I SA/Go 822/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Skowrońska-Pastuszko Sędziowie Sędzia WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska (spr.) Sędzia WSA Jacek Niedzielski Protokolant Sekretarz sądowy Danuta Chorabik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2010 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa "R" Sp. z o. o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty należności celnych oraz wysokości zobowiązania w podatku od towarów i usług oddala skargę. Przedsiębiorstwo "R" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, (zw. dalej: Skarżąca lub Spółka), wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej (zw. dalej: Dyrektor IC, organ II instancji, organ odwoławczy) z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego (zw. dalej: Naczelnik UC, organ I instancji) z dnia [...] stycznia 2010r. nr [...] wydaną w przedmiocie określenia wartości celnej importowanego towaru, wysokości zobowiązania w podatku od towarów i usług z tytułu dokonanego importu, kwoty odsetek od cła i podatku VAT. Jak wynika z akt, stan sprawy był następujący. W dniu [...] lutego 2007 r. działająca z upoważnienia skarżącej Agencja Celna zgłosiła do procedury dopuszczenia do wolnego obrotu (nr zgłoszenia [...]) tkaninę z włókien syntetycznych w łącznej ilości 6.387,70 mb. Jako wartość celną importowanego towaru zadeklarowano kwotę 3.193,85 USD – zgodnie z dołączoną do zgłoszenia celnego fakturą nr [...] z dnia [...] grudnia 2006r., wystawioną przez firmę D z Korei; 2) tkaninę z włókien odcinkowych poliestrowych w ilości 24.606,30 mb. Jako wartość celną towaru zadeklarowano kwotę 12.303,15 USD – zgodnie z dołączoną fakturą nr [...] z [...] grudnia 2006 r. wystawioną przez firmę D z Korei. Do zgłoszenia celnego dołączono ponadto m. in. wystawione przez H Ltd., z Chin: parking list, certyfikat oraz świadectwo pochodzenia Form A nr [...] z dnia [...] grudnia 2006r. z którego wynika, że dotyczy ono faktury nr [...] z dnia [...] grudnia 2006r. Pismem z dnia [...] czerwca 2007r. Biuro Inspekcji do Spraw Wwozu, Wywozu i Kwarantanny Chińskiej Republiki Ludowej potwierdziło autentyczność i poprawność wystawionego świadectwa. Biuro stwierdziło także (po przeprowadzeniu dochodzenia), że towary objęte świadectwem zostały wytworzone w w/w fabryce w Chinach. Wszystkie materiały wykorzystane w procesie produkcji towarów są pochodzenia chińskiego. Do pisma dołączono także kopię faktury nr [...] z dnia [...] grudnia 2006r. powiązaną z wyżej wymienionym świadectwem. Zgodnie z tą fakturą firma H Ltd. z Chin (wystawiająca także dokumenty przedłożone do zgłoszenia celnego) sprzedała skarżącej Spółce towar objęty przedmiotowym świadectwem pochodzenia za kwotę 69.214,71 USD, przy cenie jednostkowej tkaniny 2,18 i 2,28 USD/mb. . Postanowieniem z dnia [...] listopada 2009r., Naczelnik UC wszczął z urzędu postępowanie podatkowe dotyczące ustalenia wartości towaru oraz należnego podatku VAT dla towaru objętego zgłoszeniem celnym z dnia [...] lutego 2007r. nr [...]. Powyższe postanowienie (zgodnie z adnotacją "otrzymują") doręczono Agencji Celnej, Spółce, jak i pełnomocnikowi skarżącej - doradcy podatkowemu J.C. na podstawie pełnomocnictwa z dnia [...] sierpnia 2003r. Z treści tego pełnomocnictwa wynika, że skarżąca ustanowiła J.C. pełnomocnikiem do dokonywania w jej imieniu wszelkich czynności przed organami celnymi, podatkowymi, egzekucyjnymi i sądami, składania wszelkich oświadczeń i wniosków. Zgodność z oryginałem powyższego pełnomocnictwa potwierdził sam doradca podatkowy w dniu [...] lipca 2008r. Jemu też doręczono w dniu 10 grudnia 2009r. (skarżącej Spółce – 7 grudnia 2009r.) wezwanie do złożenia przez skarżącą zabezpieczenia. Według "potwierdzenia złożenia zabezpieczenia" - Seria PL A nr [...] czynności tej dokonano w dniu [...] grudnia 2009r. W dniu 27 listopada 2009r. pełnomocnik powołując na sygnaturę postanowienia o wszczęciu postępowania z dnia [...] listopada 2009r., złożył pisemny wniosek o doręczenie pełnomocnikowi wskazanych dokumentów. W dniu 19 grudnia 2009 r. pełnomocnik skarżącej złożył pismo w którym wniósł o przetłumaczenie tego pisma na język polski, bowiem na organie celnym spoczywa obowiązek zgromadzenia takich dowodów, które są czytelne i zrozumiałe dla strony. Nie przetłumaczone pismo nie może stanowić dowodu w sprawie. Ponadto wniósł o dołączenia do akt oryginału faktury numer [...]. Pełnomocnik skarżącego wskazał, że tłumaczenie pisma z [...] czerwca 2007 r. zostało przeprowadzone w sposób mało precyzyjny. Wskazał, że organ winien wystąpić do banku o potwierdzenie czy istnieje stempel tego Banku , przystawiony na przedmiotowej fakturze potwierdza sprzedaż dla PHZ R środków dewizowych. Ponadto organ winien wystąpić do Banku o wskazanie na czyje konto bankowe została przekazana kupiona przez R, wskazana powyżej kwota dolarów USA. Ponadto wskazał, że do 15 stycznia 2010 r. przedstawi dowody o które wystąpiła strona, bowiem materiał dowodowy zgromadzony przez organ celny jest niezupełny i z tego powodu nie może stanowić podstawy do wydania w sprawie rozstrzygnięcia. Pismem z dnia [...] stycznia 2010 r. pełnomocnik przesłał potwierdzone za zgodne z oryginałem faktury w tym [...].wniósł o sprawdzenie czy wytransferowane kwoty przekazano na konto bankowe eksportera wskazane w fakturze. Decyzją z dnia [...] stycznia 2010r. Naczelnik UC określił Skarżącej wartość celną towaru, wysokość zobowiązania podatkowego w podatku VAT, kwotę odsetek od podatku VAT liczoną od kwoty podatku do zapłaty za okres do dnia [...] grudnia 2009r. (tj. poprzedzającego