II SA/Go 429/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jarosław Piątek Asesor WSA Kamila Karwatowicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 8 października 2025 r. sprawy ze skargi A. A. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania oddala skargę. ‘ Sygn, akt II SA/Go 429/25 UZASADNIENIE Starosta [...] decyzją z dnia [...] marca 2021 r., nr [...] cofnął A. A. uprawnienia do kierowania pojazdami mechanicznymi w zakresie kategorii A, B, C, C+E, T, prawa jazdy nr [...] do czasu wykazania się posiadaniem wymaganych kwalifikacji. Podstawą powyższej decyzji stanowiły przepisy art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn. Dz.U. z 2020 r., poz. 1260, dalej jako: u.p.r.d.) w zw. z art. 103 ust. 1 pkt 1 c i d ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (tekst jedn. Dz.U. z 2020, poz.1268; dalej jako u.k.p.). [...] w [...]. decyzją z [...] maja 2021 rM nr [...] utrzymało w mocy powyższą decyzję, a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. prawomocnym wyrokiem z dnia 10 listopada 2021 r., sygn. akt II SA/Go 658/21, oddalił skargę A. A. na powołane rozstrzygnięcie organu odwoławczego. A. A. pismem z dnia [...] lutego 2024 r. (data wpływu [...] lutego 2024 r.) zwrócił się do Starosty [...] o zwrot prawa jazdy, powołując na wyrok Trybunału konstytucyjnego, który "orzekł, że odebranie prawa jazdy w kategoriach innych niż kategoria dotycząca czynu /tutaj przekroczenia prędkości/ jest niezgodna z prawem". Ponadto podkreślił, że zdał egzamin prawa na prawo jazdy kategorii B w dniu [...] lutego 2024 r. W związku z tym wniósł o zwrócenie mu fizycznie i w zapisie systemowym jego prawa jazdy w takim stanie w jakim zostało mu zabrane. W odpowiedzi na powyższy wniosek Starosta [...] poinformował stronę, że nie może mu zwrócić fizycznie prawa jazdy w takim stanie w jakim zostało ono zatrzymane, gdyż zdał jedynie egzamin na kategorię B, a w tym dokumencie widniały jeszcze inne kategorie, tj. A, B+E, C, C+E, T. Warunkiem zatem zamówienia blankietu prawa jazdy po zdanym egzaminie na kat. B jest przedłożenie dowodu wpłaty, o czym informowano go we wcześniejszym piśmie. Pismem z dnia [...] lipca 2024 r. A.j A., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł o podjęcie właściwego postępowania administracyjnego wszczętego przez stronę pismem z dnia [...] lutego 2024 r. i następnie wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzja z dnia [...] marca 2021 r., nr [...], cofającą stronie uprawnienia do kierowania l 'Sygn. akt II SA/Go 429/25 strona powołała się na podstawę prawną wznowienia z art. 145 § 1 pkt 2 k.p.a., podkreślając, że przy uwzględnieniu wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 4 lipca 2023 r. oraz ogólnych zasad postępowania administracyjnego, w szczególności zasady praworządności (art. 6 k.p.a.), zasady rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony (art. 7a k.p.a.) oraz zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej (art. 8 k.p.a.), jako podstawę wznowienia można wskazać również art. 145 § 1 pkt 7 k.p.a. (powołany wyrok stanowił swoiste zagadnienie wstępne) albo art. 148 § 1 pkt 8 k.p.a. ( orzeczenie na podstawie, którego została wydane zostało uchylone lub zmienione). Starosta [...] postanowieniem z dnia [...] grudnia 2024 r. [...] ponownie odmówił wznowienia postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] marca 2021 r., wskazując w jego uzasadnieniu, że wniosek strony z dnia. [...] listopada 2024 r. nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ strona nie wskazała na istnienie jakiekolwiek przesłanki wymienionej w art. 145 k.p.a. Postanowieniem z [...] lutego 2025 rM nr [...][...] w [...]. uchyliło powyższe postanowienie Starosty [...] z dniał[...] grudnia 2024 r., w następstwie złożonego przez stronę zażalenie i umorzyło w całości postępowanie przed organem 1 instancji. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Kolegium powołało treść art. 150 § 1 k.p.a., zgodnie z którym organem administracyjnym właściwym w sprawie wznowienia postępowania jest organ, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji. Wobec zatem braku zachowania powyższych. wymogów przez Starostę [...], postanowienie o odmowie wznowienia postępowania zostało wydane z naruszeniem przepisów o właściwości (art. 149 § 3 w zw. z art. 150 § 1 k.p.a.). Z tych samych powodów [...] w [...]. postanowieniem z dnia [...]marca 2025 r. [...] stwierdziło nieważność postanowienia Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2024 r. Następnie [...] postanowieniem z dnia [...] czerwca 2025 r.t nr [...] odmówiło wznowienia postępowania zakończonego decyzją Starosty [...] z dnia [...] marca 2021 r., znak [...] w sprawie cofnięcia A. A. uprawnienia do kierowania pojazdami mechanicznymi w zakresie kategorii A, B, C, C+E, T prawa jazdy nr [...] do czasu wykazania się posiadaniem wymaganych kwalifikacji. 