I SA/Go 483/10

WyrokWSA w Gorzowie Wielkopolskim2010-08-19

Skład orzekający: Anna Juszczyk-Wiśniewska, Joanna Brzezińska, Stefan Kowalczyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 16 października 2007 r. (SK 63/06) stanowił podstawę do wznowienia postępowania w sprawie dotyczącej odsetek od zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za maj 1995 r., gdy postępowanie zabezpieczające zostało wszczęte przed wydaniem decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego, a środki z tego postępowania zostały zaliczone na poczet zaległości?
Ratio decidendi
Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 16 października 2007 r. (SK 63/06), stwierdzający niezgodność z Konstytucją przepisów Ordynacji podatkowej w zakresie, w jakim nie wyłączały naliczania odsetek za zwłokę w przypadku, gdy organ podatkowy przed wydaniem decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego dokonał zajęcia środków pieniężnych, które następnie zostały zaliczone na poczet zaległości, stanowił podstawę do wznowienia postępowania na podstawie art. 240 § 1 pkt 8 Ordynacji podatkowej. Sąd uznał, że organ prawidłowo ustalił okres, za który nie należało naliczać odsetek za zwłokę, uwzględniając faktyczny okres pozostawania środków w dyspozycji organu podatkowego w ramach postępowania zabezpieczającego.
Stan faktyczny
Spółka TF S.A. złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej dotyczącą wznowienia postępowania w sprawie odsetek od podatku od towarów i usług za maj 1995 r. Wniosek o wznowienie postępowania oparto na wyroku Trybunału Konstytucyjnego SK 63/06, który uznał za niezgodny z Konstytucją przepis Ordynacji podatkowej w zakresie naliczania odsetek za zwłokę w przypadku prowadzenia postępowania zabezpieczającego przed wydaniem decyzji określającej zobowiązanie. Organy podatkowe uchyliły częściowo wcześniejsze decyzje i orzekły o braku podstaw do naliczania odsetek za zwłokę. Spółka zarzuciła m.in. bezzasadne wznowienie postępowania i niewykonanie prawomocnego wyroku WSA.
Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Joanna Brzezińska Sędzia WSA Stefan Kowalczyk Protokolant Asystent sędziego Katarzyna Kołodziej-Kobierowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 sierpnia 2010 r. sprawy ze skargi TF S.A. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w zakresie odsetek od podatku od towarów i usług za maj 1995r. oddala skargę. Skarżąca spółka – TF S.A.– złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] kwietnia 2010 r. Nr [...]. Zaskarżona decyzja utrzymywała w mocy decyzję tego organu z dnia [...] stycznia 2010 r. Nr [...], którą to Dyrektor Izby Skarbowej : 1) uchylił decyzję Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 1999 r. Nr [...] w części utrzymującej w mocy decyzję Urzędu Skarbowego z dnia [...] marca 1999 r. Nr [...] w części określającej odsetki w kwocie 64.274,77 zł od powstałej zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za maj 1995r.; 2) uchylił decyzję Urzędu Skarbowego z dnia [...] marca 1999 r. Nr [...] w części określającej odsetki w kwocie 64.274,77 zł od powstałej zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za maj 1995r. 3) oraz orzekł o braku podstaw do określenia w przedmiotowej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej odsetek za zwłokę od zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za maj 1995r. Wskazana decyzja wydana została w związku z wnioskiem strony skarżącej z dnia 25 października 2007 r. o wznowienie postępowania w sprawie wymiaru podatku VAT spółki za miesiąc: kwiecień 1995 r. i maj 1995 r. W uzasadnieniu wniosku spółka powołała się na treść wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 16 października 2007r. sygn. akt SK 63/06 wskazując, że decyzja Izby Skarbowej oraz decyzja Urzędu Skarbowego o których uchylenie wnosi zostały oparte m.in. na treści przepisu art. 54 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, który okazał się niezgodny z Konstytucją RP. Dyrektor Izby Skarbowej wydał w dniu [...] listopad 2007 r. postanowienie o wznowieniu postępowania w sprawie zakończonej decyzją Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 1999 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc maj 1995r. Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia [...] czerwca 2008 r. uchylił decyzję Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 1999r. w zakresie określenia odsetek w kwocie 31.875,96 zł liczonych od [...] stycznia 1998r. do dnia [...] marca 1999r. od powstałej zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za maj 1995r. oraz uchylił decyzję Urzędu Skarbowego z dnia [...] marca 1999 r. w części określającej odsetki w kwocie 31.875,96 zł liczone do dnia [...] marca 1999 r. od powstałej zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za maj 1995r. Jednocześnie organ orzekł o braku podstaw do określenia w przedmiotowej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej odsetek za zwłokę za okres od dnia [...] stycznia 1998 r. do [...] marca 1999 r. od powstałej zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za maj 1995r. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2008 r. Od decyzji tej złożona została skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Wyrokiem z dnia 2 grudnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w sprawie I SA/Go 785/08 uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 2008 r. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że organ nie uwzględnił w całości wydanego przez Trybunał Konstytucyjny orzeczenia. Sąd nie podzielił poglądu zaprezentowanego przez organ, że orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego ma jedynie zastosowanie w zakresie odsetek naliczonych od stycznia 1998 r. tj. od wejścia w życie ustawy Ordynacja podatkowa. Sąd wskazał, że nie ma konstytucyjnych przeszkód do stosowania ze skutkiem wstecznym regulacji prawnych, które są dla obywatela korzystniejsze. Dalej wskazał, że orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego zakazuje naliczania odsetek za zwłokę w przypadku gdy w postępowaniu zabezpieczającym organ podatkowy, przed wydaniem decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego dokonał zajęcia środków pieniężnych, rzeczy lub praw, zostały zaliczone na poczet zaległości podatkowych. Ponadto Sąd wskazał, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ będzie zobowiązany do uwzględnienia orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z 16 października 2007 r. także w zakresie odsetek do końca 2002 r. co będę wymagało dokładnego ustalenia kwot zabezpieczonych na poczet należności podatkowych za miesiąc maj 1995r. Od wyroku Sądu z dnia 2 grudnia 2008 r. Dyrektor Izby Skarbowej wniósł skargę kasacyjną. Wyrokiem z 5 czerwca 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną organu. W uzasadnieniu Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż WSA dokonał prawidłowej wykładni przepisu art 54 § 1 Ordynacji podatkowej w kontekście wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 16 października 2007 r. SK 63/06. Uwzględnienie przywołanego orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego dotyczy w takiej samej mierze odsetek naliczonych do końca 1997 r. od kwot zabezpieczonych na poczet należności podatkowych za maj 1995r. Decyzja z dnia [...] stycznia 2010 r. Nr [...] wydaną po wznowieniu postępowania, Dyrektor Izby Skarbowej uchylił