I SA/Go 344/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Rzepecka Sędziowie Sędzia WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska (spr.) Sędzia WSA Dariusz Skupień Protokolant st. sekr. sąd. Anna Głowacka po rozpoznaniu w dniu 23 września 2015 r. na rozprawie sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa "P" Sp. z o.o. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego 1. Uchyla zaskarżone postanowienie. 2. Zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącej spółki kwotę 117 (sto siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] września 2012 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Izby Celnej z [...] grudnia 2011 r. w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego przeciwko P.H.U. "P" sp. z o.o.. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym. W dniu [...] maja 2011 r. Dyrektor Izby Celnej wystawił tytuły wykonawcze o numerach od [...] do [...], obejmujące zobowiązania podatkowe spółki w podatku akcyzowym za marzec, kwiecień, maj i czerwiec 2010 r., określone decyzją Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] grudnia 2010 r., utrzymaną w mocy decyzją Dyrektora Izby Celnej w z dnia [...] kwietnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim wyrokiem z dnia 7 września 2011 r. sygn. akt. I SA/Go 481/11 uchylił ww. decyzję Dyrektora Izby Celnej oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego oraz określił, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. Pismem z dnia [...] listopada 2011r. spółka wystąpiła do Dyrektora Izby Celnej z wnioskiem o umorzenie postępowania egzekucyjnego na podstawie art 59 § 1 pkt 3 w związku z art 59 § 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm., dalej zwana: u.p.e.a.) prowadzonego na podstawie ww. tytułów wykonawczych. W uzasadnieniu wniosku Spółka twierdziła, że wierzyciel ustalił kwoty pieniężne podlegające egzekucji z pominięciem obowiązującego prawa, tj. art. 54 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm., dalej zwana: O.p.) który stanowi, że nie nalicza się odsetek za okres od dnia po upływie terminu określonego w art. 139 § 1 Ordynacji podatkowej do dnia doręczenia decyzji organu odwoławczego, jeżeli decyzja organu odwoławczego nie został wydana w terminie określonym w art. 139 § 3 Ordynacji podatkowej. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2011 r. Dyrektor Izby Celnej odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego, natomiast Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia [...] września 2012 r. utrzymał w mocy to postanowienie. Organ drugiej instancji przyznał, że przy wystawianiu wskazanych we wniosku tytułów wykonawczych powstały uchybienia polegające na pominięciu przerw w naliczaniu odsetek od egzekwowanych zaległości podatkowych. Uznał jednak, że uchybienia te nie przesądzają o określeniu egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z decyzji organu administracyjnego. Treść tytułów wykonawczych w sposób nie budzący wątpliwości wskazuje, że tytuły wykonawcze dotyczą podatku akcyzowego za wskazane miesiące, określonego w powołanych decyzjach organu podatkowego. Nieuwzględnienie zaś w tytułach wykonawczych przerw w naliczaniu odsetek, stanowi uchybienie formalne, które jednak nie może stanowić podstawy do umorzenia postępowania egzekucyjnego na postawie art. 59 u.p.e.a.. Jednocześnie organ odwoławczy wskazał, że pominięcie w tytule wykonawczym przerwy w naliczaniu odsetek nie zwalnia organu egzekucyjnego od weryfikacji, z udziałem wierzyciela, wszelkich