego, bądź w toku postępowania kontrolnego. W niniejszej sprawie okolicznością bezsporną jest, iż postanowienie wydane zostało w toku wszczętego wcześniej postępowania kontrolnego. Postępowanie to, jak wynika ze stanowiska pełnomocnika organu wyrażonego na rozprawie nie jest jeszcze zakończone. Z tych też przyczyn oraz na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd oddalił skargę.