I SA/Go 273/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Rzepecka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 lipca 2017 r. wniosku skarżącego "o wstrzymanie wykonania postanowienia organu skarbowego I i II instancji" w sprawie ze skargi A.S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy uwzględniania zarzutu w sprawie postępowania egzekucyjnego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania. A.S. wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] kwietnia 2017r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] grudnia 2016r. nr [...] odmawiające uwzględniania złożonego przez skarżącego zarzutu w przedmiocie prowadzenia egzekucji administracyjnej na podstawie tytułów wykonawczych nr [...] do [...] z dnia [...] października 2014 r. wystawionych przez Pocztę Polską. W skardze tej skarżący wniósł m.in. o wstrzymanie wykonania postanowienia organu skarbowego pierwszej i drugiej instancji ze względu na: - ważny interes zobowiązanego podatnika albowiem wykonanie tak rażąco wadliwych postanowień organu I instancji oraz organu II instancji spowoduje zagrożenie zdrowia i życia w związku z zajętymi środkami oraz warunkami życia zobowiązanie poniżej minimum egzystencji; - rażące i oczywiste błędy organu skarbowego I i II instancji, mające wpływ na wynik sprawy albowiem nawet zakładając przekroczenie terminu do wniesienia zrzutów winny rozpoznać pismo zobowiązanego jako wniosek o umorzenie postępowania w związku z nieistnieniem zobowiązania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – powoływanej dalej jako "P.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po myśli § 3 tego przepisu po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zarówno w orzecznictwie, jak i doktrynie wskazuje się, że nie każdy akt kwestionowany przez stronę w drodze skargi może zostać objęty przedmiotową regulacją. Instytucja tymczasowej ochrony sądowej, ustanowiona w powołanym przepisie, odnosi się bowiem do aktów posiadających przymiot wykonalności, a więc takich, które nakładają na adresata określone obowiązki bądź przyznają uprawnienia i mogą być realizowane dobrowolnie bądź przymusowo w drodze egzekucji. Charakteru takiego ze swej istoty nie mają decyzje odmowne, nie nadające się do wykonania (zob. np. postanowienia NSA: z dnia 19 lutego 2009 r., sygn. akt II FSK 138/09; z dnia 8 lutego 2011 r., sygn. akt I OZ 85/11; z dnia 10 maja 2013 r., sygn. akt II FZ 164/13, z dnia 24 kwietnia 2014 r. sygn. akt II FZ 470/14 – treść orzeczeń dostępna w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych na stronie www.nsa.gov.pl, zob. także B. Dauter [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Warszawa 2009, s. 204). Wyjaśnić należy, że przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie jest ocena zasadności zarzutu na prowadzone wobec skarżącego postępowanie egzekucyjne zatem postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej oraz poprzedzające je postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego zawierające negatywną ocenę tego zarzutu nie ma przymiotu wykonalności. Okoliczność ta, w świetle przedstawionych wyżej uwag, przesądza o niedopuszczalności wstrzymania wykonania tych postanowień. Na marginesie zaznaczyć należy, że sąd administracyjny nie ma kompetencji do zastępowania organów egzekucyjnych i wstrzymywania postępowania egzekucyjnego, a tego zdaje się oczekuje skarżący. Rolą sądu jest kontrolowanie form działania lub bezczynności organów administracji publicznej określonych w art. 3 P.p.s.a. Co prawda w wyniku wstrzymania przez sąd wykonania aktu nakładającego na strony określony w tym akcie obowiązek może dojść do wstrzymania wykonania czynności egzekucyjnych, jednakże także w tym wypadku będzie to wyłącznie wynikiem wstrzymania wykonania aktu, a nie wynikiem bezpośredniej i władczej ingerencji sądu w postępowanie egzekucyjne (por. postanowienie NSA z dnia 27 kwietnia 2017 r. sygn. akt II FZ 148/17 orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.