1 Sygn. akt II SA/Go 429/25 Uzasadniając wniesioną skargę pełnomocnik strony podniósł, że organ zignorował fakt, iż wyrok TK może być potraktowany jako nowa okoliczność prawna (art. 145 § 1 pkt 7 k.p.a.), orzeczenie sądu mogące mieć wpływ na sprawę (art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a.), a także może prowadzić do stwierdzenia przestępstwa przekroczenia uprawnień przez organ administracyjny (art. 145 § 1 pkt 2 k.p.a.) w rozumieniu szerokim, zgodnym z zasadami wykładni prokonstytucyjnej. Pełnomocnik dokonał również analizy wyroku ETPCz z 23.10.1985 r., skarga nr 8848/80Benthem v. Netherlands, który dotyczył uchylenia przez organ administracyjny zezwolenia na instalację zbiornika ciśnieniowego przez instalatora gazowego (Benthem) w trybie nadzorczym. Pełnomocnik wskazał, że sprawa ta dotyczyła prawa cywilnego, a organ nie spełniał wymogów sądu, w konsekwencji powód Benthem nie miał zapewnionego prawa do sądu. W ocenie pełnomocnika skarżącego niniejsza sprawa jest analogiczna, bowiem decyzja o cofnięciu prawa jazdy (uprawnień zawodowych) również dotyczy prawa o charakterze cywilnym, została wydana przez organ administracyjny (starosta) bez uprzedniego orzeczenia sądowego, co jednocześnie oznacza, że nie spełniono wymogu z art. 6 ust. 1 EKPC. Pełnomocnik podkreślił, że jak wskazał ETPCZ w powyższej sprawie decyzje wpływające na prawa jednostki muszą podlegać kontroli sądowej z pełną jurysdykcją. Odmowa wznowienia postępowania w tej sprawie zignorowała ten standard, przez co narusza także art. 91 ust. 2 Konstytucji RP, który przyznaje pierwszeństwo umowom międzynarodowym (w tym EKPC) przed ustawą. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.* Przedmiotem kontroli sądowoadmninistracyjnej pod względem legalności, przeprowadzonej w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2022 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej jak p.p.s.a.), było postanowienie [...] w [...]. z [...] czerwca 2025 r. odmawiające wznowienia postępowania zakończonego opisaną na wstępie decyzją Starosty [...] z dnia [...] marca 2021 r. o cofnięciu skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdami. W kontrolowanym postępowaniu mamy do czynienia z jednym z tzw. nadzwyczajnych trybów postępowania, a mianowicie wznowieniem postępowania (art. Sygn. akt II SA/Go 429/25 z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, aktu normatywnego, na podstawie którego została wydana ta decyzja oraz skarga o wznowienie została wniesiona w terminie jednego miesiąca od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego (por. wyrok NSA ż 20 maja 2025 r., I OSK 1192/22). Stosownie do art. 190 Konstytucji orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego w sprawach wymienionych w art. 188 podlegają niezwłocznemu ogłoszeniu w organie urzędowym, w którym akt normatywny był ogłoszony (ust. 2), wchodzą w życie z dniem ogłoszenia, jednak Trybunał Konstytucyjny może określić inny termin utraty mocy obowiązującej aktu normatywnego (ust. 3). W powołanym wyroku z dnia 4 lipca 2023 r Trybunał Konstytucyjny, nie określił terminu utraty mocy przepisów co do których stwierdził niezgodność z Konstytucją, w związku z tym wszedł on w życie z dniem ogłoszenia w Dzienniku Ustaw, tj. 10 lipca 2023 r. W kontrolowanej sprawie niewątpliwie wniosek o wznowienie dotyczył decyzji ostatecznej i w sposób oczywisty został złożony po upływie miesiąca od dnia wejścia w życie powołanego przez stronę wyroku Trybunału Konstytucjnego , Wniosek wpłynął bowiem do organu w dniu 23 lutego 2024 r., natomiast termin do jego złożenia upływał zgodnie z art. 145a § 2 k.p.a. w dniu 10 sierpnia 2023 r. Ponadto - czego nie dostrzegł organ w zaskarżonym postanowieniu, co jednak pozostało bez wpływu na rozstrzygnięcie - powołany przez stronę wyrok Trybunału Konstytucyjnego nie orzekał o niezgodności z Konstytucją przepisu, który stanowił podstawę decyzji z dnia [...] marca 2021 r,, tj. art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b u. p.r.d. w zw. z art. 103 ust. 1 pkt 1 c i d u.k.p., lecz art. 12 ust. 2 pkt 2 i 3 w zw. z art. 12 ust. 1 pkt 2 u.k.p. Orzeczenie Trybunału dotyczyło sytuacji kierowców w stosunku do których został orzeczony prawomocnym wyrokiem sądu zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych, a przepisy art. 12 ust. 2 pkt 2 i 3 u.k.p. wprowadzały zakaz wydania lub zwrotu prawa jazdy w zakresie szerszym niż to wynika z zastosowanego środka karnego. Natomiast decyzja z dnia [...] marca 2021 r. dotyczyła cofnięcia skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi do czasu wykazania się posiadaniem wymaganych kwalifikacji w związku z otrzymaniem przez niego łącznie 27 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. W sytuacji wskazywania przez stronę orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego dotyczącego niezgodności z Konstytucją przepisu, który nie stanowił podstawy wydania decyzji, zachodzą również przesłanki do odmowy wznowienia postępowania na podstawie art. 149 § 3 k.p.a. (por. wyrok NSA z 14 stycznia 2025 r., I OSK 2138/21). Sygn. akt U SA/Go 429/25 zarzucanie niekonstytucyjności lub niezgodności z prawem międzynarodowym nie stanowi podstawy wznowieniowej, jeśli strona nie powołuje się na orzeczenia wskazane w art. 145a 145b k.p.a. W związku z powyższym nie mogły odnieść zamierzonego skutku zarzuty podniesione w skardze. Zdaniem Sądu rozstrzygnięcie organu o odmowie wznowienia postępowania, wydane na podstawie art. 149 § 3 k.p.a., jest trafne. Stąd Sąd - na podstawie art. 151 p.p.s.a. - oddalił skargę. ----------------------- 9