II SA/Go 177/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym skargi A.N. na decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej postanawia odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] grudnia 2012 r. znak: [...] Wojewoda po rozpoznaniu odwołania A.N. orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji Starosty Powiatu z dnia [...] września 2012 r. nr [...] o utracie przez A.N. statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] lipca 2012 r. Decyzja organu II instancji zawierała na końcu pouczenie o prawie strony do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. za pośrednictwem organu, który wydał decyzję, w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji. Powyższa decyzja doręczona została A.N. osobiście w dniu 19 grudnia 2012 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru decyzji w aktach administracyjnych sprawy). Pismem z dnia [...] stycznia 2013 r., nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 16 stycznia 2013 r., zaadresowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. A.N. wniósł skargę od w/w decyzji. Powyższa skarga wpłynęła do tutejszego Sądu w dniu 17 stycznia 2013 r., a w dniu 24 stycznia 2013 r. przekazana została do organu – Wojewody, który następnie przesłał ją do tutejszego Sądu wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę. W treści skargi z dnia [...] stycznia 2013 r. strona zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy. Zgodnie z zarządzeniem Referendarza sądowego z dnia 28 lutego 2013 r. pismem z dnia 1 marca 2013 r. skarżący został poinformowany, że z mocy ustawy jest zwolniony od obowiązku uiszczania kosztów sądowych (art. 239 pkt 1 lit. b p.p.s.a.). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi przedstawiając stan sprawy i podtrzymując swoją dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Na wstępie podkreślić należy, iż zgodnie z przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej p.p.s.a., skarga podlega merytorycznemu rozpoznaniu przez wojewódzki sąd administracyjny tylko wówczas, gdy Sąd ustali, że zostały zachowane przez skarżącego przesłanki dopuszczalności zaskarżenia określonego aktu lub czynności organu administracji publicznej. Jedną z takich przesłanek jest wymóg zachowania ustawowego terminu do złożenia skargi. W myśl art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jednocześnie jednak należy zwrócić uwagę, iż zgodnie z treścią art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się nie wprost do Sądu, ale za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Stosownie bowiem do § 2 cyt. przepisu w/w organ dopiero przekazuje sądowi skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia wniesienia skargi. W niniejszej sprawie będąca przedmiotem skargi decyzja Wojewody z dnia [...] grudnia 2012 r. doręczona została skarżącemu w dniu 19 grudnia 2012 r. W treści zaskarżonej decyzji zawarte zostało pouczenie o możliwości jej zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. za pośrednictwem organu, który wydał decyzję, w terminie 30 dni od daty doręczenia decyzji. A.N. wniósł przedmiotową skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. w dniu 17 stycznia 2013 r. (pieczęć wpływu na skardze – k. 3), nadając ją w placówce urzędu pocztowego w dniu 16 stycznia 2013 r. Następnie z uwagi na nieprawidłowe wniesienie skargi naruszające treść art. 54 § 1 p.p.s.a., skarga została w dniu 24 stycznia 2013 roku przekazana przez Sąd organowi – Wojewodzie, celem nadania jej właściwego biegu. Po sporządzeniu odpowiedzi na skargę i doręczeniu akt administracyjnych organ ten w myśl art. 54 § 2 p.p.s.a. przekazał sprawę Sądowi. W przedmiotowej sprawie fakt błędnego bezpośredniego złożenia skargi do tutejszego Sądu zamiast za pośrednictwem organu jak wskazywało pouczenie w zaskarżonej decyzji, ma istotne znaczenie. Wskazać należy, iż orzecznictwo sądów administracyjnych zgodnie stoi na stanowisku, iż w sytuacji, gdy skarżący wniósł skargę bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego, a nie za pośrednictwem właściwego organu to za datę wniesienia skargi należy uznać datę przekazania skargi właściwemu organowi przez sąd. Decydująca jest data nadania skargi przez sąd na adres właściwego organu administracji publicznej (por. postanowienie NSA z dnia 22 lipca 2011 r., I OSK 1221/11, postanowienie NSA z dnia 1 marca 2011 r., II OSK 277/11). W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja doręczona została skarżącemu w dniu 19 grudnia 2012 r., zatem termin do złożenia od niej skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. upływał z dniem 18 stycznia 2013 r. Tymczasem skarżący nadał skargę w urzędzie pocztowym w dniu 16 stycznia 2013 r. jednakże nadana została ona na adres tutejszego Sądu, a nie za pośrednictwem organu – Wojewody. Skarga na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 stycznia 2013 r. została następnie przekazana organowi przez Sąd w dniu 24 stycznia 2013 r. Przyjmując zatem zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, iż datą złożenia skargi w niniejszej sprawie był dzień 24 stycznia 2013 r. (dzień przesłania skargi przez Sąd organowi uznać należało, iż skarga złożona została z uchybieniem ustawowego terminu. Jednocześnie Sąd informacyjnie wskazuje, iż strona skarżąca nie złożyła do tutejszego Sądu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, na podstawie art. 86 i 87 p.p.s.a. Zgodnie z powyższymi przepisami, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny jego uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, 2, 3 i 4 p.p.s.a). Z uwagi na powyższe należało zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a orzec jak w sentencji.