nieprawidłowości w zakresie wysokości naliczonych odsetek, a w konsekwencji ewentualnych kosztów egzekucyjnych. Organ egzekucyjny działając jako wierzyciel, dokonał ponownego rozliczenia pobranych w toku postępowania kwot należności pieniężnych wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami egzekucyjnymi, ustalając wysokość nienależnie pobranych odsetek za zwłokę oraz kosztów postępowania. W skardze skarżąca zarzuciła ww. postanowieniu naruszenie art 6, art 7 i art 19 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 59 § 1 pkt 2 i 3 oraz § 4, art. 27 § 1 pkt 3 i art. 26 § 1 i § 2 u.p.e.a., a także naruszenie art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm., dalej zwana: p.p.s.a.), poprzez odmowę umorzenia prowadzonego postępowania egzekucyjnego, pomimo wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. stwierdzającego, że decyzja będąca podstawą materialną prowadzonego postępowania, nie może być wykonana. Zarzuciła ponadto nieprawidłowe określenie pojęcia wielkości egzekwowanego obowiązku w przypadku egzekucji kwoty pieniężnej; nieuwzględnienie dyspozycji art. 59 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji; przekroczenie uprawnień i właściwości rzeczowej organu egzekucyjnego w zakresie analizy wielkości egzekwowanego obowiązku. Wyrokiem z 9 stycznia 2013 r., sygn. akt I SA/Go 1076/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim, oddalił skargę Przedsiębiorstwa "P" Sp. z o.o. na ww. postanowienie. Sąd I instancji stwierdził, że w niniejszej sprawie obowiązek w tytule wykonawczym został określony zgodnie z treścią obowiązku wynikającego z decyzji stanowiącej podstawę egzekucji. Zdaniem Sądu, zostały spełnione wymogi określone w art. 27 § 1 pkt 3 u.p.e.a. Zawarte w tym przepisie wyliczenie elementów tytułu wykonawczego zawiera wskazanie, że w przypadku egzekucji obowiązków o charakterze pieniężnym wierzyciel jest w każdym przypadku zobligowany do wskazania w tytule wykonawczym terminu, od którego nalicza się odsetki z tytułu niezapłacenia należności w terminie, oraz rodzaju i stawki tych odsetek. W ocenie Sądu powyższe wymogi zostały spełnione w rozpoznawanej sprawie, ponieważ z tytułu wykonawczego wynika, że od zaległości podatkowej w kwocie należności głównej, nalicza się odsetki za zwłokę ( poz. 35 - 38 ). Natomiast nieuwzględnienie przerw w naliczaniu odsetek, które nie zostały oznaczone w tytule wykonawczym, nie decyduje o takiej wadliwości tytułu wykonawczego, której skutkiem powinno być obligatoryjne umorzenie postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 59 § 1 u.p.e.a. Za niezasadny uznał zarzut naruszenia art. 152 p.p.s.a., ponieważ konsekwencją orzeczenia przez WSA w Gorzowie Wlkp. w wyroku z dnia 7 września 2011 r. sygn. akt. I SA/Go 481/11, że zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Celnej nie podlega wykonaniu, było wydanie przez organ egzekucyjny postanowienia z dnia [...] września 2011 r. o zawieszeniu postępowania egzekucyjnego. Skarżąca nie wniosła zażalenia na to postanowienie. Za całkowicie pozbawiony podstaw uznał Sąd także zarzut przekroczenia uprawnień i właściwości rzeczowej organu egzekucyjnego w zakresie analizy wielkości egzekwowanego obowiązku. Skarżąca spółka wniosła od ww. wyroku Sądu I instancji skargę kasacyjną zarzucając naruszenie art. 3 § 1, art. 141 § 4, art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c oraz art. 145 § 1 pkt.2 i art. art. 152 p.p.s.a. w stopniu mającym istotny wpływ na wynik postępowania: - poprzez uznanie, że nie stanowi naruszenia prawa nie umorzenie prowadzonego postępowania egzekucyjnego pomimo wyroku WSA uchylającego decyzje organu I-ej i II-ej instancji oraz stwierdzającego na podstawie art. 152 p.p.s.a, że decyzja będąca podstawą materialną prowadzonego postępowania egzekucyjnego nie może być wykonana; - poprzez uznanie, że nie stanowi naruszenia prawa nieprawidłowe określenie wielkości egzekwowanego obowiązku w przypadku egzekucji kwoty pieniężnej z pominięciem obowiązków wynikających z art. 26 §1 i § 2 u.p.e.a. i treści urzędowego wzoru tytułu wykonawczego, wprowadzającego obowiązek określenia i uwzględnienia przerw w naliczaniu odsetek w celu prawidłowego określenia, zapewniającego możliwość kontroli prawidłowości egzekwowanej kwoty pieniężnej i jej wymagalności, - poprzez uznanie, że nie stanowi naruszenia prawa nie umorzenie postępowania egzekucyjnego zgodnie z jednoznaczną dyspozycją art. 59 §1 u.p.e.a. w przypadku stwierdzenia, że wielkość kwoty pieniężnej określonej w tytule wykonawczym jest wyższa i została określona z pominięciem obowiązującego prawa w zakresie naliczania odsetek od zaległości podatkowych z pominięciem art. 54 § 1 pkt 3 O.p., - poprzez uznanie, że nie stanowi przekroczenia uprawnień i właściwości rzeczowej organu egzekucyjnego zmiana treści tytułu wykonawczego co do wielkości egzekwowanej kwoty - art.19 k.p.a. w związku z art. 26 § 1 u.p.e.a. W oparciu o powyższe wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny oraz zasądzenie kosztów postępowania. Wyrokiem z 26 czerwca 2015r. sygn. akt II FSK 1382/13 NSA uchylił zaskarżony wyrok w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania WSA w Gorzowie Wielkopolskim oraz zasądził na rzecz skarżącej spółki zwrot koszów postępowania kasacyjnego. W uzasadnieniu za nieprawidłowe uznał stanowisko organu oraz Sądu I instancji, że odsetki za zwłokę nie są podlegającym egzekucji obowiązkiem, o którym mowa w art. art. 27 § 1 pkt 3 u.p.e.a. Wskazał, że z art. 2 § 1 pkt 1 u.p.e.a. wynika, iż egzekucji administracyjnej podlegają podatki, opłaty i inne należności, do których stosuje się przepisy działu III Ordynacji podatkowej. W przepisach działu III zatytułowanego "Zobowiązania podatkowe" w rozdziale 6 wskazane zostały odsetki za zwłokę. Do odsetek za zwłokę stosuje się zatem przepisy działu III Ordynacji podatkowej, co oznacza, iż stanowią one obowiązek podlegający egzekucji. Obowiązek ten wynika wprost z przepisów prawa, o czym stanowią przepisy Ordynacji podatkowej (art. 53 § 4 i § 5, art. 55 § 1). Z kolei jak zaznaczył, z art. 27 § 1 pkt 3 u.p.e.a. wynika w sposób nie budzący wątpliwości, że tytuł wykonawczy powinien zawierać treść podlegającego egzekucji obowiązku, a ponieważ jak już wykazano odsetki stanowią taki obowiązek, konieczne jest ich wskazanie w tytule wykonawczym i precyzyjne określenie ich wysokości, aby wierzyciel nie uzyskał należności w wyższej kwocie niż należna. Precyzyjne określenie wysokości odsetek oznacza zaś konieczność uwzględnienie przerw w ich naliczaniu. Wierzyciel nie może bowiem w wyniku przymusowej realizacji obowiązku uzyskać należności wyższej niż należna. Pogląd ten zgodny jest – zdaniem NSA - z treścią § 9 ust. 1 i ust. 1b rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 listopada 2001 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. Nr 137, poz. 1541 ze zm.). W ocenie Sądu kasacyjnego, skoro zatem w sprawie egzekwowany obowiązek w zakresie dotyczącym odsetek za zwłokę został określony niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego bezpośrednio z przepisu prawa, to znajdował zastosowanie art. 59 § 1 pkt 3 u.p.e.a., przy czym w ocenie Sądu możliwe jest umorzenie postępowania egzekucyjnego w części, chociaż przepis ten takiej sytuacji nie przewiduje wprost. W tym względzie NSA w pełni podzielił stanowisko wyrażone w wyroku z 1 kwietnia 2014 r. (sygn. akt II FSK 2743/12) o odpowiednim stosowaniu w postępowaniu egzekucyjnym przepisów kodeksu postępowania administracyjnego w tym art. 105 Kpa, który dopuszcza możliwość umorzenia postępowania w części, jeżeli bezprzedmiotowość dotyczy części tego postępowania. Zaznaczył, że WSA nie rozpatrzył również należycie tj. zgodnie z dyspozycją art. 141 § 4 p.p.s.a. zarzutu naruszenia właściwości rzeczowej organu egzekucyjnego w zakresie zmiany treści tytułu wykonawczego. Za bezprzedmiotowe uznał czynienie rozważań odnośnie do skutków zastosowania przez WSA w Gorzowie Wielkopolskim w wyroku z dnia 7 września 2011 r. sygn. akt. I SA/Go 481/11 - art. 152 p.p.s.a., gdyż wyrok ten został uchylony przez NSA wyrokiem z dnia 9 czerwca 2015 r., sygn. akt GSK 431/15. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna. Wskazać należy, że niniejsza sprawa była już przedmiotem kontroli tutejszego Sądu, a także Naczelnego Sądu Administracyjnego, który wyrokiem z dnia 26 czerwca 2015r. sygn. akt II FSK 1382/13 uchylił wyrok Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 9 stycznia 2013r. sygn. akt I SA/Go 1076/12 i przekazał sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania. W takiej sytuacji w rozpoznawanej sprawie znajdzie zastosowanie art.190 P.p.s.a. Zgodnie z tą regulacją, Sąd któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Przez ocenę prawną, o której mowa we wskazanym przepisie, należy rozumieć osąd o prawnej wartości sprawy, a ocena prawna może dotyczyć stanu faktycznego, wykładni przepisów prawa materialnego i procesowego, prawidłowości korzystania z uznania administracyjnego, jak też kwestii zastosowania określonego przepisu prawa jako podstawy do wydania takiej, a nie innej decyzji. Obowiązek podporządkowania się ocenie prawnej wyrażonej w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, ciążący na sądzie rozpoznającym ponownie daną sprawę, może być wyłączony tylko w wypadku istotnej zmiany stanu prawnego lub faktycznego. Zatem Sąd, któremu sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania, nie ma całkowitej swobody przy wydawaniu nowego orzeczenia, gdyż jest on związany wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny, przy czym związanie tą wykładnią ma szeroki zasięg. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. mógłby odstąpić od zawartej w orzeczeniu wykładni prawa wyłącznie jeżeli stan faktyczny sprawy ustalony w wyniku ponownego jej rozpoznania uległ tak zasadniczej zmianie, że do nowo ustalonego stanu faktycznego nie mają zastosowania przepisy wyjaśnione przez Naczelny Sąd Administracyjny, ewentualnie jeśli po wydaniu orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego zmieniłby się stan prawny. W niniejszej sprawie NSA we wskazaniach zawartych w orzeczeniu z dnia 26 czerwca 2015 r. sygn. akt II FSK 1382/13 zobligował WSA przy ponownym rozpoznaniu sprawy do uwzględnienia przedstawionego w jego wyroku stanowiska. Zdaniem NSA - co skład orzekający zobowiązany jest podzielić- wbrew przyjętemu przez organ stanowisku, odsetki za zwłokę są podlegającym egzekucji obowiązkiem o który mowa w art. 27 § 1 pkt 3 u.p.e.a. Wywodząc powyższą konstatację NSA wskazał, że z art. 3 § 1 u.p.e.a