II SA/Go 498/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Staniszewska Sędzia WSA Michał Ruszyński Protokolant st. sekr. sąd. Monika Walentynowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 września 2018 r. sprawy ze skargi Województwa na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały Zarządu Województwa nr [...] z dnia [...] r. w sprawie zmiany uchwały nr [...] Zarządu Województwa z [...] r. w sprawie powołania Prezesa Zarządu Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej oddala skargę. W dniu [...] kwietnia 2018 r. Zarząd Województwa podjął - na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 15 września 2017 r. o zmianie ustawy – Prawo ochrony środowiska (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1888 – określanej dalej jako u.z.u.p.o.ś.) w zw. z art. 682 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 917 – określanej dalej jako k.p.) - uchwałę nr [...] w sprawie zmiany uchwały nr [...] Zarządu Województwa z dnia [...] października 2017 r. w sprawie powołania Prezesa Zarządu Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Zgodnie z § 1 przedmiotowej uchwały zmieniono treść § 1 uchwały Nr [...] Zarządu Województwa z dnia [...] października 2017 r. w sprawie powołania Prezesa Zarządu Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, który otrzymał następujące brzmienie: "Powołuje się z dniem [...] kwietnia 2019 r. Pana M.H. na stanowisko Prezesa Zarządu Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej". W uzasadnieniu uchwały organ wskazał na art. 2 ust. 1 u.z.u.p.o.ś. stanowiącego podstawę prawną podjętego aktu, zgodnie z którym w przypadku nieskierowania przez radę nadzorczą wojewódzkiego funduszu ochrony środowiska i gospodarki wodnej wniosku, o którym mowa w art. 3 ust. 4 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. - o zmianie ustawy - Prawo ochrony środowiska (Dz.U. poz. 898), wojewoda przedłoży zarządowi województwa uzgodnione z ministrem właściwym do spraw środowiska wnioski w sprawie powołania członków zarządu wojewódzkiego funduszu ochrony środowiska i gospodarki wodnej. Organ wyjaśnił, iż stosownie do powyższych zapisów Wojewoda pismem z dnia [...] października 2017r. (data wpływu 19 października 2017 r.) przedłożył wniosek o powołanie M.H. na stanowisko Prezesa Zarządu Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska. Zdaniem organu z uwagi na brak wskazania w piśmie daty powołania na stanowisko Prezesa, miał on w tym zakresie swobodę. Uwzględniając wniosek Wojewody, wykonując obowiązek określony w art. 2 ust. 1 u.z.u.p.o.ś. Zarząd Województwa w dniu [...] października 2017r. podjął uchwałę Nr [...] w sprawie powołania Prezesa Zarządu Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej z dniem [...] kwietnia 2018r., co do której Wojewoda rozstrzygnięciem nadzorczym Nr [...] z dnia [...] listopada 2017r. stwierdził nieważność § 1 w zakresie słów "z dniem [...] kwietnia 2018r." Na powyższe rozstrzygnięcie Województwo wniosło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., w której wskazano, że Wojewoda mając na uwadze art. 3 ust. 4 u.z.u.p.o.ś. posiada kompetencje wyłącznie do wskazania (w określonych warunkach) kandydatów na stanowiska członków zarządu wojewódzkich funduszy, nie zaś do wskazywania momentu, w którym ma nastąpić ich powołanie. Dodatkowo organ zwrócił uwagę, iż zgodnie z art. 400 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. - Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2018 r., poz. 799 – określanej dalej jako u.p.o.ś.), wojewódzkie fundusze ochrony środowiska i gospodarki wodnej są samorządowymi osobami prawnymi w rozumieniu art. 9 pkt 14 ustawy o finansach publicznych i w związku z tym zgodnie z art. 400j ust. 2 u.p.o.