I SA/Go 78/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Juszczyk - Wiśniewska Sędziowie Sędzia WSA Alina Rzepecka (spr.) Sędzia WSA Krystyna Skowrońska – Pastuszko Protokolant Sekretarz sądowy Anna Pakuła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 maja 2016 r. sprawy ze skargi E Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie opłaty paliwowej za miesiące od czerwca do września oraz grudzień 2012 r. oddala skargę. Spółka z o.o. E (zw. dalej: Spółką, stroną, skarżącą) wniosła skargę na decyzje Dyrektora Izby Celnej (zw. dalej: Dyrektorem IC, organem II instancji, organem odwoławczym) nr [...] z dnia [...] grudnia 2015 r., utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego (zw. dalej: Naczelnikiem UC, organem I instancji) nr [...] z [...] lipca 2015 r., którą określono opłatę paliwową za miesiące: czerwiec 2012 r. w kwocie 131,00 zł, lipiec 2012 r. w kwocie 928,80 zł, sierpień 2012 r. w kwocie 1.177,70 zł, wrzesień 2012 r. w kwocie 3.193,90 zł i grudzień 2012 r. w kwocie 7.497,60 zł. W sprawie został ustalony następujący stan faktyczny; W wyniku przeprowadzonej w Spółce w miesiącach maj - czerwiec 2014 r. kontroli podatkowej w zakresie prawidłowości i rzetelności rozliczeń z budżetem państwa z tytułu podatku akcyzowego i opłaty paliwowej - obrotu wyrobami energetycznymi w okresie od [...] marca 2012r. do dnia wszczęcia kontroli, zakończonej protokołem z [...] czerwca 2014 r. Naczelnik UC postanowieniem z [...] września 2014 r. wszczął z urzędu wobec strony postępowanie podatkowe w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za okres od [...] marca 2012 r. do [...] maja 2014 r. oraz włączył do przedmiotowej sprawy materiały zebrane w toku postępowania kontrolnego nr [...]. W toku postępowania organ wezwał stronę do przedstawienia dokumentów sprzedaży paliwa z nieujawnionych źródeł i przedstawienia dowodów świadczących o zapłacie akcyzy od zakupionego paliwa wg wyszczególnionych w piśmie faktur. Strona nie udzieliła odpowiedzi. Mając na uwadze stan faktyczny i prawny sprawy, Naczelnik UC decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2015 r. określił Spółce zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za miesiące: czerwiec 2012r., lipiec 2012r., sierpień 2012r., wrzesień 2012r. i grudzień 2012r. oraz marzec 2013r., maj 2013r., czerwiec 2013r., lipiec 2013r. i sierpień 2013r. w łącznej kwocie 302.600,00 zł, powstałego w związku z obrotem olejem napędowym i benzyną Pb95. W treści orzeczenia wskazał, że strona w miesiącach: czerwiec 2012 r., lipiec 2012r., sierpień 2012r., wrzesień 2012r. i grudzień 2012r. wprowadziła do obrotu niewiadomego pochodzenia: -/ olej napędowy w łącznej ilości 51.181,404 litrów, / benzyny w łącznej ilości 1.389,487 litrów. Decyzję doręczono tronie 6 marca 2015 r. Dyrektor IC utrzymał powyższe orzeczenie w mocy (decyzja z [...] czerwca 2015 r.). Strona nie wniosła skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W konsekwencji powyższego, postanowieniem z dnia [...] czerwca 2015 r. wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w sprawie określenia wysokości opłaty paliwowej za miesiące: czerwiec 2012r., lipiec 2012r., sierpień 2012r., wrzesień 2012r. i grudzień 2012r. oraz włączył do akt przedmiotowej sprawy decyzję Naczelnika UC z dnia [...] marca 2015 r., którą określił Spółce zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za miesiące: czerwiec 2012r., lipiec 2012r., sierpień 2012r., wrzesień 2012r. i grudzień 2012r. oraz marzec 2013r., maj 2013r., czerwiec 2013r., lipiec 2013r. i sierpień 2013r. w łącznej kwocie 302.600,00 zł, powstałego w związku z obrotem olejem napędowym i benzyną Pb95. Mimo wyznaczenia stronie postanowieniem z [...] lipca 2015 r. siedmiodniowego terminu do wypowiedzenia się co do materiału dowodowego zebranego w postępowaniu Spółka nie skorzystała z przysługującego jej prawa. Następnie Naczelnik UC decyzją z [...] lipca 2015 r. określił skarżącej opłatę paliwową za miesiące: czerwiec 2012r., lipiec 2012r., sierpień 2012r., wrzesień 2012r. i grudzień 2012r. w łącznej kwocie 12.929,00 zł. W odwołaniu na powyższe orzeczenie strona wnosząc o jego uchylenie zarzuciła naruszenie: -/ art. 120 w zw. z art. 121 ust. 1, w zw. z art. 194 § 1 oraz art. 210 § 1 pkt. 6 i § 4 Ordynacji podatkowej poprzez brak prawidłowego uzasadnienia faktycznego i prawnego decyzji na skutek nie podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i bezzasadne stwierdzenie że w miesiącach czerwiec - grudzień 2012 rzekomo wprowadziła do obrotu niewiadomego pochodzenia olej napędowy w łącznej ilości 51.181,404 litra i benzynę w łącznej ilości 1.389,487 litra, pomimo tego, że z uzasadnienia zaskarżonej decyzji w żaden sposób nie wynika, jak ustalono ilości paliwa, w jaki sposób ustalono gdzie przedmiotowy towar znajdował się w dniu podjęcia czynności kontrolnych oraz z jakiego materiału dowodowego wynika że przedmiotowy olej napędowy i benzyna był niewiadomego pochodzenia. Nie wskazano także materiału dowodowego, z którego wynika, że tenże towar był w obrocie gospodarczym. W szczególności nie ustalono i nie wskazano, na jakiej podstawie organ takich ustaleń dokonał w zakresie odbiorców przedmiotowego oleju napędowego i benzyny. Jednocześnie z treści zaskarżonej decyzji w prawidłowy sposób nie wynika związek pomiędzy decyzją Naczelnika UC z dnia [...] marca 2015r., wartością i ilością wskazanych w tej decyzji oleju napędowego i benzyny (odpowiednio 63.387,00 PLN i 51.181.404 litra oleju napędowego i 1.389,487 litra benzyny) a łączną sumą należności podatkowych w wysokości 12.929,00 PLN.; -/ art. 122 oraz art. 187 § 1 w zw. z art. 191 Ordynacji podatkowej poprzez nie rozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, oraz stwierdzenie że zgromadzony materiał dowodowy stanowi wystarczającą podstawę do wydania decyzji w przedmiocie określenia opłaty paliwowej; -/ art. 122 oraz art. 187 Ordynacji podatkowej poprzez nie wezwanie podatnika do przedstawienia dalszych dowodów oraz wyjaśnień w sprawie. Postanowieniem z [...] września 2015r. Dyrektor IC wyznaczył skarżącej siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się co do materiału dowodowego zgromadzonego w trakcie postępowania. Ustanowiony w sprawie pełnomocnik zapoznał się ze zgromadzonym materiałem dowodowym. Następnie, pismem z [...] października 2015 r., wniósł o dopuszczenie dowodu z akt postępowania UC a w szczególności dowodu z decyzji z [...] marca 2015r., o dopuszczenie dowodu z dokumentów księgowych będących w dyspozycji T M.M. a w szczególności z faktur kupna i sprzedaży paliwa zakupionego, a także o ustalenie czy przedmiotowy T odprowadził z tytułu zakupu podatek akcyzowy, i o dopuszczenie dowodu z przesłuchania w charakterze świadka właściciela T na wskazane wyżej okoliczności. W wynika rozpatrzenia zgromadzonego w sprawie materiału Dyrektor IC decyzją z [...] lutego 2016 r. utrzymał w mocy orzeczenie organu I instancji. W motywach wyjaśnił, że rozstrzygnięcie organu I instancji jest konsekwencją postępowania podatkowego zakończonego decyzją tego organu z dnia [...] marca 2015 r., którą Naczelnik UC określił Spółce zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za miesiące: od czerwca 2012r. do września 2012r., oraz za grudzień 2012r. i marzec 2013r., i za miesiące od maja 2013r. do sierpnia 2013r. w ogólnej kwocie 302.600,00 zł, w związku z obrotem olejem napędowym i benzyną Pb95. Spółka na tę decyzję z [...] marca 2015r. wniosła odwołanie. Dyrektor IC decyzją z [...] czerwca 2015r. utrzymał w mocy orzeczenie organu I instancji. Akt doręczono stronie 22 czerwca 2015r. w trybie określonym w art. 150 Ordynacji podatkowej. Spółka nie złożyła skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. na ostateczne rozstrzygnięcie organu odwoławczego z dnia [...] czerwca 2015 r. Organ II instancji wyjaśnił, że z ustaleń Naczelnika UC zawartych w decyzji z [...] marca 2015 r. wynika, że m. in. w okresie od czerwca 2012 r. do września 2012 r., oraz za grudzień 2012 r., Spółka posiadała paliwa, od których nie uiszczono należnego podatku akcyzowego, tj. w czerwcu 2012 r. -1.320,478 litrów benzyny Pb95, - lipcu 2012 r. - 69,009 litrów benzyny Pb95 oraz 3.689,314 litrów oleju napędowego, - sierpniu 2012 r. - 4.712,409 litrów oleju napędowego, - wrześniu 2012 r. -12.779,681 litrów oleju napędowego, - grudniu 2012 r. - 30.000,00 litrów oleju napędowego. Następnie organ II instancji omówił treść podstaw prawnych mających w sprawie zastosowanie, tj. przepisy ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz Krajowym Funduszu Drogowym (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2571 ze zm., od dnia 14 sierpnia 2012 r. Dz. U. z 2012 r. poz. 931 ze zm.- zw. dalej: ustawą z 27 października 1994 r.). Wskazał na art. 37h ust. 1, ust. 2, ust. 4 (dotyczący kwestii wprowadzenia na rynek krajowy paliw silnikowych oraz gazu, jak też określający, które produkty w rozumieniu ustawy są paliwami silnikowymi lub gazem), art. 37j ust. 1 ( określający podmioty, na których ciąży obowiązek zapłaty opłaty), art. 37k (regulujący moment powstania obowiązku zapłaty opłaty paliwowej), art. 37I (wskazujący, stanowi podstawę jej obliczenia). W odniesieniu do powyższego wyjaśnił, że ustalenia faktyczne co do rzeczywistego zużycia paliw nie mają żadnego znaczenia dla nałożenia opłaty paliwowej. A zatem, o powstaniu obowiązku uiszczenia opłaty paliwowej, nie decyduje faktyczne ich wykorzystanie do napędu pojazdów ani też zadeklarowany przez podatnika zamiar ich wykorzystania w takim celu, ponieważ obowiązek uiszczenia opłaty paliwowej towarzyszy wszystkim czynnościom podlegającym opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, których przedmiotem są paliwa silnikowe. Słowo "wykorzystywanych" - zgodnie z przyjętą uchwałą składu 7 sędziów NSA z 7 lipca 2011 r. sygn. akt: I GPS 2/11, użyte w art. 37h ust. 1 ustawy o autostradach (stan prawny sprzed wejścia w życie zmian w ustawie) słowo "wykorzystywanych" oznacza czynności skierowane w stronę jakiegoś celu, ale niekoniecznie zmierzające do jego osiągnięcia. Tym samym, paliwa, które mają taką cechę, że nadają się do wykorzystania do napędu pojazdów, które mogą być w tym celu wykorzystane ale niekoniecznie faktycznie temu celowi posłużą. Czyli ustawodawca nie uzależnia opłaty od rzeczywistego przeznaczenia paliw. Wyjaśnił też, że zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626 ze zm. – zw. dalej: upa), ustawa ta określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym m.in. wyrobów akcyzowych, organizację obrotu tymi wyrobami, a także oznaczanie znakami akcyzy. Do wyrobów akcyzowych zalicza się m.in. wyroby energetyczne, którymi są w rozumieniu tej