wynika, że egzekucję administracyjną stosuje się do obowiązków określonych w art. 2, gdy wynikają one z decyzji lub postanowień właściwych organów, albo - w zakresie administracji rządowej i jednostek samorządu terytorialnego - bezpośrednio z przepisu prawa, chyba że przepis szczególny zastrzega dla tych obowiązków tryb egzekucji sądowej. Z przytoczonego przepisu wynika m.in., że egzekucję administracyjną stosuje się do obowiązków określonych w art. 2, jeżeli wynikają one z decyzji oraz bezpośrednio z przepisu prawa, z zastrzeżeniem wskazanym w tym przepisie. Art. 2 § 1 pkt 1 u.p.e.a. stanowi, iż egzekucji administracyjnej podlegają podatki, opłaty i inne należności, do których stosuje się przepisy działu III Ordynacji podatkowej. W przepisach działu III zatytułowanego "Zobowiązania podatkowe" w rozdziale 6 wskazane zostały odsetki za zwłokę. Do odsetek za zwłokę stosuje się zatem przepisy działu III Ordynacji podatkowej, co oznacza, iż stanowią one obowiązek podlegający egzekucji. Obowiązek ten wynika wprost z przepisów prawa, o czym stanowią przepisy Ordynacji podatkowej (art. 53 § 4 i § 5, art. 55 § 1). Uchybienie polegające na pominięciu w tytule wykonawczym przerw w naliczaniu o odsetek od egzekwowanej zaległości podatkowej przesądza o określeniu egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z treści decyzji, a tym samym jest to przesłanka do umorzenia postępowania egzekucyjnego. Zgodnie bowiem z art. 27 § 1 pkt 3 u.p.e.a. tytuł wykonawczy zawiera treść podlegającego egzekucji obowiązku, podstawę prawną tego obowiązku oraz stwierdzenie, że obowiązek jest wymagalny, a w przypadku egzekucji należności pieniężnej - także określenie jej wysokości, terminu, od którego nalicza się odsetki z tytułu niezapłacenia należności w terminie, oraz rodzaju i stawki tych odsetek. Skoro zatem obowiązek podlegający egzekucji obejmuje także należność uboczną, którą są odsetki, to organ egzekucyjny egzekwując należność pieniężną musi znać jej wysokość, w tytule egzekucyjnym muszą podane być wszelkie dane, pozwalające na jej ustalenie. Jeżeli w przepis nakazuje wskazanie terminu, od którego naliczane są odsetki, to w przypadku, gdy nie nalicza się ich nieprzerwanie od terminu początkowego aż do wyegzekwowania, konieczne jest uwzględnienie przerw w ich naliczaniu (por. także wyrok NSA z 17.05.2012 r., II FSK 2267/10). Wierzyciel nie może bowiem, co oczywiste, uzyskać należności wyższej od należnej. Trzeba też podkreślić, że NSA w wyroku, którym skład orzekający jest związany jak i w wyrokach z 1.04.2014 r. (II FSK 2743/12); 17.05.2012 r. (II FSK 2267/10) uwypuklił także fakt, iż obowiązek precyzyjnego wskazania okresów naliczania odsetek, wynika również ze wzoru tytułu wykonawczego, stanowiącego załącznik nr 2 do wydanego m.in. na podstawie art. 26 § 1 u.p.e.a. rozporządzenia Ministra Finansów z 22 listopada 2001 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, gdzie w pozycjach 39-41 przewidziano wskazanie okresów nienaliczania odsetek. Jest to zgodne też z § 9 ust. 1 i ust. 1b ww. rozporządzenia, który nakazuje wierzycielowi zawiadomić organ egzekucyjny o zmianie egzekwowanej należności, jak i aktualizacji tytułu egzekucyjnego. W związku z powyższym, za trafny należy uznać zarzut strony skarżącej, że organ nieprawidłowo określił pojęcie egzekwowanego obowiązku, zawężając go jedynie do kwot zaległości podatkowych. W szczególności nie można podzielić poglądu Dyrektora Izby Skarbowej, że pominięcie przerw w naliczaniu odsetek stanowi jedynie uchybienie formalne, skoro