II SA/Go 275/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K.K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K.K. na decyzję Wojewody z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie wyrażenia zgody na odstępstwo postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Decyzją z dnia [...] października 2015 r. nr [...] Starosta zatwierdził projekt budowlany i udzielił R.D. pozwolenia na budowę budynku usługowego z lokalem mieszkalnym wraz z rozbiórką budynku usługowego na działce nr [...]. Decyzją z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] Wojewoda na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm., dalej zwanej kpa), po rozpatrzeniu odwołania K. i M.K., w pkt 1 uchylił w całości decyzję organu I instancji przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia. Jednocześnie organ II instancji w pkt 2 decyzji utrzymał w mocy postanowienie Starosty z dnia [...] sierpnia 2015 r. znak [...] o wyrażeniu zgody na odstępstwo. Pismem z dnia [...] lutego 2016 r. K.K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Wojewody w części dotyczącej pkt 2 decyzji i jej uzasadnienia. W skardze zawarto m.in. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i postanowienia skierowany w pierwszej kolejności do organu i ewentualnie na wypadek nieuwzględnienia przez organ – do Sądu. Uzasadniając wniosek w tym przedmiocie skarżąca wskazała, iż realizacja planowanej inwestycji na granicy z jej nieruchomością grozi wyrządzeniem znacznej szkody na jej terenie, w związku z uniemożliwieniem korzystania skarżącej z nieruchomości w dotychczasowy sposób oraz narażeniem na uciążliwości związane z pracami budowlanymi, prowadząc do obniżenia wartości jej nieruchomości i pogorszenia warunków prowadzonej przez nią działalności gastronomicznej. Postanowieniem z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] Wojewoda odmówił skarżącej wstrzymania wykonania postanowienia . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r., poz. 718) – zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji lub postanowienia, w całości lub w części, może postanowić organ, który wydał decyzję lub postanowienie, działając z urzędu lub na wniosek strony skarżącej, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. również sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i warunkiem jej zastosowania jest wykazanie przez wnioskodawcę okoliczności świadczących o możliwości wystąpienia przynajmniej jednej z ww. przesłanek, poprzez odniesienie się do konkretnych zdarzeń, które to czyniłby wniosek o wstrzymanie zasadnym. Podkreślić należy, że przedmiotem wniosku o wstrzymanie, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wykonania wymagają. Nie można natomiast mówić o wykonaniu decyzji, jeżeli nie ma ona przedmiotu wykonania (węzła praw i obowiązków, który mógłby podlegać wykonaniu). Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dotyczy tylko takich sytuacji, gdy akt organu administracyjnego nakłada na stronę określone obowiązki i kiedy wykonanie rozstrzygnięcia organu może spowodować wystąpienie po stronie skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z dnia 3 lipca 2008r., II OZ 714/08, Lex nr 493646; postanowienie NSA z dnia 19 października 2012 r., sygn. akt II OZ 921/12, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają nałożone na niego obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (zob. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. T. Wosia, Warszawa 2008, s. 339). Kierując się powyższym Sąd stwierdził, iż nie mógł uwzględnić rozpoznawanego wniosku. Na wstępie zaznaczyć należy, iż przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja organu odwoławczego, w której organ ten po pierwsze uchylił decyzję organu I instancji zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę kierując ją do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji, a po drugie utrzymał w mocy postanowienie Starosty z dnia [...] sierpnia 2015 r. znak [...] o wyrażeniu zgody na odstępstwo od przepisu § 12 ust. 1 pkt 1 i 2, ust. 5 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75 poz. 690). Regułą jest, iż decyzja kasatoryjna, czyli decyzja uchylająca i przekazująca sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji, nie rozstrzygając sprawy co do istoty, nie posiada przymiotu wykonalności i z powyższych względów nie podlega wstrzymaniu wykonania. Przy czym wniesiona przez K.K. skarga dotyczy wyłącznie części decyzji odnoszącej się do postanowienia o wyrażeniu zgody na odstępstwo i uzasadnienia do decyzji. W konsekwencji także wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu dotyczy tylko części decyzji Wojewody obejmującej pkt 2 tj. postanowienie z dnia [...] sierpnia 2015 r. Tytułem wyjaśnienia wskazać należy, iż postanowienie w przedmiocie zgody na odstępstwo, którego postawę stanowi art. 9 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r. poz. 290) nie jest merytorycznie wyodrębnione od postępowania zmierzającego do wydania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, mimo, iż wydane może zostać także przed wszczęciem postepowania o wydanie pozwolenia na budowę. Nie rozstrzyga ono jednak sprawy co do istoty, nie stanowi samodzielnej podstawy do prowadzenia inwestycji, stanowiąc mimo wszystko element pozwolenia na budowę. Postanowienie to podlega zaskarżeniu dopiero w postępowaniu odwoławczym od decyzji o pozwoleniu na budowę. Zdaniem Sądu objęta skargą część decyzji Wojewody odnosząca się do postanowienia Starosty z [...] sierpnia 2015 r. dotyczącego wyrażenia zgody na odstępstwo od warunków technicznych nie nadaje się do wykonania. Nie nakłada bowiem na jej adresata żadnych obowiązków, które mogłyby być wykonane dobrowolnie lub w sposób przymusowy. Wskazane zatem przez skarżącą przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej części aktu odnoszące się do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody na jej terenie w związku z realizacją inwestycji nie znajdują uzasadnienia, gdyż samo postanowienie objęte skargą nie stanowi podstawy do prowadzenia inwestycji. Nadto dodać należy, iż prowadzenie przez inwestora prac budowlanych, zanim sąd administracyjny rozstrzygnie wniesioną skargę odbywać może się na wyłączne ryzyko inwestora, który powinien być świadomy, iż niekorzystne dla niego rozstrzygnięcie wiązać się będzie z wszczęciem odpowiedniej procedury. Ponadto zauważyć należy, iż skarżąca składając wniosek o wstrzymanie wykonania nie wykazała wystąpienia przytoczonych przez nią przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu poprzestając na ich wymienieniu. Uznając w konsekwencji, iż brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącej, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.