ustawy paliwa silnikowe przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do napędu silników spalinowych (art. 86 ust. 2). Z kolei, w myśl art. 8 ust. 2 pkt 4 upa, przedmiotem opodatkowania akcyzą nabycie i posiadanie wyrobów akcyzowych znajdujących się poza procedura zawieszenia poboru akcyzy, jeżeli od tych wyrobów nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości, a w wyniku kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego albo postępowania podatkowego nie ustalono, że podatek został zapłacony. Dyrektor IC wskazał również, że zgodnie z obwieszczeniem Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 16 grudnia 2011 r. w sprawie wysokości stawki opłaty paliwowej na rok 2012 r. (M.P. z 2011 r. Nr 115, poz. 1161), wynosi: -/ 99,19 zł za 100 I benzyn silnikowych oraz wyrobów powstałych ze zmieszania tych benzyn z biokomponentami, o których mowa w art. 37h ust. 4 pkt 1 ustawy (pkt 1 ww. obwieszczenia); -/ 249,92 zł za 1000 I olejów napędowych, wyrobów powstałych ze zmieszania tych olejów z biokomponentami oraz biokomponentów stanowiących samoistne paliwa, o których mowa w art. 37h ust. 4 pkt 2 i 3 ustawy (pkt 2 ww. obwieszczenia). Zdaniem Dyrektora IC, z uwagi zatem na ustalenia zawarte w decyzji Naczelnika UC z [...] marca 2015r., określającej Spółce zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym, m.in. za w/w miesiące zgodne z prawem jest orzeczenie z dnia 21 lipca 2015 r. wydane w przedmiocie określenia stronie opłaty paliwowej za przedmiotowe miesiące w ogólnej kwocie 12.929,00 zł., co czynił w decyzji z dnia [...] lipca 2015 r. Bezspornie bowiem w decyzji z [...] marca 2015 r. wykazano, że Spółka w okresie od czerwca 2012 r. do września 2012 r., oraz w grudniu 2012 r. posiadała paliwa silnikowe, tj. olej napędowy w łącznej ilości 51.181,404 litrów oraz benzynę w łącznej ilości 1.389,487 litrów, od których nie zapłacono akcyzy w należnej wysokości, co spowodowało określenie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym, w trybie określonym art. 21 § 1 pkt 1 i § 3 Ordynacji podatkowej. Naczelnik UC, mając na względzie brzmienie art. 37j ust. 1 pkt 4 ustawy z 27 października 1994 r., był zobligowany do określenia opłaty paliwowej od posiadanych w tym okresie przez skarżącą paliw silnikowych, co do których powstał obowiązek podatkowy w podatku akcyzowym. W ocenie Dyrektora IC, organ I instancji nie uchybił art. 122, art. 180 § 1, art. 187 § 1 w związku z art. 191, art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej. Wbrew twierdzeniom strony, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy dawał podstawy do wydania decyzji wobec skarżącej w zakresie obowiązku zapłaty opłaty paliwowej z tytułu obrotu w okresie od czerwca 2012r. do września 2012r., oraz w grudniu 2012r., olejem napędowym i benzyną. Podkreślił, że jak wynika z akt sprawy, Naczelnik UC postanowieniem z [...] czerwca 2015 r. wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w sprawie określenia wysokości opłaty paliwowej za w/w miesiące 2012 r. oraz włączył do tej sprawy decyzję Naczelnika UC z dnia [...] marca 2015 r. określającą wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym między innymi za te miesiące. Postanowienie doręczono stronie w 23 czerwca 2015 r. Wyjaśnił, że z analizy włączonego do akt sprawy ww. orzeczenia wynika, że Naczelnik UC w sposób wyczerpujący zbadał wszelkich okoliczności faktyczne i prawne sprawy. W sposób przejrzysty przedstawił zaistniały stan faktyczny. Szczegółowo wykazał przeprowadzone przez stronę w badanym okresie transakcje zakupu i sprzedaży paliw silnikowych, jak również dokonał ich potwierdzenia u jej kontrahentów. W sposób bezsporny wykazał, poprzez zastosowanie metody Fi-Fo (pierwsze weszło pierwsze wyszło), że w konkretnych datach skarżąca dokonywała sprzedaży oleju napędowego oraz benzyny, których nie mogła w danym momencie posiadać, a więc dokonywała sprzedaży paliwa z niewiadomego źródła pochodzenia. Sytuacja taka miała miejsce m.in. w miesiącach: czerwcu 2012 r. - w zakresie sprzedaży 1.320,478 litrów benzyny Pb95, lipcu 2012 r. - w zakresie sprzedaży 69,009 litrów benzyny Pb95 i 3.689,314 litrów oleju napędowego, oraz w miesiącach: sierpień 2012 r., wrzesień 2012 r. i grudzień 2012 r. odpowiednio w zakresie sprzedaży 4.712,409 litrów, 12.779,681 litrów oraz 30.000 litrów oleju napędowego. Dane te wynikają z tabeli nr 1 stanowiącej integralną część decyzji z [...] marca 2015 r.. W ocenie Dyrektora IC, włączenie do akt sprawy decyzji Naczelnika UC z [...] marca 2015 r., a w szczególności ustalenia w niej zawarte mają decydujące znaczenie w sprawie zakończonej zaskarżonym orzeczeniem, tak więc nie można zarzucić organowi I instancji naruszenia przepisów art. 122 oraz 187 § 1 w zw. z art. 191 Ordynacji podatkowej poprzez nie rozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego. Jednocześnie nawiązał do poglądów orzecznictwa sądowoadministracyjnego i wskazał, że ciężar dowodu spoczywa na stronie postępowania, która twierdzi, że istnieją inne dowody (mające wpływ na wynik sprawy) niż zawarte w podstawie faktycznej rozstrzygnięcia podatkowego. Jeżeli strona nie zgadza się z ustaleniami organu, może przedstawić dowody popierające swoje stanowisko. Dowód przeprowadzać mają nie tylko organy podatkowe, lecz także strony postępowania. Wobec tego ciężar dowodu