ś. zarządy tych funduszy są powoływane i odwoływane przez zarządy województw. Tym samym zdaniem organu co do zasady w gestii samorządu leżą wszelkie uprawnienia dotyczące powoływania zarządu WFOŚiGW oraz uprawnienia do wskazania momentu wejścia w życie aktu powołaniu. Organ stwierdził, iż na skutek rozstrzygnięcia Wojewody niewiadomym pozostaje, kiedy i czy w ogóle uchwała weszła w życie, w tym czy uchwała weszła w życie, np. w momencie jej podjęcia, tj. [...] października 2017 r., czy też w momencie doręczenia Zarządowi Województwa rozstrzygnięcia nadzorczego, tj. w dniu 13 listopada 2017 r. Rozstrzygnięciem nadzorczym Nr [...] z dnia [...] maja 2018 r., wydanym na podstawie art. 82 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2018 r. poz. 913 – określanej dalej jako u.s.w.), Wojewoda stwierdził nieważność uchwały Zarządu Województwa nr [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r. w sprawie zmiany uchwały Nr [...] Zarządu Województwa z dnia [...] października 2017r. w sprawie powołania Prezesa Zarządu Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Wojewoda stwierdził, iż uchwała istotnie narusza prawo tj. art. 2 ust. 1 i 2 u.z.u.p.o.ś. Następnie podał, iż w dniu [...] października 2017 r. Wojewoda uzgodnił z Ministrem Środowiska kandydaturę M.H. na stanowisko Prezesa Zarządu Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Następnie w tym samym dniu Wojewoda przedłożył Zarządowi Województwa wniosek o powołanie M.H. na stanowisko Prezesa Zarządu Funduszu. Zarząd Województwa Uchwałą Nr [...] podjętą w dniu [...] października 2017 roku, a więc z zachowaniem 7 dniowego terminu, powołał M.H. na stanowisko Prezesa Zarządu Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, wskazując jednocześnie, że powołanie następuje z dniem [...] kwietnia 2018 r. Wojewoda uznał, że Zarząd Województwa powołując Prezesa z dniem [...] kwietnia 2018 r. istotnie naruszył prawo wobec czego wydał rozstrzygnięcie nadzorcze, które Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. wyrokiem z dnia 11 kwietnia 2018r. sygn. akt II SA/Go 27/18 uchylił, stwierdzając, iż określenie w niniejszej sprawie terminu powołania z dniem [...] kwietnia 2018r. nie stanowiło istotnego naruszenia prawa. Zdaniem Wojewody wniosek, na który powołuje się Zarząd Województwa w podstawie prawnej kwestionowanej uchwały z dnia [...] kwietnia 2018 r. Wojewoda przedłożył Zarządowi Województwa 17 października 2017r. i w oparciu o niego została już podjęta uchwała z dnia [...] października 2017 r. nr [...], a zatem Zarząd Województwa zrealizował przysługującą mu kompetencję w dniu [...] października 2017 r. Według organu nadzoru z brzmienia przepisu art. 2 ust. 1 i 2 u.z.u.p.o.ś. jednoznacznie wynika, że wskazana we wniosku wojewody osoba winna być powołana na stanowisko w ciągu 7 dni od daty wpływu tego wniosku. Wskazanie, że po bezskutecznym upływie 7 dni od dnia otrzymania wniosku, uprawnienie do powołania członka zarządu funduszu przechodzi na wojewodę, przesądza o tym, że intencją ustawodawcy było to, aby zarząd województwa powołał prezesa w ciągu 7 dni od otrzymania wniosku. Ustawodawca nie przewidział zatem możliwości zmiany terminu powołania w późniejszym czasie. Skoro wojewoda przedłożył 17 października 2017 r. zarządowi województwa wniosek o powołanie M.H. na stanowisko Prezesa Zarządu Funduszu to zarząd województwa do 24 października 2017 r. miał czas na jego powołanie. Ustawodawca nie przewidział możliwości powołania czy też zmiany terminu tego powołania później niż w ciągu 7 dni od dnia doręczenia wniosku wojewody. Zdaniem Wojewody przyjęcie, iż kwestionowana uchwała nie narusza istotnie prawa sankcjonowałoby stan, w którym Zarząd Województwa wprawdzie podjął uchwałę w sprawie powołania Prezesa Zarządu Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, lecz następnie mocą kwestionowanej uchwały faktycznie odroczył termin objęcia funkcji przez powołaną osobę, co uniemożliwiałoby jej pełnienie funkcji. Jednocześnie prowadziłoby to do niebezpieczeństwa, że w ten sposób w przyszłości dokonywane będą kolejne zmiany uchwały w sprawie powołania w zakresie terminu powołania. Na powyższe rozstrzygnięcie nadzorcze Województwo złożyło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., wnosząc o jego uchylenie i zasądzenie od organu kosztów postępowania, obejmujących koszty zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Przedmiotowemu rozstrzygnięciu nadzorczemu strona skarżąca zarzuciła naruszenie: 1) art. 2 ust. 1 i 2 u.z.u.P.o.ś. w zw. z art. 682 § 1 k.p. poprzez wadliwą ich wykładnię i przyjęcie, że doszło do istotnego naruszenia powyższych przepisów poprzez podjęcie przez Zarząd Województwa decyzji o zmianie momentu wejścia wżycie uchwały o powołaniu zarządu WFOŚiGW. 2) art. 82 ust 1 i 5 u.s.w. poprzez niewykazanie, że ewentualne naruszenie przepisów, o których mowa w zarzucie nr 1, miało charakter istotny. W uzasadnieniu skargi strona ponownie opisała stan faktyczny w sprawie oraz przytoczyła zasadnicze motywy powołane przez Sąd w wyroku wydanym w sprawie o sygn. akt II SA/Go 27/18. Zdaniem skarżącego z powyższego rozstrzygnięcia WSA wynika, że do Zarządu Województwa należy wyłączna kompetencja do określenia momentu wejścia w życie uchwały o powołaniu zarządu WFOŚiGW na podstawie art. 2 ust. 1 i 2 u.z.u.P.o.ś. W oparciu o powyższe strona skarżąca stwierdziła, iż Zarząd Województwa posiada również kompetencje do zmiany ustalonego pierwotnie momentu wejścia w życie wyżej wymienionej uchwały. Wobec powyższego w dniu [...] kwietnia 2018r. Zarząd Województwa podjął uchwałę nr [...] zmieniając moment wejścia w życie uchwały nr [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r. na [...] kwietnia 2019 r. Zdaniem strony skarżącej skoro Zarząd miał prawo od początku określić datę wejścia w życie powyższej uchwały, to prawa tego nie utracił, albowiem nie ma ono charakteru jednorazowego, podlegającego swoistego rodzaju konsumpcji. Niezależnie od powyższego strona skarżąca zwróciła uwagę, że unieważnienie uchwały organu jednostki samorządu terytorialnego może nastąpić tylko i wyłącznie w przypadku, gdy jest ona obarczona naruszeniem przepisów prawa o charakterze istotnym. Tym samym, jeżeli Wojewoda stanął na stanowisku, że przedmiotowa uchwała Zarządu Województwa naruszyła prawo powinien w rozstrzygnięciu nadzorczym wykazać, że owo naruszenie miało charakter istotny, a więc co najmniej, że było oczywiste i stanowiło sprzeczność wprost wynikającą z treści przepisu, i że nie sprowadzało się tylko do ewentualnego błędnego zinterpretowania ustawy prowadzącego do nadużycia prawa. Tymczasem zdaniem skarżącego w rozstrzygnięciu Wojewoda nie wykazał wspomnianej oczywistości, a jedynie powołał się na różne warianty wykładni przepisu prawa sugerując, że wykładnia dokonana przez Województwo prowadzi do nadużycia, czy też wypaczenia przepisów ustawy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w całości podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym rozstrzygnięciu nadzorczym i powielając argumentację w nim zawartą. Na rozprawie w dniu 5 września 2018 r. pełnomocnik skarżącego podał, iż dnia 24 sierpnia 2018 r. - w związku z oddaleniem skargi kasacyjnej Wojewody - uprawomocnił się wyrok wydany w sprawie II SA/Go 27/18. Pełnomocnik organu dodał zaś, iż gdyby przyjąć stanowisko strony skarżącej w istocie Fundusz byłby pozbawiony statutowego organu przez okres półtora roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1, art. 2 i art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 – określanej dalej jako p.p.s.a.), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, jeżeli miało lub mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Kontrola ta obejmuje między innymi badanie zgodności z prawem aktów nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego (art. 3 § 2 pkt 7 