I SA/Go 823/10

Dnia 2 listopada 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Stefan Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 2 listopada 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "Przedsiębiorstwa R" Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie określenia kwoty należności celnych oraz wysokości zobowiązania w podatku od towarów i usług postanawia: oddalić wniosek. Pełnomocnik strony skarżącej, "Przedsiębiorstwa R" Sp. z o.o. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] czerwca 2010 roku, nr [...], w przedmiocie określenia kwoty należności celnych oraz wysokości zobowiązania w podatku od towarów i usług. Następnie w dniu 30 sierpnia 2010 r. złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazał, że przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gorzowie Wlkp. toczy się 18 postępowań w sprawach ze skarg skarżącej, a w każdej ze spraw skarżąca uiściła wpis sądowy w kwocie 1500 zł. Zdaniem pełnomocnika skarżącej, już przez samo uiszczenie wpisu w każdej ze spraw, skarżąca została jeszcze przed rozstrzygnięciem sporu obciążona znaczną kwotą mającą wpływ na jej kondycję finansową, prawidłowe funkcjonowanie i prowadzenie działalności gospodarczej. Argumentowała, że sytuacja, w której się znalazła wypełnia przesłanki wymienione w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administraycjnymi (Dz. U. Nr 153, opz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Wykonanie bowiem zaskarżonej decyzji i decyzji współistniejących spowoduje nieodwracalne skutki finansowe, co pociągnie za sobą ujemne skutki społeczne. Odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji może w krótkim czasie doprowadzić do zwolnień pracowników i innych niekorzystnych zdarzeń. Nadto wykonanie decyzji spowoduje realny wzrost kosztów związanych z dalszym wykorzystaniem zaimportowanego towaru, bowiem w ryzyku tejże transakcji handlowej nie ujęto ich wzrostu. W ten sposób zawarte transakcje staną się deficytowe co narazi skarżącą na niczym nie uzasadnione straty, których nie będzie mogła ponieść. Spowoduje to również dodatkowo realne niebezpieczeństwo dla stabilności finansowej firmy, utratę kontrahentów, a nawet jej likwidację. W związku z złożonym wnioskiem i wobec skierowanego do organu podatkowego pisma, organ ten wskazał w odpowiedzi, że skarżąca w dniu [...].08.2009 roku złożyła zabezpieczenie w kwocie 67.118 zł. Decyzją z [...] października 2009 r. Naczelnik Urzędu Celnego wydał decyzję, którą określił wartość celną towaru i określił w stosunku do importowanego towaru prawidłową kwotę cła i podatku od towarów i usług. Wpłatę dokonaną przez Spółkę tytułem zabezpieczenia organ celny rozliczył w dniu [...] października 2010 r. na poczet wykonania wydanej przez organ I instancji decyzji, natomiast nadpłatę zwrócono na wniosek skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu, jednakże w myśl art. 61 §3 P.p.s.a., sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przepis ten zawiera więc dwie alternatywne przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu przez sąd administracyjny. Są nimi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, jak też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, które mogą wystąpić łącznie lub oddzielnie. Pojęcie "wyrządzenie znacznej szkody" oznacza taką szkodę, która nie będzie mogła być naprawiona przez późniejszy zwrot spełnionego (wyegzekwowanego) świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody utożsamiane z zagrożeniem dla już istniejącej, aktualnej sytuacji gospodarczej (ekonomicznej) strony postępowania. Natomiast trudne do odwrócenia skutki powstają zwykle tam , gdzie po wykonaniu decyzji jest niemożliwy powrót do pierwotnego stanu sprawy. W obu sytuacjach chodzi o wyjątkowe zagrożenie, odpowiadające szczególnej kategorii tymczasowej ochrony strony, wprowadzonej w art.61 § 3 P.p.s.a. jako odstępstwo od wskazanej na wstępie zasady, wynikającej z art. 61 §1 cyt. ustawy. Powyższy pogląd co do rozumienia istoty przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji został zaprezentowany przez Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w postanowieniach z dnia 24 maja 2006 r., sygn. akt I GZ 170/06 (niepubl.) oraz z dnia 2 marca 2010 r., sygn. akt I OZ 149/10 (publ. CBO). Przedmiotem zaskarżenia w rozpoznawanej sprawie jest decyzja Dyrektora Izby Celnej, utrzymująca w mocy decyzję organu l instancji w przedmiocie określenia kwoty należności celnych oraz wysokości zobowiązania w podatku od towarów i usług. Naczelnik Urzędu Celnego postanowieniem z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] wezwał skarżącą do złożenia zabezpieczenia w wysokości 67.118 zł w celu zagwarantowania pokrycia długu celnego (k-36 akt administracyjnych). W aktach znajduje się potwierdzenie złożenia zabezpieczenia nr [...] (k – 36a akt administracyjnych). Z treści tego dokumentu wynika, że w dniu [...] sierpnia 2009 r. strona dokonała przelewu na konto bankowe Urzędu Celnego kwoty 67.118 zł tytułem zabezpieczenia. Zgodnie z treścią decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] października 2010 r. nr [...] niedobór cła, niedobór podatku od towarów i usług, jak również odsetki od cła i podatku VAT w całości pokryte zostały z kwoty wpłaconej przez skarżącą tytułem zabezpieczenia. Tak więc decyzja określająca należności celne i podatek od towarów i usług została wykonana, w konsekwencji nie jest możliwe wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w sytuacji gdy zobowiązanie ją określone zostało wykonane. Nadto w zaistniałej sytuacji brak jest podstaw do uznania iż zachodzą przesłanki określone w art. 61 § 1 ppsa, a więc niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków Wobec tego że żadna z przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a., mogących uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie została przez skarżącą wykazana Sąd na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.