II SA/Go 275/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I.S. i J.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia odrzucić skargę I.S.. I. i J.S. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2014r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia. Skarga ta została podpisana wyłącznie przez J.S.. Pismem sądowym z dnia 24 kwietnia 2014r. skarżący zostali wezwani do uzupełnienia w terminie siedmiu dni braków formalnych skargi, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez podpisanie skargi przez I.S. oraz nadesłanie ośmiu odpisów skargi własnoręcznie podpisanych lub poświadczonych za zgodność z oryginałem, celem doręczenia uczestnikom postępowania. Odrębnym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 kwietnia 2014r. skarżący zostali wezwani do uiszczenia solidarnie w terminie siedmiu dni wpisu sądowego od złożonej skargi w wysokości 500 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Oba powyższe wezwania zostały doręczone J.S. w dniu 5 maja 2014r., a I.S. w dniu 13 maja 2014r. W dniu 20 maja 2014r. I.S. uiściła na rachunek bankowy Sądu wymagany wpis, natomiast dnia 22 maja 2014r. do Sądu wpłynęło osiem kserokopii skargi. Pomimo upływu wyznaczonego terminu skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga I.S. podlegała odrzuceniu. Przystąpienie do merytorycznej oceny zasadności skargi każdorazowo poprzedza ustalenie, czy skarga została wniesiona z zachowaniem wszelkich wymogów formalnych przewidzianych przez przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. oraz czy została prawidłowo opłacona. Sąd bada między innymi, czy wniesiona skarga odpowiada wymogom formalnym przewidzianym dla pisma procesowego, określonym w art. 46 p.p.s.a. oraz art. 47 p.p.s.a., a także wymogom formalnym skargi, określonym w art. 57 p.p.s.a. Jednym z istotnych wymogów formalnych skargi, jako pisma procesowego, jest jej własnoręczne podpisanie przez stronę skarżącą, względnie jej pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Złożona przez I.S. i J.S. skarga została opatrzona wyłącznie własnoręcznym podpisem skarżącego, zabrakło natomiast podpisu skarżącej. W związku z tym zarządzeniem z dnia 17 kwietnia 2014r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżących do uzupełnienia w terminie siedmiu dni braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie przez I.S., pod rygorem odrzucenia skargi. Nadto, przepis art. 32 p.p.s.a. stanowi, że stronami w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Natomiast zgodnie z art. 33 ustawy uczestnikiem postępowania na prawach strony jest osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik sprawy dotyczy jej interesu prawnego. Na podstawie akt sprawy Sąd przyjął, że stroną w postępowaniu sądowym w niniejszej sprawie, oprócz skarżących i organu, jest również osiem innych podmiotów – uczestników postępowania administracyjnego, w związku z czym, pismem sądowym z dnia 24 kwietnia 2014r. skarżący zostali wezwani do nadesłania w terminie siedmiu dni ośmiu odpisów skargi własnoręcznie podpisanych lub potwierdzonych za zgodność z oryginałem, celem doręczenia uczestnikom postępowania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wskazać też należy, że według art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jednym z takich pism jest skarga (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Na podstawie natomiast art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi - pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Mając na względzie powyższe przepisy, Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia 17 kwietnia 2014r. wezwał I.S. i J.S. do uiszczenia solidarnie w terminie siedmiu dni wpisu sądowego od złożonej skargi w wysokości 500 zł, również pod rygorem odrzucenia skargi. Oba wezwania, tj. wezwanie do uiszczenia wpisu oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie przez I.S. i nadesłanie jej odpisów, zostały doręczone J.S. w dniu 6 maja 2014r., natomiast I.S. w dniu 13 maja 2014r., o czym świadczą własnoręczne podpisy skarżących na zwrotnych potwierdzeniach odbioru przesyłek. Z ustaleń Sądu wynika, że w dniu 20 maja 2014r. I.S. wpłaciła na rachunek bankowy Sądu kwotę 500 zł tytułem wpisu sądowego, natomiast w dniu 22 maja 2014r. wpłynęło do Sądu osiem kserokopii skargi. Odnośnie kwestii uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie jej ośmiu odpisów, Sąd podzielił stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w postanowieniu z dnia 14 lutego 2012r., sygn. akt I OZ 84/12 oraz w wyroku z dnia 23 listopada 2005r., sygn. akt I OSK 133/05 (www.orzeczenia.nsa.gov.pl) i uznał nadesłanie przez skarżących kserokopii skargi za wykonanie zobowiązania Sądu z dnia 24 kwietnia 2014r. pomimo, że nie zostały one potwierdzone za zgodność z oryginałem. Pomimo uiszczenia wpisu sądowego oraz nadesłania kserokopii skargi, w wyznaczonym terminie siedmiu dni skarżąca I.S. nie wypełniła zobowiązania do własnoręcznego podpisania wniesionej skargi, co uniemożliwiło nadanie dalszego biegu jej skardze. Informacyjnie wskazać należy, iż mimo utraty statusu strony skarżącej przez I.S. będzie ona brać udział w postępowaniu sądowym – na prawach strony – jako jego uczestnik. W konsekwencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., skargę I.S. należało odrzucić.