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skargą Województwa objęto rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia [...] maja 2018 r., w którym organ ten stwierdził nieważność opisanej na wstępie uchwały Zarządu Województwa z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...], zmieniającej treść § 1 uchwały nr [...] Zarządu Województwa z dnia [...] października 2017r. w sprawie powołania Prezesa Zarządu Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, poprzez nadanie § 1 uchwały zmienianej następujące brzmienie: "Powołuje się z dniem [...] kwietnia 2019 r. Pana M.H. na stanowisko Prezesa Zarządu Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej ". Zmiana ta więc polegała na przesunięciu terminu powołania M.H. na Prezesa Zarządu Wojewódzkiego FOŚiGW z [...] kwietnia 2018 r. na [...] kwietnia 2019 r. Stosownie do treści art. 79 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2018 r. poz. 913 – określanej dalej jako u.s.w.), nadzór nad wykonywaniem zadań województwa jest sprawowany na podstawie kryterium zgodności z prawem. Zaskarżone rozstrzygnięcie wydane zostało na podstawie art. 82 ust. 1 u.s.w., zgodnie z którym uchwała organu samorządu województwa sprzeczna z prawem jest nieważna, a o nieważności uchwały w całości lub w części orzeka organ nadzoru w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia doręczenia uchwały w trybie określonym w art. 81. Termin powyższy został w niniejszym przypadku zachowany, jak również skarga została wniesiona do Sądu w terminie przewidzianym w art. 86 ust. 1 u.s.w. Jak wynika z art. 82 ust. 5 u.s.w. w przypadku nieistotnego naruszenia prawa organ nadzoru nie stwierdza nieważności uchwały, ograniczając się do wskazania, iż uchwałę wydano z naruszeniem prawa. Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem doktryny i orzecznictwa (por. W. Chróścielewski, Z. Kmieciak: Postępowanie w sprawach nadzoru nad działalnością komunalną, Warszawa 1995, s.28, a także wyrok WSA w Lublinie z 10 listopada 2016 r., sygn. II SA/Lu 977/16, opubl. Lex nr 2173446, wyrok WSA w Kielcach z 29 grudnia 2016 r., sygn. II SA/Ke 915/16, opubl. Lex nr 2227397), rozstrzygnięcie nadzorcze o nieważności uchwały zapada w razie ustalenia, że jest ona dotknięta wadą kwalifikowaną polegającą na tego rodzaju sprzeczności z prawem, która jest "czymś więcej" niż tylko nieistotnym naruszeniem prawa. Chodzi tu o uchybienia mieszczące się w kategorii ciężkich, rażących naruszeń prawa, prowadzące do skutków, które nie mogą być tolerowane w demokratycznym państwie prawnym. Nie jest jednak konieczne, aby było to rażące naruszenie, warunkujące stwierdzenie nieważności decyzji czy postanowienia, o jakim mowa w przepisie art. 156 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257). Za istotne naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności uchwały przyjmuje się naruszenie przepisów wyznaczających kompetencję do podejmowania uchwał, podstawy prawnej podejmowania uchwał, przepisów prawa ustrojowego, przepisów prawa materialnego - przez wadliwą ich wykładnię oraz przepisów regulujących procedurę podejmowania uchwał (por. wyroki NSA: z dnia 11 lutego 1998 r., sygn. akt II SA/Wr 1459/97, Lex nr 33805, z dnia 8 lutego 1996 r., sygn. SA/Gd 327/95, Lex 25639). Rolą sądu administracyjnego rozpatrującego skargę jednostki samorządu terytorialnego na akt nadzoru, a więc oceniającego legalność rozstrzygnięcia nadzorczego, nie jest przy tym zastępowanie organu nadzoru w ocenie legalności przedmiotu nadzoru. Jeżeli zakresem kontroli sądowoadministracyjnej objęte jest rozstrzygnięcie nadzorcze, stwierdzając naruszenie przez nie prawa sąd nie ma możliwości np. uznania, że przedmiot nadzoru - uchwała (w sprawie niniejszej podjęta przez Zarząd Województwa), narusza prawo w innym stopniu, niż to wskazano w samym rozstrzygnięciu nadzorczym, które