decyzję Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 1999 r. Nr [...] w części utrzymującej w mocy decyzję Urzędu Skarbowego z dnia [...] marca 1999 r. Nr [...] w części określającej odsetki w kwocie 64.274,77 zł od powstałej zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za maj 1995r. i orzekł brak podstaw do określenia w przedmiotowej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej odsetek za zwłokę w podatku od towarów i usług za maj 1995r. W uzasadnieniu decyzji wskazano na wyrok Sądu z dnia 2 grudnia 2008 r. sygn. akt l SA/Go 785/08 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 czerwca 2009 r. sygn. akt l FSK 468/08. Organ uznał, że zaszła przesłanka z art. 240§ 1 pkt 8 Ordynacji podatkowej i wydał rozstrzygnięcie w oparciu o art. 245 §1 pkt 1 Ordynacji podatkowej. W uzasadnieniu dalej wskazano, że Urząd Skarbowy w dniu [...] czerwca 1996 r. wydał decyzję Nr [...], w której postanowił "zabezpieczyć należność pieniężną w wysokości 6.000.000 zł z tytułu podatku od towarów i usług za 1995r. na majątku TF Spółki z o.o. ". W oparciu o w/w decyzję z dnia [...] czerwca 1996 r. wydano postanowienie o zabezpieczeniu na majątku spółki należności pieniężnej z tytułu podatku VAT za 1995r. w wysokości 6.000.000 zł poprzez zajęcie wierzytelności, rachunków bankowych i ruchomości. Ostatecznie faktycznego zabezpieczenia dokonano na wierzytelnościach. Stwierdzono, że z akt sprawy wynika, że cała kwota zaległości podatkowej wynikająca z decyzji Urzędu Skarbowego z dnia [...] marca 1999 r. została pokryta z środków zgromadzonych w ramach postępowania zabezpieczającego. Postępowanie zabezpieczające zostało wszczęte przed wydaniem decyzji wymiarowej w podatku od towarów i usług za maj 1995r. Ponadto podano, że w otrzymanych z Urzędu Skarbowego w dniu 8 stycznia 2010 r. materiałach znajduje się "Rozliczenie kwot depozytowych, które wpłynęły z tyt. zabezpieczenia wobec TF". Ponadto organ wskazał, że organ dokonujący zabezpieczenia oraz pokrycia z środków zgromadzonych w ramach tego zabezpieczenia zaległości Spółki nie potrafił wskazać, którą wpłatą dokonaną na konto depozytowe sum z tytułu zabezpieczenia pokryto zaległość podatkową w wysokości 55.540,98 zł wynikającą z decyzji Urzędu Skarbowego z dnia [...] marca 1999 r. Z tego też względu uznano za zasadne przyjąć metodę "pierwsze przyszło pierwsze wyszło". Organ wskazał, że nie można ustalić, którą z wpłat podanych w rozliczeniu przekazanych na kwotę 178.632,18 zł pokryto zaległość podatkową wynikającą z decyzji Urzędu Skarbowego z dnia [...] marca 1999 r. za miesiąc maj 1995r. Z tego też względu przyjęto, że najpierw pokryto zaległość podatkową wynikającą z w/w decyzji, wskazując, iż powyższe rozwiązanie jest korzystniejsze dla Podatnika w zakresie wyliczenia okresu nienaliczania odsetek w związku z w/w wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego. Organ wskazał nadto kwoty wpłat, którymi pokryto zaległość podatkową za maj 1995r. określoną decyzją Urzędu Skarbowego z dnia [...] marca 1999 r. , daty tych wpłat oraz pozycję z wykazu. Stwierdzono, że okres zabezpieczenia w/w kwoty zaległości podatkowej wynikającej z decyzji Urzędu Skarbowego z dnia [...] marca 1999 r. biegł w zakresie poszczególnych kwot od dat wpływu tych kwot na konto depozytowe i te daty w zakresie poszczególnych kwot wyznaczają początek okresu nie naliczania odsetek zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 16 października 2007r. sygn. akt 63/06 . Przy czym w decyzji Urzędu Skarbowego z dnia [...] marca 1999 r. odsetki zostały naliczone do dnia wydania tej decyzji. W związku z dokonanymi przez organ wyliczeniami organ ustalił, że suma nienależnie naliczonych odsetek w decyzji Urzędu Skarbowego z dnia [...] marca 