wpłatę kwoty zabezpieczenia). W motywach organ I instancji stwierdził, że potwierdzenie, iż świadectwo pochodzenia dotyczy ściśle określonego towaru, eksporter w nim wskazany (firma H Ltd.) umieścił w rubryce nr 10 przedmiotowego świadectwa numer faktury [...] z dnia [...] grudnia 2006r. jako dokumentu przynależnego do świadectwa i podanego w nim towaru. Z rubryki nr 3 tego świadectwa eksporter wskazał, że wysyłka towaru odbywa się z portu w Chinach do Hamburga i dalej do Polski. Autentyczność świadectwa pochodzenia została potwierdzona przez chiński organ weryfikacyjny, który ustalił także, że produkty objęte tym świadectwem zostały wyprodukowane w fabryce w Chinach. Na potwierdzenie powyższego przedstawiono kopię faktury [...] z dnia [...] grudnia 2006r., z której wynika, że dotyczy ona transakcji między H LTD China a skarżącą. Organ wskazał, że rachunek ten potwierdza, iż przedmiotem sprzedaży była tkanina w ilości 596 rolek 30.994 mb o wartości 69.214,71USD. Nadto, Naczelnik UC stwierdził, biorąc pod uwagę przedłożone do zgłoszenia celnego świadectwo pochodzenia i dane zawarte w fakturze przynależnej do tego świadectwa, że faktycznego eksportu – importu towaru dokonano na podstawie danych zawartych w fakturze przekazanej przez władze kontrolne kraju eksportu. Natomiast wyjaśniając kwestie podnoszone w trakcie postępowania przez pełnomocnika skarżącej organ wskazał, że nie zachodzi konieczność urzędowego tłumaczenia sporządzonego w języku angielskim pisma przewodniego przesyłającego świadectwo pochodzenia do weryfikacji, gdyż istotą dowodu związanego z weryfikacją jest odpowiedź udzielona przez uprawniony organ Chin, a to pismo zostało przetłumaczone na język polski. Stwierdził także, że w prowadzonym przez siebie postępowaniu nie jest związany żadnymi terminami od daty uzyskania pierwszego dowodu do chwili wszczęcia postępowania. Wskazał także, iż przeprowadzenie wnioskowanej kontroli w siedzibie importera jest bezcelowe, bowiem przedmiotem postępowania jest ustalenie faktycznej wartości towaru. Nadto organ I instancji stwierdził, biorąc pod uwagę powyższe ustalenia oraz dyspozycję art.29 WKC, że faktyczną ceną należną za towar jest wartość określona w fakturze nr [...] z dnia [...] grudnia 2006r. w kwocie 69.214,71 USD. Powołując się na art.29 ust.13 ustawy o VAT organ I instancji wskazał następnie, że podstawą opodatkowania w imporcie towarów jest wartość celna powiększona o należne cło. Fakt ustalenia prawidłowej wartości celnej towaru, kwoty cła spowodował konieczność zmiany podstawy VAT, a co za tym idzie jego kwoty należnej tytułem importu. Stwierdzając na podstawie art.33 ust.2 ustawy o VAT, że kwota podatku od towarów i usług została wykazana nieprawidłowo, Naczelnik UC dokonał jej określenia w prawidłowej wysokości. Natomiast biorąc pod uwagę przepisy art.53 §1, art.51 §1 Ordynacji podatkowej oraz art.33 ust.1 i art.19 ust.7 ustawy o VAT stwierdził, że datą powstania zobowiązania podatkowego jest data powstania długu celnego, czyli objęcia towaru procedurą dopuszczenia do wolnego obrotu, tj. [...] lutego 2006r., w związku z czym obliczył należne odsetki od VAT. W dniu [...] stycznia 2010 r. do Urzędu wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącej spółki do którego załączył oświadczenie od dostawcy towaru o zapłacie należności za importowany towar. W ustawowym terminie pełnomocnik złożył od w/w rozstrzygnięcia odwołanie, o czym również poinformował Spółkę (k-60 akt administracyjnych). Wniósł o uchylenie w całości i przekazanie sprawy organowi I instancji celem uzupełnienia postępowania. Zarzucił, że ocenia stanu faktycznego odbyła się z obrazą art.191 Ordynacji podatkowej – bowiem materiał zgromadzony w sprawie jak i jego ocena nie pozwoliły na stwierdzenie, że zaistniały okoliczności stanowiące przesłanki do wszczęcia postępowania celnego i podatkowego. Według niego doszło również do naruszenia art.29 ust.1 WKC, bowiem organ celny w żaden sposób nie dowiódł, że wartość celna towaru jest niższa niż od wartości celnej towarów identycznych lub podobnych, przez postępowanie jest niezupełne. Zakwestionował pogląd organów, co do tego, że nie mają one prawa do kwestionowania uzyskanych drogą oficjalną wyników weryfikacji ani też domagania się od organów weryfikacyjnych świadectwo pochodzenia udowodnienia, że weryfikacja została przeprowadzona zgodnie z właściwością przepisów w danym kraju, bowiem poza sporem pozostaje dowód odnoszący się do wartości celnej towaru, który został pozyskany w drodze ni objętej wnioskiem o weryfikację świadectwa pochodzenia. Dokument ten – kserokopia z kopii faktury wystawionej przez H CO. nie został poddany weryfikacji przez zagraniczny organ celny. Stwierdził, że kopia faktury nie może być w świetle art.180 Ordynacji podatkowej potraktowana jako dowód w sprawie. Nie została potwierdzona za zgodność z oryginałem. Poddał pod wątpliwość również zasadność określenia nowej wartości celnej towaru w oparciu o tzw. metodę kalkulacji. Wskazał też na wydanie decyzji po dwuletnim okresie od daty otrzymania wyniku weryfikacji świadectwa pochodzenia. Zarzucił, że nie rozpoznano wniosku dotyczącego zebrania dowodów z banku [...], o którym mowa w piśmie pełnomocnika z [...] stycznia 2010 r. W uzupełnieniu odwołania do pisma z dnia [...] marca 2010r. pełnomocnik przedłożył pełnomocnik skarżącej przedłożył pismo Ambasady RP z dnia [...] marca 2010r., adresowane do R.F. "Prezesa Zarządu R", w którym poinformowano adresata, że Ambasada nie zajmuje się wprost pośrednictwem w wyjaśnianiu spraw związanych z transakcjami handlowymi, ale