musi spoczywać na każdym, kto formułuje swoje twierdzenia. Z analizy akt sprawy bezsprzecznie wynika, że strona na etapie postępowania podatkowego zakończonego zaskarżoną decyzją, jak również na etapie postępowania odwoławczego nie przedłożyła żadnych dokumentów stanowiących o odmiennych ustaleniach niż te, które dokonał organ I instancji, a więc nie może strona czynić zarzutu naruszenia art. 122 oraz art. 187 Ordynacji podatkowej poprzez nie wezwanie jej do przedstawienia dalszych dowodów oraz wyjaśnień w sytuacji, kiedy nie wskazuje na jakiekolwiek okoliczności mające znaczenie dla stanu faktycznego sprawy. Odpowiadając z kolei na zarzut nie wykazania w zaskarżonej decyzji w prawidłowy sposób związku pomiędzy orzeczeniem z [...] marca 2015r., wartością i ilością wskazanych w nim oleju napędowego i benzyny (odpowiednio 63.387,00 PLN i 51.181,404 litra oleju napędowego i 1.389,487 litra benzyny) a łączną sumą należności podatkowych w wysokości 12.929,00 PLN, Dyrektor IC zwrócił uwagę na postanowienie Naczelnika UC z [...] czerwca 2015 r. wszczynające z urzędu postępowanie podatkowe w sprawie określenia wysokości opłaty paliwowej za wymienione w nim okresy i włączające do przedmiotowej sprawy decyzję Naczelnika UC z [...] marca 2015r., którą określono stronie zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym między innymi za miesiące: czerwiec – wrzesień i grudzień – 2012 roku powstałego w związku z obrotem olejem napędowym i benzyną Pb95. Wyjaśnił, że wymieniona przez stronę kwota 63.387,00 zł odnosi się do określonego w ww. decyzji zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za w/w okres 2012 r. tj. za miesiące, za które Naczelnik UC wszczął postępowanie podatkowe w sprawie określenia wysokości opłaty paliwowej, zakończone zaskarżoną decyzją. Również wskazane ilości 51.181,404 litrów oleju napędowego i 1.389,487 litrów benzyny Pb95 odnoszą się stricte do tego okresu, które to stanowiły podstawę do obliczenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym, jak również następnie wysokości opłaty paliwowej w kwocie 12.929,00 zł, co uczynił organ I instancji w zaskarżonej decyzji. Dodatkowo organ odwoławczy zauważył, że zgodnie z art. 37I ust. 1 ustawy z 27 października 1994 r., podstawą obliczenia wysokości opłaty paliwowej jest ilość paliw silnikowych lub gazu, o których mowa w art. 37h, od jakich podmioty, o których mowa w art. 37j ust. 1, są obowiązane zapłacić podatek akcyzowy. Zatem, wbrew twierdzeniom strony, bezspornie, określone w decyzji z [...] marca 2015 r. zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym m.in. za okres od czerwca 2012 r. do września 2012 r. oraz za grudzień 2012 r., z uwagi na stwierdzony przez organ obrót w tym czasie olejem napędowym (51.181,404 litrów) i benzyną Pb95 (1.389,487 litrów) pochodzących z nieujawnionych źródeł, następnie utrzymanym w mocy przez organ odwoławczy orzeczeniem z 3 czerwca 2015 r., nie zaskarżonej przez stronę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, ma ścisły związek z zaskarżoną decyzją. Tym samym, w jego ocenie zarzut Spółki nie zasługuje na uwzględnienie. W zakresie żądań pełnomocnika zawartych w piśmie z [...] października 2015 r. Dyrektor IC w pierwszej kolejności odniósł się do treści art. 180 § 1 i art. 188 Ordynacji podatkowej. Następnie przypomniał, że włączył już do przedmiotowej sprawy decyzję Naczelnika UC z [...] marca 2015 r., zatem ponowne jej włączenie do akt sprawy jest jego zdaniem bezzasadne. Co do żądania dotyczącego firmy T M.M., organ odwoławczy stwierdził, że kwestia związana z tym podmiotem nie ma znaczenia w niniejszej sprawie, bowiem, jak wynika z analizy akt sprawy, organ I instancji określając stronie zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym decyzją z [...] marca 2015 r., w jego podstawie obliczenia nie zawarł ilości paliw nabytych od tego podmiotu, a więc nie podważył zawartych transakcji z tym podmiotem. Ostatecznie organ II instancji stwierdził, że wskazane przez pełnomocnika żądanie nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem okoliczności, których wyjaśnienia się ona domaga, nie stanowią okoliczności, o których mowa w art. 188 Ordynacji podatkowej. W skardze na powyższe orzeczenie skarżąca zarzucił naruszenie: 1/ przepisów prawa materialnego, w szczególności art. 8 ust. 6 upa poprzez obciążenie jej opłatą paliwową pomimo tego, że wskazała dostawców m.in. firmę T M.M. a zatem paliwo pochodziło z udokumentowanego źródła; 2/ art. 187 § 1 w związku z art. 188 Ordynacji podatkowej poprzez nie zebranie i rozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego w przedmiocie ustalenia, czy okoliczności podnoszone przez stronę a dotyczące okoliczności wskazanych w jej piśmie strony z [...] października 2015 r. i z [...] października 2014 r. w zakresie wniosków dowodowych a w szczególności ustalenia gdzie paliwo znajdowało się w dniu podjęcia czynności kontrolnych, a także potwierdzenia lub zanegowania, że przedmiotowy olej napędowy i benzyna były niewiadomego pochodzenia, 3/ art. 188 Ordynacji podatkowej poprzez bezzasadne oddalenie wniosków dowodowych podatnika wskazanych w piśmie z [...] października 2015 r., pomimo tego, że przedmiotem wnioskowanych przez stronę dowodów są okoliczności mające znaczenie dla sprawy, a jednocześnie że te okoliczności nie zostały stwierdzone