I SA/Go 825/10

Dnia 30 września 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Dariusz Skupień po rozpoznaniu w dniu 30 września 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B.W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie odmowy podatku akcyzowego za grudzień 2004 r. i grudzień 2005 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Skarżący B.W. 1 lipca 2010 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej, określającą zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za grudzień 2004 r. i grudzień 2005 r.. Wraz ze skargą wniósł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek uzasadniał faktem, iż sprawa będzie rozpatrywana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim i że realizacja decyzji może doprowadzić do powstania trudno odwracalnych następstw. Stwierdził również, że kondycja finansowa jego firmy jest trudna, ale stabilna. Do wniosku nie załączył żadnych dodatkowych oświadczeń, dokumentacji finansowej, która obrazowałaby faktyczny stan finansów firmy. Na podstawie art. 61 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwane dalej P.p.s.a. Dyrektor Izby Celnej postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2010 r. odmówił wstrzymania zaskarżonej decyzji. Organ wskazał, że dokonując analizy uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Dyrektor Izby Celnej stwierdził, iż przesłanki uzasadniające wystąpienie ważnego interesu strony zostały przedstawione w nim bardzo ogólnikowo, w sposób nie pozwalający na obiektywne określenie relacji kwestionowanego przez stronę zobowiązania podatkowego do wartości posiadanego majątku, a ponadto skarżący nie przedstawił składników trwałych będących składnikiem majątkowym prowadzonego przedsiębiorstwa, co dodatkowo uniemożliwia organowi podatkowemu odniesienie się do możliwości destabilizacji prowadzonej przez skarżącego działalności gospodarczej. Następnie pismem z dnia [...] sierpnia 2010 r. skarżący wniósł do Sądu ponowny wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Oparł go na podobnej, jak w przypadku pierwszego wniosku argumentacji, a ponadto wskazał, że od kilku miesięcy swoją działalność prowadzi, dzięki zaciągniętemu zobowiązaniu wobec banku w postaci kredytu obrotowego, osiąga niskie dochody. Natomiast natychmiastowe wykonanie zaskarżonej decyzji prowadziłoby do konieczności sprzedaży znacznej części majątku trwałego firmy, co skutkowałby uniemożliwieniem dalszego prowadzenia działalności gospodarczej. Na wezwanie Sądu skarżący w uzupełnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przedłożył dodatkowo aktualne wyciągi bankowe, decyzję ZUS o przyznaniu świadczenia rehabilitacyjnego oraz aktualny spis środków trwałych. Wskazał, że kondycja jego firmy od dłuższego czasu jest nienajlepsza, a on sam ma kłopoty zdrowotne od stycznia 2010 r. Pismem z dnia [...] września 2010 r. organ przesłał załączniki, którymi skarżący uzasadniał wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji z dnia [...] czerwca 2010 r.: PIT 36L za 2009 r., PIT/B za 2009 r., PIT 36L za 2008 r., PIT/B za 2008 r., PIT 36L za 2007 r., PIT/B za 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. Wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu, jednakże w myśl art. 61 §3 P.p.s.a., sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przepis ten zawiera więc dwie alternatywne przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu przez sąd administracyjny. Są nimi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, jak też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i mogą wystąpić łącznie lub oddzielnie. Przesłanka odnosząca się do wyrządzenia znacznej szkody oznacza , że chodzi o taką szkodę , która nie będzie mogła być naprawiona przez późniejszy zwrot spełnionego (wyegzekwowanego) świadczenia , ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu . Zapis w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody jest przy tym utożsamiony z zagrożeniem dla już istniejącej, aktualnej sytuacji gospodarczej (ekonomicznej) strony postępowania. Natomiast trudne do odwrócenia skutki powstają zwykle tam , gdzie po wykonaniu decyzji jest niemożliwy powrót do pierwotnego stanu sprawy. W obu sytuacjach chodzi o wyjątkowe zagrożenie, odpowiadające szczególnej kategorii tymczasowej ochrony strony, wprowadzonej w art.61 § 3 P.p.s.a. jako odstępstwo od wskazanej na wstępie zasady, wynikającej z art. 61 §1 cyt. ustawy. Pogląd powyższy co do rozumienia istoty przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji został zaprezentowany przez Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w postanowieniach z dnia 24 maja 2006 r., sygn. akt I GZ 170/06 (niepubl.) oraz z dnia 2 marca 2010 r., sygn. akt I OZ 149/10 (publ. CBO). Sąd rozpoznający w niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w pełni go podziela. W świetle powyższego należy stwierdzić, że okoliczności, przedstawione we wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wyczerpują przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. Skarżący w złożonym do Sądu wniosku uprawdopodobnił, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować trudne do odrócenia skutki. Argumentując zasadność wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazał, że jego firma nie osiąga wystarczającego dochodu, by bez uszczerbku dla normalnego funkcjonowania firmy móc zapłacić zobowiązanie podatkowe, a on sam nie jest obecnie zdolny do pracy i pobiera zasiłek rehabilitacyjny z ZUS. Z przedłożonych przez skarżącego dokumentów – kopii wyciągów bankowych wynika, że firma funkcjonuje dzięki zaciągniętym zobowiązaniu wobec banku w postaci kredytu obrotowego. Wprawdzie firma posiada majątek trwały, ale jego sprzedaż dla zaspokojenia zobowiązania w postaci podatku akcyzowego uniemożliwiłaby prowadzenie normalnej działalności, a tym samym zapłata należności, określonych zaskarżoną decyzją może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, która nie będzie mogła być naprawiona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia - w przypadku wzruszenia decyzji, na podstawie której należności te byłyby wyegzekwowane. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.