I SA/Go 858/10
WyrokWSA w Gorzowie Wielkopolskim2010-10-01
Skład orzekający: Sędzia WSA Stefan Kowalczyk, Sędzia WSA Jacek Niedzielski, Sędzia WSA Alina Rzepecka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy czynności procesowe podjęte przez zastępcę dyrektora departamentu regionalnego programu operacyjnego, działającego z upoważnienia Marszałka Województwa, mogły być skuteczne w sytuacji, gdy instytucją zarządzającą regionalnym programem operacyjnym jest zarząd województwa, a upoważnienie do działania w jego imieniu powinno pochodzić od zarządu?Ratio decidendi
Czynności procesowe, takie jak wezwanie do uzupełnienia braków wniosku czy informacja o odrzuceniu wniosku, podpisane przez zastępcę dyrektora departamentu regionalnego programu operacyjnego z upoważnienia Marszałka Województwa, są wadliwe, jeśli instytucją zarządzającą jest zarząd województwa, a upoważnienie do działania w jego imieniu nie pochodzi od zarządu. Późniejsze potwierdzenie takich czynności przez zarząd nie konwaliduje ich wadliwości, jeśli działanie było podejmowane w innym zakresie niż wynika to z przepisów ustawy.Stan faktyczny
Spółka "L" złożyła wniosek o dofinansowanie projektu z budżetu Unii Europejskiej. Po wezwaniu do uzupełnienia wniosku, organ poinformował o odrzuceniu wniosku z powodu niespełnienia kryteriów formalnych, w tym braku wykazania powiązań z innymi przedsiębiorstwami. Po rozpoznaniu protestu, spółka wniosła skargę do WSA. WSA oddalił skargę, uznając ocenę projektu za prawidłową. NSA uchylił wyrok WSA i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując na potencjalne naruszenia proceduralne dotyczące podpisywania dokumentów przez pracownika organu bez stosownego upoważnienia.Rozstrzygnięcie
Stwierdził, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia Zarządowi Województwa.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stefan Kowalczyk Sędziowie Sędzia WSA Jacek Niedzielski (spr.) Sędzia WSA Alina Rzepecka Protokolant Starszy referent Alicja Rakiej po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 września 2010 r. sprawy ze skargi "L" Sp. z o.o. na informację Zarządu Województwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z budżetu Unii Europejskiej stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia Zarządowi Województwa.
I SA/Go 858/10
U Z A S A D N I E N I E
Skarżąca "L" Spółka z o.o. wniosła skargę na informację Zarządu Województwa w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z budżetu Unii Europejskiej.
Sąd orzekał w następującym stanie faktycznym sprawy.
Sp. z o.o. "L" złożyła [...] października 2009 r. wniosek o dofinansowanie projektu nr [...] pod nazwą ,,Rozszerzenie zakresu i jakości usług L poprzez jego modernizację i doposażenie", w odpowiedzi na ogłoszenie o konkursie zamkniętym nr [...] w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013, II Priorytet ,,Stymulowanie wzrostu inwestycji w przedsiębiorstwach i wzmacnianie potencjału innowacyjnego", Działanie 2.1 ,,Mikroprzedsiębiorstwa".
Pismem z [...] grudnia 2009 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia i poprawy wniosku. W punkcie 5 wezwania zwrócono się o wyjaśnienie i ewentualną korektę dokumentów w zakresie powiązań wnioskodawcy z innymi podmiotami.
