II SA/Go 201/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Staniszewska Asesor WSA Jarosław Piątek (spr.) Protokolant sekr. sąd. Stanisława Maciejewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi A.H. na decyzję Burmistrza z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. Wnioskiem z dnia [...] stycznia 2017 r. A.H. zwrócił się do Burmistrza o udostępnienie informacji publicznej w zakresie: 1. przesłania listy imion i nazwisk osób, które w latach 2013, 2014, 2015, 2016 zostały pochowane na cmentarzach komunalnych Gminy, 2. przesłania kopii wszystkich faktur wystawionych przez Urząd Miasta za lata 2013, 2014, 2015, 2016 które dotyczyły opłat cmentarnych na podstawie zarządzenia nr [...] Burmistrza z dnia [...] maja 2013 oraz zarządzenia nr [...] Burmistrza z dnia [...] marca 2014 r. z opisem, jakiej osoby zmarłej dana faktura dotyczy, 3. przesłania kopii podpisanych wszystkich umów, porozumień i pism kierowanych do i od firm G sp. z o.o. Sp.k. oraz Przedsiębiorstwo P S.j. a Urzędem Miejskim. A.H. wskazał, że udostępnienie informacji publicznej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz. U. 2014 r., poz. 782) ponieważ istnieje wysokie prawdopodobieństwo popełnienia przestępstw z art. 296 § 1 kodeksu karnego na szkodę Urzędu Miejskiego. Burmistrz pismem z dnia [...] stycznia 2017 r. poinformował wnioskodawcę, że w zakresie informacji opisanych w pkt 1 nie dysponuje rejestrem zawierającym żądane informacje, ponieważ zgodnie z umową rejestr taki prowadzi administrator cmentarza, tj. G sp. z o.o., spółka komandytowa i tam powinien zwrócić się z wnioskiem o dostęp do informacji publicznej. Odnośnie informacji opisanych w pkt 2 organ podał, że nie posiada takich faktur, ponieważ na podstawie umowy oraz upoważnień, przedmiotowe faktury w imieniu Gminy wystawia administrator cmentarza tj. G Sp. z o.o. spółka komandytowa. Organ ustosunkowując się do wniosku w zakresie pkt 3 stwierdził, że powyższa informacja ma charakter informacji przetworzonej. Nadto organ na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej wezwał A.H. do wykazania, iż żądane informacje publiczne są szczególnie istotne dla interesu publicznego oraz do wykazania wysokiego prawdopodobieństwa popełnienia przestępstwa. W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik A.H. stwierdził, ze informacja w zakresie pkt 3 nie ma charakteru przetworzonego. Decyzją z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] Burmistrz, działając na podstawie art. 16 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 i 2 w związku z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2011 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. 2014 r., poz. 782) oraz art. 104 i art. 107 k.p.a. odmówił udostępnienia informacji publicznej przetworzonej zawartej we wniosku z dnia [...] lutego 2017 r. w zakresie udostepnienia kopii wszystkich umów, porozumień i pism kierowanych do i od firm G Sp. z o.o. Sp. komandytowa oraz Przedsiębiorstwo P S.J., w Urzędem Miejskim. W motywach rozstrzygnięcia organ wskazał, że wnioskodawca nie określił z jakiego okresu mają pochodzić wszystkie dokumenty jakie powstały w relacjach między Urzędem a ww. podmiotami. Organ wskazał, że kontakty pomiędzy firmą P a Urzędem datują się od 1999 r. a z firmą G sp. z o.o. od 2014, a zatem żądanie wnioskodawcy obejmuje wszystkie dokumenty od 1999 r. do 2017 r. Organ zwrócił uwagę, że udostępnienie zgodnie z wnioskiem około 900 dokumentów będzie wymagało podjęcia czynności analitycznych, organizacyjnych i intelektualnych. Przygotowane każdego dokumentu (wyszukanie, analiza, skserowanie, zanonimizowanie i ponowne skserowanie) wynosi około 4 minut, co łącznie będzie wymagało około 3.600 minut (60 godzin). Nadto realizacja wniosku wymagałaby zmian organizacyjnych pracy, angażowania środków osobowych, które zakłóciłyby normalny tok działania Urzędu i utrudnienie wykonania przypisanych