II SA/Go 385/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Trzecki po rozpoznaniu w dniu 14 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na postanowienie Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny postanawia umorzyć postępowanie. Postanowieniem [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. działając na podstawie art. 123 i 88 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) nałożył na A. P. grzywnę w kwocie 50 złotych z powodu niestawienia się wezwanej w charakterze strony, osobiście lub przez pełnomocnika, na oględziny w terenie, w dniu 9 stycznia 2008 r. w sprawie obiektów budowlanych wybudowanych na dz. Nr [...], pomimo prawidłowego wezwania. W uzasadnieniu organ podał, iż w związku z informacją uzyskaną ze Starostwa Powiatowego w Z. z dnia 22 października 2007 r., iż w latach pomiędzy 1993 a 2007 zostało udzielone pozwolenie na budowę zbiornika na gaz płynny, przyłącza i wewnętrzną instalację gazową oraz zbiornika na gaz płynny ze stanowiskiem do tankowania pojazdów w S. 10 a gmina T. (dz. nr [...]) oraz z uwagi na przyjęcie zgłoszenia z dnia 4 czerwca 2007 r. o zamiarze budowy ogrodzenia na dz. nr [...], wszczęte zostało przez organ postępowanie administracyjne w sprawie w/w obiektów budowlanych. W trakcie postępowania przeprowadzona miała zostać wizja, o której terminie prawidłowo zawiadomiona została strona - A. P.. Pomimo tego jednak strona się nie stawiła i nie okazała przedmiotu oględzin. Organ podkreślił, iż nieobecność strony i nieokazanie organowi przedmiotu oględzin nie pozwoliło na osiągnięcie celu jakim było ustalenie stanu faktycznego sprawy i wydanie decyzji kończącej postępowanie. Tym samym zaszła konieczność powtórzenia przez organ w/w czynności. W wyniku wniesionego przez A. P. zażalenia, postanowieniem [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w G. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Organ odwoławczy wskazał w uzasadnieniu, iż stanowisko organu l instancji jest prawidłowe. Organ podkreślił, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. był uprawniony do przeprowadzenia oględzin, które były w niniejszej sprawie konieczne dla prawidłowego toku postępowania. Organ wskazał również ,iż zawiadomienie o terminie oględzin wraz z wezwaniem do osobistego stawiennictwa zostało prawidłowo doręczone i w konsekwencji niestawienia się na ten termin przez A. P., organ l instancji uzyskał prawo do zastosowania przedmiotowego środka przymusu. Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wniosła A. P., reprezentowana przez pełnomocnika - K. P. Skarżąca zarzuciła organowi l instancji, iż nie odebrał od niej przed wydaniem przedmiotowego postanowienia żadnych wyjaśnień. Nadto wskazała, iż wezwanie na oględziny było dla niej uciążliwe z wielu powodów, a dodatkowo nie mieszka ona na obszarze gminy, w której oględziny miały być przeprowadzone. Skarżąca podała także, iż swoją nieobecność usprawiedliwiła. Podkreśliła, także, iż jest jedynie współwłaścicielem przedmiotowej nieruchomości, a z treści zaskarżonego postanowienia nie wynika, czy organ nałożył grzywnę w określonej wysokości w części na każdego ze zobowiązanych współwłaścicieli, czy organ potraktował je jako solidarne. Skarżąca w treści skargi dodatkowo wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, w całości podtrzymując dotychczasowe stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Postanowieniem z dnia 1 sierpnia 2008 r. Referendarz Sądowy odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie przez nią wnioskowanym. Pismem z dnia 8 sierpnia 2008 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w G. zwrócił się do tutejszego Sądu z wnioskiem o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie, załączając do pisma postanowienie tegoż organu [...], którym na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), uwzględniając w całości skargę A. P. na będące przedmiotem skargi postanowienie, uchylono własne postanowienie [...] i uchylono w całości postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. [...]. Pomimo doręczenia pełnomocnikowi skarżącej w/w pisma organu (k. 58) pełnomocnik skarżącej nie ustosunkował się do jego treści. W związku z uprawomocnieniem się postanowienia z dnia 8 sierpnia 2008 r., zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 września 2008 r. pełnomocnik skarżącej wezwany został do uiszczenia w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis w/w zarządzenia został skutecznie doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 29 września 2008 r. W dniu 2 października 2008 r. pełnomocnik skarżącej dokonał wpłaty na konto tutejszego Sądu wpisu sadowego w kwocie 100 zł. W sprawie nie został wyznaczony przez Przewodniczącego Wydziału termin rozprawy. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a., organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W opisanym powyżej przepisie uregulowana została instytucja samokontroli organu, którego akt prawny został zaskarżony do sądu administracyjnego. Celem wskazanej autokontroli jest umożliwienie organom administracji publicznej ponownej weryfikacji własnego działania bez konieczności angażowania sądu administracyjnego w ocenę jego zgodności z prawem (Postępowanie sądowoadministracyjne, Komentarz, T. Woś, Warszawa 1999). Warunkiem skorzystania przez organ z w/w instytucji, jest uwzględnienie skargi w całości, tj. uwzględnienie jej co do istoty. W sytuacji, gdy wniesiona została przez skarżącego do wojewódzkiego sądu administracyjnego skarga na akt z zakresu administracji publicznej, a następnie wydane zostaje przez organ administracji publicznej, którego dotyczy skarga, orzeczenie w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a., postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe. W myśl art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania sytuacji, gdy zaistnieje jedna z trzech podanych poniżej podstaw: 1. skarżący skutecznie cofnął skargę, 2. w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania, 3. postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Uwzględnienie przez organ w całości skargi w ramach opisanej powyżej autokontroli niewątpliwie stanowi trzecią z w/w wymienionych przesłanek stanowiących podstawę do umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego. Stanowisko takie potwierdza Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 6 września 2006 r. l OSK 1168/05, LEX nr 321161 oraz w wyroku z dnia 25 października 2005 r., II OSK 85/05, LEX nr 188791. NSA podkreślił, iż w takiej sytuacji zaskarżona decyzja zostaje pozbawiona bytu prawnego, w rezultacie skorzystania przez organ, którego decyzja została zaskarżona z uprawnień autokontrolnych. Dodatkowo wskazać należy, iż umorzenie postępowania przed sądem administracyjnym jest możliwe tylko wówczas, gdy zostało ono prawidłowo i skutecznie wszczęte, co oznacza brak przeszkód formalnych do merytorycznego rozpoznania sprawy, w tym uiszczony musi zostać przez stronę skarżącą wpis sądowy od skargi w wysokości przewidzianej przepisami prawa. W niniejszej sprawie zaskarżone do tutejszego Sądu przez skarżącą -A. P. postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] r., utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia [...] r., zostało przez organ II instancji, w ramach autokontroli, uchylone wraz z postanowieniem organu l instancji. Tym samym będące przedmiotem rozpoznania zaskarżone postanowienie organu l i II instancji utraciło byt prawny, czyniąc postępowanie sądowoadministracyjne bezprzedmiotowym. Wobec powyższego w myśl art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z art. 54 § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.