II SA/Go 433/14

Dnia 7 października 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 7 października 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] roku [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia na skutek wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. M.S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2013 roku nr [...]. Zaskarżonym rozstrzygnięciem organ ten utrzymał w mocy decyzję Burmistrza z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w sprawie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie fermy drobiu – budowa indycznika dla brojlera indyczego wraz z infrastrukturą towarzyszącą na działce [...]. Pismem z dnia [...] września 2014 r. skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podniosła, że inwestycja jest kwalifikowana jako znacząco oddziaływująca na środowisko. Decyzja w tym przedmiocie poprzedza decyzję co do pozwolenia na budowę. Inwestor nie posiada koniecznych prawomocnych decyzji, jednak nielegalnie rozpoczął inwestycję. Brak wstrzymania wykonania decyzji może spowodować skutki trudne do odwrócenia. Pismem z dnia [...] września 2014 r. ponowiła wniosek wskazując, że inwestor nielegalnie kontynuuje budowę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji okazał się niezasadny. Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Instytucja wstrzymania wykonania może dotyczyć tylko takich aktów lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wykonanie aktu oznacza spowodowanie, sprowadzenie, w sposób dowolny lub przymusowy, takiego stanu w rzeczywistości który jest zgodny z treścią aktu. Przedmiotem wykonania jest więc każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego realizacji, polegające na działaniu, zaniechaniu, znoszeniu zachowań innych podmiotów, a nawet świadczeniu w rozumieniu prawa cywilnego. Wstrzymanie wykonania na podstawie art. 61 p.p.s.a. może dotyczyć tylko tych aktów administracyjnych, które kwalifikują się do dobrowolnego lub przymusowego wykonania (por. J. P. Tarno [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Wyd. LexisNexis Warszawa 2004, str. 120-126; T. Woś [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. T. Wosia, Wyd. LexisNexis Warszawa 2005, str. 293–303). Analizując treść decyzji w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia stwierdzić należy, iż nie ma ona przymiotu wykonalności. Żadna ze stron nie nabyła na jego mocy prawa, zatem wstrzymanie wykonania byłoby bezprzedmiotowe. Jedynym przejawem wykonania tego aktu będzie wydanie na jego podstawie decyzji zmierzających do realizacji inwestycji. Rozstrzygnięcie uzgadniające warunki realizacji przedsięwzięcia ma charakter przygotowawczy dla postępowania w sprawie wydania m.in. decyzji o warunkach zabudowy lub lokalizacji inwestycji celu publicznego, decyzji o pozwoleniu na budowę i nie upoważnia do rozpoczęcia prac budowlanych. W związku z tym nie może powodować niebezpieczeństwa wyrządzenia stronie skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ewentualne prowadzenie przez inwestora robót budowlanych (na co skarżąca zwróciła uwagę we wniosku) należy rozpatrywać w kontekście posiadania ostatecznego pozwolenia na budowę, nie zaś decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. W konsekwencji stwierdzić należy, że zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja nie kwalifikuje się do udzielania "ochrony tymczasowej" w postaci wstrzymania jej wykonania. Podobne stanowisko niejednokrotnie zajmował Naczelny Sąd Administracyjny (postanowienia z 14 kwietnia 2011 r., II OZ 274/11; z 27 stycznia 2011 r., II OZ 28/11; z 14 maja 2009 r., II OSK 715/09; z 10 lipca 2008 r., II OZ 742/08). Na marginesie należy zaznaczyć, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu ma charakter tymczasowy i jak wskazuje treść art. 61 § 6 p.p.s.a., upadłoby ono z mocy prawa z chwilą wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. W sprawie wyznaczono już termin rozprawy na dzień 5 listopada 2014 r. W konsekwencji, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.