wystarczająco innymi dowodami; 4/ art. 120 w zw. z art. 121 ust. 1, w zw. z art. 194 § 1 oraz art. 210 § 1 pkt. 6 i § 4 Ordynacji podatkowej poprzez: niedostateczne a w konsekwencji nieprawidłowe uzasadnienie faktyczne i prawne decyzji na skutek nie podjęcia niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i bezzasadne stwierdzenie że podatnik w miesiącach czerwiec - wrzesień 2012 r. włącznie oraz w grudniu 2012 r. rzekomo wprowadziła do obrotu niewiadomego pochodzenia olej napędowy w łącznej ilości 1.389,487 litrów i benzyny Pb oraz 47.492,09 litrów ON pomimo tego, że z uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie wynika, jak w czasie kontroli tj. w okresie od [...] maja 2014 r. do [...] czerwca 2014 r. ustalono jakie w 2012 r. tj. dwa lata wcześniej ilości paliwa znajdowały się w dyspozycji kontrolowanego podmiotu, a także w jaki sposób ustalono gdzie przedmiotowy towar znajdował się w dniu podjęcia czynności kontrolnych oraz z jakiego materiału dowodowego wynika że przedmiotowy olej napędowy był niewiadomego pochodzenia. Nie wskazano także materiału dowodowego, z którego wynika, że tenże towar był w obrocie gospodarczym. W szczególności nie ustalono i nie wskazano, na jakiej podstawie organ podatkowy takich ustaleń dokonał w zakresie odbiorów przedmiotowego oleju napędowego. Jednocześnie z treści zaskarżonej decyzji nie wynika związek pomiędzy decyzją Naczelnika UC z [...] marca 2015r. wartością i ilością wskazanych w tej decyzji oleju napędowego 51.181,404 litrów i 1.389,487 benzyny Pb, a łączną sumą należności podatkowych wskazanych w decyzji Naczelnika UC; 5/ art. 122 oraz art. 187 § 1 w związku z art. 191 Ordynacji podatkowej poprzez nie rozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, oraz stwierdzenie że zgromadzony materiał dowodowy stanowi wystarczającą podstawę do wydania decyzji w przedmiocie określenia opłaty paliwowej; 6/ art. 122 oraz art. 187 Ordynacji podatkowej poprzez nie wezwanie podatnika do przedstawienia dalszych dowodów oraz wyjaśnień w sprawie; 7/ art. 53 § 1 w zw. z art. 54 Ordynacji podatkowej poprzez nieprawidłowe określenie wysokości odsetek z tytułu nie zapłacenia należności w terminie oraz rodzaju i stawki tych odsetek poprzez utrzymanie w mocy decyzji Naczelnika UC w którym nieprawidłowo określono wysokość odsetek i nie wskazano rodzaju i stawki tych odsetek, a w szczególności nie zastosowano art. 54 § 1 pkt. 3 i 7 Ordynacji podatkowej zawierającego zamknięty katalog wyjątków od zasad naliczania odstawek za zwłokę przez cały okres istnienia zaległości podatkowych. Ostatecznie wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji jako niezgodnej z prawem; wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji; obciążenie organu pozwanego kosztami postępowania. W odpowiedzi na skargę Dyrektor IC uznał stawiane zarzuty za pozbawione podstaw prawnych. Wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje; Skarga nie jest zasadna. Stosownie do treści art.1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z kolei z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zw. dalej "P.p.s.a.") wynika, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Stwierdzenie, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, obliguje Sąd do uchylenia zaskarżonej decyzji (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy P.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala (art. 151 ustawy P.p.s.a.). W rozpatrywanej sprawie Sąd nie dopatrzył się naruszeń prawa przez organy, dających podstawę do uchylenia w całości lub w części zaskarżonej decyzji. Postępowanie toczyło się w sprawie określenia skarżącej wysokości opłaty paliwowej za miesiące: czerwiec 2012 r., lipiec 2012 r., sierpień 2012 r., wrzesień 2012 r. i grudzień 2012 r. w łącznej kwocie 12.929,00 zł. Stan faktyczny sprawy - który został wyżej przedstawiony - jest sporny, skarżąca zarzuca bowiem naruszenie przepisów postępowania skutkujące jego wadliwym ustaleniem. Nadto, zarzuca naruszenie przepisów prawa materialnego mające wpływ na rozstrzygnięcie, w szczególności polegające na naruszeniu art. 8 ust. 6 upa poprzez obciążenie jej opłatą paliwową pomimo tego, że wskazała dostawców m.in. firmę T M.M., a zatem paliwo pochodziło z udokumentowanego źródła. Zasadą jest rozpatrywanie w pierwszej kolejności zarzutów proceduralnych, ponieważ jedynie należycie ustalony stan faktyczny daje podstawę do wydania prawidłowego rozstrzygnięcia. W tej jednak sprawie Sąd odstępuje od tej zasady, ponieważ rozpatrzenie zarzutów proceduralnych wymaga odniesienia się również do przepisów prawa materialnego. Mając na względzie przedmiot sporu, konieczne jest przytoczenie regulacji prawnych, dotyczących nakładania opłaty paliwowej. Zgodnie z art. 37h ust. 1 ustawy z 27 października 1994 r., wprowadzenie na rynek krajowy paliw silnikowych oraz gazu, wykorzystywanych do napędu silników spalinowych, podlega opłacie paliwowej. Z kolei, z treści ust. 2 tej normy wynika, że przez wprowadzenie na rynek krajowy paliw silnikowych oraz gazu" czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, których przedmiotem są te paliwa silnikowe oraz gaz. To zaś oznacza, jak słusznie wyjaśnił organ II instancji, że ustalenia faktyczne co do rzeczywistego zużycia paliw nie mają żadnego znaczenia dla nałożenia opłaty paliwowej. Zatem o powstaniu obowiązku