kontaktując się telefonicznie w języku chińskim z panem S. z firmy H Ltd. uzyskano informacje, że utrudnione jest wyjaśnienie tej sprawy z uwagi na stosunkowo odległy okres, jak też że firma nie zajmuje się eksportem a tylko handlem wewnętrznym. Wraz z kolejnym pismem złożonym 23 marca 2010r., J.C. przedłożył kserokopię faksu firmy H Ltd. sporządzonego w języku angielskim a nadesłanego do Konsula RP wraz z dokonanym przez siebie tłumaczeniem. Z tłumaczenia tego wynika, że skarżąca nigdy nie kontaktowała się z wyżej wymienioną firmą chińską bezpośrednio i nigdy nie kupowała od niej towarów. W piśmie wymieniono szereg numerów faktur z 2006r. i 2007r. stwierdzając, że nigdy nie otrzymano płatności za te faktury od skarżącej. Prowadząc postępowanie odwoławcze, Dyrektor IC postanowieniem z dnia [...] maja 2010r. włączył do prowadzonego postępowania m. in. wynik weryfikacji świadectwa pochodzenia wraz z urzędowym tłumaczeniem, pismo pełnomocnika skarżącej z [...] września 2009r. wraz z pismem H Ltd z [...] sierpnia 2008r. oraz pismo Biura Inspekcji Wjazdowo – Wyjazdowej i Kwarantanny z Chin z dnia [...] lutego 2010r. W piśmie z [...] sierpnia 2009r. firma H Ltd wskazując cztery faktury (żadna z nich nie dotyczyła niniejszej sprawy) wyjaśniła, iż towary w nich wymienione były przedmiotem obrotu z klientem z USA, który dokonał za nie płatności. Spółka R za te faktury nie zapłaciła. Natomiast w piśmie z [...] lutego 2010r. Biuro Inspekcji poinformowało, po przeprowadzeniu dochodzenia, że zgodnie z wyjaśnieniem złożonym przez firmę H Ltd jej oświadczenie z [...] sierpnia 2009r. zostało złożone na prośbę firmy R w oparciu o informacje przez nią dostarczone. Te dwie firmy cieszyły się dobrą i długotrwałą współpracą. Firma R dokonała zakupu towarów objętych czterema fakturami i poprosiła firmę H.Ltd o wystawienie czterech faktur proforma na T w USA, które nie zgadzają się z fakturami. Po rozpoznaniu odwołania, decyzją z dnia [...] lipca 2010 r. Dyrektor IC utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ odwoławczy wyjaśnił, że w momencie przyjmowania zgłoszenia celnego organ celny ocenia jedynie jego poprawność formalną, a dane w nim zawarte przyjmowane są jako deklaracja, która może zostać poddana w późniejszym czasie bardziej szczegółowej kontroli (art.78 WKC). Takiej kontroli poddano dokumenty dołączone do zgłoszenia dokonanego w niniejszej sprawie. Weryfikacja wykazała, iż świadectwo pochodzenia jest autentyczne i poprawne, ale organ celny otrzymał również wyszczególnioną w tym świadectwie fakturę nr [...] z dnia [...] grudnia 2006r. wystawioną na rzecz skarżącej na towar objęty świadectwem, opiewającą na kwotę 69.214,71 USD. Odnośnie przedstawionych w toku prowadzonego postępowania, zarówno w l instancji, jak i w II instancji przez skarżącą dowodów w tym między innymi - kopii oświadczenia firmy H Ltd. z Chin z [...] marca 2010r. stwierdzających, iż firma R nigdy nie kontaktowała się z firmą H.Ltd. z Chin, nie kupowała żadnych towarów bezpośrednio w tej firmie, jak również nigdy nie dokonywała żadnych płatności na rzecz tej firmy oraz kopii pisma z Ambasady RP, w którym stwierdzono, iż kontaktowano się telefonicznie z Panem S. z firmy H i uzyskano informację, że firma ta nie zajmuje się eksportem a tylko handlem wewnętrznym - Dyrektor IC stwierdził, że pisma te pozostają bez znaczenia dla przedmiotu niniejszej sprawy, albowiem firma H.Ltd. z Chin nie jest w jakikolwiek sposób powiązana z przedmiotową sprawą, jak również nie znajduje się w żadnym dokumencie znajdującym się w aktach sprawy. Powołując się na przepis art.29 WKC, organ odwoławczy przyjął, że wartością celną jest wartość transakcyjna określona w fakturze nr [...] z dnia [...] grudnia 2006r. wystawionej przez H z Chin. Wyjaśnił także, że zgodnie z art.218 w zw. z art.181 RWKC dla potrzeb ustalenia wartości celnej nie jest wymagany oryginał faktury. Uzyskano kopię faktury nr [...] wystawionej przez firmę H Chin, a więc tę samą firmę, której dotyczyło świadectwo pochodzenia, packing list i certyfikat tj. dokumenty załączone do przedmiotowego zgłoszenia celnego. W fakturze tej jako kupującego wskazano firmę R. Na zarzut, iż pismo organów celnych z 24 sierpnia 2007r. sporządzone w języku angielskim, skierowane do Biura do Spraw Inspekcji Wwozu, Wywozu i Kwarantanny Chińskiej Republiki Ludowej dowodzi, że decyzja została wydana na podstawie dowodu sporządzonego w języku obcym, Dyrektor IC wyjaśnił, że podstawę wszczęcia postępowania w niniejszej sprawie nie stanowił wniosek o weryfikacją świadectwa pochodzenia a jedynie wynik uzyskanej weryfikacji. Przedmiotowym pismem zwrócono się do uprawnionego organu administracji Chin o weryfikację w/w świadectwa pochodzenia z [...] grudnia 2006r. Niemniej jednak czyniąc zadość żądaniu pełnomocnika wniosek o weryfikację w polskiej wersji językowej włączono do akt niniejszej sprawy. Ostatecznie stwierdził, że Naczelnik UC właściwie dokonał oceny ujawnionych dokumentów i zasadnie przyjął, że w myśl art.29 WKC wartością celną przywożonych towarów jest wartość transakcyjna określona w fakturze nr [...]