w takiej sytuacji odpowiadać ma prawu. Działanie sądu w takim przypadku określa art. 148 ustawy p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd uwzględniając skargę jednostki samorządu terytorialnego na akt nadzoru uchyla ten akt (por. wyroki WSA : w Lublinie z 10 listopada 2016 r., sygn. II SA/Lu 977/16 oraz w Kielcach z 29 grudnia 2016 r., sygn. II SA/Ke 915/16). W ocenie Sądu w niniejszym przypadku organ nadzoru wydając zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze wykazał, iż przy podejmowaniu przedmiotowej uchwały doszło do naruszenia prawa o charakterze istotnym, pozwalającym na stwierdzenie jej nieważności na podstawie art. 82 ust. 1 u.s.w. Jako podstawę zaskarżonej uchwały Zarząd Województwa wskazał art. 2 ust. 1 u.z.u.p.o.ś., zgodnie z którym w przypadku nieskierowania przez radę nadzorczą wojewódzkiego funduszu ochrony środowiska i gospodarki wodnej wniosku, o którym mowa w art. 3 ust. 4 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Prawo ochrony środowiska (Dz. U. poz. 898), wojewoda przedłoży zarządowi województwa uzgodnione z ministrem właściwym do spraw środowiska wnioski w sprawie powołania członków zarządu wojewódzkiego funduszu ochrony środowiska i gospodarki wodnej, w terminie 7 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy oraz art. 682 § 1 k.p., stanowiący, iż stosunek pracy na podstawie powołania nawiązuje się w terminie określonym w powołaniu, a jeżeli termin ten nie został określony - w dniu doręczenia powołania, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej. Przy czym stosownie do art. 2 ust. 2 u.z.u.p.o.ś. jeżeli zarząd województwa, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wniosku wojewody, o którym mowa w ust. 1, nie powoła członków zarządu wojewódzkiego funduszu ochrony środowiska i gospodarki wodnej zgodnie z tym wnioskiem, powołania członków zarządu wojewódzkiego funduszu ochrony środowiska i gospodarki wodnej dokonuje wojewoda. Oznacza, iż po upływie terminu określonego w art. 2 ust. 2 u.z.p.o.ś. , tj. 7 dni od dnia doręczenie wniosku, zarząd województwa tracił uprawnienie do powoływanie członków zarządu WFOŚiGW. Ponieważ w analizowanej sprawie Rada Nadzorcza WFOŚiGW nie skierowała do Zarządu Województwa wniosku o powołanie członków Zarządu Funduszu, w dniu 17 października 2018r. Wojewoda złożył do Marszałka Województwa uzgodniony z Ministrem Środowiska wniosek o powołanie M.H. na stanowisko Prezesa Zarządu Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. W dniu [...] października 2017r. Zarząd Województwa podjął uchwałę, na mocy której z dniem [...] kwietnia 2018 r. powołał na stanowisko Prezesa Zarządu Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej Pana M.H. Istota sporu sprowadzała się w niniejszej sprawie do oceny, czy Zarząd Województwa był uprawniony do zmiany powyższej uchwały. W orzecznictwie wyrażane jest stanowisko, że upoważnienie organu do zmiany lub uchylenia uchwały własnej stanowi pochodną upoważnienia do podjęcia danej uchwały, to jest, że organ wyposażony przez ustawodawcę w kompetencję do uchwalenia określonej uchwały jest na tej samej podstawie równocześnie upoważniony do jej późniejszej zmiany lub uchylenia (por. np. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 14 lutego 2013 r., IV SA/Po 1173/12). Trzeba jednak mieć na uwadze, że uchwała z dnia [...] października 2017 r. została podjęta w szczególnym trybie, przewidzianym w art. 2 ust. 1 u.z.o.p.o.ś. Po zrealizowaniu tego jednorazowego i określonego terminem upoważnienia nie ma podstaw do przyjęcia, iż Zarząd Województwa mógłby w oparciu o tę samą podstawę prawną w postaci art. 2 ust. 1 u.z.u.p.o.