1999 r. utrzymanej w mocy decyzją Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 1999 r. wynosi 64.274,77 zł. Ponadto organ stwierdził, że do kwoty odsetek 40.515,43 (stanowiącą różnicę pomiędzy kwotą 104.790,20 zł a kwotą 64.274,77 zł) wyrok Trybunału Konstytucyjnego nie ma zastosowania z uwagi, że odsetki w kwocie 40.515,43 zł nie zostały naliczone za okres pozostawania w dyspozycji organu podatkowego kwoty środków pieniężnych, które wpłynęły w ramach postępowania zabezpieczającego, a które to środki zostały następnie zaliczone na poczet zaległości podatkowej określonej w decyzji Urzędu Skarbowego z dnia [...] marca 1999 r. W wyniku odwołania skarżącej spółki, Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia [...] kwietnia 2010r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] stycznia 2010 r. utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] styznia 2010 r. Skarżąca na decyzję z [...] kwietnia 2010 r. złożyła skargę do Sądu. Decyzji Dyrektora Izby Skarbowej zarzuciła : bezzasadnie uznanie przez stronę przeciwną, że wyrok Trybunału Konstytucyjnego SK 63/06 stanowi przesłankę do wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją Izby Skarbowej z [...].06.1999r., co skutkowało wznowieniem bez ustawowej przesłanki, a z ostrożności procesowej zarzuciła niewykonanie prawomocnego wyroku WSA w Gorzowie Wlkp. o sygn. akt l SA/Go 785/08 z dnia 2.12.2008 r. poprzez nieustalenie kwoty dokonanego zabezpieczenia zobowiązania podatkowego w podatku VAT za miesiąc maj 1995 r. brak ustosunkowania się do zarzutów zawartych w odwołaniu od decyzji wydanej w pierwszej instancji. W uzasadnieniu skargi strona wskazała, że wyrok Trybunału Konstytucyjnego SK 63/06 nie jest przesłanką do wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją Izby Skarbowej z dnia 17 .06.1999 r. ponieważ zobowiązanie podatkowe określone w podatku VAT za miesiąc maj 1995r. nie zostało zabezpieczone decyzją Urzędu Skarbowego z dnia [...].06.1996 r. Dalej wskazała, że ustalenie kwoty zabezpieczonego zobowiązania za miesiąc maj 1995r. winno być dokonane na podstawie dowodów zgromadzonych przez wierzyciela -Naczelnika Urzędu Skarbowego - przed wydaniem decyzji o zabezpieczeniu, tj. przed [...].06.1996r. Organ wniósł o oddalenie skargi. W wystąpieniu na rozprawie pełnomocnik skarżącej spółki wskazał, że wyrok WSA z dnia 2.12.2008 r. o sygn. akt l SA/Go 785/08 nie został wykonany w zakresie obowiązku ustalenia przez organ podatkowy kwoty dokonanego zabezpieczenia zobowiązania w podatku VAT za miesiąc maj 1995r. Kwota ta nie została ustalona przez organ. W ocenie strony należało przesłuchać Inspektora Kontroli Skarbowej –R.M. na wniosek którego dokonane zostało zabezpieczenie. Ponadto strona wskazał, że z dokonanego w dniu [...].06.1996 r. zabezpieczenia, na zaległość za maj 1995r. pobrano w dniu [...].10.1997r. kwotę 150.598,70 zł, oraz w dniu [...].04.1999 r. kwotę 160.331,18 zł co w ocenie strony dowodzi ,że za miesiąc maj zabezpieczono co najmniej kwotę 310.929,88 zł ponieważ taką kwotę pobrano z zabezpieczenia na zaległość za maj 1995r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest bezpodstawna, gdyż zaskarżona decyzja nie naruszała prawa. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (legalności). Ocenie Sądu podlegają zatem zgodność aktów administracyjnych (w tym przypadku decyzji) zarówno z przepisami prawa materialnego, jak i procesowego. Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się więc do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Ocena ta dokonywana jest według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - powoływanej - dalej: "p.p.s.a."), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Nie może przy tym wydać orzeczenia na niekorzyść strony skarżącej, chyba że dopatrzy się naruszenia prawa skutkującego stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności. W pierwszej kolejności odnieść się należy do zarzutu, że wyrok Trybunału Konstytucyjnego SK 63/06 nie stanowił przesłanki do wznowienia postępowania. Zarzut ten jest bezzasadny. W niniejszej sprawie zostało wznowione postępowanie zakończone decyzją Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 1999 r. nr [...]. Decyzja ta utrzymywała w mocy decyzję Urzędu Skarbowego z dnia [...] marca 1999 r. Nr [...], która określała kwotę zobowiązania podatkowego wynikającą z zawyżenia nadwyżki podatku należnego nad naliczonym za maj 1995r. w kwocie 121.328 zł, zaległość podatkową w podatku od towarów i usług za maj 1995r. w wysokości 55.540,98 zł oraz odsetki od wyżej wymienionej zaległości w kwocie 104.790,20 zł. Decyzja Dyrektora Izby Skarbowej z [...] czerwca 1999 r. jest decyzją ostateczną, a ponadto prawomocną w związku z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu z dnia 27 kwietnia 2000 r. sygn. akt I SA/Po 1454/99 oraz wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 6 lutego 2002r. sygn. akt III RN 209/00. Podstawą prawną decyzji z [...] czerwca 1999 r. stanowił m.in. przepis art. 54 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Trybunał Konstytucyjny w wyroku z 16 października 2007 r. wydanym w sprawie SK 63/06 stwierdził niezgodność z Konstytucją RP przepisu w brzmieniu obowiązującym do 31 sierpnia 2002r. w zakresie w jakim nie wyłącza naliczania odsetek za zwłokę w przypadku gdy w postępowaniu zabezpieczającym organ podatkowy przed wydaniem decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego, dokonał zajęcia środków pieniężnych, rzeczy lub praw majątkowych, a następnie środki pieniężne, w tym kwoty uzyskane ze sprzedaży rzeczy lub praw zostały zaliczone na poczet zaległości podatkowych. Nie ulega wątpliwości Sądu, że przed wydaniem decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego tj. [...].03.1999r. organ dokonał zajęcia środków pieniężnych na podstawie decyzji o zabezpieczeniu z dnia [...].06.1996 r., a następnie środki te zostały zaliczone na poczet zaległości podatkowej w podatku VAT za miesiąc maj 1995r. Wznowienie postępowania w niniejszej sprawie było następstwem wniosku strony w związku z orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego z 16 października 2007 r. które stanowiło podstawę określoną w art. 240 § 1 pkt 8 Ordynacji podatkowej. Wniosek został złożony z zachowaniem terminu o którym mowa w przywołanym przepisie (orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego zostało ogłoszone w dniu 23 października 2007 r. , a wniosek strona złożyła w dniu 25 października 2007 r. Ponadto podstawy i prawidłowość wznowienia postępowania została przesądzona w wyroku w sprawie sygn. akt I SA/Go 782/08. Na marginesie wskazać należy, że organ nie miał prawnych możliwości aby wyjść poza zakres podstaw wznowienia. Z tego też względu wniosek strony złożony w piśmie z [...] grudnia 2007 r. w którym żądano jeszcze uchylenia decyzji w zakresie w jakim zastosowano art. 33 ust. 1 ustawy o VAT z 1993r. nie mógł być i nie był przedmiotem wznowionego postępowania. Powyższe zostało również przesądzone w orzeczeniu z dnia 2 grudnia 2008 r. w sprawie sygn. akt I SA/Go 782/08. Niezasadny jest również zarzut naruszenia przez organ przepisu art. 153 p.p.s.a W ocenie skarżącej organie nie zastosował się do wskazań zawartych w orzeczeniu Sądu . Wbrew twierdzeniom strony organ zalecenia wykonał. Zadaniem organu było ustalenie kwot zabezpieczonych na poczet należności podatkowych za miesiąc maj 1995r., a nie jak strona usiłuje wskazać – wysokość