II SA/Go 418/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Fornalik po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.H. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., znak [...] w przedmiocie nakazu doprowadzenia budowli do stanu zgodnego z prawem postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] maja 2012r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał E sp. z o.o. wykonanie w terminie 99 dni od dnia, w którym decyzja stanie się ostateczna, następujących czynności i robót w obiekcie – sieci napowietrznej linii elektroenergetycznej SN 15 kV o symbolu L-405, na odcinku o numeracji słupów nr [...], usytuowanych na działce nr [...], polegających na: wypionowaniu słupów przelotowych o nr [...], oczyszczeniu z korozji elementów konstrukcyjnych słupów i zabezpieczeniu farbami antykorozyjnymi, zamontowaniu na słupie [...] tabliczki ostrzegawczej od strony pola uprawnego. Na skutek złożonego odwołania przez M.H. decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2012 r. znak: [...]. Następnie M.H. i G.D. złożyli od powyższej decyzji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Wyrokiem z dnia 6 listopada 2012 r., II SA/Go 600/12 zaskarżona decyzja została uchylona a skarga G.D. została oddalona w związku z brakiem wykazania jego interesu prawnego we wniesieniu skargi do sądu administracyjnego. W wyniku ponownego rozpoznania sprawy WINB decyzją z dnia [...] marca 2013 r. znak: [...] uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej określenia numeru ewidencyjnego działki gruntowej, na której usytuowana jest w/w linia energetyczna i określił w tym zakresie lokalizację linii energetycznej na działkach o numerach ewidencyjnych gruntu: [...], a w pozostałej części utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Powyższa decyzja została doręczona G.D. jako pełnomocnikowi M.H. w dniu 21 marca 2013 r. Pismem z dnia [...] kwietnia 2013 r. M.H. złożył do tutejszego Sądu skargę od w/w decyzji. Jednakże skarga ta nie została przez skarżącego podpisana (opatrzono ją jedynie faksymile podpisu skarżącego) i przesłano ją bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Sąd, stosownie do dyspozycji art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej "p.p.s.a."), przekazał skargę do organu, celem nadania jej biegu zgodnie z art. 54 § 2 p.p.s.a. W dniu 13 maja 2013 r. do Sądu wpłynęła przekazana przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wraz z aktami skarga M.H.. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Następnie organ ustosunkował się merytorycznie do skargi. Organ dodał, iż w dniu [...] kwietnia 2013 r. na wniosek M.H. reprezentowanego przez G.D. zostało wszczęte przez WINB postępowanie w sprawie uchylenia na podstawie art. 154 § 1 kpa decyzji ostatecznej organu z dnia [...] marca 2013 r., które zostało zakończone decyzją organu z dnia [...] maja 2013 r. o odmowie uchylenia decyzji. W dniu [...] sierpnia 2013 r. skarżący sam (bez wezwania Sądu) uzupełnił brak formalny skargi, tj. przesłał egzemplarz skargi własnoręcznie podpisany, co powala na uznanie jej za pismo procesowe w rozumieniu art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Na wstępie podkreślić należy, iż zgodnie z przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), skarga podlega merytorycznemu rozpoznaniu przez wojewódzki sąd administracyjny tylko wówczas, gdy Sąd ustali, że zostały zachowane przez skarżącego przesłanki dopuszczalności zaskarżenia określonego aktu lub czynności organu administracji publicznej. Jedną z takich przesłanek jest wymóg zachowania ustawowego terminu do złożenia skargi. W myśl art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W niniejszej sprawie skarga złożona została przez M.H. w dniu 24 kwietnia 2013 r. bezpośrednio do sądu administracyjnego, a więc z naruszeniem procedury, o której mowa w art. 54 § 1 p.p.s.a. i bez wymaganego zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. podpisu strony skarżącej (na skardze umieszczono jedynie faksymile podpisu skarżącego). Skarga została przekazana Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w dniu 26 kwietnia 2013 r. Tymczasem odpis decyzji z dnia [...] marca 2013 r. doręczony został G.D. tylko jako pełnomocnikowi M.H. w dniu 21 marca 2013 r. Tym samym termin do wniesienia skargi dla skarżącego upłynął z dniem 22 kwietnia 2013r. Już błędne nadanie przez M.H. skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., które miało miejsce w dniu 24 kwietnia 2013 r. nastąpiło z uchybieniem terminu do wniesienia skargi. Jednocześnie zaznaczyć należy, że za termin wniesienia skargi w takim przypadku Sąd zobowiązany jest uznać datę przekazania skargi organowi – WINB. Należy mieć bowiem na uwadze, iż zgodnie z treścią art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się nie wprost do Sądu, ale za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Stosownie bowiem do § 2 cyt. przepisu w/w organ dopiero przekazuje sądowi skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia wniesienia skargi. Orzecznictwo sądów administracyjnych zgodnie stoi na stanowisku, iż w sytuacji, gdy skarżący wniósł skargę bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego, a nie za pośrednictwem właściwego organu to za datę wniesienia skargi należy uznać datę przekazania skargi właściwemu organowi przez sąd. Decydująca jest data nadania skargi przez sąd na adres właściwego organu administracji publicznej (por. postanowienie NSA z dnia 22 lipca 2011 r., I OSK 1221/11, postanowienie NSA z dnia 1 marca 2011 r., II OSK 277/11). W przedmiotowej sprawie fakt błędnego bezpośredniego złożenia skargi do tutejszego Sądu, zamiast za pośrednictwem organu, nie ma istotnego znaczenia, gdyż nawet jeżeli skarga zostałaby w dacie nadania w urzędzie pocztowym (tj. 24 kwietnia 2013 r.) zaadresowana do organu, i tak stanowiłoby to złożenie skargi z uchybieniem ustawowego terminu. Jednocześnie Sąd informacyjnie wskazuje, iż strona skarżąca nie złożyła do tutejszego Sądu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, na podstawie art. 86 i 87 p.p.s.a. Z uwagi na powyższe należało zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a orzec jak w sentencji.