. Za bezzasadny uznał także zarzut nie przeprowadzenia kontroli, gdyż mogły one być przeprowadzone u zgłaszającego, bądź u każdej innej osoby bezpośrednio lub pośrednio zainteresowanej zawodowo tymi operacjami, jak również u każdej innej osoby posiadającej dla potrzeb zawodowych wymienione dokumenty i dane. Odzwierciedleniem tego prawa jest protokół pokontrolny nr [...] z [...] marca 2008r. z przeprowadzonej kontroli w siedzibie importera towaru PHZ R Sp. z o. o., którego jeden egzemplarz doręczono kontrolowanemu 20 marca 2008r. Na zarzut nie rozpatrzenia przez organ I instancji wniosku pełnomocnika o wystąpienie do wystawcy faktury nr [...] o potwierdzenie autentyczności oraz o nie wystąpienie do Banku [...] o potwierdzenie dokonania płatności tytułem ww faktury organ wskazał, że jest niezasadny. W sprawie organ nie miał wątpliwości , że kwoty na fakturze nr [...] została przelana na konto kontrahenta zagranicznego. Na przedmiotowej fakturze załączonej do zgłoszenia celnego widnieje czytelna informacja , że bank dokonał transferu za granicę kwoty określonej na fakturze. W ocenie organu odwoławczego, Naczelnik UC nie naruszył zasad obowiązujących przy ustalaniu wartości celnej towaru. Wykazał ponad wszelką wątpliwość, iż wartością celną importowanego towaru jest wartość określona w fakturze [...] z [...] grudnia 2006r. wystawionej przez firmę H LTD. z Chin, a nie wartość określona w fakturze przedłożonej do zgłoszenia celnego. Z tego też względu niezasadny jest zarzut pogwałcenia zasady art.120, art.121, art.122, art.170, art.180 §1, art.187 §1, art.190, art.191 i art.194 §1 i §2 Ordynacji podatkowej. Przyjęcie zgłoszenia celnego wywołuje określone skutki prawne i stanowi podstawę do zaksięgowania należności celnych. Jeżeli jednak organ celny przeprowadził weryfikację zgłoszenia celnego , to zgodnie z art. 71 ust. 1 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, podstawą zastosowania przepisów dotyczących procedury stanowią wyniki tej weryfikacji. Organ wskazał, że w sprawie zaszły przesłanki wynikające z art. 220 ust. 1 Wspólnotowego Kodeksu Celnego oraz art. 51 ustawy Prawo celne . Ponadto w dacie wydania zaskarżonej decyzji obowiązywał art. 33 ust. 2 ustawy z 2004 r. o podatku od towarów i usług , który uprawniał organy celne do wydania decyzji określającej podatek w prawidłowej wysokości , jeżeli organ celny stwierdzi, że w zgłoszeniu celnym kwota podatku została wykazana nieprawidłowo. Dyrektor IC nie dopatrzył się również uchybień w kwestii naliczonych odsetek. Wyjaśnił, iż organ I instancji wyraźnie wskazał, że odsetki są należne zgodnie z art. 65 ust. 5 ustawy Prawo celne. Ponadt wskazano, że organ nie naliczył odsetek na podstawie art. 214 ust. 3 WKC. Dyrektor IC podkreślił także, że w myśl art.86 ustawy Prawo celne organ celny może przyjąć jako dowód w postępowaniu dokumenty sporządzone przez organy celne państwa obcego lub inne uprawnione podmioty tego państwa. Natomiast polskie organy celne nie mają uprawnień do kwestionowania uzyskanych drogą oficjalną wyników weryfikacji, ani domagać się od władz weryfikujących udowodnienia, że weryfikacja została przeprowadzona zgodnie z właściwością przepisów obowiązujących w danym kraju. Powyższą decyzję pełnomocnik skarżącej w ustawowym terminie zaskarżył ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, wnosząc o jej uchylenie w całości oraz uchylenie poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, a także o obciążenie Dyrektora IC kosztami postępowania, w tym kosztami zastępstwa procesowego. Zaskarżonej decyzji pełnomocnik Spółki zarzucił naruszenie: - art.191, art. 180 § 1 194 ustawy Ordynacja podatkowa; - art. 29 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny; - art. 120 w zw. z art. 210 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej poprzez brak uzasadnienia faktycznego wymierzonych odsetek od zobowiązania podatkowego. W uzasadnieniu skargi wskazał, że organ uznał za wystarczające do wydania zaskarżonej decyzji dowody zgromadzone przez siebie, natomiast dowodom przedłożonym przez stronę nie dał wiary. Organ nie odniósł się do stanowiska do dowodu jakim jest wyjaśnienie eksportera. Organ nie podjął żadnych czynności, nie przedstawił żadnych kontrargumentów na obalenie twierdzeń skarżącej wywiedzionych na podstawie informacji zawartych w uzyskanym dokumencie od chińskiego eksportera. Dalej wskazał, że organ nie dowiódł iż przeprowadził weryfikację dowodu przedłożonego przez stronę, a dotyczącego informacji zawartych w piśmie ambasady RP w Chinach w sprawie ustaleń dokonanych z p. S. będącym pracownikiem eksportera. Brak przeprowadzenia tego dowodu i władcze oraz nieuzasadnione jego odrzucenie potwierdza, iż postępowanie celne i podatkowe jest niezupełne, a zatem w sprawie wydana została decyzji z naruszeniem prawa. Organ weryfikujący świadectwo pochodzenia potwierdził jedynie autentyczność dowodu pochodzenia, a nie fakt że firma wymieniona w tym dowodzie zajmuje się eksportem towaru. Podnosząc zarzut naruszenia art.180 §1 i art.194 Ordynacji podatkowej skarżąca wskazała, że nadal pozostaje niewyjaśniona kwestia wiarygodności dowodu w postaci nadesłanej przez zagraniczny organ weryfikujący kserokopii faktury oraz sposobu pozyskania tego dowodu. Dowód ten nie ma mocy dokumentu urzędowego, nie jest nawet uwierzytelnioną kopią takiego dokumentu. Z tego powodu okoliczności stwierdzonych w kserokopii faktury nie można uznać za dostatecznie udowodnione. Zdaniem skarżącej kwestionowana decyzja została wydana z obrazą art.29 ust.1 WKC, gdyż organ celny w żaden sposób nie dowiódł, że wartość towaru jest niższa od wartości celnej towarów identycznych lub podobnych. Jedyną kwestią sporną jest kserokopia faktury producenta i zakwestionowana na jej podstawie wartość celna towaru. Według skarżącej tylko oryginał dokumentu może stanowić o bezsprzecznym potwierdzeniu faktów lub okoliczności w nim stwierdzonych. Kserokopia faktury producenta, także w świetle art.180 Ordynacji podatkowej, nie może być potraktowana jako dowód, a inne zgromadzone w sprawie dowody wskazują na prawidłowo