w bezpośredni sposób wpływa na wysokość egzekwowanego obowiązku, który obejmuje również odsetki. Strona skarżąca podniosła także, że ponieważ w zakresie odsetek określono wielkość egzekwowanego obowiązku niezgodnie z obowiązującym prawem, to postępowanie egzekucyjne powinno zostać w całości umorzone na podstawie art. 59 § 1 pkt 3 u.p.e.a. Odnosząc się do powyższego, Sąd zobowiązany jest przytoczyć wskazania NSA zawarte w wyroku z 26 czerwca 2015 r. (II FSK 138213), a w wynika z nich, że w zaistniałej sytuacji, choć znajduje zastosowanie art. art. 59 § 1 pkt 3 u.p.e.a., to możliwe jest umorzenie postępowania egzekucyjnego w części. Trzeba bowiem zwrócić uwagę, że na mocy art. 18 u.p.e.a. stosuje odpowiednio w postępowaniu egzekucyjnym w administracyjnym przepisy k.p.a., jeżeli przepis ustawy nie stanowią inaczej. Z art. 126 kpa wynika natomiast, że do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy art. 105 (...). Z kolei art. 105 kpa – od dnia 11 kwietnia 2011 r. - dopuszcza możliwość umorzenia postępowania nie tylko w całości ale i w części, jeżeli właśnie w części stało się ono bezprzedmiotowe. Jak wynika z akt sprawy, postanowienie o odmowie umorzenia postępowania egzekucyjnego wydano 23 grudnia 2011 r., a więc w okresie kiedy obowiązywał znowelizowany art. 105 kpa. Nie ulega wątpliwości, że winien on także znaleźć zastosowanie w postępowania egzekucyjnym prowadzonym w niniejszej sprawie w zakresie dotyczącym odsetek. Odnośnie zarzutu dotyczącego naruszenia art. 152 P.p.s.a. poprzez odmowę umorzenia prowadzonego postępowania egzekucyjnego pomimo wyroku WSA o sygn. akt I SA/Go 481/11 stwierdzającego, że decyzja będąca podstawą materialną prowadzonego postępowania, nie może być wykonana wskazać należy, że NSA wyrokiem z dnia 9 czerwca 2015 r. sygn.. akt I GSK 431/15 uchylił wskazany wyrok WSA i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Strona podniosła także, że DIS przekroczył uprawnienia i naruszył właściwość rzeczową organu egzekucyjnego w zakresie analizy wielkości egzekwowanego obowiązku. Rację ma na strona skarżąca twierdząc, że postępowanie egzekucyjne nie jest postępowaniem prowadzonym w celu prawidłowego określenia wielkości kwot odsetek. Z art. 26 § 1 u.p.e.a. wynika, że organ egzekucyjny wszczyna egzekucję administracyjną na wniosek wierzyciela i na podstawie wystawionego przez niego tytułu wykonawczego, sporządzonego według ustalonego wzoru. W myśl powyżej powołanego już art. 27 § 1 pkt 3 u.p.e.a., tytuł egzekucyjny zawiera m.in. innymi termin, od którego nalicza się odsetki z tytułu niezapłacenia należności w terminie, oraz rodzaj i stawkę tych odsetek. Tytuł egzekucyjny zatem - co powyżej podkreślono - winien zawierać precyzyjnie określony obowiązek podlegający egzekucji. Nie ulega więc wątpliwości, że organ egzekucyjny nie jest uprawniony do weryfikacji wysokości odsetek, gdyż to wierzyciel wystawia i aktualizuje tytuł wykonawczy. Natomiast główną rolą organu egzekucyjnego jest - jak wynika z art. 1a pkt 7 u.p.e.a - stosowanie w całości lub w części określonych w ustawie środków służących doprowadzeniu do wykonania przez zobowiązanych ich obowiązków o charakterze pieniężnym lub obowiązków o charakterze niepieniężnym oraz zabezpieczanie wykonania tych obowiązków. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ zobowiązany będzie do uwzględnienia wyrażonego w uzasadnieniu orzeczenia stanowiska. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" P.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 cyt. ustawy.