działań. W konsekwencji organ uznał, że informacja publiczna o którą wystąpiła strona jest informacją przetworzoną. Organ stwierdził, że po stronie A.H. nie występuje interes publiczny uzasadniający udzielenie informacji publicznej. Wnioskodawca nie wyjaśnił, jaką ma rzeczywistą możliwość wykorzystania uzyskanych informacji publicznej w celu usprawnienia funkcjonowania jednostek samorządu terytorialnego. W ocenie organu zainteresowany nie zamierza wykorzystać przetworzonych informacji publicznych zgodne z wymaganym dla ich udostępnienia interesem publicznym np. dla poprawy funkcjonowania jednostki samorządu terytorialnego, lepszej ochrony interesu, dla dobra wspólnego społeczności. Dnia 24 marca 2017 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skarga A.H. reprezentowanego przez adwokata A.O.. Pełnomocnik wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik podniósł, że organ błędnie ustalił, iż informacja publiczna posiada charakter przetworzony. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. 2016, poz. 1066 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że w postępowaniu sądowym badana jest co do zasady wyłącznie legalność aktu administracyjnego, czyli prawidłowość zastosowania przepisów prawa, obowiązujących w dacie wydania zaskarżonego aktu, do zaistniałego stanu faktycznego, jak również trafność wykładni tych przepisów oraz prawidłowość przyjętej procedury. Dokonując oceny we wskazanym zakresie sądy administracyjne nie mogą zatem brać pod uwagę argumentów natury słusznościowej, czy celowościowej. Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 - określanej dalej jako p.p.s.a.), uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). W razie niewystąpienia wskazanych uchybień, na mocy art. 151 p.p.s.a. skarga podlega oddaleniu. Należy wskazać, iż art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz. U. 2016, poz. 1764, dalej zwanej u.d.i.p.) stanowi, że każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną. Tę ogólną definicję doprecyzowuje art. 6 ust. 1 u.d.i.p., który wymienia rodzaje spraw, jakich mogą dotyczyć informacje o charakterze informacji publicznych, czyniąc to w sposób otwarty, czemu służy zwrot "w szczególności". Doktryna oraz orzecznictwo sądowe, w oparciu o ogólną formułę u.d.i.p., a także konstytucyjną konstrukcję prawa do informacji zawartą w art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP, przyjmuje szerokie rozumienie pojęcia "informacja publiczna". Za taką uznaje się wszelkie informacje wytworzone przez władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które wykonują funkcje publiczne lub gospodarują mieniem publicznym (komunalnym bądź Skarbu Państwa), jak również informacje odnoszące się do wspomnianych władz, osób i innych podmiotów, niezależnie od tego, przez kogo zostały wytworzone por. wyrok NSA z dnia 30 października 2002 r., sygn. akt II SA 181/02; wyrok NSA z dnia 20 października 2002 r., sygn. akt II SA 1956/02 oraz wyrok NSA z dnia 30 października 2002 r., sygn. akt II SA 2036-2037/02, M. Jaśkowska, Dostęp do informacji publicznych w świetle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, Toruń 2002, s. 28). Z powyższego wynika, że informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnosząca się do władz publicznych, a także odnosząca się do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne, w zakresie wykonywania przez nie zadań w zakresie władzy publicznej. Zgodnie z art. 16 ust. 1 u.d.i.p. odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji. Natomiast zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Pojęcie "informacji publicznej przetworzonej" jest pojęciem nieostrym i nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane. Analiza orzecznictwa sądowego daje podstawę do odkodowania swojego rodzaju opisowej definicji tego pojęcia stanowiącej wynik wykładni art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Informacja