przedstawioną przez stronę wartość celną towaru. Informacje zawarte w kserokopii faktury powinny być poddane weryfikacji, a organ pierwszej instancji zmanipulował postępowanie, stosując samowolę w ocenie dowodów. Pełnomocnik wskazał także na pismo Dyrektora IC sporządzone w języku obcym z dnia [...] marca 2008 r. . - skierowane do organu chińskiego, stwierdzając że brak jego tłumaczenia ogranicza ustawowe prawo strony do czynnego udziału w każdym etapie postępowania, bo obcojęzyczne dokumenty nie mogą być uznane za dowód w sprawie. W skardze zarzucono także naruszenie art.120 w zw. z art.210 §6 Ordynacji podatkowej w zakresie braku uzasadnienia faktycznego i prawnego co do zasadności obciążenia strony odsetkami oraz wymiarem tych odsetek od określonych w decyzji pierwszoinstancyjnej zobowiązań celno podatkowych. Organ I instancji nie wszczął we właściwym czasie postępowania celno – podatkowego, co ma bezpośredni wpływ na wymiar odsetek od długu celnego i zobowiązania podatkowego, a nadto w decyzjach brak uzasadnienia faktycznego wymierzonych odsetek. Zdaniem pełnomocnika skarżącej postępowanie powinno być wszczęte przed wystąpieniem do chińskiego podmiotu z wnioskiem o weryfikację świadectwa pochodzenia. Odsetki zaś powinny być liczone z uwzględnieniem zwłoki wynoszącej 10 dni od dnia zgłoszenia celnego, z tego powodu, że zapłata długu i zobowiązania podatkowego zabezpieczone były gwarancją upoważnionej agencji celnej. Odsetki powinny być liczone od dnia powstania zaległości podatkowych a nie zobowiązania podatkowego, do tego okresu nie wlicza się czasu na doręczenie decyzji. Odsetki powinny też być liczone z uwzględnieniem art.54 §1 ust.3, 4 i 6 Ordynacji podatkowej. To wszystko dowodzi, że gdyby postępowanie celno – podatkowe zostało wszczęte zgodnie z prawem, tj. przed wystąpieniem o weryfikację, wówczas odsetki liczone byłyby zgodnie z terminem wynikającym z art.139 §1 Ordynacji podatkowej, a gdyby postępowanie nie zostało zakończone w terminie odsetki i tak nie byłyby naliczane. Przepis §2 ust.2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 sierpnia 2005r. w sprawie naliczania odsetek za zwłokę oraz opłaty prolongacyjnej (...) (Dz. U. Nr 165, poz.1373 ze zm.) nakazuje rozliczenie w decyzji kwoty odsetek oddzielnie dla każdego okresu, w którym obowiązywały różne stawki, czego organ nie uczynił. W odpowiedzi na skargę Dyrektor IC wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. W piśmie procesowym z dnia [...] sierpnia 2010 r. pełnomocnik skarżącej wniósł uzupełnienie skargi w którym rozszerzył argumentację zarzutów zawartych w skardze. Wskazał, że organ celny niezasadnie przypisał pozyskanym nieformalnie dokumentom moc dokumentów urzędowych. W związku z zawiadomieniem o rozprawie pełnomocnik J.C. złożył w dniu [...] listopada 2001r. pismo procesowe, w którym dodatkowo podniósł zarzut, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy i jego ocena, jak i rozstrzygnięcia obu instancji zostały dokonane z przekroczeniem granic swobodnej oceny i ze zbyt daleko idącą dowolnością. W aktach sprawy znajdują się bowiem dowody sporządzone w języku obcym, które nie były przetłumaczone na język polski. Zarzut powyższy dotyczy faktur, listów ładunkowych, certyfikatów, świadectw pochodzenia, a nawet pisma Dyrektora IC skierowanego do zagranicznego podmiotu weryfikującego świadectwo pochodzenia. Niezależnie od powyższego J.C. poinformował, że w przekonaniu Spółki, pełnomocnik nie reprezentował jej w postępowaniu przed organami celnymi. W aktach sprawy brak pełnomocnictwa dla J.C., które by złożył on na potrzeby prowadzonego postępowania. Postanowienie o wszczęciu postępowania celnego i podatkowego, wydane przez Naczelnika Urzędu Celnego, zostało doręczone J.C. jako pełnomocnikowi strony, mimo że nie był on umocowany w sprawie. Jest to przesłanka pozwalająca twierdzić, że organy celne pozbawiły stronę prawa do czynnego udziału w postępowaniu. Końcowo pełnomocnik zauważył, ze nawet jeśli założyć, że w aktach znajduje się pełnomocnictwo dla J.C., to jest to wyłącznie kserokopia tego dokumentu, którego dołączenie do akt sprawy nie nastąpiło z inicjatywy pełnomocnika lecz organu celnego. Na rozprawie pełnomocnik skarżącej podtrzymując dotychczasowe twierdzenia. Podniósł, że organy celne w ogóle nie weryfikowały pisma ambasady Polskiej w Pekinie. Nie poddały weryfikacji też faktury pochodzącej od podmiotu koreańskiego. wskazał, że na okoliczność wadliwego wszczęcia postępowania powołuje wyrok z dnia Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Jako pierwszy należało rozpoznać zarzut skarżącej o braku jej uczestnictwa w prowadzonym przez organy celne postępowaniu w związku z niewłaściwym reprezentowaniem Spółki przez doradcę podatkowego J.C.. Zgodnie z treścią art.73 ust.1 ustawy z dnia 19 marca 2004r. Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 622 ze zm.), zwanej Prawo celne, do postępowania w sprawach celnych stosuje się odpowiednio przepisy art.12 oraz działu IV ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz.60 ze zm.), zwanej Ordynacja podatkowa, z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów prawa celnego – zatem i przepisy dotyczące pełnomocnictwa. W myśl art.137 §1 Ordynacji podatkowej pełnomocnikiem strony może być osoba fizyczna mająca pełną zdolność do czynności prawnych. Pełnomocnik dołącza do akt oryginał lub urzędowo poświadczony odpis pełnomocnictwa, a pełnomocnik będący m. in. doradcą podatkowym może sam uwierzytelnić odpis udzielonego mu pełnomocnictwa (art.137 §3). Udzielone J.C. pełnomocnictwo z dnia [...] sierpnia 2003r. jest ogólnym pełnomocnictwem do reprezentowania skarżącej m. in. przed organami celnymi i podatkowymi. Jego odpis poświadczony za zgodność z oryginałem w dniu [...] lipca 2008r. został złożony do akt sprawy prowadzonej wobec Spółki a dotyczącej sprawy [...]