II SA/Go 126/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E.B., W.B. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi E.B., W.B. na decyzję Wojewody z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: przywrócić termin do uiszczenia wpisu sądowego. Pismem z dnia [...] stycznia 2015 r. E.B. i W.B. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. na decyzję Wojewody z dnia [...] grudnia 2014 r., Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego od decyzji Starosty z dnia [...] października 2014 r., Nr [...], którą to decyzją organ uchylił decyzję ostateczną Starosty z dnia [...] października 2013 r., Nr [...] i jednocześnie zatwierdził projekt budowlany oraz udzielił K Sp. z o.o. pozwolenia na budowę zespołu elektrowni wiatrowych [...] – etap I obejmujący swym zakresem budowę 14 elektrowni wiatrowych, placów montażowych i dróg dojazdowych do elektrowni wiatrowych, elektroenergetycznych linii kablowych średniego napięcia i linii kablowych teletechnicznych oraz stacji transformatorowej SN/110kv w obrębie [...] na działkach o nr ewid. [...] na działkach o nr ewid. [...] na działkach o nr ewid. [...] na działkach o nr ewid. [...] na działkach o nr ewid. [...] na działkach o nr ewid. [...]. W skardze zawarto m.in. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wraz ze skargą skarżący uiścili kwotę 100 zł tytułem opłaty sądowej od ww. skargi (data zaksięgowania – 14 stycznia 2015 r.). Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 26 lutego 2015 r. skarżący zostali wezwani do uzupełnienia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł - stosownie do § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis ww. zarządzenia został doręczony E.B. do rąk dorosłego domownika – męża strony W.B. - w dniu 3 marca 2015 r. W tym samym dniu W.B. odebrał wyżej wskazane wezwanie adresowane na jego osobę, co wynika ze zwrotnych potwierdzeń odbioru znajdujących się w aktach sprawy (k. 39, 40). W wyznaczonym terminie skarżący nie uzupełnili wpisu sądowego. Wobec powyższego, postanowieniem z dnia 24 marca 2015 r., sygn. akt II SA/Go 126/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odrzucił skargę E.B. i W.B. na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej jako "p.p.s.a.". Odpis powyższego orzeczenia skarżący otrzymali w dniu 27 marca 2015 r. Pismem z dnia [...] marca 2015 r. skarżący złożyli wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazali, że otrzymując w dniu 3 marca 2015 r. zarządzenie do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł byli przekonani, że wpis od skargi wynosi 100 zł, a Sąd przez przeoczenie wezwał ich do uiszczenia tej kwoty, która już wcześniej uiścili. Skarżący podkreślili, że gdyby w wezwaniu zostało wskazane, że wpis od skargi wynosi 200 zł, to zorientowaliby się, że kwota 100 zł, o której mowa w wezwaniu dotyczy brakującej kwoty. Jednocześnie skarżący podnieśli, że pomimo kontaktów telefonicznych z sekretariatem Sądu, nikt ich nie poinformował, że opłata od skargi wynosi 200 zł, a tym samy uiszczona opłata w kwocie 100 zł jest niewystarczająca. Skarżący powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych wskazali, że wystosowane do nich wezwanie do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi zostało nieprawidłowo sformułowane i w konsekwencji nie mogą ponosić winy za brak uiszczenia brakującej kwoty 100 zł. Wraz z wnioskiem skarżący w dniu 31 marca 2015 r. uiścili brakującą kwotę wpisu sądowego w wysokości 100 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona uchybiła terminowi, jego przywrócenie możliwe jest jedynie wówczas, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. W orzecznictwie i w literaturze prawniczej przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Stosownie natomiast do art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Zgodnie z treścią art. 87 § 2 p.p.s.a. we wniosku o przywrócenie uchybionego terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, zaś zgodnie z art. 87 § 4 p.p.s.a. równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Przy ocenie wniosku Sąd powinien brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można zatem mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2002 r., sygn. akt V SA 793/02 (publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, www.nsa.gov.pl). Jak wynika z akt niniejszej sprawy, o uchybieniu terminu skarżący dowiedzieli się z treści odpisu postanowienia z dnia 24 marca 2015 r., które doręczono W.B. do rąk dorosłego domownika – żony strony - w dniu 27 marca 2015 r. W tym samym dniu, również E.B. odebrała wyżej wskazane rozstrzygnięcie Sądu (k. 145, 146 akt sprawy). Wniosek o przywrócenie terminu skarżący złożyli w dniu 31 marca 2015 r., co pozwala na stwierdzenie, iż wnioskodawcy zachowali termin, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Ponadto skarżący jednocześnie ze złożonym wnioskiem uiścili brakującą kwotę wpisu sądowego w wysokości 100 zł (k. 171 akt sądowych), czym wypełnili dyspozycję wynikającą z treści przepisu art. 87 § 4 p.p.s.a. Rozpatrując niniejszy wniosek o przywrócenie terminu Sąd uznał go za zasadny. W ocenie Sądu treść wezwania zawartego w zarządzeniu z dnia 26 lutego 2015 r. została sformułowana w taki sposób, że mogła budzić wątpliwości, w szczególności gdy w przedmiotowej sprawie skarżący nie są reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika. Z brzmienia tego wezwania nie wynika bowiem w sposób jednoznaczny, czy skarżący zostali wezwani do uiszczenia brakującej kwoty 100 zł tytułem uzupełnienia wpisu od skargi, czy też do opłacenia wpisu od skargi w ogóle. Co prawda treść zarządzenia o wezwaniu do uzupełnienia wpisu sądowego w kwocie 100 zł określała podstawę prawną jego żądania, tj. § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), jednakże jego treść nie nawiązywała do okoliczności uiszczenia już przez skarżących części wpisu w kwocie 100 zł. Biorąc powyższe pod uwagę oraz orzecznictwo sądów administracyjnych, z którego w przeważającej części wynika pogląd, że zawarte przez Sąd w zarządzeniu wezwanie musi być precyzyjne, jasne i jednoznacznie sformułowane, przy czym należy doprecyzować jego treść w taki sposób, by strona nie miała wątpliwości co do zakresu wezwania (vide postanowienia NSA z dnia 4 lutego 2014 r., sygn. akt I OSK 171/14, z dnia 13 listopada 2013 r., sygn. akt I FSK 1623/13, (publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, www.nsa.gov.pl), a także mając na uwadze konstytucyjną zasadę prawa do sądu, należało przywrócić termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w oparciu o regulację wynikającą z art. 86 § 1 p.p.s.a.