Skarżąca złożyła w terminie poprawiony wniosek oraz pismo wyjaśniające, w którym podała, że przedsiębiorstwo "L" Sp. z o.o. we wrześniu 2009 r. oraz obecnie jest przedsiębiorstwem samodzielnym, nie posiada żadnych przedsiębiorstw partnerskich ani powiązanych i w myśl art. 3, art. 6 ust. 1 i art. 2 ust. 3 Załącznika I do Rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z 6 sierpnia 2008 r. (Dz.U.UE.L.08.214.3) kwalifikuje się do kategorii MŚP mikroprzedsiębiorstwo. Skarżąca przyznała, że w latach poprzednich "L" Sp. z o.o. posiadał innych właścicieli, jednakże nie angażowali się oni bezpośrednio lub pośrednio w zarządzanie przedsiębiorstwem. Przez cały okres działalności wnioskodawca nie przekroczył progów określonych w art. 2 ust. 3 Załącznika 1 do Rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z 6 sierpnia 2008 r., bo zatrudniał do 10 pracowników oraz posiadał roczny obrót lub bilans roczny poniżej 2 milionów €. Zdaniem Spółki, dla określenia wielkości przedsiębiorstwa kluczowy jest moment składania wniosku, a nie fakt istnienia powiązań z innymi przedsiębiorstwami w przeszłości.
Po dokonanych uzupełnieniach organ stwierdził, iż wniosek nie spełnia kryteriów formalnych, gdyż wnioskodawca nie wykazał powiązań z innymi przedsiębiorstwami i nie dokonał poprawek w Oświadczeniu o posiadaniu statusu MŚP. Pismem z [...] grudnia 2009 r. wnioskodawca został poinformowany o odrzuceniu wniosku.
Pismem z [...] stycznia 2010 r. reprezentujący Zarząd Województwa Wicemarszałek Województwa, negatywnie rozpoznał protest złożony od powyższej informacji.
Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę nie zgadzając się ze stanowiskiem Zarządu Województwa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim wyrokiem z 10 marca 2010 r. sygn. akt II SA/Go 95/10, oddalając skargę stwierdził, że najistotniejszą kwestią wymagającą rozstrzygnięcia jest to, czy skarżąca spełnia kryteria mikroprzedsiębiorstwa, które jest beneficjentem ogłoszonego konkursu zamkniętego nr [...], gdyż, zdaniem Sądu, tylko przedsiębiorstwo posiadające przymiot mikroprzedsiębiorstwa może złożyć wniosek o dofinansowanie w ramach konkursu nr [...] i po spełnieniu dalszych kryteriów otrzymać stosowną pomoc finansową. Stwierdził nadto, że w pierwszej kolejności należało wyjaśnić kwestię związaną z pojęciem mikroprzedsiębiorstwa, a następnie daty, na jaką należy badać kryteria mikroprzedsiębiorstwa, jakie ma spełniać beneficjent.
Sąd wskazał, że podmiotami uprawnionymi do składania wniosków były mikroprzedsiębiorstwa w rozumieniu Załącznika nr 1 do Rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu. W pkt 53 preambuły stwierdzono, iż definicja MŚP stosowana na potrzeby rozporządzenia powinna opierać się na definicji zawartej w Zaleceniu Komisji 2003/361/WE z 6 maja 2003 r., dotyczącym definicji mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw.
W myśl art. 2 ust. 3 Załącznika do Zalecenia Komisji w kategorii MŚP, mikroprzedsiębiorstwo definiuje się, jako przedsiębiorstwo zatrudniające mniej niż 10 pracowników i którego roczny obrót lub całkowity bilans roczny nie przekracza 2 milionów €. Identyczną definicję mikroprzedsiębiorstwa zawiera Załącznik I do Rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 (art. 2 ust. 3 pkt 1).
Zgodnie z art. 4 Załącznika I do Rozporządzenia Komisji dane dotyczące określenia liczby pracowników i kwot finansowych, to dane odnoszące się do ostatniego zatwierdzonego okresu obrachunkowego, obliczane w skali rocznej. W przypadku nowoutworzonych przedsiębiorstw, których księgi rachunkowe nie zostały jeszcze zatwierdzone, odpowiednie dane pochodzą z oceny dokonanej w dobrej wierze w trakcie roku obrachunkowego.