. Od momentu wszczęcia postępowania w niniejszej sprawie wszelkich doręczeń dokonywano pełnomocnikowi J.C., który aktywnie działał w sprawie, składając wnioski, pisma, w tym również odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji, wskazując w tych dokumentach na siebie jako pełnomocnika skarżącej. Jak sam dowodził - czuł się pełnomocnikiem Spółki w niniejszej sprawie. Należy także zauważyć, że postanowienie o wszczęciu postępowania z [...] listopada 2009r. organ doręczył nie tylko pełnomocnikowi, ale także Agencji Celnej i skarżącej Spółce. Co znamienne, Spółka była informowana także przez pełnomocnika o podejmowanych przez niego czynnościach (np. o odwołaniu od decyzji organu I instancji) i wówczas ani nie protestowała, ani nie zainteresowała się toczącym się postępowaniem, co wyraźnie wskazuje, że godziła się z faktem reprezentowania jej przez umocowanego przez siebie (do dokonywania w jej imieniu wszelkich czynności) pełnomocnika J.C.. Z treści przepisów Ordynacji podatkowej dotyczących pełnomocnictwa wynika, że pełnomocnik, chcąc występować w postępowaniu w takim charakterze, jest zobligowany do przedłożenia do akt konkretnej sprawy dokumentu potwierdzającego umocowanie do działania w cudzym imieniu i wyznaczającego jego zakres. Jak ustalono, takie ogólne pełnomocnictwo (potwierdzone własnoręcznie za zgodność z oryginałem) J.C. przedłożył do sprawy dotyczącej zgłoszenia celnego z dnia [...] czerwca 2007r. nr [...], jeszcze na etapie postępowania weryfikacyjnego. Z uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2008r., wydanego w sprawie II FSK 128/08, wynika, że złożenie dokumentu pełnomocnictwa do akt jednej z kilku spraw prowadzonych przez ten sam organ podatkowy, nawet gdy będzie to pełnomocnictwo ogólne, nie zwalnia pełnomocnika z obowiązku załączenia oryginału lub poświadczonej urzędowo kopii takiego dokumentu do akt kolejnej sprawy. Organ nie jest uprawniony do ustalania, czy pełnomocnictwo było w ogóle udzielane przez stronę i poszukiwania takiego dokumentu w aktach innych postępowań. Jednakże, zdaniem Sądu, skoro organ tak jednak uczynił, wychodząc poza swoje obowiązki, a następnie pełnomocnik aktywnie uczestniczył w całym postępowaniu przy milczącej aprobacie skarżącej, to nie można przyjąć, że nie była ona w tym postępowaniu właściwie reprezentowana. W powyższym wyroku NSA wskazał wszakże, że istotne jest, by pełnomocnik ujawnił chęć działania w cudzym imieniu w danym postępowaniu. Taką chęć w niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej niewątpliwie wykazał, odbierając bez żadnych zastrzeżeń kierowaną do niego korespondencję i aktywnie uczestnicząc w toczącym się postępowaniu, m.in. przez składanie wniosków dowodowych czy odwołania od decyzji organu pierwszej instancji. Z jednolicie ukształtowanego orzecznictwa, z którym Sąd także się zgadza, wynika, że do obowiązków organów podatkowych (celnych) nie należy poszukiwanie pełnomocnictwa. Z treści art.137 §3 Ordynacji podatkowej należy wywieść, że obowiązek ten został nałożony na pełnomocnika a nie organ. Jednakże w sytuacji, gdy organ ten, pomimo nienałożenia na niego takiego obowiązku, dołączył do akt pełnomocnictwo, które nie było i nie jest przez pełnomocnika kwestionowane, a pełnomocnik dokonywał szeregu czynności w prowadzonym postępowaniu i przed Sądem oświadczył, że czuł się pełnomocnikiem strony, nie można przyjąć, że organ podatkowy dopuścił się naruszenia przepisów proceduralnych, dającego podstawę do wznowienia postępowania bądź mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zdaniem Sądu brak jest podstaw do uznania, że w niniejszej sprawie skarżąca nie była właściwie reprezentowana, a tym samym nie uczestniczyła w postępowaniu, w sytuacji, gdy sam pełnomocnik aktywnie działał na podstawie dołączonego przez organ podatkowy do akt pełnomocnictwa, informując o swoich czynnościach mocodawcę (np. przesyłając Spółce do wiadomości odwołanie od decyzji organu I instancji), który się im nie sprzeciwiał. Zdaniem Sądu, przyjęcie w niniejszej kwestii odmiennego poglądu wskazywałoby na zbytni formalizm, prowadzący do wypaczenia zasady zapewnienia stronie udziału w sprawie. Przechodząc natomiast do pozostałych kwestii trzeba zauważyć, że na gruncie przepisów rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L Nr 302 z dnia 19 października 1992r. , ze zm. – WKC), rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L Nr 253 z 11 października 1993r. ze zm. – RWKC) oraz ustawy z dnia 19 marca 2004r. Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 622 ze zm.) organy celne są uprawnione do kwestionowania wiarygodności dokumentów transakcyjnych załączonych do zgłoszenia celnego, nie tylko pod względem formalnym lecz także pod względem materialnym, tj. co do ceny towaru. Podstawowy zarzut skarżącej dotyczył naruszenia wyrażonej w art.191 Ordynacji podatkowej zasady swobodnej oceny dowodów wobec braku wyjaśnienia przez organy celne kwestii wiarygodności faktury [...]