II SA/Go 212/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski po rozpoznaniu w dniu 2 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "M." spółka z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie określenia kwoty dofinansowania przypadającego do zwrotu postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] lutego 2025 r. "M." Sp. z o.o. w [...]wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2024 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w [...] z dnia [...] marca 2024 r., nr [...] w przedmiocie określenia kwoty dofinansowania przypadającej do zwrotu w wysokości 4 599,27 zł wraz z odsetkami. Jednocześnie w treści skargi skarżąca spółka wniosła o przyznanie prawa pomocy. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 kwietnia 2025 r. wezwano skarżącą spółkę do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, przez nadesłanie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, z którego wynikałby sposób i osoby upoważnione do reprezentacji strony skarżącej. Jednocześnie wezwano skarżąca spółkę o uzupełnienie braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy, poprzez złożenie go na odpowiednim urzędowym formularzu (PPPr) również w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Powyższe wezwania zostały uznane, w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej p.p.s.a.), za doręczone spółce w dniu 28 kwietnia 2025 r. Zarządzeniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 14 maja 2025 r., sygn. akt II SPP/Go 27/25 pozostawiono bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy. Następnie pismem z dnia [...] maja 2025 r. skarżąca spółka wniosła wyłącznie o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 18 czerwca 2025 r., sygn. akt II SPP/Go 27/25 odrzucono wniosek spółki o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, w związku z niespełnieniem przesłanek określonych w art. 86 i 87 p.p.s.a. Jednocześnie wobec złożenia przez spółkę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu wniosku o przyznanie prawa pomocy sporządzonego na urzędowym formularzu PPPr sprawę zarejestrowano pod nową sygnaturą II SPP/Go 46/25. Prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 28 sierpnia 2025 r., sygn. akt II SPP/Go 46/25 odmówiono przyznania prawa pomocy. Co istotne spółka pozostawiła bez jakiejkolwiek odpowiedzi wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi w zakresie nadesłania oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, z którego wynikałby sposób i osoby upoważnione do reprezentacji strony skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 29 p.p.s.a. brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony stanowi brak formalny, którego usunięcie w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. w odniesieniu do spółek polega na przedstawieniu aktualnego odpisu z rejestru przedsiębiorców KRS. Powyższego stanowiska nie zmienia wskazana w art. 15 ustawy o KRS zasada domniemania znajomości ogłoszonych wpisów, jak i okoliczność, że zgodnie z art. 4 ust. 4aa ustawy o KRS pobrane samodzielnie wydruki komputerowe aktualnych i pełnych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru mają moc zrównaną z mocą dokumentów wydawanych przez Centralną Informację. Obowiązek wykazania umocowania spoczywa na stronie skarżącej, a rolą sądu nie jest wyręczanie strony w zakresie wykazania istnienia umocowania do jej reprezentacji przed sądem administracyjnym (zob.: postanowienia NSA: z 9 maja 2018 r., II GZ 156/18; z 23 października 2015 r., II OSK 2456/15). Oceny tej nie podważa okoliczność, że zgodnie z zasadą jawności rejestru, wyrażoną w art. 8 ustawy o KRS, WSA ma możliwość zapoznania się ze sposobem reprezentacji strony przez ogólnodostępny rejestr KRS. WSA może korzystać z pozyskiwanych samodzielnie dokumentów, lecz jedynie informacyjnie, kontrolnie, na etapie prowadzenia postępowania sądowego, nie zaś na etapie oceny, czy postępowanie to zostało wszczęte przez osobę należycie umocowaną do reprezentowania strony, która - pomimo wezwania - nie przedstawiła stosownych dokumentów zob.: postanowienie NSA z dnia 30 września 2025 r., III OZ 475/25). W niniejszej sprawie wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi doręczono skarżącej spółce w dniu 28 kwietnia 2025 r. w trybie uregulowanej w art. 73 p.p.s.a. fikcji doręczenia. Zgodnie z powołanym przepisem w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-68, art. 69 § 1 oraz art. 70-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2 (art. 73 § 1 p.p.s.a.). Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4). Skierowana do skarżącej przesyłka zawierająca m.in. wymienione na wstępie wezwanie, wobec braku możliwości doręczenia jej adresatowi przez operatora pocztowego, została złożona na okres czternastu dni w urzędzie pocztowym [...], a zawiadomienie (awizo) pozostawiono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Przesyłka ta była dwukrotnie awizowana, tj. w dniu [...] kwietnia 2025 r. oraz w dniu [...] kwietnia 2025 r. W dniu [...] kwietnia 2025 r. placówka pocztowa zwróciła przesyłkę do nadawcy (Sądu), gdyż adresat nie podjął awizowanego pisma. W tej sytuacji, skoro strona pomimo dwukrotnego awizowania, nie odebrała przesyłki z urzędu pocztowego, należało uznać przesyłkę za doręczoną z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od daty pierwszego awiza (art. 73 § 1 i 4 k.p.a.), tj. w dniu [...] kwietnia 2025 r. Oznacza to, że zakreślony w wezwaniu siedmiodniowy termin na usunięcie braku formalnego skargi upłynął w niniejszej sprawie z dniem 5 maja 2025 r. W zakreślonym przez Sąd terminie skarżąca spółka nie przedłożyła oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, z którego wynikałby sposób i osoby upoważnione do reprezentacji strony skarżącej. Nadto ze znajdującej się w aktach obejmujących przyznanie prawa pomocy umowy spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (k. 64-66 akt II SPP/Go 46/25) nie wynika sposób jej reprezentacji. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.