II SA/Go 1202/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu P S.A. Zakład na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie zezwolenia na usunięcie drzew postanawia: 1. odrzucić sprzeciw, 2. zwrócić ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim stronie skarżącej P S.A. Zakład kwotę 200 (dwieście) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od sprzeciwu. W dniu 29 grudnia 2017 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynął sprzeciw P S.A. Zakład na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2017 r., Nr [...] w przedmiocie zezwolenia na usunięcie drzew, podpisany przez Z-cę Dyrektora W.P.. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 stycznia 2018 r. skarżąca spółka została wezwana do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego w wysokości 200 zł, pod rygorem odrzucenia. Jednocześnie skarżąca wezwana została do usunięcia, w tym samym terminie, braku formalnego skargi (sprzeciwu) pod rygorem jego odrzucenia poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie osoby, która podpisała skargę (sprzeciw) do reprezentowania strony skarżącej, w szczególności przez nadesłanie oryginału lub poświadczonego za zgodność z oryginałem (w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami prawa) pełnego aktualnego na dzień wniesienia skargi (sprzeciwu) odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego skarżącej Spółki. W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżąca nadesłała pełny odpis z Krajowego Rejestru Sądowego wg stanu na dzień 18 stycznia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sprzeciw podlegał odrzuceniu. Zgodnie z art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. dalej jako p.p.s.a.) osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. W myśl art. 29 p.p.s.a. podmioty, o których mowa w art. 28 mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. W sytuacji niedochowania w/w wymogu, a zatem kiedy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a., przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi rygorem właściwym dla nieuzupełnienia jej braków jest odrzucenie, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W przedmiotowej sprawie skarżąca Spółka wniosła sprzeciw od zaskarżonej decyzji, zatem zastosowanie znajdzie przepis art. 64b § 1 p.p.s.a., który nakazuje stosowanie do sprzeciwu od decyzji odpowiednio przepisów o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Ustawodawca nie dookreślił rodzaju dokumentu, jakim wykazać należy umocowanie do dokonywania czynności. Nie rodzi jednak sporów w piśmiennictwie i orzecznictwie, że stosownym dokumentem do wykazania osób upoważnionych do reprezentowania spółek prawa handlowego jest dokument zawierający informację z Krajowego Rejestru Sądowego. Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 28 listopada 2012 r., sygn. akt I GSK 1463/12 (CBOSA: http://orzeczenia.nsa.gov.pl) brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony (art. 29 p.p.s.a.) stanowi brak formalny, którego usunięcie w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. polega na przedstawieniu dokumentu, z którego wynikałoby takie umocowanie. Akceptowana jest też praktyka określania w wezwaniu o usunięcie braków formalnych, rodzaju dokumentu potwierdzającego umocowanie osoby do reprezentowania osoby prawnej, którego autentyczność i zgodność z prawdą nie powinna budzić wątpliwości (np. wyrok NSA z dnia 20 kwietnia 2006 r., sygn. akt II FSK 581/05). Odnosząc powyższe do rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że skarżąca Spółka składając sprzeciw nie wykazała umocowania dla osoby podpisującej sprzeciw do działania w jej imieniu. Na wezwanie Sądu skarżąca Spółka przesłała tylko odpis pełny z Krajowego Rejestru Sądowego nr [...], stan na dzień [...].01.2018 r. Wynika m.in. z niego, że do składania oświadczeń woli w imieniu Spółki wymagane jest współdziałanie dwóch członków zarządu albo członka zarządu łącznie z prokurentem. Jeżeli skład zarządu jest jednoosobowy, do składania oświadczenia woli w imieniu Spółki uprawniony jest jeden członek zarządu. Stwierdzić należy, że osoba, która podpisała sprzeciw – z-ca Dyrektora W.P. nie należy do kręgu osób wymienionych w ww. dokumencie. Co prawda w aktach administracyjnych sprawy znajdują się dwa dokumenty pełnomocnictwa: jedno udzielone M.N. przez dwóch członków zarządu skarżącej Spółki i drugie udzielone W.P. przez M.N. do m.in. reprezentowania Spółki w sądach, to złożenie pełnomocnictwa w postępowaniu administracyjnym nie zwalnia z obowiązku złożenia go w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Również złożenie pełnomocnictwa do innej sprawy sądowej lub administracyjnej, z którego treści wynika upoważnienie dla pełnomocnika do występowania w innej sprawie, nie czyni zadość wymaganiom przewidzianym w art. 37 § 1 oraz art. 46 § 3 p.p.s.a. Wezwanie Sądu było jednoznaczne i zawierało wskazanie, że chodzi o wykazanie umocowania osoby podpisującej sprzeciw do reprezentowania skarżącej Spółki na dzień wniesienia sprzeciwu, co potwierdzić może w szczególności pełny odpis KRS. W świetle powyższych rozważań Sąd uznał, iż brak formalny przedmiotowego sprzeciwu nie został usunięty. Nie ulega wątpliwości, iż brak stosownego dokumentu, potwierdzającego umocowanie do występowania danej osoby w imieniu osoby prawnej – jak w niniejszej sprawie spółki akcyjnej - uniemożliwia nadanie sprzeciwu dalszego biegu, bowiem nie pozwala na stwierdzenie czy sprzeciw złożony został przez osobę uprawnioną do reprezentowania skarżącej Spółki. W tym stanie rzeczy stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a. sprzeciw, którego braków formalnych nie uzupełniono w terminie, należało odrzucić.