. Zdaniem Spółki, w świetle przepisu art.180 Ordynacji podatkowej kserokopia tej faktury nie mogła być potraktowana jako dowód, bowiem tylko oryginał dokumentu może stanowić o bezsprzecznym potwierdzeniu faktów lub okoliczności w nim stwierdzonych. Z zasady zamieszczonej w art.191 Ordynacji podatkowej wynika, że organ podatkowy, przy ocenie wiarygodności zgromadzonych dowodów, nie jest skrępowany żadnymi regułami określającymi wartość poszczególnych rodzajów dowodów i dokonuje tej oceny w sposób swobodny, na podstawie własnego przekonania opartego na zebranym materiale dowodowym. Ocena ta powinna być zgodna z wymaganiami wiedzy, doświadczenia i logiki. Przedmiotem niniejszego postępowania było ustalenie prawidłowej, wiarygodnej wartości celnej sprowadzonego towaru. Organy celne, w sytuacji gdy otrzymały od władz chińskich fakturę [...] z dnia [...] grudnia 2006r., wymienioną w świadectwie pochodzenia, zasadnie przyjęły, że wyszczególniona na tej fakturze kwota stanowi wartość celną sprowadzonego towaru. Fakt, że dokument ten został nadesłany w kserokopii nie niweczy jego wartości dowodowej. Nadesłał go bowiem chiński organ dokonujący weryfikacji świadectwa pochodzenia wskazując, że jest to faktura powiązana z weryfikowanym świadectwem pochodzenia. Organy chińskie potwierdziły autentyczność świadectwa pochodzenia, a skoro z tym autentycznym świadectwem jest powiązana wyżej wymieniona faktura i w nim jest wyszczególniona, brak podstaw do kwestionowania jej wiarygodności. Nie ma także znaczenia, w jaki sposób organ chiński tę fakturę pozyskał - najprawdopodobniej została mu ona przedłożona przez producenta czyli firmę H Ltd. z Chin jako dokument niezbędny do uzyskania świadectwa pochodzenia. Należy zwrócić ponadto uwagę, że również w dokumentach przewozowych znajdują się dane chińskiego a nie koreańskiego sprzedawcy. Zakwestionowany przez organ dokument został wystawiony w tym przypadku przez firmę mającą siedzibę w Korei podczas, gdy wszystkie pozostałe dowody załączone do zgłoszenia celnego oraz zweryfikowane przez uprawniony organ w Chinach świadczą, że faktycznie towar został sprzedany bezpośrednio przez eksportera z Chin dla w/w importera i wysłany z portu w Chinach do Polski przez Hamburg. Mając do oceny dwie faktury - jedną wystawioną przez firmę chińską, wskazaną w świadectwie pochodzenia towaru i dokumentach przewozowych oraz drugą - wystawioną przez firmę amerykańską, załączoną do zgłoszenia celnego, organy dokonały na podstawie art.191 Ordynacji podatkowej prawidłowej oceny zebranych dowodów. Dokumenty te układają się w logiczny ciąg zdarzeń zaistniałych w procesie dostawy towaru od producenta do odbiorcy, którym była skarżąca Spółka. Skarżąca przedłożyła fakturę firmy koreańskiej dotyczącą tej samej ilości towaru, jednak o wartości kilkakrotnie niższej. Nie przedłożono przy tym żadnych dokumentów, z których wynikałoby, w jaki sposób i dlaczego firma koreańska miałaby rozporządzać tym towarem oraz co spowodowało, że jego wartość uległa aż tak znacznemu zmniejszeniu. Należy podkreślić, że przepis art.180 §1 Ordynacji podatkowej jest realizacją koncepcji otwartego postępowania dowodowego, ponieważ jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśniania sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W świetle treści tego przepisu kserokopia faktury, jako dokument prywatny pozyskany od organu obcego państwa, jest także dowodem. Nie można przy tym uznać, że jest to dowód sprzeczny z prawem. Sąd nie podzielił również zarzutu wydania zaskarżonej decyzji z obrazą art.29 ust.1 WKC. Skarżąca twierdziła, że organ celny nie dowiódł, iż wartość towaru jest niższa od wartości celnej towarów identycznych lub podobnych. Z art.29 ust.1 WKC wynika, że wartością celną przywożonych towarów jest wartość transakcyjna, to znaczy cena faktycznie zapłacona lub należna, jeżeli zostały one sprzedane w celu wywozu na obszar celny Wspólnoty. Przepis ten nie nakłada na organ celny obowiązku dowiedzenia, jak chce tego skarżąca, że wartość towaru jest niższa od wartości celnej towarów identycznych lub podobnych. Zdaniem Sądu organy nie naruszyły regulacji art.180 i art.191 Ordynacji podatkowej, albowiem przeprowadziły postępowanie dowodowe w zakresie dotyczącym przedmiotu postępowania prawidłowo, zasadnie stosując regulację art.29 ust.1 WKC. Organ odwoławczy nie naruszył także art.194 Ordynacji podatkowej, bowiem w zaskarżonej decyzji nie uznał kserokopii faktury, nadesłanej przez chiński organ weryfikacyjny, za dokument urzędowy. Zarzut braku tłumaczenia na język polski wystąpienia Dyrektora IC do chińskiego organu weryfikacyjnego, nie jest zasadne. W toku postępowania organ włączył tłumaczenie przedmiotowego tłumaczenia na język polski do akt. Podkreślić jednak należy, że dowodem w sprawie była bowiem przetłumaczona na język polski odpowiedź organu chińskiego przeprowadzającego weryfikację świadectwa pochodzenia. W decyzji stwierdzono, że odsetki od kwoty niedoboru VAT zostały wyliczone za okres od dnia następnego po dniu powstania obowiązku podatkowego (od [...] lutego 2007r.) do dnia poprzedzającego wpłatę zabezpieczenia (tj. do [...] grudnia 2009r) - z powołaniem się na przepisy art.51 §1, art.53 §1, art.54 §1 pkt 1 Ordynacji podatkowej oraz art.19 ust.7, art.29 ust.13 oraz art.33 ust.1 i 2 ustawy o VAT. Ponadto, w myśl art.65 ust.5 Prawa celnego organ celny pobiera odsetki, w przypadku gdy kwota wynikająca z długu celnego została zaksięgowana na podstawie nieprawidłowych lub niekompletnych danych, podanych przez zgłaszającego w zgłoszeniu celnym. Odsetki pobierane są od niezaksięgowanej i niepobranej na podstawie zgłoszenia celnego kwoty należności wynikającej z długu celnego, od dnia następującego po dniu powstania długu celnego do dnia powiadomienia o tej kwocie, co jest równoznaczne z dniem wydania decyzji. Zgodnie z ust.6 powołanego wyżej przepisu odsetki te pobiera się w wysokości i według zasad określonych w odrębnych przepisach, dotyczących pobierania odsetek za zwłokę od należności podatkowych. Stosownie do brzmienia art.37 ust.1 ustawy o VAT, podatnik jest obowiązany zapłacić różnicę pomiędzy podatkiem wynikającym z decyzji naczelnika urzędu celnego, o którym mowa w art.33 ust.2 i 3 oraz art.34, a podatkiem pobranym przez ten organ, w terminie 10 dni licząc od dnia doręczenia decyzji. Należy jednocześnie mieć na uwadze, że decyzja ta ma charakter deklaratoryjny a nie konstytutywny, gdyż potwierdza jedynie wysokość powstałego z mocy prawa zobowiązania podatkowego. Określony w art.37 ust.1 termin 10 dni, w którym należy uregulować różnicę pomiędzy podatkiem wynikającym z decyzji naczelnika urzędu celnego, a podatkiem pobranym przez ten organ, nie jest terminem płatności podatku, o którym mowa w art.47 §3 Ordynacji podatkowej, gdyż termin płatności podatku w takim przypadku minął – stosownie do art.47 §3 Ordynacji podatkowej – z upływem ostatniego dnia, w którym zgodnie z przepisami prawa podatkowego wpłata podatku obliczonego przez podatnika powinna nastąpić. Natomiast wyżej wymieniony dziesięciodniowy termin jest materialnym terminem ustawowym, którego uchybienie może rodzić następstwa np. w zakresie wszczęcia postępowania egzekucyjnego lub odpowiedzialności karnej skarbowej (tak NSA w wyroku z dnia 27 lutego 2007r. , sygn. akt IFSK 623/06, niepubl.). Zgodnie z przepisem art.53 §1 Ordynacji podatkowej od zaległości podatkowych naliczane są odsetki za zwłokę, przy czym zaległością podatkową, jak stanowi art.51 §1 Ordynacji podatkowej, jest podatek niezapłacony w terminie płatności. Odsetki za zwłokę naliczane są od dnia następującego po dniu upływu terminu płatności podatku (art.53 §4 Ordynacji podatkowej). Natomiast obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług w imporcie towarów powstaje z chwilą powstania długu celnego (art.19 ust.7 ustawy o VAT), a zatem chwila dokonania zgłoszenia celnego jest terminem płatności podatku. W tej sytuacji należy stwierdzić, że zaległość podatkowa (będąca różnicą między podatkiem VAT uiszczonym w wysokości wynikającej ze zgłoszenia celnego a tym podatkiem w wysokości wynikającej z decyzji organu I instancji) powstała w następnym dniu po dokonaniu zgłoszenia celnego i dlatego początkowy termin naliczania odsetek w niniejszej sprawie został przez organy podatkowe przyjęty prawidłowo. Skarżąca nie wyjaśniła natomiast dlaczego, jej zdaniem, do okresu za jaki obliczono odsetki "nie wlicza się czasu na doręczenie decyzji". Zwolnienia z odsetek za zwłokę regulują przepisy art.54 Ordynacji podatkowej. W §1 pkt1 tego przepisu ustawodawca zezwolił na nienaliczanie odsetek za okres zabezpieczenia, od zabezpieczonej kwoty zobowiązania, jeżeli objęte zabezpieczeniem środki pieniężne (...) zostały zaliczone na poczet zaległości podatkowych. W niniejszej sprawie organy obu instancji prawidłowo przy ustalaniu okresu, za jaki powinny być naliczane odsetki, wzięły pod uwagę w/w przepis art.54 §1 pkt1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym odsetek za zwłokę nie nalicza się za okres zabezpieczenia. Wynika to wprost z treści podjętych rozstrzygnięć. Sąd nie podzielił także twierdzeń skarżącej dotyczących obowiązku organów celnych wszczęcia postępowania przed wystąpieniem o weryfikację. Zgodnie z art.78 ust.1 WKC, po zwolnieniu towarów organy celne mogą z urzędu lub na wniosek zgłaszającego dokonać kontroli zgłoszenia, a jeżeli po dokonaniu tej kontroli okaże się, że przepisy regulujące właściwą procedurę celną zostały zastosowane w oparciu o nieprawidłowe lub niekompletne dane (ust.3), organy celne podejmują, zgodnie z wydanymi przepisami, niezbędne działania w celu uregulowania sytuacji, biorąc pod uwagę nowe dane, którymi dysponują. W niniejszej sprawie dopiero wynik weryfikacji pozwolił organowi celnemu na zakwestionowanie wartości celnej towaru, a tym samym stwierdzenie, że i podatek od towarów i usług został przez skarżącą zadeklarowany w nieprawidłowej wysokości. To zobligowało organ do wszczęcia, na postawie art.165 §1 Ordynacji podatkowej, postępowania podatkowego, które co do zasady może być wszczęte do momentu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Należy także wskazać, że uzasadnieniem faktycznym wymierzonych odsetek jest podanie przez skarżącą w zgłoszeniu celnym nieprawidłowych danych, a co za tym idzie konieczność prawidłowego określenia VAT (z uwzględnieniem art.38 ust.2 ustawy o VAT) . Różnica między zadeklarowaną przez skarżącą w zgłoszeniu celnym kwotą podatku od towarów i usług a kwotą określoną w wyniku prowadzonego postępowania stanowi zaległość podatkową, od której pobierane są odsetki za zwłokę. Takie uzasadnienie faktyczne, odpowiadające okolicznościom sprawy, znajduje się, wbrew twierdzeniom skarżącej, w decyzjach organów obu instancji. Natomiast z przepisów rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 sierpnia 2005r. w sprawie naliczania odsetek za zwłokę oraz opłaty prolongacyjnej a także zakresu informacji, które muszą być zawarte w rachunkach (Dz. U. Nr 165, poz.1373 ze zm.) nie wynika obowiązek rozliczenia (wyszczególnienia) w decyzji kwoty odsetek oddzielnie dla każdego okresu, w którym obowiązywały różne stawki. Stosując przepisy powyższego rozporządzenia, jak i stawki odsetek za zwłokę ogłaszane w drodze obwieszczenia przez Ministra Finansów organ obliczył prawidłowo kwotę odsetek, której skarżąca nie kwestionuje. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalił skargę. |Sędzia WSA |Sędzia WSA |Sędzia WSA | |Anna Juszczyk-Wiśniewska |Krystyna Skowrońska-Pastuszko |Jacek Niedzielski |