publiczna przetworzona to zatem taka informacja publiczna - jak wskazał NSA w wyroku z dnia 3 lutego 2017 r., (I OSK 1068/15, www. orzeczenia.nsa.gov.pl) - która: - w chwili złożenia wniosku w zasadzie nie istnieje w kształcie objętym wnioskiem, a niezbędnym podstawowym warunkiem jej wytworzenia jest przeprowadzenie przez podmiot zobowiązany pewnych czynności analitycznych, organizacyjnych i intelektualnych w oparciu o posiadane informacje proste (por. wyrok NSA z dnia 30 września 2015 r., I OSK 1746/14); - jest wynikiem ponadstandardowego nakładu pracy podmiotu zobowiązanego wymagającej użycia dodatkowych sił i środków oraz zaangażowania intelektualnego w stosunku do posiadanych przez niego danych i wyodrębniana w związku z żądaniem wnioskodawcy oraz na podstawie kryteriów przez niego wskazanych; jest to zatem informacja przygotowywana "specjalnie" dla wnioskodawcy wedle wskazanych przez niego kryteriów (por. wyrok NSA z dnia 5 kwietnia 2013 r., I OSK 89/13, LEX nr 1368968; por. też wyrok NSA z dnia 17 października 2006 r., I OSK 1347/05, LEX nr 281369) na podstawie pierwotnego zasobu danych (por. wyrok NSA z dnia 12 grudnia 2012 r., I OSK 2149/12; wyrok NSA z dnia 5 kwietnia 2013 r., I OSK 89/13; wyrok NSA z dnia 3 października 2014 r., I OSK 747/14); - jest wynikiem działań wykraczających poza zakres działań mieszczących się w ramach podstawowych kompetencji organu – "przy rozstrzyganiu tego typu spraw należy mieć na uwadze, iż ograniczenie wprowadzone przepisem art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej w zakresie udzielania informacji publicznej przetworzonej ma zapobiegać sytuacjom, w których działania organu skupiać się będą nie na funkcjonowaniu w ramach przypisanych kompetencji, lecz na czynnościach związanych z udzielaniem informacji publicznej (wyroki NSA z dnia 5 września 2013 r. I OSK 953/13, I OSK 866/13, I OSK 865/13); "proces powstawania informacji (przetworzonej) skupia podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej na jej wytworzeniu dla wnioskodawcy, odrywając go od przypisanych mu kompetencji i zadań, toteż ustawodawca zdecydował, że proces wytworzenia nowej informacji w oparciu o posiadane dokumenty obwarowany będzie koniecznością wykazania, że jej udostępnienie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego" (por. wyrok NSA z dnia 9 października 2010 r., I OSK 1737/12); "jedną z przesłanek uzasadniających ograniczenie prawa do informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198, ze zm.; dalej u.d.i.p.) jest konieczność ochrony "porządku publicznego" (art. 61 ust. 3 Konstytucji). W pojęciu tym mieści się m.in. postulat zapewnienia organom władzy publicznej prawidłowego funkcjonowania w celu wykonywania ich kompetencji" (wyrok NSA z dnia 27 lutego 2014 r., I OSK 1769/13); - może być jakościowo nową informacją, nieistniejącą dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego (por. wyrok NSA z dnia 28 kwietnia 2016 r., I OSK 2658/14; wyrok NSA z dnia 5 stycznia 2016 r., I OSK 33/15 - nie musi być wyłącznie wytworzoną rodzajowo nową informacją – "informacja przetworzona obejmuje dane publiczne, które co do zasady wymagają dokonania stosownych analiz, obliczeń, zestawień statystycznych, ekspertyz, połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych i finansowych organu, innych niż te wykorzystywane w bieżącej działalności. Uzyskanie żądanych przez wnioskodawcę informacji wiązać się zatem musi z potrzebą ich odpowiedniego przetworzenia, co nie zawsze należy utożsamiać z wytworzeniem rodzajowo nowej informacji. Przetworzenie może bowiem polegać np. na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów (które to zbiory mogą być prowadzone w sposób uniemożliwiający proste udostępnienie gromadzonych w nich danych) i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy. Tym samym również suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów, jakie musi ponieść organ, czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników – może być traktowana jako informacja przetworzona (zob. np. wyrok NSA z dnia 5 marca 2015 r., I OSK 863/14; wyrok NSA z dnia 4 sierpnia 2015 r., I OSK 1645/14; wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2011 r., I OSK 977/11); - której przygotowanie jest zdeterminowane szerokim zakresem (przedmiotowym, podmiotowym, czasowym) wniosku, wymagającym zgromadzenia i przekształcenia (zanonimizowania i usunięcia danych objętych tajemnicą prawnie chronioną) znacznej ilości dokumentów – "informacja przetworzona w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej to nie tylko taka, która powstaje w wyniku poddania posiadanych informacji analizie albo syntezie i wytworzenia w taki właśnie sposób nowej jakościowo informacji (...); w pewnych wypadkach szeroki zakres wniosku, wymagający zgromadzenia i przekształcenia (zanonimizowania i usunięcia danych objętych tajemnicą prawnie chronioną) wielu dokumentów, może wymagać takich działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań. Informacja wytworzona w ten sposób, pomimo że składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną, bowiem powstały w wyniku wskazanych wyżej działań zbiór nie istniał w chwili wystąpienia z żądaniem o udostępnienie informacji publicznej (zob. np. wyroki NSA: z dnia 2 października 2014 r., I OSK 140/14; z dnia 21 września 2012 r., I OSK 1477/12, LEX nr 1264566; z dnia 9 sierpnia 2011 r., I OSK 792/11, LEX nr 1094536; z dnia 8 czerwca 2011 r., I OSK 426/11, LEX nr 1135982; z dnia 17 października 2006 r., I OSK 1347/05, LEX nr 281369). Zdaniem Sądu nie może budzić wątpliwości, że w rozpoznawanej sprawie mamy do czynienia z informacją publiczną przetworzoną. Udostępnienie skarżącemu informacji wymagałoby podjęcia przez organ znacznego wysiłku organizacyjnego i angażowania środków osobowych, które mogą zakłócić normalny tok jego działania. Wskazać bowiem trzeba, że przygotowanie każdego z 900 dokumentów jest równoznaczne z podjęciem szeregu czasochłonnych czynności (wyszukanie, analiza, skserowanie, zanonimizowanie i ich ponowne skserowanie). Organ obliczył, że łączny czas wykonania powyższych czynności może wynieść około 60 godzin. Nadto organ wskazał, że nie dysponuje dodatkowym urządzeniem kopiującym. Do wykonania tych czynności konieczne byłoby wprowadzenie zmian organizacyjnych lub zatrudnienie dodatkowego pracownika. Jak już wyżej wskazano, również suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów, jakie musi ponieść organ, czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników – może być traktowana jako informacja przetworzona. Szeroki zakres wniosku wymagający zgromadzenia, przekształcenia (zanonimizowania) i sporządzenia wielu kserokopii określonych dokumentów, może wymagać takich działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań. Informacja wytworzona w ten sposób, pomimo iż składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną, bowiem powstały w wyniku wskazanych wyżej działań zbiór nie istniał w chwili wystąpienia z żądaniem o udostępnienie informacji publicznej. Uzyskanie informacji przetworzonej jest możliwe po wykazaniu przez wnioskodawcę - wezwanego do wykazania powodów, dla których spełnienie jego żądania udzielenia informacji publicznej będzie szczególnie istotne dla interesu publicznego - szczególnej istotności dla interesu publicznego udostępnienia żądanej informacji (art. 14 ust. 2 w związku z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.). Wymaga podkreślenia, że konstytucyjne prawo do informacji nie jest absolutne i podkreślając jednocześnie, że nie chodzi o to, "by udzielenie informacji publicznej było jedynie istotne dla interesu publicznego, lecz ma być dla tego interesu publicznego szczególnie istotne. W przypadku bowiem informacji publicznej przetworzonej, jej