Zdaniem Sądu, z powyższych przepisów wynika logiczny wniosek, że jeżeli z wnioskiem o dofinansowanie w ramach programu operacyjnego skierowanego do mikroprzedsiębiorstw występuje przedsiębiorstwo funkcjonujące na rynku już od lat, dla którego rokiem obrachunkowym jest rok kalendarzowy, a tak jest w przypadku skarżącej, co wynika z przedłożonych przez nią dokumentów finansowych, to takie przedsiębiorstwo powinno podać dane dotyczące zatrudnienia i dane finansowe za okres roku kalendarzowego poprzedzającego datę złożenia wniosku. Bieżący rok, w którym złożono wniosek może być brany pod uwagę jedynie do firm nowo utworzonych.
W ocenie Sądu podstawowym obowiązkiem Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym (dalej IZ RPO) było poprawne ustalenie statusu beneficjenta "L" Sp. z o.o., a zatem czy skarżąca ta, ma status mikroprzedsiębiorstwa, a jeżeli tak, to do jakiej kategorii przedsiębiorstwa Spółkę zaliczyć, czy do niezależnego, czy do partnerskiego, czy też do związanego. Aby powyższą okoliczność rozstrzygnąć koniecznym było złożenie przez wnioskodawczynię niezbędnych danych dotyczących powiązań z innymi przedsiębiorstwami i to już w momencie składania wniosku. Z wypisu KRS dołączonego do wniosku wynikało, że przedsiębiorstwo Interinvest S.A. posiadało 50 % udziałów w "L" Sp. z o.o. od 2005 r. do września 2009 r. Ponadto jak wynika z ustaleń, podanych w piśmie z [...] grudnia 2009 r., przedsiębiorstwo "L" Sp. z o.o. w latach 2007-2008 powiązane było z przedsiębiorstwem P S.A. Wnioskodawczyni powyższym faktom nie zaprzeczyła. W sytuacji, gdy we wniosku nie zwrócono uwagi na powyższe powiązania i nie podano danych tych przedsiębiorstw zasadnym było wezwanie wnioskodawczyni do przedłożenia oświadczenia o posiadanym statusie MŚP uwzględniającym wszystkie powiązania "L" Sp. o.o. za lata 2007-2008. Sąd wskazał, że co prawda skarżąca złożyła pismo wyjaśniające, w którym potwierdziła, że w latach poprzednich miała innych właścicieli, jednakże nie przedłożyła innego niż złożonego wcześniej wraz z wnioskiem oświadczenia o posiadaniu statusu MŚP, reprezentując niezmienne stanowisko, że najistotniejszym dla niniejszej sprawy jest obecny stan prawny Spółki, a ten jednoznacznie świadczy o tym, iż jest przedsiębiorstwem niezależnym.
Zdaniem Sądu skarżąca nie stosując się do wezwania IZ RPO naruszyła pkt 12 Rozdziału VIII Regulaminu Konkursu nr [...]9, zgodnie z którym nieuwzględnienie przez beneficjenta w określonym terminie wszystkich wskazanych przez IZ RPO poprawek/uzupełnień lub też dokonanie błędnych poprawek w dostarczonych ponownie dokumentach jest podstawą do odrzucenia wniosku z powodu błędów formalnych.
Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że ocena projektu skarżącej została przeprowadzona w sposób, który nie narusza prawa.
Skarżąca zaskarżyła powyższy wyrok w całości, wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gorzowie Wlkp.
Zaskarżonemu wyrokowi skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów proceduralnych, które miały wpływ na wynik postępowania:
1. art. 30c ust. 3 pkt 2 w zw. z art. 30c ust. 2 pkt 1 ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t.j. Dz.U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712), poprzez oddalenie skargi pomimo tego, że podlegała ona uwzględnieniu z uwagi na przeprowadzenie oceny projektu w sposób naruszający prawo, tj. naruszający przepisy pkt 7 i 12 rozdziału VIII Regulaminu Konkursu Regionalny Program Operacyjny na lata 2007-2013 Priorytet lI Stymulowanie Wzrostu Inwestycji w Przedsiębiorstwach i Wzmocnienie Potencjału Innowacyjnego, Działanie 2.1 Mikroprzedsiębiorstwa, październik 2009 r.;
2. art. 30c ust. 3 pkt 2 w zw. z art. 30c ust. 2 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, poprzez oddalenie skargi pomimo tego, że podlegała ona uwzględnieniu z uwagi na przeprowadzenie oceny projektu w sposób naruszający prawo, tj. naruszający przepisy art. 5 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju;
3. art. 134 § 1 p.p.s.a. poprzez to, że sąd nie wyszedł poza granice skargi, mimo że powinien był to uczynić z urzędu w zakresie naruszeń opisanych w lit. c/;
4. art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez niedokonanie w uzasadnieniu wyjaśnienia podstawy prawnej oddalenia skargi w zakresie wykładni Załącznika I do Rozporządzenia Komisji (WE) z 6 sierpnia 2008 r. nr 800/2008.
W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała m. in. na nieprawidłowości istniejące w zakresie reprezentacji organu. Instytucją Zarządzającą - zgodnie z ustawą o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - jest Zarząd Województwa. Wezwanie do uzupełnienia braków z [...] grudnia 2009 r., jak również informacja o odrzuceniu wniosku z [...] grudnia 2009 r. podpisane zostały przez Zastępcę Dyrektora Departamentu Regionalnego Programu Operacyjnego K.D., działającą z upoważnienia Marszałka Województwa. Tymczasem upoważnienia takiego powinien udzielić Zarząd Województwa, jako organ właściwy do prowadzenia sprawy. Z kolei pismo, w którym organ rozpoznał złożony protest negatywnie uznając go za niezasadny i niepodlegający uwzględnieniu podpisał Wicemarszałek Województwa, który wbrew twierdzeniom Sądu nie był upoważniony do reprezentacji Zarządu Województwa w tym zakresie.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 17 czerwca 2010 r. sygn. akt II GSK 538/10 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gorzowie Wlkp.
W uzasadnieniu wyroku NSA wskazał, że zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że Sąd nie będąc skrępowanym podniesionymi wnioskami i zarzutami, sposobem sformułowania skargi czy użytymi argumentami ma prawo, a także obowiązek dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu nawet wtedy, gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze.
NSA podkreślił, że według skarżącej Sąd pierwszej instancji nie wyszedł poza granice skargi, do czego był zobowiązany z urzędu, w zakresie zbadania prawidłowości przeprowadzenia oceny projektu. Zdaniem skarżącej, uchybienia w zakresie podpisywania korespondencji i rozstrzygnięć kierowanych do skarżącej w ramach konkursu stanowią naruszenie art. 5 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.
Rozważając powyższy zarzut NSA zauważyć, że wezwanie do uzupełnienia braków wniosku złożonego w ramach konkursu, jak również informacja z [...] grudnia 2009 r. o odrzuceniu wniosku zostały podpisane przez Zastępcę Dyrektora Departamentu Regionalnego Programu Operacyjnego K.D. z upoważnienia Marszałka Województwa. Zgodnie z art. 5 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, instytucją zarządzającą w przypadku regionalnego programu operacyjnego jest zarząd województwa. Również pkt 9.1.2 Regionalnego Programu Operacyjnego stanowi, że instytucją zarządzającą zgodnie z ustawą o zasadach prowadzenia polityki rozwoju jest Zarząd Województwa. Zgodnie z regulaminem wewnętrznym przygotowanym przez Zarząd Województwa obowiązki instytucji zarządzającej pełni jednostka organizacyjna w ramach Urzędu Marszałkowskiego Województwa. Obecnie funkcję tę pełni Biuro Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym. Ze schematu struktury organizacyjnej Urzędu Marszałkowskiego Województwa (zał. Nr 1 do Regulaminu Organizacyjnego Urzędu Marszałkowskiego, stanowiącego załącznik do uchwały Zarządu Województwa Nr 206/1580/09) wynika, że Biurem, o którym mowa powyżej jest Departament Regionalnego Programu Operacyjnego. Zgodnie z § 12 pkt 18 Regulaminu Organizacyjnego Urzędu Marszałkowskiego do zakresu działania tego departamentu należy m.in. realizacja procesu naboru, preselekcja i ocena formalna projektów o dofinansowanie ze środków EFRR w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego. Dyrektor departamentu zgodnie z § 7 ust. 5 pkt 3 Regulaminu Organizacyjnego Urzędu Marszałkowskiego wydaje decyzje administracyjne w sprawach indywidualnych oraz podpisuje korespondencję, w ramach imiennego upoważnienia udzielonego, odpowiednio przez Marszałka lub Zarząd. Natomiast § 8 Regulaminu stanowi, że w czasie nieobecności dyrektora departamentu, zakres uprawnień i obowiązków przejmuje zastępca.
NSA stwierdził, ze Sąd pierwszej instancji nie rozważył, czy informację z [...] grudnia 2009 r. o odrzuceniu wniosku mógł podpisać zastępca dyrektora departamentu z upoważnienia Marszałka Województwa. Z Regulaminu organizacyjnego wynika, że zastępca przejmuje zakres uprawnień i obowiązków dyrektora departamentu w czasie jego nieobecności. Z akt sprawy nie wynika jednak, czy dyrektor departamentu RPO miał imienne upoważnienie do wydawania indywidualnych decyzji administracyjnych i podpisywania korespondencji, które mógłby przejąć jego zastępca. Ponadto rozważyć też należy, czy takie imienne upoważnienie mógł wydać Marszałek Województwa, który zgodnie z § 7 ust. 1 pkt 5 Regulaminu Organizacyjnego może udzielać upoważnień i pełnomocnictw w zakresie swoich kompetencji. Natomiast zgodnie z ustawą o zasadach prowadzenia polityki rozwoju instytucją zarządzającą jest Zarząd Województwa, który jest odpowiedzialny za przygotowanie i realizację programu operacyjnego.
NSA stwierdził również, że nie rozważając bliżej kwestii wydania decyzji przez pracownika organu bez stosownego upoważnienia, Sąd pierwszej instancji naruszył przepis art. 134 § 1 p.p.s.a, w stopniu, który mógł mieć wpływ na wynik sprawy. Na marginesie NSA zauważył, że mając na uwadze sformułowanie z odpowiedzi na skargę kasacyjną, iż organ administracji wydawał się dopuszczać możliwość własnych "nieprawidłowości proceduralnych w rozpatrzeniu niniejszej sprawy", ale usprawiedliwieniem dla nich nie może być przekonanie tego organu, iż i tak "nie będzie mógł przyznać skarżącej dofinansowania, gdyż nie posiada (ona) statusu mikroprzedsiębiorcy."
NSA podkreślił również, że nie budzi wątpliwości fakt podpisania pisma stanowiącego rozpoznanie protestu przez wicemarszałka E.P.. Zgodnie z Podręcznikiem Procedur Instytucji Zarządzającej RPO z 1 grudnia 2009 r. (załącznik do uchwały 219/1739/09) - Tryb odwoławczy pkt 2.9, zespół ds. procedury odwoławczej po rozpatrzeniu protestu przygotowuje projekt rozstrzygnięcia, który przekazuje do akceptacji i podpisu przez Pionowego Członka Zarządu. Natomiast zgodnie z punktem 2 załącznika nr 4 do Regulaminu Organizacyjnego obszarem spraw powierzonych do realizacji Departamentowi Regionalnego Programu Operacyjnego kieruje właśnie wicemarszałek E.P., która jako Pionowy Członek Zarządu, była uprawniona do podpisu pisma stanowiącego rozpoznanie protestu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga okazała się zasadna.
Dokonując oceny sprawy przekazanej Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu do ponownego rozpoznania należało mieć na uwadze treść art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. ), zwaną dalej p.p.s.a. Zgodnie z art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem oceny.
Przez pojęcie "ocena prawna" rozumie się "wyjaśnienie (... ) istotnej treści przepisów prawnych i sposobu ich zastosowania w konkretnym wypadku w związku z rozpoznawaną sprawą" ( W. Siedlecki, w D. Dobrzański i inni; Komentarz..., s. 637 ).
W zakresie oceny prawnej mieści się zarówno krytyka zaskarżonego rozstrzygnięcia w aspekcie prawnym ( stosowania prawa ), jak i wyjaśnienie, dlaczego stosowanie to zostało w danym konkretnym przypadku uznane przez sąd administracyjny za błędne i – wreszcie – jakie, zdaniem tego sądu, zastosowanie lub interpretacja przepisów prawnych powinny mieć miejsce, aby rozstrzygniecie organów mogło być uznane za zgodne z prawem. Ocena ta może odnosić się zarówno do przepisów prawa materialnego, jak i procesowego. Ocena prawna dotyczyć może zarówno samej wykładni prawa materialnego i procesowego, jak i braku wyjaśnienia w kontrolowanym postępowaniu administracyjnym istotnych okoliczności stanu faktycznego.
Zarówno organ administracji, jak i sąd, rozpatrując sprawę ponownie, obowiązani są zastosować się do oceny prawnej zawartej w uzasadnieniu wyroku.
Art. 153 p.p.s.a. zawiera postanowienie o wiążącym charakterze "wskazań co do dalszego postępowania", jako drugiego obok oceny prawnej – elementu wiążącego uzasadnienia orzeczenia sądu administracyjnego. Miedzy oceną prawną a wskazaniami co do dalszego postępowania zachodzi ścisły związek. Ocena prawna dotyczy dotychczasowego postępowania organów w sprawie, podczas gdy wskazania określają sposób postępowania w przyszłości. Wskazania stanowią wiec konsekwencję oceny prawnej, zwłaszcza ( chociaż nie wyłącznie ) oceny przebiegu postępowania przed organami administracyjnymi i rezultatu tego postępowania w postaci materiału procesowego zebranego w danej sprawie. Ich celem jest zapobieżenie w przyszłości błędom stwierdzonym przez sąd administracyjny w trakcie kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia, nie zaś aprioryczne rozstrzygnięcie problemów związanych z treścią przyszłego rozstrzygnięcia organu ponownie rozpoznającego sprawę.
Wskazania zawarte w uzasadnieniu orzeczenia sądu mogą określać zakres, w jakim należy wykorzystać materiały i czynności z poprzedniego postępowania. Chodzi zarówno o wskazanie tych fragmentów dotychczasowego postępowania, które wymagają rozszerzenia lub uzupełnienia, jak o wskazanie dowodów, które nie wymagają ponownego przeprowadzenia, czy uzupełnienia.
NSA w wyroku z 17 czerwca 2010 r. wskazał, że zgodnie z art. 5 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, instytucją zarządzającą w przypadku regionalnego programu operacyjnego jest zarząd województwa. Również pkt 9.1.2 Regionalnego Programu Operacyjnego stanowi, że instytucją zarządzającą zgodnie z ustawą o zasadach prowadzenia polityki rozwoju jest Zarząd Województwa. Zgodnie z regulaminem wewnętrznym przygotowanym przez Zarząd Województwa obowiązki instytucji zarządzającej pełni jednostka organizacyjna w ramach Urzędu Marszałkowskiego Województwa. Obecnie funkcję tę pełni Biuro Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym. Ze schematu struktury organizacyjnej Urzędu Marszałkowskiego Województwa (zał. Nr 1 do Regulaminu Organizacyjnego Urzędu Marszałkowskiego, stanowiącego załącznik do uchwały Zarządu Województwa Nr 206/1580/09) wynika, że Biurem, o którym mowa powyżej jest Departament Regionalnego Programu Operacyjnego. Zgodnie z § 12 pkt 18 Regulaminu Organizacyjnego Urzędu Marszałkowskiego do zakresu działania tego departamentu należy m.in. realizacja procesu naboru, preselekcja i ocena formalna projektów o dofinansowanie ze środków EFRR w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego. Dyrektor departamentu zgodnie z § 7 ust. 5 pkt 3 Regulaminu Organizacyjnego Urzędu Marszałkowskiego wydaje decyzje administracyjne w sprawach indywidualnych oraz podpisuje korespondencję, w ramach imiennego upoważnienia udzielonego, odpowiednio przez Marszałka lub Zarząd. Natomiast § 8 Regulaminu stanowi, że w czasie nieobecności dyrektora departamentu, zakres uprawnień i obowiązków przejmuje zastępca.
Dalej NSA wskazał, że Sąd pierwszej instancji nie rozważył, czy informację z [...] grudnia 2009 r. o odrzuceniu wniosku mógł podpisać zastępca dyrektora departamentu z upoważnienia Marszałka Województwa. Z Regulaminu organizacyjnego wynika, że zastępca przejmuje zakres uprawnień i obowiązków dyrektora departamentu w czasie jego nieobecności. Z akt sprawy nie wynika jednak, czy dyrektor departamentu RPO miał imienne upoważnienie do wydawania indywidualnych decyzji administracyjnych i podpisywania korespondencji, które mógłby przejąć jego zastępca. Ponadto rozważyć też należy, czy takie imienne upoważnienie mógł wydać Marszałek Województwa, który zgodnie z § 7 ust. 1 pkt 5 Regulaminu Organizacyjnego może udzielać upoważnień i pełnomocnictw w zakresie swoich kompetencji. Natomiast zgodnie z ustawą o zasadach prowadzenia polityki rozwoju instytucją zarządzającą jest Zarząd Województwa, który jest odpowiedzialny za przygotowanie i realizację programu operacyjnego.
Posługując się oceną prawną i wskazaniami NSA zawartymi we wskazanym wyroku, wskazać należy, że zarówno do podpisania wezwania do uzupełnienia braków wniosku złożonego w ramach konkursu, jak i informacji z [...] grudnia 2009 r. o odrzuceniu wniosku nie była upoważniona Zastępca Dyrektora Departamentu Regionalnego Programu Operacyjnego K.D..
Wskazać należy za NSA, że zgodnie z art. 5 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, instytucją zarządzającą w przypadku regionalnego programu operacyjnego jest zarząd województwa. Również pkt 9.1.2 Regionalnego Programu Operacyjnego stanowi, że instytucją zarządzającą zgodnie z ustawą o zasadach prowadzenia polityki rozwoju jest Zarząd Województwa. Zgodnie z regulaminem wewnętrznym przygotowanym przez Zarząd Województwa obowiązki instytucji zarządzającej pełni jednostka organizacyjna w ramach Urzędu Marszałkowskiego Województwa. Obecnie funkcję tę pełni Biuro Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym. Ze schematu struktury organizacyjnej Urzędu Marszałkowskiego Województwa (zał. Nr 1 do Regulaminu Organizacyjnego Urzędu Marszałkowskiego, stanowiącego załącznik do uchwały Zarządu Województwa Nr 206/1580/09) wynika, że Biurem, o którym mowa powyżej jest Departament Regionalnego Programu Operacyjnego. Zgodnie z § 12 pkt 18 Regulaminu Organizacyjnego Urzędu Marszałkowskiego do zakresu działania tego departamentu należy m.in. realizacja procesu naboru, preselekcja i ocena formalna projektów o dofinansowanie ze środków EFRR w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego. Dyrektor departamentu zgodnie z § 7 ust. 5 pkt 3 Regulaminu Organizacyjnego Urzędu Marszałkowskiego wydaje decyzje administracyjne w sprawach indywidualnych oraz podpisuje korespondencję, w ramach imiennego upoważnienia udzielonego, odpowiednio przez Marszałka lub Zarząd. Natomiast § 8 Regulaminu stanowi, że w czasie nieobecności dyrektora departamentu, zakres uprawnień i obowiązków przejmuje zastępca.
Z powyższego wynika, że upoważnienie do działania w imieniu Zarządu, jako instytucji zarządzającej programem, może być udzielone, zarówno w stosunku do Dyrektora Właściwego w sprawie departamentu, jak i jego zastępcy, jedynie przez Zarząd Województwa. Brak takiego upoważnienia, pochodzącego od Zarządu Województwa skutkuje tym, że Zastępca Dyrektora Departamentu Regionalnego Programu Operacyjnego K.D. podpisując zarówno wezwanie do uzupełnienia braków wniosku złożonego w ramach konkursu, jak i informację z [...] grudnia 2009 r. o odrzuceniu wniosku, działała bez właściwego upoważnienia i tym samym czynności przez nią podjęte, nie mogły wywierać zamierzonego skutku dla wnioskodawcy.
Dodać również należy, że upoważnienie takie, z przyczyn wskazanych powyżej nie mogło pochodzić od Marszałka Województwa, ponieważ z uwagi na jednoznaczne brzmienie art. 5 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, instytucją zarządzającą w przypadku regionalnego programu operacyjnego jest zarząd województwa i tylko on może udzielić upoważnienia do działania w swoim imieniu w ramach związanych z prowadzeniem spraw wynikających z regionalnego programu operacyjnego.
Konstatacji tej nie mienia okoliczność podjęcia przez Zarząd Województwa w dniu 31 sierpnia dwóch uchwał w sprawie upoważnienia Dyrektora Departamentu Programu Operacyjnego Urzędu Marszałkowskiego Województwa do składania oświadczeń woli w imieniu Instytucji Zarządzającej Regionalnego Programu Operacyjnego w obszarze działania departamentu oraz uchwały w sprawie upoważnienia Zastępcy Dyrektora Departamentu Programu Operacyjnego Urzędu Marszałkowskiego Województwa do składania oświadczeń woli w imieniu Instytucji Zarządzającej Regionalnego Programu Operacyjnego w obszarze działania departamentu. W uchwale stanowiącej upoważnienie dla Zastępcy Dyrektora w § Zarząd zawarł uregulowanie zgodnie, z którym Zarząd Województwa potwierdza wszelkie czynności podjęte przez upoważnionego na podstawie pełnomocnictw udzielonych Marszałka Województwa w zakresie realizacji Regionalnego programu Operacyjnego.
W ocenie Sądu tak sformowany zapis uchwały nie wpływa na skuteczność czynności podjętych przez Zastępcę Dyrektora w zakresie rozpoznawanej sprawy. W dacie podpisywania dokumentów tj. wezwania do uzupełnienia braków wniosku złożonego w ramach konkursu, jak i informacji z [...] grudnia 2009 r. o odrzuceniu wniosku, Zastępca Dyrektora Departamentu działał bez upoważnienia Zarządu, a z przyczyn wskazanych powyżej, upoważnienia takiego nie mógł w tym zakresie udzielić Marszałek Województwa. Późniejsze potwierdzenie skuteczności tych czynności przez Zarząd nie konwaliduje wadliwości podjętych czynności. Zwłaszcza, że Zarząd Województwa, potwierdził czynności osoby, która działała z upoważnienia Marszałka, a więc w innym zakresie niż wynika to z przepisów ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.
Rozpoznając sprawę ponownie rolą organu będzie rozpatrzenie sprawy z uwzględnieniem wniosków wypływających bezpośredni z treści uzasadnienia.
Z tych też przyczyn oraz na podstawie art. 145 § 1 lit. c) p.p.s.a. Sąd stwierdził, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo w szczególności z naruszeniem przepisów postępowania tj. art. 5 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, a naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy.
O kosztach postępowania Sąd orzekł na postawie art. 200 p.p.s.a.
/-/ J. Niedzielski /-/ S. Kowalczyk /-/ A. Rzepecka
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło