II SA/Go 184/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński Sędziowie Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz Sędzia WSA Grażyna Staniszewska (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Magdalena Komar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 maja 2023 r. sprawy ze skargi E.R. na decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji uchyla zaskarżoną decyzję. Decyzją z dnia [...] grudnia 2022 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 146 § 2, w związku z art. 151 § 2 i art. 145 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2022 r. poz. 2000 ze zm.) po przeprowadzeniu postępowania wznowieniowego Prezydent Miasta odmówił uchylenia ostatecznej decyzji własnej nr [...] z dnia [...] lipca 2020 r. znak: [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na przebudowie z nadbudową budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie szeregowej oraz budowie schodów zewnętrznych do budynku, na działce ewid. nr [...], stwierdzając jednocześnie, że została ona wydana z naruszeniem prawa procesowego W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że w dniu 4 sierpnia 2021 r. wpłynął wniosek E.R. o wznowienie postępowania w sprawie rozstrzygniętej wyżej wymienioną decyzją Prezydenta Miasta nr [...] z dnia [...] lipca 2020 r.udzielającej pozwolenia na realizację przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego. Z akt sprawy wynika, że w postępowaniu zakończonym w.w. decyzją ostateczną za strony uznano m.in. E.R. oraz B.R., których pismem z dnia [...] czerwca 2020 r. zawiadomiono o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie udzielenia pozwolenia na nadbudowę i przebudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie szeregowej wraz budową schodów zewnętrznych do budynku przy ul. [...] na działce nr ewid. [...]. Ustalając krąg stron postępowania oraz ich dane adresowe, organ posiłkował się wypisem z rejestru gruntów i budynków, zawierającym dane według stanu na dzień 25 czerwca 2020 r. Zgodnie z danymi zawartymi w tym rejestrze adresem do korespondencji w przypadku E. i B.R. jest ul. [...]. Z akt sprawy wynika, że zawiadomienie o wszczęciu postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu budowalnego przedmiotowej inwestycji nie zostało odebrane przez wyżej wymienione strony, tym samym na podstawie art. 44 § 4 Kpa. organ uznał, iż w sprawie doszło do tzw. fikcji doręczenia opisanej w art. 44 Kpa. Dalej organ wskazał, że po sprawdzeniu całości złożonych dokumentów pod kątem wymogów zawartych w art. 35 ust. 1 i 32 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2021 r. poz. 2351 ze zm., dalej określana jako p.b.). organ stwierdził, że spełniają one wymogi określone przepisami prawa, wobec czego udzielił M.P. i C.P. pozwolenia na budowę, wydając w dniu [...] lipca 2020 r. decyzję zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę nr [...]. Decyzja wysłana została również do pozostałych stron postępowania administracyjnego tj. E.R. i B.R., jednak po dwukrotnym jego awizowaniu uznano, iż w sprawie doszło do tzw. fikcji doręczenia opisanej w art. 44 Kpa, a więc skutecznego doręczenia decyzji pozwolenia na budowę z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...]. Opierając się na posiadanych dokumentach za niezasadne uznał więc organ wskazane w piśmie o wznowienie postępowania stanowisko, że E.R. nie brał udziału w ww. postępowaniu nie z własnej winy. W ocenie organu badającego wniosek o wznowienie zakończonego postępowania administracyjnego, to ze strony zainteresowanych doszło do zaniedbania obowiązku poinformowania organu o zmianie adresu. W piśmie z dnia [...] sierpnia 2021 r. E.R. wskazał, że o pozwoleniu na budowę wydanym dla przedmiotowej inwestycji dowiedział się 24 lipca 2021 r. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2021 r. organ wznowił postępowanie administracyjne w przedmiotowej sprawie. Dalej Prezydent Miasta wskazał, że w celu jednoznacznego wyjaśnienia podnoszonych przez strony rozbieżnych informacji, zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o udzielnie informacji, mających na celu podjęcie prawidłowych czynności służbowych. W dniu [...] października 2021 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego poinformował, iż w następstwie skargi złożonej przez E.R. w dniu 8 czerwca 2021 r. przeprowadził kontrolę robót budowlanych na działce nr [...] (obecnie [...]), w trakcie której nałożył na inwestora szereg nakazów. Następnie organ przytoczył treść art. 148 Kpa § 1 oraz art. 148 Kpa § 2 Kpa. oraz wskazał, że termin do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego został w sprawie zachowany, jednakże w oparciu o przedstawione przez wnoszącego argumenty uznał, iż nie wnoszą one nowych okoliczności i dowodów, mających wpływ na wydane rozstrzygnięcie, stąd nie znalazł przesłanek materialnoprawnych do uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę. Analizując przesłanki wznowienia wymienione w art. 145 § 1 pkt 4 Kpa tj. fakt iż strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu, organ stwierdził, że kwestionowana decyzja nie została dotknięta wadą wymienioną w tym przepisie. Na etapie postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę organ opierał się na aktualnych, pozyskanych z urzędu, danych adresowych strony skarżącej, które jednoznacznie wskazywały na okoliczność jej zamieszkiwania przy ul. [...] i pod ten adres kierował więc wszelką korespondencję w sprawie. Wobec powyższego decyzją z dnia [...] października 2021 r. Prezydent Miasta odmówił uchylenia ostatecznej decyzji nr [...] z dnia [...] lipca 2020 r. o pozwoleniu na budowę i zatwierdzeniu projektu budowlanego. Decyzją z dnia [...] grudnia 2021 r. znak [...] Wojewoda uchylił w całości decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] października 2021 r. znak: [...] o odmowie uchylenia własnej decyzji o pozwoleniu na budowę nr [...] z dnia [...] lipca 2020 r., i zwrócił sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Wyrokiem z dnia 2 marca 2022 r. sygn. akt II SA/Go 21/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. oddalił sprzeciw C.P. od powyższej decyzji Wojewody z dnia [...] grudnia 2021 r. znak [...]. Pismem z dnia [...] maja 2022 r. E.R. i B.R. wnieśli zastrzeżenia i uwagi do projektu budowlanego wskazując, iż projekt nadbudowy nie przewidywał wykonania własnej ściany dla garażu, główna konstrukcja zaprojektowana została ze słupów S-1 zmienionych z żelbetonowych na stalowe. W ocenie stron zastosowane słupy żelbetowe S-1 zastąpiono rurą stalową o przekroju kwadratu 15 cm x 15 cm co stwarza zagrożenie katastrofą budowlaną w wyniku powstania ewentualnego pożaru z możliwością rozprzestrzeniania się pożaru, braku prawidłowego rozwiązania w zakresie zabezpieczeń akustycznych i zawilgocenia pomieszczeń oraz powstała nadbudowa stanowi zagrożenie w aspekcie stabilności konstrukcji nośnej. Wobec powyższego strony wniosły o natychmiastowe wstrzymanie budowy wraz z unieważnieniem wydanego pozwolenia na budowę oraz wydanie decyzji zobowiązującej inwestora do usunięcia nieprawidłowości w odniesieniu do zrealizowanej inwestycji. Zdaniem stron konieczne jest przeprojektowanie konstrukcji nadbudowy, zmniejszenie kąta dachu nadbudowy w bezpośrednim sąsiedztwie, wykonanie właściwej izolacji akustycznej w pomieszczeniach na piętrze nadbudowy i w garażu zapobiegające zaciekom wodnym oraz uwzględnienie przepisów p.poż. Rozpatrując wznowione postępowanie administracyjne w przedmiocie udzielenia decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2020 r. pozwolenia na przebudowę, przeprowadzone przy udziale E.R. organ dokonał analizy wniesionych uwag, zastrzeżeń i przedstawionych dowodów. Odnosząc się do kwestionowanych przez stronę przyjętych w projekcie budowlanym rozwiązań wpływających negatywnie na bezpieczeństwo budowlane i pożarowe nieruchomości sąsiadującej z terenem inwestycji, organ administracji architektoniczno-budowlanej wyjaśnił, iż zakres projektu architektoniczno-budowlanego, stanowiący przedmiot weryfikacji przez organy administracji architektoniczno-budowlanej został przez ustawodawcę jasno sformułowany. Czynności, jakie w ramach tej kontroli organ zobowiązany jest wykonywać opisuje ściśle art. 35 ust. 1 p.b., który stanowi, iż przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza: - zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; - zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi: - kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; - wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Poza zakresem uprawnień organu wskazanych w art. 35 p.b. jest polemika odnosząca się do wewnętrznych i szczegółowych rozwiązań przyjętych w projekcie budowlanym przez projektanta. Z tego względu jakiekolwiek "zastrzeżenia" wysnuwane przez organ na tym poziomie, stanowić będą działanie wykraczające poza określone ustawą kompetencje. Organy architektoniczno-budowlane nie badają prawidłowości przyjętych w projekcie budowlanym rozwiązań, jeżeli nie dotyczą one zakresu wynikającego z art. 35 ust. 1 pkt 2 p.b. W odniesieniu do projektu architektoniczno-budowlanego organ prowadzący postępowanie zmierzające do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę bada wyłącznie, czy zostało złożone stosowne oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej (art. 20 ust. 4 w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 3 p.b. ). Przepis art. 35 ust. 1 p.b., po zmianie dokonanej ustawą z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 2003 r. Nr 80 poz. 718) wprowadził bowiem zasadę wyłącznej odpowiedzialności za projekt architektoniczno- budowlany projektanta oraz osoby sprawdzającej. W myśl art. 20 p.b. do podstawowych obowiązków projektanta należy opracowanie projektu budowlanego w sposób zgodny z wymaganiami ustawy, ustaleniami określonymi w decyzjach administracyjnych dotyczących zamierzenia budowlanego, obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej; zapewnienie, w razie potrzeby, udziału w opracowaniu projektu osób posiadających uprawnienia budowlane do projektowania w odpowiedniej specjalności oraz wzajemne skoordynowanie techniczne wykonanych przez te osoby opracowań projektowych, zapewniające uwzględnienie zawartych w przepisach zasad bezpieczeństwa i ochrony zdrowia w procesie budowy, z uwzględnieniem specyfiki projektowanego obiektu budowlanego, sporządzenie informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia ze względu na specyfikę projektowanego obiektu budowlanego, uwzględnianej w planie bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, określenie obszaru oddziaływania obiektu, uzyskanie wymaganych opinii, uzgodnień i sprawdzeń rozwiązań projektowych w zakresie wynikającym z przepisów, wyjaśnianie wątpliwości dotyczących projektu i zawartych w nim rozwiązań, sporządzanie lub uzgadnianie indywidualnej dokumentacji technicznej, o której mowa w art. 10 ust. 1 ustawy z 16 kwietnia 2004 r. o wyrobach budowlanych (Dz.U. z 2021 r. poz. 1213), sprawowanie nadzoru autorskiego na żądanie inwestora lub właściwego organu w zakresie stwierdzania w toku wykonywania robót budowlanych zgodności realizacji z projektem, uzgadniania możliwości wprowadzenia rozwiązań zamiennych w stosunku do przewidzianych w projekcie, zgłoszonych przez kierownika budowy lub inspektora nadzoru inwestorskiego. Projektant ma obowiązek zapewnić sprawdzenie projektu architektoniczno-budowlanego pod względem zgodności z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń w odpowiedniej ' specjalności". Uprawnienia kontrolne organu administracji architektoniczno-budowlanej w sprawie o wydanie pozwolenia na budowę i zatwierdzenie projektu budowlanego zostały zatem ograniczone do sprawdzenia zgodności projektu budowlanego z ustaleniami - jak to miało miejsce w niniejszej sprawie - decyzji o warunkach zabudowy, wymaganiami ochrony środowiska oraz kompletności projektu budowlanego i posiadania dokumentów wskazanych w art. 35 ust. 1 pkt 3 p.b. Ewentualne stwierdzenie naruszeń w jedynie w wymienionym zakresie uprawnia organ do nałożenia postanowieniem (art. 35 ust. 3 p.b.) na inwestora obowiązku usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie do wydania decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. W razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 p.b., właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. W kontekście tak określonego przez ustawodawcę stanu prawnego za niezasadne uznano wnoszone przez stronę wnioski i żądania w stosunku do organu administracji architektoniczno-budowlanej, aby organ ten zobowiązał inwestora do wprowadzenia do zatwierdzonego decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2020 r. projektu budowlanego zmian w zakresie określonych rozwiązań konstrukcyjnych i materiałowych. Przede wszystkim żądania te, pozostają poza kognicją organu administracji architektoniczno-budowlanej, a ich podjęcie skutkować będzie nieuprawnionym poszerzeniem przez ten organ kognicji o badanie kwestii konstrukcyjnych i projektowych, pozostających w zakresie odpowiedzialności projektanta. Po wtóre, wnoszone są przez stronę, która nie pełni w myśl art. 12 ust. 1 p.b. samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie. Samodzielne funkcje techniczne w budownictwie, o których mowa powyżej, mogą bowiem wykonywać wyłącznie osoby posiadające odpowiednie wykształcenie techniczne i praktykę zawodową, dostosowane do rodzaju, stopnia skomplikowania działalności i innych wymagań związanych z wykonywaną funkcją, stwierdzone decyzją, zwaną dalej "uprawnieniami budowlanymi", wydaną przez organ samorządu zawodowego. W świetle zgromadzonego materiału organ ocenił, iż zastrzeżenia i uwagi E.R. i B.R. wniesione co do zakresu i sposobu prowadzenia inwestycji zatwierdzonej decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2020 r. wykraczają poza kompetencję tutejszego organu i nie determinowały podstaw uzasadniających uchylenie ostatecznej decyzji. Dlatego też na podstawie art. 146 § 2, w związku z art. 145 § 1 pkt 4 i art. 151 § 1 pkt 1 kpa decyzją z dnia [...] lipca 2022 r. znak [...] Prezydent Miasta odmówił uchylenia własnej decyzji o pozwoleniu na budowę i zatwierdzeniu projektu budowlanego nr [...] z dnia [...] lipca 2020 r. znak: [...]. Decyzją z dnia z [...] września 2022 r. znak [...] Wojewoda uchylił w całości powyższą decyzję Prezydenta Miasta z dnia z [...] lipca 2021 r. W motywach rozstrzygnięcia organ wskazał na konieczność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w szerszym zakresie. W pismach z dnia [...] października 2022 r. oraz [...] października 2022 r. strony postępowania E.R. i B.R. ponowili zastrzeżenia i uwagi do projektu budowlanego oraz wnieśli kolejne odnoszące się tym razem do wydanej dla potrzeb analizowanej inwestycji decyzji o warunkach zabudowy znak [...] z dnia [...] listopada 2011 r. oraz decyzji znak [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r., wskazując, że nie zostały one skarżącym doręczone, a także zostały wydane bez możliwości wniesienia uwag i wniosków. W ocenie organu, w świetle zgormadzonego materiału dowodowego, nie znajdują uzasadnienia podnoszone przez skarżących zarzuty, jakoby w sprawie zakończonej decyzją z dnia [...] listopada 2011 r. znak [...] E.R. i B.R. nie byli informowani o możliwości wniesienia uwag w trakcie prowadzonego postępowania administracyjnego w sprawie o ustalenie warunków zabudowy dla nieruchomości sąsiedniej, jak również nie otrzymali wydanego rozstrzygnięcia. Analogiczna sytuacja miała miejsce w sprawie zakończonej decyzją znak [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. Za nieuzasadniony i niepotwierdzony należy uznać zarzut skarżących, iż nie mieli oni wiedzy o wydanych warunkach zabudowy oraz że od 2011 r. z winy organu zostali pozbawieni praw przysługujących im jako stronom w trakcie trwania ww. postępowań. Zarzutów tych nie potwierdzają dokumenty - zwrotne potwierdzenia odbioru - załączone do kierowanych do stron pism. Organ ponownie wskazał, że podnoszone przez strony kwestie związane z wykonaniem przez inwestorów własnej ściany dla garażu, zaprojektowaniem głównej konstrukcji nośnej z rury stalowej o przekroju kwadratu 15 cm x 15 cm w miejsce słupów żelbetowych S-1, co zdaniem stron stwarza zagrożenie katastrofą budowlaną w wyniku powstania ewentualnego pożaru, brakiem prawidłowego rozwiązania w zakresie zabezpieczeń akustycznych i zawilgocenia pomieszczeń, a także ogólnego zagrożenia w aspekcie stabilności konstrukcji nośnej, jakie niesie ze sobą powstała nadbudowa, stanowią zakres rozwiązań projektowych, który nie stanowi obszaru sprawdzenia przez organ administracji architektoniczno-budowlanej, określony odpowiednio art. 32 ust. 4, 33 ust. 2, 34 i 35 ust. 1 p.b., z tego też względu organ ten nie ma kompetencji do podjęcia jakichkolwiek czynności w żądanym przez skarżących zakresie zmiany projektu budowlanego. Również kontrola wykonywania robót budowlanych zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym nie należy do kompetencji organu administracji architektoniczno-budowlanej. W piśmie z dnia [...] listopada 2022 r znak [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wyjaśnił, że odmienny od zatwierdzonego w projekcie budowlanym zakres robót budowalnych nie stanowił odstąpienia istotnego i mógł zostać zrealizowany po sporządzeniu rysunków zamiennych i wpisie do dziennika budowy przez uprawniona do tego osobę, posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane. Organ wskazał, iż oceniane przez strony jako nieprawidłowe roboty budowlane nie mają żadnego wpływu na materialnoprawne rozstrzygnięcie wydanej w sprawie decyzji o pozwoleniu na budowę nr [...] z dnia [...] lipca 2020 r., znak: [...]. W wyniku wznowionego postępowania administracyjnego może więc zapaść decyzja odpowiadająca w swojej istocie decyzji dotychczasowej, a więc potwierdzająca spełnienie przez inwestorów wymogów przewidzianych Prawem budowlanym. Organ wskazał, że w piśmie z dnia [...] listopada 2022 r. organ nadzoru budowlanego podał, że po przeprowadzonej w dniu [...] czerwca 2021 r. kontroli prowadzonych robót organ nadzoru budowlanego nie stwierdził istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego. Stwierdził jedynie, iż projektant, nie uwzględnił w projekcie dodatkowej ściany oddzielającej istniejący budynek od części dobudowanej i nie uwzględnił wydzielenia akustycznego zgodnie z warunkami technicznym. Potwierdzono również zmianę przez inwestora konstrukcji słupów S-1 z żelbetowych na stalowe. W tym zakresie organ nadzoru budowlanego wskazał na normy zawarte w rozporządzeniu Ministra infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, według których budynki mieszkalne niskie zaliczone są do kategorii ZL IV zgodnie z § 212 tegoż rozporządzenia, co determinuje klasę "D" odporności pożarowej dla tego typu budynku. Podczas kontroli organ nadzoru budowlanego zasugerował wykonanie w pomieszczeniu izolacji akustycznej jednak nie podjął postępowania administracyjnego w tej sprawie przewidzianego rozdziałem 5a ustawy Prawo budowlane. Odnosnie wniosku stron postępowania o przeprowadzenie rozprawy administracyjnej organ stwierdził, że analiza sprawy dowiodła iż określone w art. 89 kpa okoliczności nie zachodzą i brak jest podstaw do przeprowadzenia rozprawy administracyjnej. Organ powołał się na treść pisma Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2022 r . znak [...], w którym organ nadzoru budowlanego nie stwierdził istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego oraz jakichkolwiek zagrożeń wynikających z przeprowadzonej przez C.P. inwestycji, czego skutkiem było niepodjęcie postępowania administracyjnego przewidzianego rozdziałem 5a ustawy Prawo budowlane. Przyjęte w trakcie prac budowlanych odmienne od zatwierdzonych decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2020 r. rozwiązania, uznane zostały za uprawniony do tego organ za prawidłowe i bezpieczne. Dalej organ omówił instytucję wznowienia postępowania administracyjnego. Organ wskazał, że podnoszone przez strony –E.R. i B.R. - argumenty skupiają się przede wszystkim wokół wadliwości zakresu i sposobu przeprowadzenia robót budowlanych w budynku mieszkalnym i to na ich kanwie strony żądają uchylenia wydanego w postępowaniu pierwotnym pozwolenia na budowę. Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, iż roboty te są dla stron wnoszących uciążliwe (strony powołują się na pogorszenie zdrowia i brak akustyki), że sposób ich wykonania uniemożliwia im użytkowanie ich obiektu budowlanego zgodnie z przeznaczeniem (co nie jest uzasadnione, albowiem toczą się przede wszystkim wewnątrz sąsiadującego budynku), a także obawiają się daleko idących konsekwencji ich wykonania (zagrożenie budynku w wyniku ewentualnego wybuchu pożaru, niepewność stabilności zastosowanej konstrukcji słupowej). Z tego też względu w ramach postępowania wznowieniowego żądają od organu administracji publicznej wymuszenia korekty przyjętych rozwiązań projektowych. Zdaniem organu stanowi to o bezpodstawności wnoszonych uwag do uchylenia wydanej w dniu [...] lipca 2020 r. decyzji nr [...] dla przedmiotowej inwestycji. Kluczowym argumentem potwierdzającym przyjmowane przez tutejszy organ stanowisko jest przyjęcie, że gdyby prawidłowo doręczono pisma procesowe w postępowaniu pierwotnym, zakończonym kwestionowaną decyzją i strony wnosiłyby jakiekolwiek uwagi, na tamtym etapie postępowania organ nie badałby w ogóle aspektu związanego z uciążliwością inwestycji, wynikającą z faktycznie prowadzonych robót budowlanych. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego przeprowadził analizę i nie dostrzegł przesłanek określonych wart. 36a ust. 1 p.b., nie stwierdził również wystąpienia przesłanek opisanych w art. 50 i 51 p.b., co determinowałoby wszczęcie przez ten organ postępowania naprawczego. Zdaniem organu brak jest uzasadnionych podstaw do uchylenia własnej decyzji o pozwoleniu na budowę nr [...] z dnia [...] lipca 2020 r., gdyż decyzja rozstrzygająca jaka mogłaby zapaść wyniku wznowienia postępowania odpowiadać będzie w swej powyższego orzeczono jak w sentencji decyzji. Od powyższej decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] grudnia 2022 r. E.R. wniósł odwołanie zarzucając naruszenie art. 35 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 35 ust. 3 p.b., poprzez nienałożenie na inwestora obowiązku uwzględnienia w projekcie budowlanym dodatkowej ściany wydzielenia akustycznego, zgodnie z warunkami technicznymi, a po bezskutecznym upływie terminu wydania decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. Odwołujący zarzucił również naruszenie art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 kpa, poprzez zaniechanie wyjaśnienia wszystkich okoliczności faktycznych sprawy. Zarzucono organowi, że wbrew zebranemu materiałowi dowodowemu uznał, iż uprawnienia kontrolne organu administracji architektoniczno-budowlanej w niniejszej sprawie ograniczone zostały wyłącznie do sprawdzenia zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego bez badania prawidłowości przyjętych w projekcie rozwiązań, w tym ich zgodności z przepisami techniczno-budowlanymi, a także przyjętymi wcześniej warunkami zabudowy. Skarżący zarzucił błędną wykładnię art. 22 ust. 2 Prawa geodezyjno-kartograficznego poprzez uznanie, że niezgłoszona przez odwołującego zmiana danych adresowych w ewidencji gruntów i budynków miały istotne znaczenie w sprawie, podczas gdy okoliczność ta nie wiąże się z negatywnymi skutkami w zakresie doręczeń. W oparciu o podniesione zarzuty odwołujący żądał uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Decyzją z dnia [...] lutego 2023 r. znak: [...] Wojewoda utrzymał w mocy powyższą decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że w przedmiotowej sprawie wystąpiła przesłanka wznowienia postępowania określona w art. 145 § 1 pkt 4 kpa, co obligowało organ do ponownego przeprowadzenia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę. Naturalną konsekwencją istnienia takiej przesłanki jest merytoryczne rozpoznanie sprawy administracyjnej. Organ wskazał, że wbrew zarzutom odwołania organy administracji architektoniczno-budowlanej mają ograniczone kompetencje w zakresie możliwości ingerencji w przedłożony projekt budowlany. Organ I instancji właściwie wskazał zakres w jakim mogą one ocenia przyjęte rozwiązania projektowe i które z nich mogą być kwestionowane na etapie udzielenia pozwolenia na budowę. Słusznie zauważył organ I instancji, że organy orzekające w sprawie pozwolenia na budowę nie mogą ingerować w przyjęte przez autora projektu rozwiązania i kwestionować ich prawidłowości. Uprawnienie takie przysługuje im jedynie w zakresie projektu zagospodarowania terenu, który to podlega sprawdzeniu w zakresie zgodności z warunkami technicznymi. Projekt architektoniczno-budowlany natomiast organ weryfikuje pod kątem jego zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego bądź decyzją o warunkach zabudowy i jego kompletności, a także sporządzenia go zgodnie z wymogami określonymi w przepisach określających zakres i formę projektu budowlanego. Osoba sporządzająca projekt architektoniczno-budowlany musi legitymować się odpowiednimi uprawnieniami budowlanymi i być wpisana na listę właściwej izby samorządu zawodowego. Kwestie podnoszone przez E.R. zarówno na etapie postępowania prowadzonego przez organ I instancji jak i organ odwoławczy skupiają się na nieprawidłowości przyjętych rozwiązań projektowych i ich niezgodności z przepisami techniczno-budowlanymi w zakresie izolacji akustycznej zaprojektowanych ścian. Ze znajdującego się w aktach sprawy materiału dowodowego wynika, że zostało to rozważone przez organ w zakresie posiadanych kompetencji ustawowych. Prezydent Miasta ustalił, że projekt budowlany w części architektoniczno-budowlanej sporządzony został przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane do projektowania w tym zakresie. Złożył on również oświadczenie o sporządzeniu projektu zgodnie z przepisami i zasadami wiedzy technicznej. Ponosi on zatem pełną odpowiedzialność za ich prawidłowość. Pomimo nadzwyczajnego trybu postępowania jakim jest jego wznowienie nie można rozpatrywać sprawy w oderwaniu od przepisów ustawy Prawo budowlane, która reguluje kwestie związane z uzyskaniem pozwolenia na budowę. To przepisy tej ustawy jako przepisy szczególne należy zastosować przy ponownym merytorycznym rozpatrzeniu niniejszej sprawy. Jej przedmiotem jest bowiem wydanie decyzji w sprawie pozwolenia na budowę. Zatem ponownie merytorycznie rozpatrując sprawę, z uwzględnieniem przesłanek jego wznowienia, organ ma obowiązek dokonać sprawdzenia dokumentów załączonych do wniosku o pozwolenie na budowę w zakresie wynikającym z ustawy Prawo budowlane. Przed wydaniem pozwolenia na budowę organ administracji architektoniczno - budowlanej jest zobowiązany sprawdzić zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska oraz przepisami, w tym techniczno - budowlanymi, jak również kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń I sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia - art. 35 ust. 1 p.b. obowiązującym w dacie złożenia wniosku o pozwolenie na budowę. Na terenie objętym inwestycją nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Inwestor do swojego wniosku dołączył decyzję o warunkach zabudowy z dnia [...] kwietnia 2012 r., znak: [...]. Inwestycja analizowana w niniejszej sprawie zgodna jest z warunkami ustalonymi w tej decyzji, co oznacza, że zarzut odwołującego się jest bezzasadny. Ustosunkowując się do kwestii dotyczącej danych adresowych w ewidencji gruntów organ zauważył, że faktycznie występują rozbieżności pomiędzy danymi występującymi w ewidencji gruntów i budynków oraz innymi danymi jakimi dysponuje Prezydent Miasta co do miejsca zamieszkania E.R., natomiast okoliczność ta wpłynęła na zaistnienie w sprawie przesłanki wznowienia postępowania. Realizacja obowiązku wynikającego z innych aktów prawnych i ocena ich konsekwencji bądź faktu istnienia takiego obowiązku wykracza poza postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę. Stąd też Wojewoda jako organ administracji architektoniczno-budowlanej drugiej instancji nie posiada kompetencji ustawowych do zajęcia wiążącego stanowiska w tym zakresie. Mając na uwadze, że zarzuty podniesione w odwołaniu nie znajdują potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym Wojewoda nie znalazł podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji bądź zmiany jej rozstrzygnięcia. Od powyższej decyzji Wojewody E.R. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił naruszenie art.7 i art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 kpa poprzez nadanie prymatu zasadzie ostatecznej decyzji administracyjnej (art. 16 §1 kpa) kosztem zasady praworządności wyrażonej w szczególności w art. 7 kpa, co spowodowało nieuwzględnienie przez organ słusznego interesu obywatela i doprowadziło do naruszenia zasady prawdy obiektywnej i zasady pogłębionego zaufania obywatela do państwa w szczególności przez uznanie, że całość zarzutów skarżącego skupia się na nieprawidłowościach przyjętych rozwiązań projektowych, co do których organ nie może ingerować, gdy tymczasem to właśnie na organie administracji architektoniczno – budowlanej ciąży nadzór nad rozwiązaniami, od którego to nadzoru i kontroli organ żadną miarą nie może się uwolnić, a wykonywany w sposób właściwy pozwoliłby na uniknięcie błędnej decyzji administracyjnej w niniejszej sprawie, naruszenie przepisów prawa budowlanego w szczególności zaś przepisu art. 35 ust. 1 pkt 2 w powiązaniu z ust. 3 a także art. 81 poprzez zaniechanie przez organ I instancji i akceptację tego zaniechania przez organ II instancji, nałożenia na inwestora stosownym postanowieniem obowiązku usunięcia wskazanych w postępowaniu nieprawidłowości, które naruszały przepisy techniczno - budowlane, stwarzające realne zagrożenie dla życia i zdrowia strony skarżącej. Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie w całości decyzji obydwu instancji i przekazanie sprawy do ponownego jej rozpatrzeniu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. W myśl art. 145 § 1 p.p.s.a. dla kierunku rozstrzygnięcia zasadnicze znaczenie ma to, czy zaskarżony akt został wydany z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy albo czy doszło do uchybienia uzasadniającego stwierdzenie nieważności zaskarżonego aktu. Kontrola sądowa przeprowadzona w oparciu o wskazane wyżej kryteria wykazała, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa, uzasadniającym jej uchylenie. Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie była decyzja administracyjna wydana w wyniku przeprowadzenia postępowania wznowieniowego, które to postępowanie uregulowane zostało w przepisach art. 145 - 152 kpa. Zgodnie z art. 145 § 1 k.p.a., w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli: 1) dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe; 2) decyzja wydana została w wyniku przestępstwa; 3) decyzja wydana została przez pracownika lub organ administracji publicznej, który podlega wyłączeniu stosownie do art. 24, 25 i 27; 4) strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu; 5) wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję; 6) decyzja wydana została bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu; 7) zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez właściwy organ lub sąd odmiennie od oceny przyjętej przy wydaniu decyzji (art.100 § 2 k.p.a.); 8) decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione. Ponadto z art. 145a - 145b k.p.a. wynika, że wznowienie postępowania może nastąpić również w przypadku, gdy: - Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego została wydana decyzja, - zostało wydane orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, które ma wpływ na treść wydanej decyzji, - zostało wydane orzeczenie sądu stwierdzające naruszenie zasady równego traktowania, zgodnie z ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. o wdrożeniu niektórych przepisów Unii Europejskiej w zakresie równego traktowania (Dz. U. z 2020 r. poz. 2156), jeżeli naruszenie tej zasady miało wpływ na rozstrzygnięcie sprawy zakończonej decyzją ostateczną. Zgodnie z art. 147 k.p.a., wznowienie postępowania następuje z urzędu lub na żądanie strony, choć wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. oraz art. 145a - 145b k.p.a. następuje tylko na żądanie strony. Należy w tym miejscu wyjaśnić, że wznowienie postępowania administracyjnego jest instytucją procesową stwarzającą prawną możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ona zapadła, dotknięte było kwalifikowaną wadliwością prawną przewidzianą w art. 145 § 1, art. 145a § 1 lub art. 145b § 1, lub k.p.a. Stanowi ono odstępstwo od ustanowionej w art. 16 § 1 k.p.a. ogólnej zasady trwałości decyzji administracyjnej. Ratio legis tej instytucji wynika z faktu, że po podjęciu decyzji ostatecznej może wyjść na jaw wadliwość postępowania, w którym orzeczenie takie zapadło, albo też mogą pojawić się okoliczności podważające przesłanki, na których oparto rozstrzygnięcie sprawy. Podkreślenia wymaga, że wznowienie postępowania ma ściśle określone granice, wyznaczone treścią decyzji ostatecznej oraz podstawą wznowienia. Oznacza to, że organ orzekający w tym trybie jest związany podstawą wznowienia i nie może ponownie rozpoznać sprawy w jej całokształcie, jak w postępowaniu zwykłym, wychodząc poza ustawową przesłankę, na podstawie której wznowił postępowanie (por. wyrok WSA w Krakowie z 22 marca 2017 r., sygn. akt III SA/Kr 1576/16). Granice rozpoznania sprawy po wznowieniu postępowania wyznacza art. 149 § 2 k.p.a., według którego postanowienie o wznowieniu postępowania stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Przedmiotem postępowania wznowieniowego jest zatem: 1) ustalenie czy postępowanie było dotknięte jedną z wad wymienionych w art. 1145 § 1 i art. 145a, art. 145baa, bądź art. 145 b, 2) przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w celu rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej rozstrzygniętej decyzją ostateczna lub postanowieniem. A zatem w postępowaniu wznowieniowym może dojść do ponownego merytorycznego rozpatrzenia sprawy (w przeciwieństwie do postępowania nieważnościowego), ale ma to miejsce jedynie w sytuacji, gdy postępowanie wyjaśniające doprowadzi do potwierdzających wniosków, że dana decyzja ostateczna dotknięta jest kwalifikowaną wadą prawną, wskazaną w podaniu o wznowienie postępowania. W postępowaniu wznowieniowym nie można natomiast ograniczyć się tylko do ustalenia wady. W wyroku z dnia 13 października 2016 r. sygn. akt II OSK 3365/14 Naczelny Sąd Administracyjny trafnie wskazał, że przedmiotem postępowania we wznowionej sprawie - po ustaleniu, że decyzja ostateczna była dotknięta jedną z wadliwości wyliczonych w art. 145 § 1, art. 145a, lub 145b k.p.a. - jest rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy zakończonej decyzją ostateczną. Z art. 149 § 2 w związku z art. 151 § 1 K.p.a. wynika, że ograniczenie postępowania w sprawie wznowienia postępowania tylko do ustalenia podstaw wznowienia postępowania, z wyłączeniem rozpoznania sprawy administracyjnej pomimo uwzględnionej podstawy wznowienia postępowania, stanowi znaczące naruszenie prawa. Postępowanie wznowione nie jest tylko postępowaniem weryfikacyjnym, ale obejmuje również rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej (art. 149 § 2 K.p.a.). Decyzja kończąca postępowanie w sprawie wznowionej rozstrzyga ją zarówno co do podstaw wznowienia, jak i co do istoty sprawy administracyjnej (B. Adamiak /w:/ B. Adamiak, J. Borkowski: Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2012, s. 583, 588). Uwzględniając powyższe trzeba stwierdzić, że zaskarżona decyzja nie spełnia wymogów z art. 149 § 2 kpa. W analizowanej sprawie postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2021 r., wydanym na podstawie art. 145 § 1 pkt 4, art. 149 § 1 i art. 150 § 1 kpa, organ wszczął postępowanie wznowieniowe w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Prezydenta Miasta z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...] o udzieleniu pozwolenia na budowę i zatwierdzeniu projektu budowlanego. Jak wyżej wskazano, wszczęcie postępowania wznowieniowego stanowiło podstawę do rozpoznania dwóch połączonych spraw, tj. jednej, dotyczącej przyczyn wznowienia, oraz drugiej - co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. W oparciu o zebrany w sprawie materiał dowodowy organ ustalił, że postępowanie zakończone inkryminowaną decyzją dotknięte jest kwalifikowaną wadą prawną, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 4 kpa, bowiem E.R. i B.R., jako strony postępowania bez własnej winy nie brali udziału w postępowaniu zakończonym w.w. decyzją ostateczną. Powyższe ustalenie, które znajduje oparcie w materiale dowodowym sprawy, obligowało następnie organ do ponownego merytorycznego rozpoznania sprawy dotyczącej pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu budowlanego inwestycji polegającej na przebudowie z nadbudową budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie szeregowej oraz budowie schodów zewnętrznych do budynku, na działce ewid. nr [...]. W oparciu o przepis art. 35 p.b. organ winien zatem przeprowadzić analizę i ustalić, czy planowana inwestycja nie narusza przepisów prawa materialnego, a wobec tego czy są podstawy prawne do wydania pozytywnej decyzji o pozwoleniu na budowę i zatwierdzeniu projektu budowlanego. Zgodnie z treścią art. 35 ust. 1 p.b. przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza: 1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z: a) ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, b) wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust.1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, c) ustaleniami uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, w tym dołączenie: c) kopii zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, dotyczącego projektanta i projektanta sprawdzającego, 3a) dołączenie: a) wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, b) oświadczeń, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 9 i 10; 4) posiadanie przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych na podstawie: a) kopii dokumentów, o których mowa w art. 34 ust. 3d pkt 1 - w przypadku uprawnień niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane, b) danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane - w przypadku uprawnień wpisanych do tego rejestru; 4a) przynależność projektanta i projektanta sprawdzającego do właściwej izby samorządu zawodowego na podstawie: a) zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 - w przypadku osób niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane, b) danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane - w przypadku osób wpisanych do tego rejestru. Stosownie do treści ust. 4. art. 35 w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Przyjdzie stwierdzić, że w analizowanej sprawie organ nie przeprowadził wymaganej analizy projektowanego przedsięwzięcia pod kątem spełnienia wymogów wynikających z art. 35 ust. 1 p.b. W zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji zabrakło przede wszystkim analizy przedsięwzięcia w zakresie zgodności przyjętych w projekcie rozwiązań z warunkami określonymi w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, wydanej dla przedmiotowej inwestycji. Za wymaganą w tym względzie analizę nie można bowiem uznać ogólne stwierdzenie, że decyzja o pozwoleniu na budowę jest zgodna z decyzją o warunkach zabudowy, tym bardziej w sytuacji, gdy okoliczność ta jest kwestionowana przez stronę postępowania. W okolicznościach danej sprawy rolą organu była zatem analiza przedłożonego projektu budowlanego w kontekście warunków zabudowy zawartych w decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] o warunkach zabudowy, przy czym analiza ta winna być przeprowadzona w sposób wnikliwy, tak jak to ma miejsce w postępowaniu administracyjnym prowadzonym w "zwykłym" trybie. Należy bowiem mieć na uwadze, że w postępowaniu wznowieniowm organ ponownie merytorycznie rozpoznaje sprawę administracyjną. Warto zauważyć, że z uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie wynika, aby organ analizował również spełnienie pozostałych wymogów, o których mowa w art. 35 ust. 1. Ponownie należy wskazać, że wznowienie postępowania oznacza w konsekwencji konieczność zastosowania przepisów prawa materialnego. Jako prawidłowe należy ocenić stanowisko organu zgodnie z którym kwestie dotyczące wykonania robót budowlanych z odstępstwem od zatwierdzonego projektu budowlanego nie mogły być przedmiotem rozpoznania w trybie wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę i zatwierdzenia projektu budowlanego, obowiązujące przepisy prawa procesowego i materialnego bowiem takiego trybu procedowania nie przewidują. Postępowanie w w.w. przedmiocie uregulowane zostało w przepisach art. 48 - art. 52 p.b., a do jego prowadzenia właściwy jest organ nadzoru budowlanego. Istotą postępowania wznowieniowego dotyczącego ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę i zatwierdzeniu projektu budowlanego jest zbadanie, czy pomimo istotnej wady prawnej którą dotknięte było postępowanie poprzedzające wydanie decyzji ostatecznej, decyzja ta odpowiada przepisom prawa materialnego, a nie natomiast obecny stan obiektu budowlanego, a w szczególności fakt przeprowadzenia robót budowlanych z odstępstwem od zatwierdzonego projektu budowanego. Wobec takiego zakresu rozpoznania sprawy w trybie wznowieniowym analizę sprawy w oparciu o mające w sprawie zastosowanie przepisy prawa materialnego uznać należy za konieczny element tego postępowania. Słusznie również organ twierdzi, że organ udzielający pozwolenia na budowę nie ingeruje w rozwiązania przyjmowane przez projektanta i nie ma podstaw do ich weryfikacji, w tym zakresie odpowiedzialność za projekt ponosi projektant. Należy jednak pamiętać, że zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 3 p.b. organ ten jest zobowiązany do badania kompletności projektu, już bez ograniczenia do którejś z jej części, lecz całego projektu (por. wyroki NSA: z dnia 9 stycznia 2023 r. sygn. akt II OSK 450/21, 15 marca 2023 r. sygn. akt II OSK 1809/19). W tym stanie sprawy jako nie znajdujące oparcie w przepisach prawa ocenić należy zarzuty skarżącego odnoszące się do braku analizy i kontroli ze strony organu rozwiązań technicznych i projektowych zwartych w projekcie budowlanym przedmiotowej inwestycji. Z powyższych względów skarga okazała się częściowo zasadna. Rozpoznając ponownie sprawę organ uwzględni wskazania wynikające z niniejszego wyroku oraz zbada zgodność projektu budowlanego z wymogami wynikającymi z art. 35 ust. 1 p.b., a następnie wyniki ustaleń w tym zakresie zawrze w treści uzasadnienia decyzji. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art.145 § 1 pkt "a" oraz "c"" p.p.s.a. zaskarżona decyzja została uchylona.