udostępnienie poprzedzone jest procesem tworzenia nowej informacji, nieistniejącej w chwili skierowania wniosku w takim kształcie i w takiej postaci, jakiej oczekuje wnioskodawca. Wspomniany proces powstawania tej informacji skupia podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej na jej wytworzeniu dla wnioskodawcy, odrywając go od przypisanych mu kompetencji i zadań, toteż ustawodawca zdecydował, że proces wytworzenia nowej informacji w oparciu o posiadane dokumenty obwarowany będzie koniecznością wykazania, że jej udostępnienie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego (wyrok NSA z dnia 9 października 2010 r., I OSK 1737/12, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Pojęcie interesu publicznego jest pojęciem szerokim i nieostrym, nie ulega jednak wątpliwości, że obejmuje ono interes ogółu (określonej wspólnoty), a nie jedynie interesy indywidualne. Warto zwrócić uwagę, że w doktrynie przyjmuje się, że "jest w interesie indywidualnym" bądź "jest w interesie ogółu" oznacza, że wyprowadzona z danego stanu obiektywnego określona korzyść przypada jednostce względnie całemu społeczeństwu. O ile zatem interes indywidualny jest relacją pomiędzy jakimś stanem obiektywnym a oceną tego stanu z punktu widzenia korzyści, jaką on przynosi lub może przynieść jednostce, to interes ogółu oznacza relację między jakimś stanem obiektywnym a oceną tego stanu z punktu widzenia korzyści, jaką on przynosi lub może przynieść ogółowi (zob. J. Lang: Struktura prawna skargi w prawie administracyjnym, Wrocław 1972, s. 98-100). Jak podkreślono w orzecznictwie NSA, "wnioskodawca żądający informacji publicznej przetworzonej, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. dla jej uzyskania powinien wykazać nie tylko, że jest ona ważna dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców ale również, że jej uzyskanie stwarza realną możliwość wykorzystania uzyskanych danych dla poprawy funkcjonowania organów administracji i lepszej ochrony interesu publicznego (por. wyrok NSA z dnia 12 czerwca 2014 r., I OSK 2721/13, www.orzezcenia.nsa.gov.pl). W związku z tym brak podstaw do udzielenia informacji publicznej przetworzonej podmiotowi, który nie zapewnia, że zostanie ona realnie wykorzystana w celu ochrony interesu publicznego lub usprawnienia funkcjonowania organów państwa (por. wyrok NSA z 7 grudnia 2011 r., I OSK 1737/11; wyrok NSA z dnia 5 marca 2013 r., I OSK 3097/12, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W realiach niniejszej sprawy wnioskodawca został wezwany pismem z dnia [...] stycznia 2017 r. do wykazania "szczególnie istotnego interesu publicznego". W odpowiedzi pełnomocnik skarżącego podał, że jego zdaniem informacja nie ma charakteru przetworzonego, a jego mandant oczekuje odpowiedzi zgodne z wnioskiem. Jednocześnie nie sposób uznać, że zawarte we wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej stwierdzenie, że istnieje "wysokie prawdopodobieństwo popełnienia przestępstw z art. 296 § kodeksu karnego na szkodę Urzędu Miejskiego" spełnia wymóg wykazania "szczególnie istotnego interesu publicznego". A.H. nie wykazał bowiem, że przetworzona informacja publiczna jest ważna dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców ale również, że jej uzyskanie stwarza realną możliwość wykorzystania uzyskanych danych dla poprawy funkcjonowania organów administracji i lepszej ochrony interesu publicznego. Należy zatem stwierdzić, że w rozpatrywanym przypadku skarżący nie wykazał istnienia przesłanki "szczególnie istotnego interesu publicznego": wymaganej dla uzyskania informacji publicznej przetworzonej. Brak zatem po stronie skarżącego interesu publicznego skutkował wydaniem zgodnej z prawem decyzji odmawiającej udostępnienia mu przetworzonej informacji publicznej. Mając powyższe na uwadze, za niezasadne należy uznać zarzuty skargi. W konsekwencji na podstawie art.151 p.p.s.a. oddalono skargę.