ś. dokonywać zmiany tej uchwały, również w zakresie daty powołania członka zarządu WFOŚiGW. Powyższe stanowisko nie pozostaje w sprzeczności z prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 11 kwietnia 2018 r. , sygn. akt II SA/Go 27/18, którego argumentację Sąd podziela w niniejszej sprawie, a mianowicie, iż od uznania zarządu województwa zależeć będzie, czy akt powołania członków zarządu funduszu będzie zawierał określenie daty z jaką powołanie nastąpi, czy też nie będzie wskazywał żadnej daty. Podobnie stanowisko zakładające racjonalność ustawodawcy, które w ocenie Sądu w powołanej sprawie nakazywało dojść do wniosku, że gdyby prawodawca zamierzał datę podjęcia aktu powołania zrównać z dniem powołania wykluczając przy tym możliwość ustalenia dnia powołania przez zarząd województwa w uchwale podejmowanej na podstawie art. 2 ust. 1 u.z.u.p.o.ś. dałby temu wyraz w redakcji przepisu czego nie uczynił. Podkreślić jednak należy, iż powyższy pogląd został wyrażony w odniesieniu do uchwały, która została wydana w terminie określonym w art. 2 ust. 2 u.z.o.p.o.ś. Z treści tego wyroku nie wynika również, iż Zarząd Województwa zachował kompetencję do nieograniczonego czasowo kształtowania aktu powołania osoby wskazanej przez Wojewodę na stanowisko Prezesa Zarządu WFOŚiGW, po upływie terminu wynikającego z powyższego przepisu. Mogłoby to bowiem prowadzić, czego zresztą dowodzi zakwestionowana uchwała z dnia [...] kwietnia 2018 r., do całkiem dowolnego kształtowania terminu powołania członków zarządu WFOŚiGW, bardzo odległego, który w istocie pozostawałoby w sprzeczności z celem przepisu art. 2 u.z.u.p.o.ś, pozwalając na wielokrotne przesuwanie daty powołania, czyniąc powyższa normę prawną martwą. Dopuszczenie do tego rodzaju sytuacji i akceptowanie tego rodzaju sposobu wykonywania kompetencji nie da się pogodzić z zasadą demokratycznego państwa prawnego (art. 2 Konstytucji) oraz zasadą, iż organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa (art. 7 Konstytucji), co przesądza o istotności naruszenia prawa. Oczywiście działanie przepisu art. 682 § 1 k.p., pozwalające na określenie w akcie powołania daty nawiązania stosunku pracy ( daty z którą następuje powołanie), nie zostało wyłączone w związku treścią art. 2 ust. 2 u.z.u.p.o.ś., lecz realizacja tego uprawnienia powinna nastąpić w terminie wynikającym z tego przepisu. Ze względów organizacyjnych uzasadnione jest pozostawienie podmiotowi uprawnionemu do powoływania i tym samym do odwoływania członków tego rodzaju organu, pewnego marginesu uznania w określeniu terminu, w którym ma nastąpić zmiana na stanowiskach członków zarządu. Pozostawienie jednak określonej sfery kształtowanej przez akt administracyjny uznaniu organu nie oznacza dowolności. Zarząd Województwa wydając zakwestionowaną uchwałę wskazywał bowiem na wątpliwości co do daty powołania Prezesa Zarządu WFGOŚiGW w konsekwencji wydania rozstrzygnięcia nadzorczego przez Wojewodę z dnia [...] listopada 2017 r., które w istocie nie istniały w chwili jej podejmowania. Wobec bowiem uchylenia powyższego rozstrzygnięcia przez tut. Sąd wspomnianym powyżej wyrokiem z dnia 11 kwietnia 2018 r. z mocy art. 152 § 1 p.p.s.a. rozstrzygnięcie nadzorcze przestało wywoływać skutki prawne, również te wynikające z art. 82 a ust. 1 u.s.w. (por. wyrok NSA z dnia 22 listopada 2017 r., I OSK 974/17). Tym samym na dzień podejmowania uchwały z dnia [...] kwietnia 2018 r. nie ulegało wątpliwości, iż uchwała z dnia [...] października 2017 r. w pełni wywoływała skutek prawny również w zakresie daty powołania Prezesa Zarządu. Zresztą – co należy podkreślić - celem i uzasadnieniem tego rodzaju uchwał nie może być potrzeba dookreślania skutków jakie wywołało rozstrzygnięcie nadzorcze, które wynikają z obowiązujących przepisów. W konsekwencji powyższego należało uznać, iż zasadnie organ nadzoru zaskarżonym rozstrzygnięciem nadzorczym stwierdził nieważność uchwały z dnia [...] kwietnia 2018 r. z uwagi na naruszenie art. 2 ust. 1 i 2 u.z.u.p.o.ś. Wobec czego skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.