II SA/Go 243/25

PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2025-07-15

Skład orzekający: Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy brak wskazania numeru PESEL w skardze do sądu administracyjnego, mimo wezwania do uzupełnienia braków formalnych, stanowi podstawę do odrzucenia skargi?
Ratio decidendi
Brak wskazania numeru PESEL w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, stanowi brak formalny, który podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Niewykonanie tego obowiązku, pomimo wezwania sądu, skutkuje odrzuceniem skargi. Ponadto, w przypadku skargi kwalifikującej się do odrzucenia, wniosek o przyznanie prawa pomocy podlega oddaleniu na podstawie art. 247 p.p.s.a. z uwagi na oczywistą bezzasadność skargi.
Stan faktyczny
Skarżący S. M. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, w tym do podania numeru PESEL i nadesłania wymaganej liczby odpisów skargi. Skarżący nadesłał odpisy, lecz nie uzupełnił braku w postaci wskazania numeru PESEL. Złożył również wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i odmówiono przyznania prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. odmówić przyznania prawa pomocy. S. M. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] r., Nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] grudnia 2024 r., znak: [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie 15 budynków mieszkalnych jednorodzinnych wraz z infrastrukturą techniczną na działce nr [...] obręb [...], gmina [...]. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 kwietnia 2025 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie sześciu odpisów skargi własnoręcznie podpisanych lub poświadczonych za zgodność z oryginałem celem doręczenia uczestnikom postępowania oraz podanie swojego numeru PESEL, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi, przy piśmie z dnia [...] kwietnia 2025 r. (data nadania 30 kwietnia 2025 r.), skarżący nadesłał sześć odpisów skargi oraz formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy. Nie usunął jednak braku formalnego skargi w postaci wskazania swojego numeru PESEL. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Badanie merytorycznej zasadności skargi zawsze poprzedza ustalenie, czy skarga została wniesiona z zachowaniem wszelkich wymogów formalnych przewidzianych przez przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako p.p.s.a.). Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać elementy wskazane w tym przepisie charakterystyczne dla skargi. Jednym z wymogów formalnych, jakie p.p.s.a. stawia pierwszemu w sprawie pismu procesowemu, jest konieczność wskazania w nim numeru PESEL osoby wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a.). Zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2023 r., sygn. akt II GPS 3/22, niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, bez względu na to, czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych. Ponadto, w świetle art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Zgodnie z uchwałą siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 grudnia 2013 r. (sygn. akt I OPS 13/13), niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, w myśl art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Powyższych elementów zabrakło w skardze, dlatego na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 kwietnia 2025 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL oraz nadesłania sześciu odpisów skargi własnoręcznie podpisanych lub poświadczonych za zgodność z oryginałem, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie skarżący odebrał w dniu 23 kwietnia 2025 r., co potwierdza wydruk danych znajdujących się w systemie śledzenia przesyłek Poczty Polskiej na stronie https://emonitoring.poczta-polska.pl/. Okoliczność odbioru wezwania skarżący potwierdził również w piśmie z [...] kwietnia 2025 r. Skarżący nadesłał brakujące odpisy skargi, jednak nie uzupełnił braków formalnych skargi przez podanie swojego numeru PESEL, co w świetle powyższych przepisów uniemożliwiło nadanie jego skardze dalszego biegu. W świetle powyższego, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a, o czym Sąd orzekł w pkt 1 postanowienia. Jeżeli chodzi o wniosek strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy, stosownie do treści art. 243 § 1 p.p.s.a. prawo to może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo to obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 p.p.s.a.). Jednakże w myśl art. 247 p.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. W orzecznictwie sądowym panuje zgodny pogląd, że o oczywistej bezzasadności skargi można mówić, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. Chodzi więc o taką sytuację, w której obowiązujące prawo jasno i jednoznacznie wyklucza możliwość uwzględnienia żądania skarżącego (por. postanowienie NSA z 14 marca 2012 r., II GZ 82/12), zaś stan faktyczny i prawny danej sprawy nie budzi najmniejszych wątpliwości co do braku szans na jej uwzględnienie (por. postanowienie NSA z 28 lutego 2012 r., II FZ 109/12). Przepis art. 247 p.p.s.a. znajduje zastosowanie przede wszystkim w sytuacjach, w których skarga kwalifikuje się do odrzucenia (por. postanowienie NSAz 22 lutego 2012 r., I OZ 1110/11), co ma miejsce w niniejszej sprawie. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 247 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 2 postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło