II SA/Go 38/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku F Spółka Akcyjna S.K.A. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na pismo Zarządu Województwa z dnia [...] r. nr [...], nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny projektu postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi. Dnia 18 stycznia 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga F Spółka Akcyjna S.K.A. na pismo Zarządu Województwa nr [...], nr [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r. w przedmiocie negatywnej oceny projektów w ramach złożonych wniosków nr [...] i nr [...] Spółki. Wraz ze skargą strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. We wniosku podniesiono, że w zaskarżonym rozstrzygnięciu organ nie nazwał go negatywną oceną projektu, nie zawarł w nim pouczenia o środkach zaskarżenia ani nie używał żadnych określeń wskazujących na fakt, że dokonano ponownej oceny. Co więcej we wcześniejszej korespondencji organ wyrażał pogląd, iż od takiego pisma nie przysługuje stronie protest. Natomiast dnia 9 stycznia 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny po rozpatrzeniu skargi kasacyjnej Zarządu Województwa od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 7 maja 2012 r. sygn. akt II SA/Go 12/12 w sprawie ze skargi F Spółki Akcyjnej S.K.A. na uchwałę Zarządu Województwa z dnia [...] września 2011 r. nr [...] w przedmiocie zmiany uchwały w sprawie dofinansowania projektu z budżetu Unii Europejskiej stwierdził, iż przedmiotem skargi do sądu administracyjnego może być właśnie pismo z dnia [...] sierpnia 2011 r. stanowiące w istocie negatywną ocenę projektu. O takiej kwalifikacji prawnej tego pisma pełnomocnik dowiedział się z ustnego uzasadnienia rozstrzygnięcia Naczelnego Sądu Administracyjnego. Strona wskazała w związku z tym, że nie można przypisać jej winy, skoro w przedmiocie kwalifikacji prawnej pism urzędowych właściwej wiedzy nie posiadają zarówno przeszkoleni urzędnicy jak również orzekający uprzednio w sprawach Spółki Wojewódzki Sąd Administracyjny, ani również Naczelny Sąd Administracyjny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zawarty w skardze wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia jest usprawiedliwiony. Przedmiotem skargi jest w niniejszej sprawie pismo Zarządu Województwa nr [...], nr [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r. w przedmiocie negatywnej oceny projektów w ramach złożonych wniosków nr [...] i nr [...] Spółki, które zostało doręczone dnia [...] sierpnia 2011 r. W dniu [...] września 2011 r. strona złożyła wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, na które organ udzielił odpowiedzi pismem z dnia [...] października 2011 r. doręczonym stronie dnia 3 listopada 2011 r. Zarówno pismo organu z dnia [...] sierpnia 2011 r. w przedmiocie negatywnej oceny projektu, jak również odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia [...] października 2011 r., nie zawierały pouczenia co do prawa oraz trybu wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Strona wprawdzie wniosła na podstawie 90 ust. 1 w zw. z art. 91 ust. 1 lub 2 ustawy o samorządzie województwa (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1590 ze zm.) skargę na podjętą przez Zarząd Województwa uchwalę z dnia [...] września 2011 r. nr [...] w przedmiocie zmiany uchwały w sprawie dofinansowania projektu z budżetu Unii Europejskiej, jednakże postanowieniem z dnia [...] stycznia 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny sygn. akt II GSK 1404/12 stwierdził niedopuszczalność tej skargi, wskazując, iż to właśnie informacja z dnia [...] sierpnia 2011 r. stanowiła negatywną ocenę projektu, podlegającą zaskarżeniu do sądu, a kwestionując jednocześnie swoje wcześniejsze stanowisko wyrażone w wyroku z dnia 8 marca 2012 r. sygn. akt II GSK 2447/11. W konsekwencji tego strona złożyła niniejszą skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na negatywną ocenę projektu wyrażoną w piśmie z dnia [...] sierpnia 2011 r. Fakt uchybienia terminu do jej wniesienia jest w niniejszej sprawie bezsporny. Także strony w swoich pismach procesowych, tj. w skardze z dnia [...] stycznia 2013 r. oraz w odpowiedzi na skargę z dnia [...] lutego 2013 r. przyznają tą okoliczność. Wyjaśnić zatem należy, że przepis art. 30c ust.1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. nr 84 poz. 712 ze zm. – dalej jako "ustawa") stanowi, że po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W myśl art. 30c ust. 2 skarga, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4. Zgodnie z przepisem art. 30b ust. 4 u.z.p.p.r., właściwa instytucja informuje wnioskodawcę na piśmie o wynikach procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, na zasadach określonych w art. 30c. Z kolei stosownie do art. 30d ust. 3 u.z.p.p.r. na prawo wnioskodawcy do wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie wpływa negatywnie błędne pouczenie lub brak pouczenia, o którym mowa w art. 30b ust. 1 i 4. Zgodnie natomiast z przepisami art. 86 § 1 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) dalej "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu, jeżeli ta uprawdopodobni, że uchybienie to nastąpiło bez jej winy a pismo o przywrócenie terminu złoży wraz z dokonaniem czynności procesowej w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. W ocenie sądu skarżący dochował siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia przez niego skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Strona w toku postępowania nie była informowana o trybie i terminie wniesienia skargi na pismo organu z dnia [...] sierpnia 2011 r., a co więcej, informowana była o niedopuszczalności skarżenia tego typu rozstrzygnięć organu. Informację o możliwości zaskarżenia tego dokumentu strona uzyskała podczas posiedzenia Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 9 stycznia 2013 r. i dnia 16 stycznia 2013 r. nadała w urzędzie pocztowym skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Stosownie zaś do art. 87 § 2 p.p.s.a., w piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto wniosek o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 cyt. ustawy), za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 87 § 3 p.p.s.a.), i jednocześnie z wniesieniem tego wniosku należy dopełnić czynności, dla której określony był termin (art. 87 § 4 p.p.s.a.). W tym zakresie wniosek F Spółka Akcyjna S.K.A. odpowiada prawu. Podkreślić przy tym należy, że w ocenie Sądu w rozpatrywanej sprawie zachodzą szczególne (wyjątkowe) okoliczności uzasadniające przywrócenie terminu do dokonania czynności, po upływie roku od uchybionego terminu. Wskazać w tym zakresie należy nie tylko na błędne pouczenia i wyjaśnienia udzielane przez Zarząd Województwa, działającego jako Instytucja Zarządzająca, ale także istotne rozbieżności w prawnej kwalifikacji wydawanych w sprawach Spółki pism i uchwał, a w konsekwencji także dopuszczalności ich zaskarżenia do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Nie można również uczynić zarzutu, iż strona w tym okresie pozostawała bezczynna, bowiem starała się ona podjąć niezbędne czynności w celu ochrony własnego interesu prawnego. Nie może zatem budzić wątpliwości wyjątkowy charakter sytuacji w jakiej znalazła się skarżąca ( por. postanowienie NSA z dnia 30 maja 2008 r. sygn. akt I FZ 140/08, z dnia 7 grudnia 2011 r. sygn. akt I OZ 991/11, z dnia 5 marca 2013 r. sygn. akt II OZ 109/13, z dnia 7 grudnia 2011 r. sygn. akt I OZ 991/07). Mając na uwadze powyższe, konieczne było w dalszej kolejności rozważenie, czy strona skarżąca uprawdopodobniła, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jej winy. Wskazać należy, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym i w literaturze prawniczej przyjmuje się, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Uprawdopodobnienie braku winy oznacza zaś wykazanie takich okoliczności, które mimo spełnienia obowiązku zachowania należytej staranności, uniemożliwiły wnioskującemu terminowe dokonanie czynności, gdyż były nie do przewidzenia lub nie do przezwyciężenia, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, str. 226; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2002 r., sygn. akt V SA 793/03, Mon. Praw. z 2002 r., nr 23, str. 1059). W rozpatrywanej sprawie, Spółka niewątpliwie aktywnie podejmowała czynności w celu ochrony swoich praw, jednakże z przyczyn od niej niezależnych, czynności te pozostały nieskuteczne. Strony nie informowano o możliwości zaskarżenia pisma z dnia [...] sierpnia 2011r. do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Strona działała w błędnym, ale uzasadnionym okolicznościami sprawy przeświadczeniu, iż pismo to nie podlega zaskarżeniu do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Ponadto rozpatrując wniosek w niniejszej sprawie merytorycznie należy uwzględnić także, że zgodnie z art. 30d ust. 3 ustawy błędne pouczenie, a w konsekwencji także zupełny jego brak, nie może wpływać negatywnie na prawo skarżącego do rozpoznania sprawy przez sąd. W ocenie Sądu zatem wnioskodawca uprawdopodobnił brak swojej winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Z tych przyczyn orzeczono więc jak w sentencji na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a.