zabezpieczenia jakie wynikało z decyzji z [...] czerwca 1996r.. Nie może umknąć uwadze, że w niniejszej sprawie należało ustalić kwoty zabezpieczone na poczet należności podatkowych nie po to aby rozliczyć pobrane kwoty na podatek od towarów i usług za cały 1995r. na podstawie decyzji o zabezpieczeniu z dnia [...] czerwca 1996r. Ustalenie to miało na celu wskazanie za jaki okres – w niniejszej sprawie dotyczącej zobowiązania za maj 1995r. – nie należało naliczać odsetek za zwłokę. Środki pieniężne przekazane na zaległość podatkową za maj 1995 r. wynikającej z decyzji Urzędu Skarbowego z dnia [...] marca 1999 r. zostały zgromadzone w ramach postępowania zabezpieczającego. Ponadto organ wskazał, że cała kwota zaległości podatkowej wynikająca z decyzji Urzędu Skarbowego z [...] marca 1999r. została pokryta w ramach postępowania zabezpieczającego. Organ za okres w którym dysponował środkami skarżącej zaliczonymi na poczet zaległości za maj 1995r. nie mógł naliczać odsetek za zwłokę, co wynikało z orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego stanowiącego podstawę wznowienia postępowania w niniejszej sprawie. W decyzji z 17 marca 1999 r. odsetki naliczone zostały od dnia następnego po upływie terminu w jakim podatnik był zobowiązany złożyć deklarację VAT-7 dotyczącą miesiąca w którym wystąpiło zobowiązanie podatkowe tj. od dnia [...] czerwca 1995r. do dnia wydania decyzji tj. do [...] marca 1999 r. Decyzja z dnia [...] marca 1999 r. określała zobowiązanie w podatku od towarów i usług za maj 1995r. w wysokości 55.540,98 zł (odsetki za zwłokę na dzień wydania decyzji organ określił na kwotę 104.790,20 zł). Wobec orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego należało ustalić okres zabezpieczenia kwoty 55.540,98 zł, gdyż w decyzji z [...] marca 1999r. od tej kwoty naliczono odsetki od dnia [...] czerwca 1995r. do [...] marca 1999r. Słusznie organ wskazał, że okres zabezpieczenia należy rozumieć jako faktyczny okres pozostawania w dyspozycji organu podatkowego środków pieniężnych które wpłynęły do organu podatkowego w ramach postępowania zabezpieczającego, a które to środki następnie zostały zaliczone na poczet w/w zaległości podatkowej w wysokości 55.540,98 zł określonej w podatku od towarów i usług za maj 1995r. W sprawie odsetki od tej kwoty zostały naliczone od [...] czerwca 1995r. Nie ma racji skarżący, że organ zobowiązany był do ustalenia kwoty dokonanego w dniu [...] czerwca 1996r. zabezpieczenia zobowiązania podatkowego. Organ zobowiązany był do ustalenia okresu pozostawania w dyspozycji organu środków pieniężnych, które wpłynęły do organu w ramach postępowania zabezpieczającego, a następnie zostały zaliczone na poczet zaległości podatkowej. Zaległość podatkowa bezspornie wyniosła 55.540,98 zł. Słusznie organ pomniejsza naliczone w decyzji z dnia [...] marca 1999 r. odsetki za zwłokę od zabezpieczonej kwoty zaległości określonej w decyzji wymiarowej, a nie od kwoty zabezpieczenia zobowiązania podatkowego z decyzji z [...] czerwca 1996r. W uzasadnieniu decyzji organ szczegółowo odniósł się do sposobu w jaki dokonał rozliczenia kwot które wpłynęły na konto depozytowe. Przy tym odwołał się do dokumentów źródłowych jakie otrzymał od Naczelnika Urzędu Skarbowego . Z przedłożonego rozliczenia wynika, że od [...] października 1996r. wpływały kwoty z których została pokryta zaległość podatkowa w podatku VAT za maj 1995 r. Organ wyjaśnił również, sposób zaliczenia wpłat od [...] lipca 1996r. do [...] października 1996r. na konto depozytowe, wskazując tytuły wykonawcze na które przekazano wpłaty oraz wysokość przekazanych kwot. Powyższe stanowiło podstawę do przyjęcia, że kwoty te nie stanowiły zabezpieczenia zobowiązania w