uiszczenia opłaty paliwowej, nie decyduje faktyczne ich wykorzystanie do napędu pojazdów ani też zadeklarowany przez podatnika zamiar ich wykorzystania w takim celu, ponieważ obowiązek uiszczenia opłaty paliwowej towarzyszy wszystkim czynnościom podlegającym opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, których przedmiotem są paliwa silnikowe (wyrok WSA w Warszawie z dnia 15 kwietnia 2014 r. sygn. akt V SA/Wa 2425/13). Z uchwały składu 7 sędziów NSA z 7 lipca 2011 r. sygn. akt: I GPS 2/11 wynika, że użyte w art. 37h ust. 1 ustawy o autostradach (stan prawny sprzed wejścia w życie zmian w ustawie) pojęcie "wykorzystywanych" oznacza czynności skierowane w stronę jakiegoś celu, ale niekoniecznie zmierzające do jego osiągnięcia. Tym samym, paliwa, które mają taką cechę, że nadają się do wykorzystania do napędu pojazdów, które mogą być w tym celu wykorzystane ale niekoniecznie faktycznie temu celowi posłużą. Czyli ustawodawca nie uzależnia opłaty od rzeczywistego przeznaczenia paliw. Szczegółowy wykaz wyrobów podlegających opłacie paliwowej został zawarty w art. 37 h ust. 4 ustawy z dnia 27 października 1994 r. Nadto, jak stanowi art. 37j ust. 1 ww. ustawy, obowiązek zapłaty opłaty paliwowej od paliw silnikowych oraz gazu, o których mowa w art. 37h, ciąży na różnych podmiotach taksatywnie w tym przepisie wymienionych w punktach od 1 do 4, w tym na "innym podmiocie podlegającym na podstawie przepisów o podatku akcyzowym obowiązkowi podatkowemu w zakresie podatku akcyzowego od paliw silnikowych lub gazu" – pkt 4. Zgodnie zaś z art. 37k ust. 1 ustawy z dnia 27 października 1994 r., obowiązek zapłaty opłaty paliwowej powstaje z dniem powstania zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym od paliw silnikowych oraz gazu, o których mowa w art. 37h, natomiast podstawą obliczenia wysokości opłaty paliwowej jest ilość paliw silnikowych lub gazu, o których mowa w art. 37h, od jakich podmioty, o których mowa w art. 37j ust. 1, są obowiązane zapłacić podatek akcyzowy (art. 37l ustawy z dnia 27 października 1994 r.). Nadto, wskazać należy, że zgodnie z art. 1 ust. 1 upa, ustawa ta określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym m.in. wyrobów akcyzowych, organizację obrotu tymi wyrobami, a także oznaczanie znakami akcyzy. Do wyrobów akcyzowych zalicza się m.in. wyroby energetyczne, którymi są w rozumieniu tej ustawy paliwa silnikowe przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do napędu silników spalinowych (art. 86 ust. 2). Stosownie natomiast do art. 8 ust. 2 pkt 4 tej ustawy, przedmiotem opodatkowania akcyzą jest nabycie i posiadanie wyrobów akcyzowych znajdujących się poza procedura zawieszenia poboru akcyzy, jeżeli od tych wyrobów nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości, a w wyniku kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego albo postępowania podatkowego nie ustalono, że podatek został zapłacony. Z kolei zgodnie z obwieszczeniem Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 16 grudnia 2011 r. w sprawie wysokości stawki opłaty paliwowej na rok 2012 r. (M.P. z 2011 r. Nr 115, poz. 1161), wynosi: 99,19 zł za 100 I benzyn silnikowych oraz wyrobów powstałych ze zmieszania tych benzyn z biokomponentami, o których mowa w art. 37h ust. 4 pkt 1 ustawy (pkt 1 ww. obwieszczenia ), oraz 249,92 zł za 1000 I olejów napędowych, wyrobów powstałych ze zmieszania tych olejów z biokomponentami oraz biokomponentów stanowiących samoistne paliwa, o których mowa w art. 37h ust. 4 pkt 2 i 3 ustawy (pkt 2 ww. obwieszczenia). Z przedstawionych unormowań prawnych w zakresie opłaty paliwowej wynika, że obowiązek jej zapłaty jest ściśle powiązany z powstaniem zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym. Przepisy ustawy z 27 października 1994 r. samodzielnie nie określają momentu powstania obowiązku zapłaty opłaty paliwowej, lecz wiążą go z zasadami powstania obowiązku zapłaty podatku akcyzowego, a także określają podmiot zobowiązany do zapłaty opłaty paliwowej z podmiotem obowiązanym do zapłaty podatku akcyzowego dotyczącego paliw silnikowych. Inaczej mówiąc, obowiązek jej zapłaty jest konsekwencją istnienia obowiązku podatkowego w zakresie podatku akcyzowego od paliw silnikowych. Powyższe oznacza też, że reguły obowiązujące w ustawie o podatku akcyzowym znajdują analogiczne zastosowanie do opłaty paliwowej w omawianym zakresie (por. wyrok NSA z 2 lutego 2016 r. sygn. akt I GSK 1052/16). Osadzając powyższe uwagi w realiach niniejszej sprawy, należy stwierdzić, że wbrew twierdzeniom skarżącej, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy dawał podstawy do wydania wobec niej decyzji w przedmiocie opłaty paliwowej z tytułu obrotu w okresie od czerwca do września 2012 r. oraz w grudniu 2012 r. olejem napędowym i benzyną. Zgodnie z art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej organ musi zgromadzić materiał dowodowy niezbędny do rozstrzygnięcia danej sprawy. Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem (art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej). Nie ulega więc wątpliwości, że dowodem w rozpoznawanej sprawie mogła być i powinna była być ostateczna decyzja Naczelnika UC z [...] marca 2015 r. wydana w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym (w tym) za wskazane miesiące. Została ona włączona w zakres niniejszego postępowania postanowieniem z [...] czerwca 2015 r. Zdaniem skarżącej, ustalenia poczynione w decyzji z [...] marca 2015 r. są błędne. Przy czym, w sposób ogólny wskazywała na istnienie dowodów mających wpływ na wynik sprawy, innych niż zawarte w podstawie faktycznej rozstrzygnięcia podatkowego. Niemniej jednak, na żadnym na etapie postępowania podatkowego zakończonego zaskarżoną decyzją, jak również na etapie postępowania odwoławczego nie przedłożyła jakichkolwiek dokumentów stanowiących o odmiennych ustaleniach niż te, które dokonał organ I instancji. Koniecznym jest zaznaczenie, że w świetle zgromadzonego materiału dowodowego jak i ustaleń wynikających z ostatecznej decyzji Naczelnika UC z [...] marca 2015r. wydanej w przedmiocie podatku akcyzowego nie budzi wątpliwości fakt, że Spółka w okresie od czerwca 2012 r. do września 2012 r., oraz w grudniu 2012 r. posiadała paliwa silnikowe, tj. olej napędowy w łącznej ilości 51.181,404 litrów oraz benzynę w łącznej ilości 1.389,487 litrów, od których nie zapłacono akcyzy w należnej wysokości, co spowodowało określenie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym, w trybie określonym w art. 21 § 1 pkt 1 i § 3 Ordynacji podatkowej. Z motywów tego orzeczenia wynika, że celem przeprowadzonej kontroli było sprawdzenie prawidłowości i rzetelności rozliczeń z budżetem państwa z tytułu podatku akcyzowego i opłaty paliwowej. W toku tej kontroli poddano m. in. analizie dokumenty źródłowe związane z zakupem i sprzedażą paliw silnikowych. W celu potwierdzenia transakcji dokonanych przez skarżącą, w trybie art. 274c §1 Ordynacji podatkowej przeprowadzono też czynności sprawdzające u kontrahentów dokonujących sprzedaży oleju napędowego i benzyny Spółce. Zgromadzony w tym zakresie materiał dowodowy jak i poczynione na jego tle ustalenia zostały szczegółowo i wnikliwie opisane w treści rozstrzygnięcia. W podsumowaniu organ i instancji porządkując wykazał, że zebrane w toku postępowania dowody wskazują: -/ że Spółka na etapie postępowania podatkowego nie neguje dokonanych przez organ ustaleń w zakresie wielkości dokonanego zakupu i sprzedaży oleju napędowego, -/ że strona nabywała oraz zużywała paliwo - wyrób akcyzowy – na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, a więc powstał wobec niej obowiązek podatkowy z tego tytułu, -/ że na wezwanie organu nie przedstawiła dowodów świadczących o zapłacie akcyzy, -/ że przy zakupie oleju napędowego dokonywano płatności gotówką, co miało istotne znaczenie dla oceny dowodów w niniejszej sprawie, -/ że nie rozliczała się rzetelnie ze swoimi kontrahentami, -/ że P Sp. z o. o. oraz R Sp. z o. o. nie istnieją, -/ że była w posiadaniu oleju napędowego nie spełniającego wymogów jakościowych. Wszystkie te okoliczności legły u podstaw postawionej przez Naczelnika UC tezy, że skarżąca była w posiadaniu wyrobów akcyzowych w postaci oleju napędowego i benzyny, od których nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości. Tym samym, zgodnie z art. 13 ust. 1 pkt 1 upa strona stała się podatnikiem podatku akcyzowego. Z kolei, w motywach zaskarżonej obecnie do Sądu decyzji, w pierwszej kolejności powołano się na istnienie ostatecznej decyzji Naczelnika UC z [...] marca 2015 r. z której wynikał obowiązek zapłaty przez stronę podatku akcyzowego. Rozstrzygnięcie to Dyrektor IC utrzymał w mocy orzeczeniem z [...] czerwca 2015 r., które strona nie zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Bez wątpienia, powyższa decyzja jest dla organu wiążąca. Ma też kluczowe znaczenie dla określenia wartości opłaty paliwowej. Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowią omówione powyżej przepisy ustawy z 27 października 1994 r. I to właśnie z racji treści art. 37I ust. 1 tej ustawy, określone w decyzji z [...] marca 2015 r. zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym m.in. za okres od czerwca 2012 r. do września 2012 r. oraz za grudzień 2012 r., z uwagi na stwierdzony przez organ obrót w tym czasie olejem napędowym (51.181,404 litrów) i benzyną Pb95 (1.389,487 litrów) pochodzących z nieujawnionych źródeł, ma ścisły związek z zaskarżonym obecnie orzeczeniem. Analiza akt sprawy dowodzi, że wbrew twierdzeniom strony, zarówno organ I jak i II instancji wskazywał na tę kluczową okoliczność mającą znaczenie dla określenia wartości opłaty paliwowej. W uzupełnieniu powyższego należy dodać, że choć ustawodawca nie uzależnił wydania decyzji określającej wysokość opłaty paliwowej od istnienia w obrocie prawnym decyzji określającej wysokość zobowiązania w podatku akcyzowym za analogiczny okres, to jednak tożsamość istotnych faktów mających znaczenie prawne w obydwu postępowaniach czyni uprawnionym oparcie się przez organ orzekający w sprawie określenia wysokości opłaty paliwowej na ustaleniach dowodowych poczynionych w postępowaniu w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym. Skoro bowiem za wprowadzenie oleju napędowego oraz benzyny na rynek krajowy uznaje się czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, to określenie w odrębnej decyzji zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym potwierdza, że takie czynności, zidentyfikowane dla potrzeb postępowania w sprawie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym, zostały przez dany podmiot dokonane. Zarówno w pierwszym, jak i w drugim przypadku, przesłanką powstania obowiązku zapłaty (akcyzy i opłaty paliwowej) jest ustalenie, że dokonano czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. Tak więc, uzasadnione jest oparcie rozstrzygnięć w obydwu tych postępowaniach na tych samych ustaleniach faktycznych. Przedstawione powyżej regulacje wskazują, że funkcjonująca w obrocie prawnym decyzja określająca zobowiązanie w podatku akcyzowym potwierdza istnienie tego zobowiązania w konkretnej wysokości, a przesłanką takiego ustalenia musiało być stwierdzenie, że spełniona została jedna z przesłanek tego opodatkowania, a mianowicie wymóg dokonania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. W konsekwencji, w świetle powołanych wyżej przepisów, w odrębnie przeprowadzonym postępowaniu w przedmiocie opłaty paliwowej, niewątpliwe było ustalenie czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, których przedmiotem był olej napędowy i benzyna oraz ich ilość, od której strona była zobowiązana zapłacić podatek akcyzowy. W niniejszej sprawie powyższe okoliczności zostały ustalone w postępowaniu kontrolnym poprzedzającym wydanie przez organ I instancji zarówno decyzji określającej skarżącej zobowiązanie w podatku akcyzowym, utrzymanej następnie w mocy przez organ II instancji, jak i decyzji w przedmiocie opłaty paliwowej. Tym samym, zasadnie organy się odwołały do ustaleń które były podstawą stwierdzenia obowiązku podatkowego w zakresie podatku akcyzowego, a które uznały ostatecznie za wiążące na gruncie sprawy w przedmiocie opłaty paliwowej za w/w miesiące 2012 r. W konsekwencji przyjąć należy, że zebrany w sprawie materiał był wyczerpujący i nie wymagał uzupełniania, a wszystkie istotne okoliczności niezbędne dla rozstrzygnięcia sprawy zostały dostatecznie wyjaśnione. W kwestii zarzutu dotyczącego nieuwzględnienia wniosków dowodowych Sąd uznaje za prawidłowe przedstawione w tym zakresie wyjaśnienia Dyrektora IC. Przede wszystkim koniecznym jest przypomnienie, że z akt sprawy wynika, że organ I instancji postanowieniem z [...] czerwca 2015r. wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w sprawie określenia wysokości opłaty paliwowej za miesiące od czerwca 2012r. do września 2012r. oraz za grudzień 2012r. oraz włączył do przedmiotowej sprawy w/w ostateczną decyzję Naczelnika UC z [...] marca 2015 r., wydaną w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za w/w miesiące 2012 r. W tym stanie rzeczy, skoro dokument ten stanowi już akta sprawy, ponowne jego włączenie w trakcie postępowania odwoławczego było bezzasadne. Podobnie rzecz się ma z zarzutem dotyczącym firmy T M.M., Analiza akt sprawy potwierdza słuszność stanowiska Dyrektora IC, że kwestia związana z tym podmiotem nie ma znaczenia w niniejszej sprawie, bowiem, organ I instancji określając Spółce zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym decyzją z [...] marca 2015 r., w jego podstawie obliczenia nie zawarł ilości paliw nabytych od tego podmiotu, a więc nie podważył zawartych transakcji z tym podmiotem. W tej sytuacji słuszne jest stanowisko Dyrektora IC, że wskazane przez pełnomocnika strony żądanie zawarte w piśmie z [...] października 2015r. nie zasługiwało na uwzględnienie, bowiem okoliczności, których wyjaśnienia domagała się strona, nie stanowiły okoliczności, o których mowa w art. 188 Ordynacji podatkowej. Ustosunkowując się z kolei do zarzutu sformułowanego w kontekście pisma z [...] października 2014 r. (włączonego na etapie postępowania odwoławczego jak również powołanego w skardze) Sąd pragnie zauważyć, że poza dwiema wymienionymi w nim fakturami z września 2012 r. generalnie dotyczy ono innych okresów rozliczeniowych, niż te które są przedmiotem zaskarżonej decyzji. Odnośnie natomiast tych dwóch faktur trzeba zauważyć, że z Załącznika nr 1 "Sprzedaż/zakup w ujęciu dziennym oleju napędowego oraz benzyny Pb95-analiza Fi-Fo" stanowiącym integralną część orzeczenia z [...] marca 2015 r. wynika, że obie zostały uznane w trakcie postępowania (k- 23 akt administracyjnych). Strona podniosła również zarzut naruszenia art. 53 § 1 w związku z art. 54 Ordynacji podatkowej poprzez nieprawidłowe określenie wysokości odsetek z tytułu nie zapłacenia należności w terminie oraz rodzaju i stawki tych odsetek poprzez utrzymanie w mocy decyzji Naczelnika UC w którym nieprawidłowo określono wysokość odsetek i nie wskazano rodzaju i stawki tych odsetek, a w szczególności nie zastosowano art. 54 § 1 pkt. 3 i 7 Ordynacji podatkowej zawierającego zamknięty katalog wyjątków od zasad naliczania odstawek za zwłokę przez cały okres istnienia zaległości podatkowych. Zarzut jest chybiony, a szczegółowa argumentacja przytoczona przez organ odwoławczy – trafna. Toteż, poza przedstawionymi w tym względzie wyjaśnieniami, których powielanie obecnie jest w przekonaniu Sądu zbędne, jedynie ponownego zaakcentowania wymaga fakt, że w decyzji organu I instancji z [...] lipca 2015 r. (k. 5 rozstrzygnięcia) jednoznacznie wskazano, że odsetki za zwłokę nalicza podatnik i w żadnym miejscu tej decyzji nie znalazł się zapis, jakoby podatnik nie mógł w toku tego naliczania pominąć okresy, które podlegają obligatoryjnemu wyłączeniu na mocy ustawy. Z powyższych przyczyn, szczegółowo opisanych w niniejszym uzasadnieniu Sąd, uznając wszystkie podniesione w skardze zarzuty za bezzasadne, na podstawie art. 151 ustawy P.p.s.a., oddalił skargę.