II SA/Go 1010/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków H.H. i M.Z. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi H.H. i M.Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie unieważnienia egzaminu państwowego na prawo jazdy postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji H.H. oraz M.Z. odrębnymi pismami wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...], którą organ utrzymał w mocy decyzję Marszałka Województwa z dnia [...] kwietnia 2015r. nr [...] w sprawie unieważnienia egzaminu państwowego na prawo jazdy. Skarga H.H. zarejestrowana została pod sygn. II SA/Go 1010/15, a skarga M.Z. pod sygnaturą – II SA/Go 1012/15. W każdej ze skarg skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca uzasadniła wniosek zachodzącym niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wskazując, iż jest ona młoda i aktywną osobą, studiująca za granicą, stąd też możliwość poruszania się samochodem jest dla niej niezbędna, z kolei konieczność ponownego podejścia do egzaminu zmuszałaby skarżącą do przerwania studiów i przyjazdu do kraju. Ponadto zdaniem pełnomocnika skarżącej wskutek zarzucanych decyzji nieprawidłowości i naruszeń, zaskarżona decyzja może zostać uchylona, nie ma zatem podstaw do tego by ją wykonywać. Z kolei pełnomocnik skarżącego, na wezwanie Sądu do usunięcia braku formalnego wniosku poprzez jego uzasadnienie, podał w piśmie z dnia [...] lutego 2016 r. okoliczności postępowania objętego skargę wskazując, iż w jego ocenie całe postępowanie dotyczące unieważnienia egzaminu jest wymierzone w skarżącego i ma mieć na celu pozbawienie go kwalifikacji jako retorsja za wyrok Sądu Pracy przywracający skarżącego do pracy w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego. Powyższe zdaniem pełnomocnika skarżącego uzasadnia wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2016 r. Sąd na podstawie art. 111 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. postanowił połączyć sprawę ze skargi M.Z. ze skarga H.H. do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia i prowadzić pod wspólną sygnaturą II SA/Go 1010/15. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji lub postanowienia, w całości lub w części, może postanowić organ, który wydał decyzję lub postanowienie, działając z urzędu lub na wniosek strony skarżącej, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. również sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z powyższego wynika zatem, że do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności konieczne jest spełnienie przynajmniej jednej ze wskazanych przesłanek, przy czym ciężar wykazania ich istnienia spoczywa na stronie skarżącej. Ponadto wskazać należy, że przedmiotem wniosku o wstrzymanie, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wykonania wymagają. Nie można natomiast mówić o wykonaniu decyzji, jeżeli nie ma ona przedmiotu wykonania (węzła praw i obowiązków, który mógłby podlegać wykonaniu). Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dotyczy tylko takich sytuacji, gdy akt organu administracyjnego nakłada na stronę określone obowiązki i kiedy wykonanie rozstrzygnięcia organu może spowodować wystąpienie po stronie skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z dnia 3 lipca 2008r., II OZ 714/08, Lex nr 493646; postanowienie NSA z dnia 19 października 2012 r., sygn. akt II OZ 921/12, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają nałożone na niego obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (zob. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. T. Wosia, Warszawa 2008, s. 339). Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że decyzja, której dotyczy wniosek o wstrzymanie wykonania nie kwalifikuje się do wykonania (zawieszenia jej skuteczności). Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest bowiem decyzja w przedmiocie unieważnienia egzaminu państwowego na prawo jazdy, która nie wywołuje żadnych bezpośrednich skutków w sferze obowiązków materialnoprawnych skarżącego. W związku z powyższym w ocenie tutejszego Sądu skuteczność zaskarżonej decyzji nie stwarza również niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, bądź trudnych do odwrócenia skutków. Zaskarżona decyzja nie nakłada bowiem na stroną skarżącą żadnych obowiązków, które podlegałyby realizacji w drodze egzekucji. Ponadto zarówno skarżąca jak i skarżący nie wykazali wystąpienia przytoczonych powyżej przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący nie przywołał w uzasadnieniu wniosku okoliczności wskazujących na niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w związku z wykonanie zaskarżonej decyzji. Z kolei skarżąca powołała się we wniosku na związane jej zdaniem z wydaniem zaskarżonej decyzji trudności w przemieszczaniu się oraz konieczność przerwania studiów za granicą i przyjazdu do kraju celem ponownego podejścia do egzaminu na prawo jazdy. Jednakże przywołanych powyżej okoliczności skarżąca w żaden sposób nie wykazała ani nie uprawdopodobniła, a same twierdzenia skarżącej w tym zakresie nie są wystarczające dla udzielenia tymczasowej ochrony jaką jest wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uznając w konsekwencji, iż brak jest podstaw do uwzględnienia wniosków skarżących, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.