podatku VAT za maj 1995r. Skarżąca w skardze wskazała, że "strona przeciwna zgromadziła cały materiał dowodowy w sprawie". Powyższe w ocenie Sądu wskazuje, że skarżąca nie ma zastrzeżeń co do zgromadzonego materiału dowodowego. W ocenie Sądu materiał zgromadzony przez organ stanowił wystarczającą podstawę do podjęcia rozstrzygnięcia. Sąd nie podziela jednak poglądu jaki skarżąca przedstawiła w skardze, że nie jest możliwe ustalenie kwoty dokonanego zabezpieczenia zobowiązania w podatku VAT za miesiąc maj 1995r. co w jej ocenie dowodzi , że zabezpieczeniem nie objęto zobowiązania podatkowego w podatku VAT za miesiąc maj 1995r. Zobowiązanie podatkowe w podatku VAT za maj 1995 r. zostało objęte zabezpieczeniem jakiego dokonano wskutek realizacji decyzji o zabezpieczeniu z [...] czerwca 1996 r. Z "Rozliczenia kwot depozytowych, które wpłynęły z tytułu zabezpieczenia wobec TF" wynika, które wpłaty (tj. według dat wpływu na konto depozytowe) zostały przekazane na kwotę 178.632,18 zł. Kwota ta stanowi sumę kwot zaległości podatkowej wynikających z decyzji Urzędu Skarbowego z dnia [...] marca 1999 r. Nr [...], kwoty dodatkowego zobowiązania podatkowego za kwiecień 1995r. (decyzja [...]) oraz naliczonych spółce odsetek za zwłokę w podatku od towarów i usług za kwiecień i maj 1995r. Z uwagi, że organ dokonujący zabezpieczenia oraz pokrycia z środków zgromadzonych w ramach tego zabezpieczenia zaległości spółki nie potrafił wskazać, którą wpłatą dokonano na konto depozytowe sum z tytułu zabezpieczenia pokryto zaległość podatkową w wysokości 55.540,98 zł – Dyrektor Izby Skarbowej przyjął metodę "pierwsze przyszło pierwsze wyszło". Organ przyjął, że z kwot które wpłynęły na konto depozytowe najpierw pokryto zaległość podatkową wynoszącą 55.540,98 zł. Rozwiązanie to było korzystne dla strony, gdyż każda wpłata dokonana na konto depozytowe zmniejszała zaległość podatkową, a tym samym okres za jaki liczone były odsetki. Zgodnie z art. 55 § 2 Ordynacji podatkowej – jeżeli dokonana wpłata nie pokrywa kwoty zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, wpłatę tę zalicza się proporcjonalnie na poczet kwoty zaległości podatkowej oraz kwoty odsetek za zwłokę w stosunku, w jakim w dniu wpłaty pozostaje kwota zaległości podatkowej do kwoty odsetek za zwłokę. Organ natomiast nie zaliczał wpłaty proporcjonalnie, a przyjął, że w pierwszej kolejności wpłaty te pokrywają zaległość podatkową. Przy metodzie rozliczenia wpłat przyjętej przez organ nie sposób uznać, że jest to metoda krzywdząca dla strony. W zaskarżonej decyzji organ, wyraźnie i czytelnie wskazał zarówno kwoty jak i daty ich wpływu na konto depozytowe i te daty w zakresie poszczególnych kwot wyznaczyły początek okresu nie naliczania odsetek zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 16 października 2007 r. SK 63/06. Po raz kolejny wskazać należ, że niniejsze postępowanie nie miało na celu dokonania rozliczenia wpłat dokonanych na podstawie decyzji z dnia [...] czerwca 1996r. o zabezpieczeniu zobowiązania podatkowego w podatku VAT za cały 1995r. Postępowanie to ograniczało się wyłącznie do określenia za jaki okres nie były naliczane odsetki za zwłokę z tytułu zaległości w podatku VAT za maj 1995r. W ocenie Sądu w tym zakresie organ wykonał zalecenia zawarte w wyroku z dnia 2 grudnia 2009 r. wydany w sprawie sygn. akt I SA/Go 785/08. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp., nie dopatrzył się naruszenia przepisów prawa, które mogły by mieć wpływ na wynik sprawy. Z tego względu Sąd uznając, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, oddalił skargę na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z póz. zm.) .

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło